این روز در تقویم رویدادها و مناسبت‌های فوتبالی
روز قبل۸ مهر پنجشنبه ۹ مهر ۱۴۰۵ مشاهده تقویم مهر
روز بعد۱۰ مهر مناسبت‌های ۹ مهر
مناسبت‌های عمومی و اتفاقات مهم فوتبال در ۹ مهر ۱۴۰۵.
متولدین فوتبالی ۹ مهر
بر اساس روز و ماه شمسیِ تاریخ تولد اصلی؛ مستقل از سالگرد امسال.
- دانکن ادواردزمتولد ۱۹۳۶ میلادی
- والتر ماتزاریمتولد ۱۹۶۱ میلادی
- ژرژ وهآمتولد ۱۹۶۶ میلادی
- ژولیو باپتیستامتولد ۱۹۸۱ میلادی
- میرکو ووچینیچمتولد ۱۹۸۳ میلادی
- آنتونی لوپسمتولد ۱۹۹۰ میلادی
- گیورگی کویلیتایامتولد ۱۹۹۳ میلادی
- آرشا شکوریمتولد ۱۹۹۴ میلادی
- محمود حسن تریزیگهمتولد ۱۹۹۴ میلادی
- الکساندر نوبلمتولد ۱۹۹۶ میلادی
- آردیان اسماعیلیمتولد ۱۹۹۶ میلادی
- نیکو الودیمتولد ۱۹۹۶ میلادی
- طارق لمپتیمتولد ۲۰۰۰ میلادی
مناسبت‌های عمومی
مناسبت‌های عمومی این روز
روز بین‌المللی قهوه
تاریخ فوتبال
۱۵ رویداد تاریخی مناسبت‌های ۹ مهر در تاریخ فوتبال
تولد ژرژ وه‌آ
ژرژ وه‌آ، مهاجم افسانه‌ای فوتبال لیبریا و یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال آفریقا، در اول اکتبر سال هزار و نهصد و شصت و شش در مونروویا متولد شد. قدرت بدنی، سرعت انفجاری، توانایی حمل توپ در مسافت‌های طولانی و تمام‌کنندگی، او را به مهاجمی تبدیل کرد که در دهه نود میلادی در بالاترین سطح فوتبال اروپا درخشید. مسیر وه‌آ به فوتبال اروپا از موناکو آغاز شد. آرسن ونگر در اواخر دهه هشتاد او را از تونر یائونده کامرون به فرانسه آورد و مهاجم لیبریایی خیلی زود نشان داد این انتقال فقط یک قمار روی استعداد ناشناخته نیست. وه‌آ در چهار فصل حضور در موناکو بیش از صد بازی انجام داد، ده‌ها گل به ثمر رساند و همراه این تیم قهرمان جام حذفی فرانسه شد. انتقال به پاری‌سن‌ژرمن مرحله بعدی صعود او بود. وه‌آ با پاریس قهرمان لیگ فرانسه شد و در جام‌های داخلی نیز چند عنوان به دست آورد. در فصل هزار و نهصد و نود و چهار ـ هزار و نهصد و نود و پنج، با هفت گل عنوان بهترین گلزن لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرد و نقش مهمی در رسیدن پاری‌سن‌ژرمن به نیمه‌نهایی رقابت‌ها داشت. سال هزار و نهصد و نود و پنج نقطه اوج دوران حرفه‌ای وه‌آ بود. او توپ طلای اروپا و جایزه بهترین بازیکن سال جهان از سوی فیفا را به دست آورد و به نخستین بازیکن غیراروپایی برنده توپ طلا تبدیل شد. ژرژ وه‌آ همچنان تنها فوتبالیست آفریقایی است که توپ طلای مردان را فتح کرده و نامش به همین دلیل جایگاهی یگانه در تاریخ فوتبال این قاره دارد. وه‌آ همان سال به میلان پیوست و یکی از به‌یادماندنی‌ترین دوره‌های فوتبالش را در ایتالیا پشت سر گذاشت. او در صد و چهل و هفت مسابقه رسمی برای روسونری پنجاه‌وهشت گل به ثمر رساند و دو بار قهرمان سری آ شد. گل انفرادی مشهورش مقابل ورونا، زمانی که توپ را از نزدیکی محوطه جریمه خودی برداشت و تقریباً تمام طول زمین را طی کرد، به یکی از نمادین‌ترین صحنه‌های تاریخ سری آ تبدیل شد. پس از میلان، وه‌آ تجربه حضور در چلسی، منچسترسیتی و مارسی را نیز به دست آورد. دوران کوتاه او در چلسی با قهرمانی جام حذفی انگلیس همراه شد و او در مسیر رسیدن این تیم به جام نیز گل‌های مهمی به ثمر رساند. وه‌آ برای تیم ملی لیبریا نیز بیش از شصت بار به میدان رفت و با وجود اینکه کشورش هرگز نتوانست به جام جهانی صعود کند، برای سال‌ها مهم‌ترین چهره فوتبال ملی لیبریا بود. حضور طولانی در تیم ملی، موفقیت در فرانسه و ایتالیا و فتح بزرگ‌ترین جوایز فردی فوتبال، ژرژ وه‌آ را به یکی از ماندگارترین چهره‌های تاریخ فوتبال آفریقا تبدیل کرده است.
