بیوگرافی و مسیر فوتبالی داوید ترزگه
داوید ترزگه (David Trezeguet) با نام کامل داوید سرخیو ترزگه، ۱۵ اکتبر ۱۹۷۷ در شهر روآن فرانسه متولد شد. او مهاجم سابق تیم ملی فرانسه با ریشه خانوادگی آرژانتینی است که بخش اصلی دوران حرفه‌ای خود را در موناکو و یوونتوس گذراند. ترزگه یکی از اعضای تیم ملی فرانسه در قهرمانی جام جهانی ۱۹۹۸ بود و با به ثمر رساندن گل طلایی فینال یورو ۲۰۰۰ مقابل ایتالیا، یکی از مهم‌ترین گل‌های تاریخ فوتبال این کشور را ثبت کرد. او در دوران باشگاهی نیز دو بار قهرمان لیگ فرانسه با موناکو و دو بار قهرمان رسمی سری آ ایتالیا با یوونتوس شد و در سال ۲۰۰۲ عنوان آقای گلی لیگ ایتالیا را به دست آورد.
ترزگه در خانواده‌ای آرژانتینی در فرانسه متولد شد. پدرش خورخه ترزگه، بازیکن فوتبال بود و مدتی در باشگاه روآن فرانسه فعالیت می‌کرد. خانواده او هنگامی که داوید هنوز کودک بود، به آرژانتین بازگشتند و او دوران رشد و نوجوانی خود را در این کشور گذراند. ترزگه از کودکی به فوتبال علاقه داشت و در سال ۱۹۸۵ به رده‌های پایه باشگاه پلاتنس در بوئنوس‌آیرس پیوست. او مراحل آموزش فوتبال را در همین باشگاه گذراند و در سال ۱۹۹۴ نخستین تجربه حضور در تیم بزرگسالان را به دست آورد.
استعداد گلزنی ترزگه در نوجوانی توجه استعدادیاب‌های فوتبال اروپا را جلب کرد. او در سال ۱۹۹۵ و در ۱۷ سالگی برای شرکت در تمرینات آزمایشی موناکو راهی فرانسه شد. عملکردش در این دوره مورد توجه ژان تیگانا، سرمربی وقت موناکو، قرار گرفت و باشگاه تصمیم گرفت این مهاجم جوان را جذب کند. ترزگه ابتدا در تیم ذخیره و مجموعه فوتبال پایه موناکو فعالیت کرد و در فوریه ۱۹۹۶ نخستین حضور خود در لیگ دسته اول فرانسه را مقابل پاری‌سن‌ژرمن تجربه کرد.
ترزگه در فصل ۱۹۹۷-۱۹۹۶ همراه موناکو قهرمان لیگ فرانسه شد، هرچند هنوز بازیکنی ثابت در ترکیب اصلی نبود و تنها در پنج مسابقه لیگ حضور داشت. این قهرمانی نخستین عنوان مهم دوران حرفه‌ای او محسوب می‌شد. شرایط در فصل بعد تغییر کرد و ترزگه فرصت بیشتری برای بازی پیدا کرد. او در فصل ۱۹۹۸-۱۹۹۷ با انجام ۲۷ مسابقه لیگ و به ثمر رساندن ۱۸ گل، به یکی از مهاجمان برجسته فوتبال فرانسه تبدیل شد و جایزه بهترین بازیکن جوان لیگ یک را از اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای این کشور دریافت کرد.
یکی از مهم‌ترین عوامل پیشرفت ترزگه در موناکو، همکاری او با تیری آنری بود. این دو مهاجم جوان با ویژگی‌های متفاوت، زوج هجومی مؤثری تشکیل دادند. آنری با سرعت، دریبل‌زنی و حرکت در فضاهای باز شناخته می‌شد و ترزگه با قدرت تمام‌کنندگی، جای‌گیری در محوطه جریمه و ضربات دقیق، فرصت‌های ایجادشده را به گل تبدیل می‌کرد. این همکاری علاوه بر موفقیت در موناکو، بعدها در تیم ملی فرانسه نیز ادامه پیدا کرد.
