مناسبت‌های ۱۹ مهر

اتفاقات و سالگردهای مهم فوتبال در ۱۹ مهر ۱۴۰۵.

متولدین فوتبالی ۱۹ مهر

بر اساس روز و ماه شمسیِ تاریخ تولد اصلی؛ مستقل از سالگرد امسال.

فوتبالیست‌های متولد مهر

تاریخ فوتبال

مناسبت‌های ۱۹ مهر در تاریخ فوتبال

۵ رویداد تاریخی

تولد۱۳۱۶

تولد بابی چارلتون

بابی چارلتون (Bobby Charlton) در 11 اکتبر 1937 در اشینگتون در شمال شرقی انگلستان متولد شد؛ هافبک و مهاجم افسانه‌ای منچستریونایتد و تیم ملی انگلیس که قهرمانی جام جهانی 1966، توپ طلای همان سال و قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا در 1968 را در کارنامه داشت. شوت‌های قدرتمند از راه دور، توانایی بازی‌سازی و گلزنی از خط میانی و حضور طولانی در بالاترین سطح فوتبال، چارلتون را به یکی از مهم‌ترین چهره‌های تاریخ فوتبال انگلیس تبدیل کرد. چارلتون در نوجوانی مورد توجه استعدادیاب‌های منچستریونایتد قرار گرفت و به مجموعه جوانان این باشگاه پیوست. او در 6 اکتبر 1956 نخستین بازی خود برای تیم اصلی منچستریونایتد را مقابل چارلتون اتلتیک انجام داد و در همان مسابقه 2 گل به ثمر رساند. چارلتون به نسل مشهور «بچه‌های بازبی» تعلق داشت؛ گروهی از استعدادهای جوان که زیر نظر مت بازبی به یکی از قدرت‌های فوتبال انگلیس تبدیل شدند. در فوریه 1958، چارلتون یکی از بازماندگان سانحه هوایی مونیخ بود؛ حادثه‌ای که جان 23 نفر، از جمله 8 بازیکن منچستریونایتد، را گرفت. او پس از آن فاجعه به فوتبال بازگشت و در تیم بازسازی‌شده مت بازبی نقشی محوری پیدا کرد. چارلتون در دوران حضورش در منچستریونایتد 3 بار قهرمان لیگ انگلیس شد و در سال 1963 نیز جام حذفی انگلیس را فتح کرد. اوج اروپایی دوران باشگاهی او در سال 1968 رقم خورد. منچستریونایتد در فینال جام باشگاه‌های اروپا در ورزشگاه ومبلی مقابل بنفیکا قرار گرفت و پس از تساوی در 90 دقیقه، در وقت اضافه با نتیجه 4-1 پیروز شد. چارلتون که کاپیتان یونایتد بود، 2 گل در این مسابقه به ثمر رساند و جام قهرمانی را بالای سر برد. این نخستین قهرمانی یک باشگاه انگلیسی در جام باشگاه‌های اروپا بود و 10 سال پس از سانحه مونیخ، اهمیت تاریخی ویژه‌ای برای باشگاه داشت. چارلتون در مجموع 17 سال برای تیم اصلی منچستریونایتد بازی کرد و با 758 مسابقه رسمی و 249 گل به دوران حضورش در اولدترافورد پایان داد. این اعداد برای سال‌های طولانی از مهم‌ترین رکوردهای تاریخ باشگاه بودند و او به یکی از نمادهای اصلی منچستریونایتد تبدیل شد. در سطح ملی، چارلتون نخستین بازی خود برای انگلیس را در سال 1958 انجام داد و در مجموع 106 مسابقه ملی 49 گل به ثمر رساند. او در جام‌های جهانی 1958، 1962، 1966 و 1970 عضو تیم ملی انگلیس بود و مهم‌ترین موفقیت دوران ملی‌اش در جام جهانی 1966 در کشور خودش رقم خورد. چارلتون در جام جهانی 1966 یکی از بازیکنان تعیین‌کننده انگلیس بود. او در مرحله گروهی مقابل مکزیک با شوتی از راه دور گل زد و در نیمه‌نهایی برابر پرتغال هر 2 گل پیروزی 2-1 انگلیس را به ثمر رساند. انگلیس در فینال با نتیجه 4-2 پس از وقت اضافه آلمان غربی را شکست داد و برای نخستین بار قهرمان جهان شد. چارلتون در آن تورنمنت 3 گل زد و چند ماه بعد به دلیل عملکرد درخشان خود، توپ طلای 1966 را به دست آورد. او در جام جهانی 1970 نیز برای انگلیس بازی کرد و همان سال به دوران ملی خود پایان داد. رکورد 49 گل ملی چارلتون برای چند دهه دست‌نخورده باقی ماند و بعدها وین رونی از آن عبور کرد. با این حال، ترکیب تعداد بازی‌ها، گل‌ها و نقش او در تنها قهرمانی انگلیس در جام جهانی، جایگاه ویژه‌اش در تاریخ تیم ملی را حفظ کرده است. چارلتون در سال 1973 دوران طولانی حضور خود در منچستریونایتد را به پایان رساند و پس از آن مدتی به عنوان بازیکن و مربی در پرستون نورث اند فعالیت کرد. او سال‌ها بعد دوباره به منچستریونایتد بازگشت و از سال 1984 به عنوان یکی از مدیران باشگاه فعالیت داشت و برای چند دهه یکی از مهم‌ترین چهره‌های نمادین یونایتد در خارج از زمین نیز بود. بابی چارلتون در 21 اکتبر 2023، تنها چند روز پس از 86 سالگی، درگذشت. کارنامه او با قهرمانی جام جهانی، جام باشگاه‌های اروپا، توپ طلا، 3 قهرمانی لیگ انگلیس و بیش از 100 بازی برای تیم ملی، او را در شمار پرافتخارترین و تاثیرگذارترین فوتبالیست‌های تاریخ انگلیس قرار داده است.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۰۹