مطالعه بیشتر
تولد آرشا شکوری
آرشا شکوری، دروازه‌بان ایرانی، در نهم مهر سال هزار و سیصد و هشتاد و پنج متولد شد. نام او برای نخستین بار با درخشش در تیم نوجوانان ایران و مسابقات قهرمانی زیر هفده سال آسیا جدی‌تر مطرح شد؛ تورنمنتی که شکوری در آن یکی از مهره‌های کلیدی تیم حسین عبدی بود. مهم‌ترین نمایش او در مسابقات آسیایی برابر یمن رقم خورد. ایران در مرحله یک‌چهارم نهایی پس از تساوی بدون گل به ضربات پنالتی رفت و شکوری با مهار دو ضربه حریف، نقش اصلی را در پیروزی ایران ایفا کرد. آن برد علاوه بر رساندن ایران به نیمه‌نهایی آسیا، سهمیه حضور در جام جهانی نوجوانان را نیز قطعی کرد. چند ماه بعد، شکوری در جام جهانی زیر هفده سال اندونزی دوباره دروازه‌بان اصلی ایران بود. نخستین مسابقه ایران در این رقابت‌ها برابر برزیل، مدافع عنوان قهرمانی، به یکی از شگفتی‌های بزرگ تورنمنت تبدیل شد. ایران در حالی که دو گل عقب افتاده بود، در نیمه دوم بازگشت و با سه گل برزیل را شکست داد. شکوری در همان مسابقه فقط وظیفه محافظت از دروازه را بر عهده نداشت. پاس بلند و دقیق او از زمین خودی، زمینه‌ساز گل دوم ایران شد و نشان داد توانایی شروع حمله با توپ یکی از ویژگی‌های مهم بازی‌اش است. فیفا پس از این پیروزی تاریخی مستقیماً با دروازه‌بان ایران گفت‌وگو کرد و از نقش او در اجرای برنامه تاکتیکی تیم نوشت. ایران در ادامه مرحله گروهی با انگلیس و کالدونیای جدید روبه‌رو شد و به مرحله حذفی رسید. شکوری در دیدار یک‌هشتم نهایی برابر مراکش نیز درون دروازه قرار گرفت؛ مسابقه‌ای که سرنوشت آن پس از تساوی در وقت قانونی به ضربات پنالتی کشیده شد و این بار ایران از ادامه رقابت‌ها بازماند. شکوری در سال‌های بعد مسیر باشگاهی خود را ادامه داد و به فوتبال قطر رسید. نام او در ترکیب تیم اصلی لوسیل ثبت شد و با حضور این باشگاه در سطح اول فوتبال قطر، فرصت بازی در فضایی متفاوت از فوتبال ایران را به دست آورد. برای دروازه‌بانی که در نوجوانی تجربه مهار پنالتی در یک مسابقه سرنوشت‌ساز آسیایی، حضور در جام جهانی و پیروزی تاریخی مقابل برزیل را پشت سر گذاشته، ادامه مسیر حرفه‌ای اهمیت زیادی دارد. آرشا شکوری یکی از چهره‌های قابل توجه نسل نوجوانان ایران در ابتدای دهه چهارصد بود؛ نسلی که با عملکردش در آسیا و جام جهانی توجه زیادی به خود جلب کرد.