ترزگه در فصل ۱۹۹۸-۱۹۹۷ لیگ قهرمانان اروپا نیز نقش مهمی در موفقیت موناکو داشت. این تیم در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل منچستریونایتد قرار گرفت و پس از تساوی بدون گل در مسابقه رفت، در دیدار برگشت در ورزشگاه اولدترافورد به تساوی یک بر یک رسید. ترزگه در دقیقه پنجم آن مسابقه با شوتی قدرتمند از بیرون محوطه جریمه دروازه منچستریونایتد را باز کرد و گل او نقش تعیین‌کننده‌ای در صعود موناکو به نیمه‌نهایی داشت. موناکو در مرحله بعد مقابل یوونتوس شکست خورد و از رسیدن به فینال بازماند.
ترزگه پس از جام جهانی ۱۹۹۸ دو فصل دیگر در موناکو باقی ماند. او در فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ زیر نظر کلود پوئل یکی از بازیکنان اصلی خط حمله بود و در کنار مارکو سیمونه و مارسلو گایاردو، نقش مهمی در قهرمانی تیم ایفا کرد. ترزگه در آن فصل ۲۲ گل در ۳۰ مسابقه لیگ فرانسه به ثمر رساند و در رتبه دوم جدول گلزنان، پس از سونی اندرسون، قرار گرفت. موناکو در پایان فصل برای هفتمین بار قهرمان لیگ فرانسه شد و ترزگه دومین قهرمانی باشگاهی خود را تجربه کرد. او در مجموع دوران حضورش در موناکو، ۱۲۵ مسابقه رسمی انجام داد و ۶۲ گل به ثمر رساند.
در تابستان ۲۰۰۰، ترزگه پس از قهرمانی در جام ملت‌های اروپا همراه تیم ملی فرانسه، با انتقال به یوونتوس فصل تازه‌ای از دوران حرفه‌ای خود را آغاز کرد. او در این باشگاه پیراهن شماره ۱۷ را بر تن کرد و در کنار مهاجمانی مانند الساندرو دل‌پیرو و فیلیپو اینزاگی بازی کرد. ترزگه در نخستین فصل حضورش در یوونتوس، به‌تدریج با شرایط فوتبال ایتالیا سازگار شد و با گل‌های خود توانست جایگاه مهمی در خط حمله تیم به دست آورد.
فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۱ یکی از موفق‌ترین دوره‌های دوران حرفه‌ای ترزگه بود. یوونتوس با هدایت مارچلو لیپی برای قهرمانی سری آ رقابت می‌کرد و ترزگه در کنار الساندرو دل‌پیرو، یکی از مؤثرترین بازیکنان تیم بود. او در ۳۴ مسابقه لیگ، ۲۴ گل به ثمر رساند و به‌صورت مشترک با داریو هوبنر، مهاجم پیاچنزا، عنوان آقای گلی سری آ را کسب کرد. یوونتوس در آخرین هفته فصل با پیروزی ۲ بر صفر مقابل اودینزه به قهرمانی رسید و ترزگه گل نخست آن مسابقه را به ثمر رساند. او در پایان همان فصل جایزه بهترین بازیکن سال سری آ و بهترین بازیکن خارجی لیگ ایتالیا را نیز دریافت کرد.
ترزگه در فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۲ برای دومین بار همراه یوونتوس قهرمان سری آ شد. این تیم در همان فصل به فینال لیگ قهرمانان اروپا نیز رسید و روز ۲۸ مه ۲۰۰۳ در ورزشگاه اولدترافورد منچستر مقابل آث میلان قرار گرفت. مسابقه پس از ۱۲۰ دقیقه با تساوی بدون گل پایان یافت و سرنوشت قهرمانی به ضربات پنالتی کشیده شد. ترزگه نخستین پنالتی یوونتوس را زد، اما دیدا، دروازه‌بان برزیلی میلان، ضربه او را مهار کرد. یوونتوس در نهایت با نتیجه ۳ بر ۲ در ضربات پنالتی شکست خورد و نایب‌قهرمان اروپا شد.
با وجود مصدومیت‌هایی که در مقاطع مختلف فرصت بازی را از ترزگه می‌گرفتند، او همچنان یکی از مهاجمان مهم یوونتوس باقی ماند. این بازیکن در فصل‌های بعد، با حضور نفراتی مانند پاول ندود، جانلوکا زامبروتا، مائورو کامورانزی و جانلوئیجی بوفون، در تیمی رقابتی بازی می‌کرد. یکی از گل‌های به‌یادماندنی او در لیگ قهرمانان اروپا در مارس ۲۰۰۵ مقابل رئال مادرید به ثمر رسید؛ زمانی که با یک ضربه قیچی‌برگردان دروازه تیم اسپانیایی را باز کرد و به پیروزی ۲ بر صفر یوونتوس در مسابقه برگشت مرحله یک‌هشتم نهایی کمک کرد.