تولد رونی سیمپسون

رونی سیمپسون (Ronnie Simpson) در 11 اکتبر 1930 در گلاسگو اسکاتلند متولد شد؛ دروازه‌بانی که دوران حرفه‌ای طولانی خود را از کویینز پارک آغاز کرد، با نیوکاسل یونایتد 2 بار جام حذفی انگلیس را فتح کرد و در سال‌های پایانی دوران بازی به یکی از اعضای تاریخی سلتیک تبدیل شد. مهم‌ترین افتخار او قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا در سال 1967 با تیم مشهور «شیرهای لیسبون» بود؛ نخستین تیم بریتانیایی که قهرمان اروپا شد. سیمپسون فوتبال بزرگسالان را در سال 1945 و در حالی که هنوز 15 ساله نشده بود با کویینز پارک آغاز کرد. استعداد او خیلی زود مورد توجه قرار گرفت و در 17 سالگی به تیم فوتبال بریتانیا برای المپیک 1948 لندن رسید. او در 2 مسابقه آن تورنمنت درون دروازه قرار گرفت و بریتانیا در پایان رقابت‌ها به مقام چهارم رسید. پس از دوره‌ای کوتاه در ترد لانارک، سیمپسون در سال 1951 به نیوکاسل یونایتد پیوست و حدود 9 سال در فوتبال انگلیس ماند. او همراه نیوکاسل در سال‌های 1952 و 1955 قهرمان جام حذفی انگلیس شد و پیش از بازگشت به اسکاتلند، تجربه قابل توجهی در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی انگلیس به دست آورد. سیمپسون در سال 1960 به هیبرنین پیوست و 4 سال بعد، در 33 سالگی، راهی سلتیک شد. انتقالی که در ابتدا بیشتر برای اضافه کردن یک دروازه‌بان باتجربه به ترکیب انجام شده بود، در نهایت به مهم‌ترین دوره دوران حرفه‌ای او تبدیل شد. سیمپسون به دروازه‌بان اصلی تیم جوک استین تبدیل شد و در یکی از موفق‌ترین دوره‌های تاریخ سلتیک نقش داشت. اوج دوران او فصل 1966/67 بود. سلتیک در آن فصل قهرمان لیگ اسکاتلند، جام حذفی، جام اتحادیه و جام باشگاه‌های اروپا شد. در فینال اروپا در لیسبون، سلتیک با نتیجه 2-1 اینتر میلان را شکست داد و به نخستین باشگاه بریتانیایی تبدیل شد که جام باشگاه‌های اروپا را فتح می‌کند. سیمپسون دروازه‌بان آن تیم تاریخی بود؛ تیمی که بعدها با عنوان «شیرهای لیسبون» در تاریخ فوتبال شناخته شد. سیمپسون در مجموع 188 مسابقه رسمی برای سلتیک انجام داد و 91 کلین‌شیت ثبت کرد. او با این باشگاه 4 بار قهرمان لیگ اسکاتلند، 2 بار قهرمان جام اتحادیه، یک بار قهرمان جام حذفی و یک بار قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد. عملکردش در سال تاریخی 1967 همچنین جایزه بهترین بازیکن سال فوتبال اسکاتلند را برای او به همراه داشت. یکی از ویژگی‌های متفاوت کارنامه سیمپسون این بود که بسیار دیر به تیم ملی بزرگسالان اسکاتلند رسید. نخستین بازی ملی او در 15 آوریل 1967 و در 36 سالگی مقابل انگلیس در ورزشگاه ومبلی انجام شد. انگلیس در آن زمان قهرمان جهان بود، اما اسکاتلند با نتیجه 3-2 پیروز شد و سیمپسون نخستین بازی ملی خود را با یکی از مشهورترین بردهای تاریخ فوتبال کشورش آغاز کرد. او در مجموع 5 بار برای تیم ملی اسکاتلند به میدان رفت. اگرچه دوران ملی‌اش کوتاه بود، حضور در پیروزی تاریخی مقابل انگلیس و همزمانی آن با قهرمانی اروپا با سلتیک باعث شد سال 1967 به مهم‌ترین سال دوران حرفه‌ای سیمپسون تبدیل شود. آخرین بازی سیمپسون برای سلتیک در اکتبر 1969 انجام شد؛ مسابقه‌ای که در آن از ناحیه شانه مصدوم شد. او در سال 1970 از فوتبال حرفه‌ای کناره‌گیری کرد و پس از دوران بازی برای مدتی نیز در عرصه مربیگری فعالیت داشت. رونی سیمپسون در 19 آوریل 2004 در 73 سالگی درگذشت و همچنان به عنوان یکی از بزرگ‌ترین دروازه‌بانان تاریخ سلتیک و یکی از اعضای اصلی نسل قهرمان اروپا در سال 1967 شناخته می‌شود.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۶۷