مطالعه بیشتر
تولد ژولیو باپتیستا
ژولیو باپتیستا، هافبک هجومی و مهاجم سابق تیم ملی برزیل، در اول اکتبر سال هزار و نهصد و هشتاد و یک در سائوپائولو متولد شد. قدرت بدنی، شوت‌های سنگین، نفوذ از عمق و توانایی بازی در چند پست میانی و هجومی، باعث شد در فوتبال اروپا به لقب «هیولا» شناخته شود و سال‌ها در باشگاه‌های بزرگ اسپانیا، انگلیس و ایتالیا بازی کند. باپتیستا فوتبال حرفه‌ای را در سائوپائولو آغاز کرد، اما انتقال به سویا در تابستان سال دو هزار و سه بود که نامش را در فوتبال اروپا مطرح کرد. او در نخستین فصل حضورش در لالیگا گل‌های زیادی برای سویا به ثمر رساند و خیلی زود از یک هافبک میانی به بازیکنی تهاجمی و خطرناک تبدیل شد. قدرت تمام‌کنندگی او طی دو فصل در اندلس، توجه رئال مادرید را جلب کرد. رئال مادرید در سال دو هزار و پنج باپتیستا را جذب کرد. او در سه فصل تحت قرارداد باشگاه، با یک دوره قرضی در آرسنال، هفتاد و هشت مسابقه رسمی برای رئال انجام داد و سیزده گل به ثمر رساند. باپتیستا همراه رئال قهرمان لالیگا شد و در یکی از به‌یادماندنی‌ترین شب‌هایش برای این تیم، در ورزشگاه نیوکمپ گل پیروزی مقابل بارسلونا را به ثمر رساند. فصل قرضی او در آرسنال نیز لحظات خاصی داشت. مشهورترین نمایش باپتیستا در فوتبال انگلیس در جام اتحادیه و مقابل لیورپول رقم خورد؛ جایی که چهار گل در پیروزی پرگل آرسنال در آنفیلد به ثمر رساند. او همان فصل در مسیر رسیدن آرسنال به فینال جام اتحادیه نیز نقش مهمی داشت. پس از پایان دوران رئال مادرید، باپتیستا راهی رم شد و سپس برای مالاگا بازی کرد. دوران حضور او در مالاگا با یکی از بهترین دوره‌های تاریخ این باشگاه هم‌زمان شد؛ تیمی که در لیگ قهرمانان اروپا تا مرحله یک‌چهارم نهایی پیش رفت و به یکی از غافلگیری‌های فوتبال اروپا تبدیل شد. او در ادامه به فوتبال برزیل بازگشت و با کروزیرو قهرمانی‌های داخلی را تجربه کرد. باپتیستا در تیم ملی برزیل نیز کارنامه قابل توجهی داشت. او همراه سلسائو دو بار جام کنفدراسیون‌ها را فتح کرد و در قهرمانی برزیل در کوپا آمریکای سال دو هزار و هفت یکی از چهره‌های مهم تیم بود. در فینال برابر آرژانتین، باپتیستا گل نخست برزیل را به ثمر رساند و تیمش با سه گل پیروز شد. او همچنین در جام جهانی آفریقای جنوبی عضوی از تیم ملی برزیل بود. هرچند هیچ‌گاه به اندازه رونالدو، رونالدینیو یا کاکا به یک فوق‌ستاره جهانی تبدیل نشد، سال‌ها حضور در سطح اول اروپا، قهرمانی‌های ملی و باشگاهی و توانایی بازی در نقش‌های مختلف، ژولیو باپتیستا را به یکی از چهره‌های شناخته‌شده نسل برزیل در دهه نخست قرن بیست‌ویکم تبدیل کرد.
مطالعه بیشتر
تولد گیورگی کویلیتایا
گیورگی کویلیتایا، مهاجم تیم ملی گرجستان، در اول اکتبر سال هزار و نهصد و نود و سه در آباشا به دنیا آمد. قامت بلند، قدرت در نبردهای هوایی و توانایی بازی با پشت به دروازه، او را به مهاجمی کلاسیک و قابل اتکا در فوتبال باشگاهی و ملی گرجستان تبدیل کرده است. کویلیتایا فوتبال حرفه‌ای را در کشورش آغاز کرد و پس از تجربه حضور در ساسکو تفلیس، گیور مجارستان و دیلا گوری، با پیراهن دینامو تفلیس به یکی از مهاجمان مطرح لیگ گرجستان تبدیل شد. موفقیت در فوتبال داخلی راه او را به اروپای مرکزی باز کرد و راپید وین مقصد بعدی‌اش شد. مهاجم گرجستانی در اتریش دو فصل برای راپید وین بازی کرد و سپس به خنت بلژیک پیوست. دوران حضورش در فوتبال بلژیک با فراز و فرود همراه بود و در ادامه، انتقال قرضی به آنورتوسیس قبرس نقطه شروع یکی از مهم‌ترین دوره‌های دوران حرفه‌ای او شد. کویلیتایا در قبرس ابتدا با آنورتوسیس به قهرمانی جام حذفی رسید و در فینال نیز گل سرنوشت‌سازی در وقت اضافه به ثمر رساند. پس از آن راهی آپوئل نیکوزیا شد و سه فصل برای این باشگاه بازی کرد. حضور او در فصل قهرمانی آپوئل در لیگ قبرس، یکی از مهم‌ترین افتخارات باشگاهی دوران حرفه‌ای‌اش را رقم زد. در سطح ملی، کویلیتایا از سال دو هزار و شانزده وارد تیم ملی بزرگسالان گرجستان شد و در مسیر تاریخی صعود این کشور به نخستین دوره جام ملت‌های اروپا نیز عضوی از تیم بود. گرجستان در یورو دو هزار و بیست و چهار از مرحله گروهی عبور کرد و تا مرحله یک‌هشتم نهایی پیش رفت؛ نقطه عطفی بزرگ در تاریخ فوتبال این کشور. کویلیتایا در همان تورنمنت برابر جمهوری چک به میدان رفت و بخشی از نخستین حضور گرجستان در یک تورنمنت بزرگ ملی شد. او سال‌ها در کنار نسل تازه‌ای از ستاره‌های فوتبال گرجستان، از جمله خویچا کواراتسخلیا و گیورگی مامارداشویلی، تجربه خود را در اختیار تیم ملی گذاشت. مسیر باشگاهی او پس از آپوئل با آریس لیماسول ادامه پیدا کرد و سپس به فوتبال فرانسه و آلمان رسید. حضور در لیگ‌های مختلف اروپا، قهرمانی در قبرس و عضویت در تیم تاریخی گرجستان در یورو، گیورگی کویلیتایا را به یکی از مهاجمان باسابقه فوتبال این کشور در نسل معاصر تبدیل کرده است.