یوونتوس در پایان فصل‌های ۲۰۰۵-۲۰۰۴ و ۲۰۰۶-۲۰۰۵ نیز در زمین مسابقه قهرمان سری آ شد، اما هر دو عنوان پس از آشکارشدن پرونده کالچوپولی و صدور احکام انضباطی از کارنامه رسمی باشگاه حذف شدند. یوونتوس در تابستان ۲۰۰۶ به سری بی سقوط کرد و تعدادی از بازیکنان مطرح تیم از باشگاه جدا شدند. با این حال، ترزگه تصمیم گرفت در یوونتوس باقی بماند و برای بازگشت تیم به بالاترین سطح فوتبال ایتالیا تلاش کند.
ترزگه در فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۶ در رقابت‌های سری بی به میدان رفت و با ثبت ۱۵ گل در ۳۱ مسابقه لیگ، به قهرمانی یوونتوس در دسته دوم و بازگشت این تیم به سری آ کمک کرد. او پس از صعود نیز در باشگاه ماند و در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ با ۲۰ گل در ۳۶ مسابقه سری آ، یکی از بهترین فصل‌های گلزنی خود را تجربه کرد. یوونتوس در پایان آن فصل به رتبه سوم لیگ رسید و سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد.
ترزگه در سال‌های پایانی حضورش در یوونتوس با مصدومیت‌های بیشتری روبه‌رو شد و فرصت بازی منظم کاهش یافت. او سرانجام در اوت ۲۰۱۰ پس از یک دهه حضور در تورین، با توافق دوطرفه از باشگاه جدا شد. ترزگه در مجموع ۳۲۰ مسابقه رسمی برای یوونتوس انجام داد و ۱۷۱ گل به ثمر رساند. او با این آمار به یکی از برجسته‌ترین مهاجمان خارجی تاریخ باشگاه تبدیل شد و هواداران یوونتوس لقب «ترزگل» را برایش به کار می‌بردند.
پس از جدایی از یوونتوس، ترزگه در تابستان ۲۰۱۰ به هرکولس اسپانیا پیوست و برای نخستین بار حضور در لالیگا را تجربه کرد. او در فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۰ با انجام ۳۱ مسابقه و به ثمر رساندن ۱۲ گل، عملکرد فردی قابل قبولی داشت، اما هرکولس نتوانست در لیگ باقی بماند و به دسته دوم سقوط کرد. ترزگه پس از پایان فصل راهی فوتبال امارات شد و در اوت ۲۰۱۱ به باشگاه بنی‌یاس پیوست. دوران حضورش در این تیم به دلیل مشکلات جسمانی و فرصت محدود بازی کوتاه بود و پس از چند ماه به پایان رسید.
ترزگه در دسامبر ۲۰۱۱ به آرژانتین بازگشت و به ریورپلاته پیوست؛ باشگاهی که در آن زمان برای نخستین بار در تاریخ خود در دسته دوم فوتبال آرژانتین حضور داشت. بازگشت به کشوری که دوران کودکی و نوجوانی‌اش را در آن گذرانده بود، برای او اهمیت ویژه‌ای داشت. ترزگه در کنار بازیکنانی مانند فرناندو کاوناگی و آلخاندرو دومینگس، یکی از عناصر مهم تیم تحت هدایت ماتیاس آلمیدا شد و با تجربه بین‌المللی و گلزنی خود به تلاش ریورپلاته برای بازگشت به سطح اول فوتبال آرژانتین کمک کرد.
یکی از به‌یادماندنی‌ترین مسابقات دوران پایانی فوتبال ترزگه در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۲ رقم خورد. ریورپلاته در آخرین هفته رقابت‌های دسته دوم آرژانتین مقابل آلمیرانته براون قرار گرفت و برای قطعی‌کردن صعود به پیروزی نیاز داشت. ترزگه در آن مسابقه هر دو گل تیمش را به ثمر رساند و ریورپلاته با نتیجه ۲ بر صفر پیروز شد. این پیروزی قهرمانی دسته دوم و بازگشت ریورپلاته به لیگ برتر آرژانتین را قطعی کرد. گل‌های ترزگه در این مسابقه از مهم‌ترین لحظات دوران حضورش در فوتبال آرژانتین به شمار می‌روند.