تولد عمر گونزالس

عمر گونزالس (Omar Gonzalez) در ۱۱ اکتبر ۱۹۸۸ در دالاس ایالت تگزاس متولد شد؛ مدافع میانی آمریکایی که بخش مهمی از دوران حرفه‌ای خود را در لس‌آنجلس گلکسی گذراند، در فوتبال مکزیک با پاچوکا به قهرمانی رسید و با تیم ملی آمریکا در جام جهانی ۲۰۱۴ حضور داشت. گونزالس با قهرمانی‌های متعدد در MLS، لیگ مکزیک و لیگ قهرمانان کونکاکاف، یکی از مدافعان پرافتخار نسل خود در فوتبال آمریکا به شمار می‌رود. گونزالس پس از فوتبال دانشگاهی در مریلند، در درفت MLS سال ۲۰۰۹ با انتخاب سوم به لس‌آنجلس گلکسی پیوست. او خیلی زود به ترکیب اصلی رسید و در همان فصل نخست عنوان بهترین بازیکن تازه‌وارد MLS را به دست آورد. گونزالس در ادامه به یکی از مهره‌های اصلی خط دفاعی گلکسی تبدیل شد و در سال ۲۰۱۱ عنوان بهترین مدافع لیگ را نیز کسب کرد. دوران حضور او در لس‌آنجلس با موفقیت‌های تیمی فراوان همراه بود. گونزالس با گلکسی در سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ قهرمان MLS Cup شد و در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ نیز Supporters' Shield را فتح کرد. در فینال MLS Cup سال ۲۰۱۲ مقابل هیوستون دینامو، گل تساوی تیمش را به ثمر رساند و پس از پیروزی ۳-۱ گلکسی، عنوان بهترین بازیکن فینال را دریافت کرد. او در چند فصل نیز در تیم منتخب MLS قرار گرفت و به یکی از چهره‌های شاخص دفاعی لیگ تبدیل شد. گونزالس در پایان سال ۲۰۱۵ فوتبال آمریکا را ترک کرد و به پاچوکا در لیگ مکزیک پیوست. موفقیت او در مکزیک خیلی زود ادامه پیدا کرد؛ پاچوکا در تورنمنت کلائوسورا ۲۰۱۶ قهرمان لیگ مکزیک شد و یک سال بعد نیز با شکست تیگرس در فینال لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۱۶/۱۷، عنوان قهرمانی منطقه آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب را به دست آورد. گونزالس یکی از مدافعان اصلی پاچوکا در مسیر این قهرمانی بود. او پس از پاچوکا برای اطلس نیز در لیگ مکزیک بازی کرد و در سال ۲۰۱۹ به MLS بازگشت. تورنتو اف‌سی، نیوانگلند رولوشن، اف‌سی دالاس و شیکاگو فایر تیم‌های بعدی او در فوتبال آمریکا بودند. گونزالس در طول این سال‌ها به عنوان یکی از مدافعان باتجربه MLS شناخته می‌شد و مجموع دوران حرفه‌ای او در فوتبال باشگاهی آمریکای شمالی از مرز چند صد مسابقه عبور کرد. گونزالس نخستین بازی خود برای تیم ملی بزرگسالان آمریکا را در سال ۲۰۱۰ مقابل برزیل انجام داد. او در مسیر انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ به یکی از گزینه‌های مهم خط دفاعی آمریکا تبدیل شد و در فهرست نهایی یورگن کلینزمن برای جام جهانی برزیل قرار گرفت. گونزالس در ۳ مسابقه آن جام جهانی به میدان رفت و آمریکا پس از عبور از مرحله گروهی، در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل بلژیک حذف شد. او در مجموع ۵۲ بازی برای تیم ملی آمریکا انجام داد و ۳ گل به ثمر رساند. گونزالس همچنین با آمریکا در جام طلایی کونکاکاف ۲۰۱۳ و ۲۰۱۷ به قهرمانی رسید و در ۱۸ مسابقه انتخابی جام جهانی نیز برای تیم ملی کشورش بازی کرد. پس از فصل ۲۰۲۵، گونزالس وارد مرحله تازه‌ای از فعالیت حرفه‌ای خود شد و به عنوان دستیار مربی در تیم دوم شیکاگو فایر فعالیتش را ادامه داد. به این ترتیب، کارنامه او از یک مدافع قهرمان در MLS، مکزیک و کونکاکاف به فعالیت در مسیر مربیگری و پرورش بازیکنان جوان رسید.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۵۹