مطالعه بیشتر
درگذشت هادی نوروزی
هادی نوروزی، مهاجم و کاپیتان پرسپولیس، در نهم مهر سال هزار و سیصد و نود و چهار به‌طور ناگهانی در تهران درگذشت. خبر درگذشت او در زمانی منتشر شد که همچنان بازیکن فعال و کاپیتان سرخ‌پوشان بود و به همین دلیل یکی از تلخ‌ترین خبرهای تاریخ معاصر فوتبال ایران را رقم زد. نوروزی بخش اصلی دوران حرفه‌ای خود را با پرسپولیس گذراند. او پس از تجربه حضور در تیم‌های ایرانی دیگر، از جمله داماش ایرانیان، به پرسپولیس رسید و طی سال‌های حضورش برای این باشگاه در نقش مهاجم و وینگر به میدان رفت. سرعت، دوندگی و توانایی حضور در چند پست هجومی باعث شده بود در دوره مربیان مختلف یکی از بازیکنان مورد استفاده تیم باشد. او برای مدتی به صورت قرضی راهی نفت تهران شد، اما دوباره به پرسپولیس بازگشت و در آخرین مقطع دوران بازی خود بازوبند کاپیتانی این تیم را بر بازو بست. نوروزی در لیگ قهرمانان آسیا نیز با پیراهن پرسپولیس حضور داشت و در فصل منتهی به درگذشتش، بخشی از تیمی بود که تا مرحله یک‌هشتم نهایی این رقابت‌ها پیش رفت. نوروزی سابقه حضور در تیم ملی ایران را نیز داشت و در مقطعی از دوران افشین قطبی به اردوی تیم ملی دعوت شد. او همچنین در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی برای ایران به میدان رفت و نامش در کنار بازیکنانی قرار گرفت که هم سابقه ملی داشتند و هم بخش مهمی از دوران حرفه‌ای خود را با پرسپولیس سپری کردند. درگذشت ناگهانی هادی نوروزی واکنش گسترده جامعه فوتبال ایران را به همراه داشت. شماره بیست‌وچهار که سال‌ها با نام او شناخته می‌شد، پس از درگذشتش به یکی از نمادهای یادبود او میان هواداران پرسپولیس تبدیل شد. سال‌ها پس از آن روز، نام هادی نوروزی همچنان بخشی از حافظه جمعی هواداران پرسپولیس و یکی از ماندگارترین یادهای فوتبال ایران در نهم مهر است.