ترزگه پس از صعود ریورپلاته، در لیگ برتر آرژانتین نیز برای این تیم بازی کرد، اما در تابستان ۲۰۱۳ به نیولز اولد بویز پیوست. او در این باشگاه یک فصل حضور داشت و فرصت بازی در رقابت‌های داخلی و جام لیبرتادورس را به دست آورد. ترزگه در اوت ۲۰۱۴ برای آخرین تجربه باشگاهی خود راهی هند شد و به پونه سیتی در سوپرلیگ این کشور پیوست. او در فصل نخست مسابقات سوپرلیگ هند ۹ بازی انجام داد و دو گل به ثمر رساند.
ترزگه در سال ۲۰۱۵ و در ۳۷ سالگی به دوران فوتبال حرفه‌ای خود پایان داد. او با وجود تجربه حضور در کشورهای مختلف، بیشترین شهرت و موفقیت باشگاهی خود را با پیراهن یوونتوس به دست آورد. قدرت جای‌گیری در محوطه جریمه، توانایی تمام‌کنندگی با هر دو پا، ضربات سر و واکنش سریع به توپ‌های برگشتی، ویژگی‌های اصلی سبک بازی این مهاجم بودند. او بیش از آنکه به مشارکت گسترده در بازی‌سازی شناخته شود، مهاجمی فرصت‌شناس بود که توانایی استفاده از موقعیت‌های گل را در فضاهای محدود داشت.
در سطح ملی، ترزگه فوتبال بین‌المللی را از تیم‌های پایه فرانسه آغاز کرد. او در سال ۱۹۹۶ همراه تیم جوانان فرانسه به قهرمانی اروپا رسید و در سال ۱۹۹۷ نیز در جام جهانی جوانان حضور داشت. نخستین بازی ترزگه برای تیم ملی بزرگسالان فرانسه روز ۲۸ ژانویه ۱۹۹۸، در دیدار دوستانه مقابل اسپانیا برگزار شد. او در آن زمان تنها ۲۰ سال داشت و با عملکرد موفق در موناکو، نظر امه ژاکه، سرمربی تیم ملی فرانسه، را جلب کرده بود.
ترزگه در فهرست فرانسه برای جام جهانی ۱۹۹۸ قرار گرفت و در شش مسابقه این تورنمنت به میدان رفت. او در مرحله گروهی برابر عربستان سعودی موفق به گلزنی شد و در دیدار مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل پاراگوئه نیز در شکل‌گیری گل طلایی لوران بلان نقش داشت. فرانسه در ادامه ایتالیا و کرواسی را شکست داد و در فینال با برتری ۳ بر صفر مقابل برزیل، برای نخستین بار قهرمان جهان شد. ترزگه در ۲۰ سالگی همراه نسلی از بازیکنان مانند زین‌الدین زیدان، دیدیه دشان، تیری آنری و لیلیان تورام، نخستین جام جهانی دوران حرفه‌ای خود را فتح کرد.
مهم‌ترین لحظه دوران ملی ترزگه در فینال یورو ۲۰۰۰ رقم خورد. فرانسه روز ۲ ژوئیه ۲۰۰۰ در ورزشگاه دکویپ شهر روتردام مقابل ایتالیا قرار گرفت. ایتالیا با گل مارکو دل‌وکیو از دقیقه ۵۵ پیش افتاد و تا دقایق پایانی در آستانه قهرمانی بود. ترزگه در دقیقه ۷۶ به‌عنوان بازیکن جانشین وارد زمین شد و فرانسه در وقت‌های تلف‌شده با گل سیلوَن ویلتورد مسابقه را به تساوی کشاند.
در دقیقه ۱۰۳ و در جریان وقت اضافه، روبر پیرس از سمت چپ به محوطه جریمه ایتالیا نفوذ کرد و توپ را برای ترزگه فرستاد. این مهاجم با ضربه نیم‌والی پای چپ، توپ را به زیر طاق دروازه فرانچسکو تولدو کوبید و گل طلایی فرانسه را به ثمر رساند. بر اساس قانون گل طلایی، مسابقه در همان لحظه پایان یافت و فرانسه با نتیجه ۲ بر یک قهرمان جام ملت‌های اروپا شد. ترزگه با این گل در ۲۲ سالگی به یکی از چهره‌های ماندگار تاریخ فوتبال ملی فرانسه تبدیل شد.