تولد سرژ برانکو

سرژ برانکو (Serge Branco) در ۱۱ اکتبر ۱۹۸۰ متولد شد؛ بازیکن کامرونی که در پست‌های دفاعی و میانی بازی می‌کرد و مهم‌ترین افتخار دوران حرفه‌ای‌اش، قهرمانی فوتبال مردان المپیک ۲۰۰۰ سیدنی با تیم ملی امید کامرون بود. او پس از آن قهرمانی تاریخی، بخش مهمی از دوران باشگاهی خود را در فوتبال آلمان گذراند و برای تیم‌هایی مانند آینتراخت براونشوایگ، آینتراخت فرانکفورت، اشتوتگارت و دویسبورگ بازی کرد. برانکو پیش از المپیک ۲۰۰۰ در آینتراخت براونشوایگ حضور داشت و در سطح سوم فوتبال آلمان بازی می‌کرد. قهرمانی با کامرون در سیدنی مسیر حرفه‌ای او را تغییر داد؛ برانکو سال‌ها بعد در گفت‌وگو با FIFA توضیح داد که پس از بازگشت از المپیک، از چند باشگاه بوندسلیگا پیشنهاد دریافت کرد و همین موفقیت زمینه انتقال او به آینتراخت فرانکفورت را فراهم کرد. او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ در آینتراخت فرانکفورت بازی کرد و در بوندسلیگا و بوندسلیگای ۲ به میدان رفت. برانکو سپس به اشتوتگارت پیوست و با این تیم تجربه حضور در لیگ قهرمانان اروپا را نیز به دست آورد. او در ادامه دوران حرفه‌ای خود علاوه بر آلمان، در انگلیس، روسیه، یونان، لهستان، بحرین و کویت بازی کرد. در فوتبال آلمان، برانکو در مجموع برای آینتراخت فرانکفورت، اشتوتگارت و دویسبورگ به میدان رفت. حضور در بوندسلیگا، بوندسلیگای ۲ و لیگ قهرمانان اروپا بخشی از تجربه باشگاهی او در این کشور بود. او بعدها از دوران آینتراخت فرانکفورت به عنوان بهترین دوره فوتبال باشگاهی خود یاد کرد. مهم‌ترین فصل زندگی فوتبالی برانکو اما در سطح ملی رقم خورد. کامرون در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی پس از عبور از مراحل حذفی به فینال رسید و مقابل اسپانیا قرار گرفت. مسابقه پس از تساوی ۲-۲ به ضربات پنالتی کشیده شد و کامرون با برتری ۵-۳ قهرمان شد. برانکو یکی از اعضای آن تیم تاریخی در کنار بازیکنانی مانند ساموئل اتوئو، جرمی، لورن و پاتریک امبوما بود. این قهرمانی دومین قهرمانی پیاپی یک تیم آفریقایی در فوتبال مردان المپیک پس از موفقیت نیجریه در سال ۱۹۹۶ بود و به یکی از مهم‌ترین افتخارات تاریخ فوتبال کامرون تبدیل شد. برانکو سال‌ها بعد تاکید کرد که مدال طلای المپیک مسیر حرفه‌ای و زندگی او را به شکل اساسی تغییر داد. او در سطح تیم ملی بزرگسالان کامرون نیز سابقه حضور داشت، هرچند دوران ملی‌اش در این سطح کوتاه بود. برانکو پس از پایان دوران بازی در سال‌های بعد نیز ارتباط خود را با فوتبال کامرون حفظ کرد و در ساختار فدراسیون فوتبال این کشور فعالیت داشت.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۲۳