مطالعه بیشتر
تولد دانکن ادواردز
دانکن ادواردز، ستاره ماندگار منچستریونایتد و تیم ملی انگلیس، در اول اکتبر سال هزار و نهصد و سی‌وشش در دادلی انگلستان متولد شد. دوران حرفه‌ای او بسیار کوتاه بود، اما استعداد، قدرت بدنی، هوش فوتبالی و توانایی بازی در چند پست باعث شد نامش برای همیشه در میان بزرگ‌ترین استعدادهای تاریخ فوتبال انگلیس باقی بماند. ادواردز در نوجوانی به منچستریونایتد پیوست و خیلی زود به تیم اول مت باز شد. او هنگام نخستین حضورش در بالاترین سطح فوتبال انگلیس تنها شانزده سال داشت و در دوره‌ای که مت بازبی تیم جوان و مشهور خود را می‌ساخت، به یکی از مهم‌ترین اعضای نسل «بچه‌های بازبی» تبدیل شد. پست اصلی ادواردز در اصطلاح فوتبال آن دوران «هافبک چپ» بود، اما توانایی‌هایش به یک نقش محدود نمی‌شد. قدرت در تکل و نبردهای فیزیکی، استقامت بالا، پاس‌های بلند و دقیق و توانایی پیشروی با توپ به او اجازه می‌داد هم در کار دفاعی و هم در شکل‌دادن حملات مؤثر باشد. هم‌تیمی‌ها و مربیانش بارها از کامل‌بودن مجموعه توانایی‌های او سخن گفته‌اند. ادواردز همراه منچستریونایتد دو فصل پیاپی قهرمان لیگ انگلیس شد و یکی از ستون‌های تیمی بود که با میانگین سنی پایین، فوتبال انگلیس را تحت تأثیر قرار داد. او همچنین در جام باشگاه‌های اروپا برای یونایتد بازی کرد و در آخرین فصل زندگی‌اش بخشی از تیمی بود که برای رسیدن به مراحل پایانی مهم‌ترین رقابت باشگاهی اروپا تلاش می‌کرد. استعداد او در تیم ملی نیز خیلی زود دیده شد. ادواردز در هجده سالگی به تیم ملی بزرگسالان انگلیس رسید و در آن زمان جوان‌ترین ملی‌پوش انگلیس در دوران پس از جنگ جهانی دوم شد. او در مجموع هجده بازی ملی انجام داد و پنج گل به ثمر رساند؛ آماری قابل توجه برای بازیکنی که بخش مهمی از وظایفش در میانه میدان ماهیتی دفاعی داشت. ششم فوریه سال هزار و نهصد و پنجاه و هشت، هواپیمای حامل اعضای منچستریونایتد هنگام بازگشت از دیدار اروپایی برابر ستاره سرخ بلگراد در مونیخ دچار سانحه شد. ادواردز از حادثه اولیه جان سالم به در برد، اما جراحاتش بسیار شدید بود و پانزده روز بعد در بیمارستانی در مونیخ درگذشت. او هنگام مرگ تنها بیست‌ویک سال داشت. عمر کوتاه دانکن ادواردز اجازه نداد ظرفیت کامل یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای نسل خود دیده شود، اما دو قهرمانی لیگ با منچستریونایتد، حضور زودهنگام در تیم ملی انگلیس و تصویری که هم‌نسلانش از کیفیت او به جا گذاشتند، کافی بود تا نامش دهه‌ها بعد همچنان بخشی جدایی‌ناپذیر از تاریخ منچستریونایتد و فوتبال انگلیس باشد.
مطالعه بیشتر
تولد میرکو ووچینیچ
میرکو ووچینیچ، مهاجم برجسته فوتبال مونته‌نگرو و یکی از چهره‌های شناخته‌شده سری آ در دهه نخست قرن بیست‌ویکم، در اول اکتبر سال هزار و نهصد و هشتاد و سه در نیکشیچ متولد شد. تکنیک در فضاهای محدود، قدرت حمل توپ، شوت‌های سنگین و توانایی بازی هم در مرکز خط حمله و هم از جناح چپ، او را به مهاجمی متفاوت در فوتبال ایتالیا تبدیل کرد. ووچینیچ فوتبال حرفه‌ای را با سوتیسکا نیکشیچ آغاز کرد، اما هنوز نوجوان بود که لچه او را به ایتالیا برد. چند سال زمان لازم داشت تا جایگاهش را پیدا کند، اما در فصل هزار و نهصد و چهار ـ هزار و نهصد و پنج با نوزده گل در بیست‌وهشت مسابقه سری آ انفجار بزرگی داشت. همین فصل نام او را در میان مهاجمان مطرح لیگ ایتالیا قرار داد و زمینه انتقال به رم را فراهم کرد. پنج فصل حضور در رم یکی از بهترین دوره‌های دوران حرفه‌ای ووچینیچ بود. او در صد و چهل‌وهفت مسابقه سری آ برای جالوروسی چهل‌وشش گل به ثمر رساند و همراه این تیم دو بار جام حذفی ایتالیا را فتح کرد. گل‌های مهم در لیگ قهرمانان اروپا و دربی رم نیز بخشی از خاطرات دوران او هستند؛ از جمله دو گلی که در یک دربی حساس مقابل لاتزیو به ثمر رساند و پیروزی تیمش را رقم زد. در تابستان سال دو هزار و