ترزگه در سال‌های بعد همچنان یکی از مهاجمان تیم ملی فرانسه بود و در جام جهانی ۲۰۰۲ و یورو ۲۰۰۴ نیز حضور داشت. فرانسه در جام جهانی ۲۰۰۲ پس از قهرمانی دوره قبل، بدون گل زده از مرحله گروهی حذف شد. در یورو ۲۰۰۴ نیز ترزگه در هر چهار مسابقه تیمش بازی کرد و مقابل کرواسی گلزنی کرد، اما فرانسه در مرحله یک‌چهارم نهایی برابر یونان شکست خورد و از ادامه رقابت‌ها بازماند.
جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان آخرین تورنمنت بزرگ ملی ترزگه بود. او زیر نظر ریمون دومنک فرصت بازی کمتری پیدا کرد، اما همراه فرانسه به فینال رسید. دیدار نهایی روز ۹ ژوئیه ۲۰۰۶ در ورزشگاه المپیک برلین برگزار شد و فرانسه مقابل ایتالیا قرار گرفت؛ همان حریفی که شش سال پیش با گل طلایی ترزگه در فینال یورو شکست خورده بود. ترزگه در این مسابقه در دقیقه ۱۰۰ وارد زمین شد و پس از تساوی یک بر یک، برای زدن دومین ضربه پنالتی فرانسه پشت توپ قرار گرفت. ضربه او به تیر افقی دروازه برخورد کرد و به گل تبدیل نشد. ایتالیا در نهایت با پیروزی ۵ بر ۳ در ضربات پنالتی قهرمان جهان شد و فرانسه به مقام نایب‌قهرمانی رسید.
ترزگه پس از جام جهانی ۲۰۰۶ همچنان در چند مسابقه تیم ملی حضور داشت، اما به‌تدریج از برنامه‌های اصلی کادر فنی فاصله گرفت. آخرین بازی ملی او در ۲۶ مارس ۲۰۰۸، در مسابقه دوستانه فرانسه مقابل انگلیس برگزار شد. ترزگه در همان سال به دوران ملی خود پایان داد و کارنامه‌اش را با ۷۱ بازی و ۳۴ گل برای تیم ملی بزرگسالان فرانسه به پایان رساند. قهرمانی جام جهانی ۱۹۹۸، قهرمانی یورو ۲۰۰۰ و نایب‌قهرمانی جام جهانی ۲۰۰۶، مهم‌ترین افتخارات ملی او بودند.
ترزگه پس از بازنشستگی وارد فعالیت‌های مدیریتی و نمایندگی باشگاهی شد. در آوریل ۲۰۱۵ به‌عنوان رئیس پروژه پیشکسوتان یوونتوس انتخاب شد و در مسابقات نمادین و برنامه‌های بین‌المللی باشگاه مشارکت کرد. او از سال ۲۰۱۸ تا ژوئن ۲۰۲۱ نیز به‌عنوان سفیر برند یوونتوس فعالیت داشت. ترزگه در سال ۲۰۲۰ دوره آموزشی مدیریت فوتبال را گذراند و در سال‌های بعد به حضور در رویدادهای فوتبالی و فعالیت‌های مرتبط با معرفی و توسعه فوتبال ادامه داد.
در سپتامبر ۲۰۲۵، نام ترزگه در میان نخستین ۵۰ بازیکنی قرار گرفت که به تالار مشاهیر رسمی باشگاه یوونتوس راه یافتند. این انتخاب در چارچوب پروژه جدید باشگاه برای ثبت و معرفی چهره‌های تاریخی یوونتوس انجام شد و جایگاه او را در میان بازیکنان مهم تاریخ تیم تثبیت کرد. ترزگه در سال‌های بعد از دوران بازی همچنین به‌عنوان چهره‌ای شناخته‌شده در برنامه‌ها و رویدادهای بین‌المللی فوتبال حضور داشته است.
داوید ترزگه با ثبت گل طلایی قهرمانی یورو ۲۰۰۰، حضور در تیم قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸، موفقیت‌های باشگاهی با موناکو و یوونتوس و نقش مهم در بازگشت ریورپلاته به لیگ برتر آرژانتین، کارنامه‌ای متنوع در فوتبال جهان دارد. او مهاجمی بود که بیشترین ارزش فنی‌اش در جای‌گیری، انتخاب زمان ضربه و تمام‌کنندگی آشکار می‌شد و نامش به‌ویژه با گل‌های مهم در مسابقات سرنوشت‌ساز پیوند خورده است.