تولد خوان گاسپارت

خوان گاسپارت (Joan Gaspart) در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۴ در بارسلونا اسپانیا متولد شد؛ مدیر ورزشی و بازرگان اسپانیایی که بیش از ۲ دهه در مدیریت باشگاه بارسلونا حضور داشت و بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ ریاست این باشگاه را بر عهده گرفت. او پیش از رسیدن به ریاست، در تمام ۲۲ سال دوره مدیریت جوزپ لوئیس نونیز نایب‌رئیس بارسلونا بود و به یکی از چهره‌های شناخته‌شده مدیریت فوتبال اسپانیا تبدیل شد. گاسپارت در سال ۱۹۷۸ وارد هیئت‌مدیره بارسلونا شد و به عنوان نایب‌رئیس در کنار نونیز فعالیت کرد. این همکاری تا سال ۲۰۰۰ ادامه یافت و گاسپارت طی این دوره طولانی در ساختار مدیریتی باشگاه حضور داشت؛ دوره‌ای که بارسلونا از نظر ورزشی و سازمانی تحولات مهمی را تجربه کرد و به یکی از قدرت‌های اصلی فوتبال اروپا تبدیل شد. پس از پایان دوره ریاست نونیز، گاسپارت در انتخابات سال ۲۰۰۰ بارسلونا شرکت کرد. او در انتخاباتی با مشارکت گسترده اعضای باشگاه، با کسب بیش از ۲۵ هزار رأی و حدود ۵۵ درصد آرا پیروز شد و در ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۰ ریاست باشگاه را در دست گرفت. دوره ریاست گاسپارت با شرایط دشواری برای تیم فوتبال بارسلونا همراه شد. تیم اول مردان در نزدیک به ۳ سال ریاست او نتوانست هیچ جام رسمی به دست آورد و تغییرات متعدد در ترکیب بازیکنان و کادر فنی نیز به ثبات ورزشی منجر نشد. نتایج ضعیف و شرایط اقتصادی باشگاه در نهایت فشار زیادی بر مدیریت او وارد کرد. با این حال، دوره ریاست گاسپارت فقط به نتایج تیم فوتبال محدود نبود. در زمان مدیریت او اصلاحاتی در اساسنامه باشگاه انجام شد، تدوین منشور اخلاقی بارسلونا در دستور کار قرار گرفت و پروژه ساخت مجموعه ورزشی خوان گامپر در سنت خوان دسپی وارد مرحله اجرایی شد. نخستین سنگ این مجموعه در دسامبر ۲۰۰۰ گذاشته شد؛ مرکزی که بعدها به پایگاه اصلی تمرینی تیم‌های بارسلونا تبدیل شد. گاسپارت در فوریه ۲۰۰۳، در حالی که هنوز از دوره ریاستش باقی مانده بود، از سمت خود استعفا کرد. انریک رینا، نایب‌رئیس وقت، به طور موقت جانشین او شد و چند ماه بعد انتخابات جدید باشگاه برگزار شد که با پیروزی خوان لاپورتا همراه بود. فعالیت گاسپارت در مدیریت فوتبال