یازده، یوونتوس با پرداخت پانزده میلیون یورو ووچینیچ را از رم خرید. انتقال او هم‌زمان با آغاز دوران تازه‌ای در تورین بود و مهاجم مونته‌نگرویی در تیم آنتونیو کونته به یکی از مهره‌های مهم خط حمله تبدیل شد. او همراه یوونتوس سه بار پیاپی قهرمان سری آ شد و در قهرمانی سوپرجام ایتالیا نیز نقش داشت. جایگاه ووچینیچ در فوتبال ملی مونته‌نگرو حتی فراتر از موفقیت‌های باشگاهی اوست. پس از استقلال این کشور و تشکیل تیم ملی مستقل، ووچینیچ نخستین کاپیتان تیم ملی مونته‌نگرو بود و نخستین گل تاریخ این تیم را نیز به ثمر رساند. او دوران ملی خود را با چهل‌وشش بازی و هفده گل به پایان رساند و برای سال‌ها چهره اصلی خط حمله کشورش بود. پس از پایان دوران حضور در یوونتوس، ووچینیچ راهی الجزیره امارات شد و آخرین سال‌های دوران بازی خود را در این باشگاه سپری کرد. او پس از بازنشستگی وارد مربیگری شد و سال‌ها بعد هدایت تیم ملی مونته‌نگرو را نیز بر عهده گرفت؛ ادامه مسیری که از نخستین روزهای تشکیل این تیم به عنوان کاپیتان و گلزن با نام او گره خورده بود. دوران حرفه‌ای میرکو ووچینیچ شاید با تعداد عظیمی از گل‌ها تعریف نشود، اما کیفیت فنی، توانایی خلق لحظات غیرمنتظره و حضور مؤثر در تیم‌های بزرگ ایتالیا باعث شد نامش در حافظه فوتبال سری آ ماندگار شود. برای فوتبال مونته‌نگرو نیز او چیزی فراتر از یک مهاجم موفق است؛ یکی از چهره‌های بنیان‌گذار هویت تیم ملی این کشور.
مطالعه بیشتر
تولد والتر ماتزاری
والتر ماتزاری، مربی ایتالیایی و یکی از چهره‌های باسابقه نیمکت‌های سری آ، در اول اکتبر سال هزار و نهصد و شصت و یک در سان وینچنزو ایتالیا متولد شد. او پیش از ورود به مربیگری سال‌ها به عنوان هافبک در فوتبال ایتالیا بازی کرد، اما بخش اصلی شهرتش به دوران حضور روی نیمکت و ساختن تیم‌هایی با سازمان دفاعی منسجم و استفاده گسترده از سیستم‌های سه‌دفاعه بازمی‌گردد. ماتزاری پس از آغاز مسیر مربیگری در رده‌های پایین‌تر فوتبال ایتالیا، با لیورنو نام خود را جدی‌تر مطرح کرد و این تیم را به سری آ رساند. او بعدها در رجینا و سمپدوریا نیز کار کرد؛ دوره‌ای که به تثبیت جایگاهش در سطح اول فوتبال ایتالیا کمک کرد و زمینه انتقال او به ناپولی را فراهم ساخت. مهم‌ترین دوره دوران مربیگری ماتزاری در ناپولی رقم خورد. او در پاییز سال دو هزار و نه هدایت تیم را بر عهده گرفت و با ترکیبی که بازیکنانی چون ادینسون کاوانی، مارک همشیک و ازکیل لاوتزی در خط حمله آن حضور داشتند، ناپولی را دوباره به جمع قدرت‌های اصلی فوتبال ایتالیا بازگرداند. این تیم در دوران او به لیگ قهرمانان اروپا رسید و در فصل هزار و نهصد و یازده ـ هزار و نهصد و دوازده تا مرحله حذفی رقابت‌ها پیش رفت. بزرگ‌ترین جام دوران مربیگری ماتزاری در سال دو هزار و دوازده به دست آمد؛ زمانی که ناپولی در فینال جام حذفی ایتالیا با دو گل یوونتوس را شکست داد و نخستین جام دوران ریاست آئورلیو د لورنتیس را فتح کرد. یک فصل بعد نیز ناپولی با هدایت او نایب‌قهرمان سری آ شد و سهمیه مستقیم لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد؛ پایانی موفق برای نخستین دوره چهار ساله او در این باشگاه. ماتزاری پس از ترک ناپولی هدایت اینتر را بر عهده گرفت و بعدها در واتفورد انگلیس، تورینو و کالیاری نیز مربیگری کرد. دوران او در تورینو با یکی از بهترین فصل‌های باشگاه در دوره سه امتیازی همراه شد؛ تیمش شصت‌وسه امتیاز گرفت و به رقابت‌های اروپایی راه یافت. در پاییز سال دو هزار و بیست و سه، ماتزاری پس از بیش از یک دهه دوباره به ناپولی بازگشت و جانشین رودی گارسیا شد. دوره دوم حضورش کوتاه‌تر از نخستین دوره بود و در زمستان همان فصل پایان یافت. با وجود فراز و فرودهای سال‌های بعد، دوران نخست او در ناپولی و بازگرداندن این باشگاه به رقابت جدی در ایتالیا و اروپا مهم‌ترین بخش میراث مربیگری والتر ماتزاری باقی مانده است.