پس از جدایی از بارسلونا نیز ادامه داشت. او از سال ۲۰۰۴ ریاست باشگاه سانت آندرو را بر عهده گرفت و چند سال در مدیریت این باشگاه کاتالانی فعالیت کرد. سانت آندرو در دوره حضور او موفق شد به سطوح بالاتر فوتبال اسپانیا صعود کند و در سال‌های بعد نیز در رقابت‌های فوتبال کاتالونیا حضور موفقی داشت. گاسپارت همچنین در ساختار فدراسیون‌های فوتبال کاتالونیا و اسپانیا مسئولیت‌هایی بر عهده داشت. حضور چند دهه‌ای در مدیریت بارسلونا، ریاست یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های جهان و ادامه فعالیت در نهادهای فوتبالی باعث شد نام او به عنوان یکی از مدیران شناخته‌شده فوتبال اسپانیا باقی بماند؛ هرچند دوره ریاستش در بارسلونا از نظر نتایج ورزشی یکی از دوره‌های دشوار تاریخ معاصر باشگاه بود.

مطالعه بیشتر

بیشتر در تقویم فوتبال

مشاهده همه روزهای ماه

۱ مهرروز بین‌المللی زبان‌های اشاره ۲ مهرروز بزرگداشت شهدای منا ۳ مهرروز جهانی داروسازان ۴ مهرروز بین‌المللی امحای کامل سلاح‌های هسته‌ای

درباره مناسبت‌های ۱۹ مهر

صفحه مناسبت‌های ۱۹ مهر ۱۴۰۵ نمایی یک‌جا از داده‌های تأییدشده تقویم تاریخ فوتبال ارائه می‌کند. در این روز ۵ رویداد فوتبالی و ۰ مناسبت عمومی در آرشیو فعال ثبت شده است. از رویدادهای شاخص این صفحه می‌توان به «تولد بابی چارلتون» اشاره کرد.

سال درج‌شده کنار هر کارت، سال وقوع رویداد در تقویم شمسی است؛ درحالی‌که تاریخ بالای صفحه، جایگاه همان مناسبت را در تقویم شمسی امسال و معادل میلادی آن نشان می‌دهد. پیوندهای روز قبل، روز بعد و تقویم ماه نیز برای مرور پیوسته آرشیو ساخته شده‌اند و فقط به مسیرهای معتبر همین تقویم می‌روند. اطلاعات صفحه با داده‌های موجود در سامانه مناسبت‌های صبح فوتبالی تولید می‌شود و اگر برای رویدادی تصویر معتبر وجود نداشته باشد، متن آن بدون تصویر ساختگی نمایش داده می‌شود.

پرسش‌های متداول درباره این روز

۱۹ مهر ۱۴۰۵ چه روزی از هفته است؟

۱۹ مهر ۱۴۰۵ در تقویم امسال برابر با یکشنبه است.

معادل میلادی ۱۹ مهر چیست؟

معادل میلادی این روز در سال جاری ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶ است.

در این روز چند مناسبت در تقویم ثبت شده است؟

برای این روز ۶ رویداد ثبت شده است؛ ۵ مورد فوتبالی و ۰ مورد عمومی است.