مطالعه بیشتر
تولد آنتونی لوپس
آنتونی لوپس، دروازه‌بان پرتغالی و یکی از چهره‌های ماندگار المپیک لیون در دهه‌های اخیر، در اول اکتبر سال هزار و نهصد و نود در ژیور فرانسه متولد شد. واکنش‌های سریع، جسارت در خروج از دروازه و روحیه رقابتی بالا، او را برای بیش از یک دهه به شماره یک دروازه لیون تبدیل کرد. لوپس از کودکی وارد ساختار آکادمی المپیک لیون شد و تقریباً تمام دوران رشد فوتبالی خود را در همین باشگاه گذراند. پس از سال‌ها حضور در تیم‌های پایه و ذخیره، در سال دو هزار و دوازده به تیم بزرگسالان رسید و خیلی زود توانست جایگاه ثابتی درون دروازه پیدا کند. رابطه لوپس و لیون به یکی از طولانی‌ترین همکاری‌های یک بازیکن با این باشگاه در دوران معاصر تبدیل شد. او در مجموع چهارصد و هشتاد و نه مسابقه رسمی برای لیون انجام داد و هنگام پایان دوران حضورش در باشگاه، در میان بازیکنان دارای بیشترین بازی در تاریخ المپیک لیون قرار داشت. این آمار برای دروازه‌بانی که از آکادمی خود باشگاه بالا آمده بود، جایگاه ویژه‌ای در تاریخ لیون برای او ساخت. یکی از مهم‌ترین فصل‌های دوران باشگاهی لوپس در لیگ قهرمانان اروپای سال دو هزار و بیست رقم خورد. لیون پس از عبور از یوونتوس در مرحله یک‌هشتم نهایی، منچسترسیتی را نیز در یک‌چهارم نهایی شکست داد و به نیمه‌نهایی رسید. لوپس در این مسیر یکی از مهره‌های اصلی تیم بود و در پیروزی برابر منچسترسیتی چند مهار مهم انجام داد. با وجود تولد در فرانسه، لوپس در سطح ملی کشور ریشه خانوادگی خود، پرتغال، را انتخاب کرد. او چهارده بار برای تیم ملی بزرگسالان پرتغال به میدان رفت و عضو فهرست این کشور در جام ملت‌های اروپای سال دو هزار و شانزده بود؛ تورنمنتی که پرتغال با شکست فرانسه در فینال برای نخستین بار قهرمان اروپا شد. لوپس در جام جهانی روسیه نیز در ترکیب تیم ملی پرتغال حضور داشت و برای سال‌ها یکی از گزینه‌های اصلی دروازه این تیم در کنار روی پاتریسیو بود. هرچند نقش او در تیم ملی به اندازه دوران باشگاهی پررنگ نشد، حضور در نسل قهرمان اروپا مهم‌ترین افتخار ملی کارنامه او باقی ماند. بیش از دو دهه زندگی فوتبالی در ساختار المپیک لیون، نزدیک به پانصد مسابقه رسمی و حضور در یکی از بهترین دوره‌های اروپایی باشگاه، آنتونی لوپس را به یکی از نمادهای معاصر لیون تبدیل کرد؛ دروازه‌بانی که بخش بزرگی از هویت حرفه‌ای‌اش با یک باشگاه نوشته شد.
مطالعه بیشتر
تولد محمود حسن تریزیگه
محمود حسن، مشهور به تریزیگه، وینگر تیم ملی مصر، در اول اکتبر سال هزار و نهصد و نود و چهار در کفرالشیخ مصر متولد شد. سرعت در حرکت با توپ، توانایی حمله از جناح چپ، شوت‌زنی و حضور مؤثر در محوطه جریمه، او را برای سال‌ها به یکی از مهره‌های اصلی نسل محمد صلاح در تیم ملی مصر تبدیل کرد. تریزیگه فوتبال خود را در ساختار الاهلی مصر آغاز کرد و از همین باشگاه به فوتبال اروپا رسید. اندرلخت بلژیک نخستین مقصد مهم اروپایی او بود و پس از دوره‌هایی در بلژیک، با حضور در کاسیم‌پاشا نامش در فوتبال ترکیه بیشتر مطرح شد. عملکرد او در این تیم سرانجام مسیر انتقال به لیگ برتر انگلیس را باز کرد. استون ویلا در تابستان سال دو هزار و نوزده تریزیگه را جذب کرد. نخستین فصل حضورش در انگلیس با یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ معاصر باشگاه همراه شد؛ ویلا برای بقا در لیگ برتر می‌جنگید و وینگر مصری در هفته‌های پایانی گل‌های تعیین‌کننده‌ای به ثمر رساند. او ابتدا دو بار برابر کریستال پالاس گل زد و سپس با گل پیروزی مقابل آرسنال، ویلا را پیش از هفته پایانی از منطقه سقوط خارج کرد. این تیم در پایان فصل جایگاه خود در لیگ برتر را حفظ کرد. همان فصل، تریزیگه در جام اتحادیه انگلیس نیز یکی از لحظات فراموش‌نشدنی دورانش را رقم زد. او در وقت‌های تلف‌شده دیدار برگشت نیمه‌نهایی برابر لسترسیتی گل زد و استون ویلا را راهی فینال ومبلی کرد. این گل در کنار نقش او در بقای تیم، جایگاه ویژه‌ای برای تریزیگه میان بخشی از هواداران ویلا ساخت. بخش اصلی اهمیت فوتبالی تریزیگه اما به تیم ملی مصر مربوط است. او در مسیر بازگشت مصر به جام جهانی پس از بیست‌وهشت سال، یکی از بازیکنان مورد اعتماد هکتور کوپر بود و در هر سه مسابقه مصر در جام جهانی روسیه به میدان رفت. تریزیگه سال‌ها بعد نیز همچنان یکی از بازیکنان باتجربه تیم ملی باقی ماند. او در جام ملت‌های آفریقا نیز حضور پررنگی داشته است. مصر در دو دوره‌ای که تریزیگه از بازیکنان اصلی تیم بود تا فینال پیش رفت؛ ابتدا برابر کامرون و سپس برابر سنگال، اما هر دو بار از رسیدن به جام بازماند. تریزیگه در دوره‌های مختلف این مسابقات گل‌های مهمی برای مصر به ثمر رساند و به یکی از چهره‌های ثابت نسل جدید فراعنه تبدیل شد. مسیر حرفه‌ای او پس از استون ویلا در فوتبال ترکیه و قطر ادامه یافت و بعدها دوباره به الاهلی بازگشت. ترکیب تجربه طولانی در فوتبال اروپا و آسیا، حضور در جام جهانی و سال‌ها بازی در تیم ملی، محمود حسن تریزیگه را به یکی از چهره‌های شناخته‌شده فوتبال مصر در نسل معاصر تبدیل کرده است.
مطالعه بیشترسالگرد تأسیس باشگاه گامبا اوزاکا
گامبا اوزاکا، یکی از باشگاه‌های پرافتخار فوتبال ژاپن و قهرمان پیشین آسیا، در اول اکتبر سال هزار و نهصد و نود و یک به شکل رسمی تأسیس شد. باشگاه در منطقه اوزاکا فعالیت می‌کند و از اعضای اولیه جی‌لیگ بود؛ رقابتی که آغاز دوران حرفه‌ای فوتبال باشگاهی ژاپن را رقم زد. ریشه‌های گامبا به سال هزار و نهصد و هشتاد و تیم فوتبال شرکت ماتسوشیتا الکتریک بازمی‌گردد. آن تیم فعالیت خود را از لیگ‌های محلی آغاز کرد و به تدریج تا سطح نخست فوتبال ژاپن بالا آمد. در آستانه شکل‌گیری جی‌لیگ، ساختار حرفه‌ای تازه‌ای برای باشگاه ایجاد شد و شرکت گامبا اوزاکا در اول اکتبر سال هزار و نهصد و نود و یک تأسیس شد. باشگاه ابتدا با نام «پاناسونیک گامبا اوزاکا» وارد دوران حرفه‌ای شد و چند سال بعد نام آن به گامبا اوزاکا تغییر کرد. گامبا در دهه‌های بعد به یکی از قدرت‌های اصلی فوتبال ژاپن تبدیل شد. این باشگاه دو بار قهرمان سطح اول لیگ ژاپن شد و چندین قهرمانی در جام امپراتور و جام اتحادیه ژاپن به دست آورد. فصل تاریخی هزار و نهصد و چهارده نقطه اوج موفقیت‌های داخلی باشگاه بود؛ گامبا در همان فصل قهرمانی لیگ، جام امپراتور و جام اتحادیه را به دست آورد و سه‌گانه داخلی فوتبال ژاپن را فتح کرد. مهم‌ترین افتخار بین‌المللی گامبا اوزاکا در سال هزار و نهصد و هشت رقم خورد. تیم آکیرا نیشینو با عبور از حریفان آسیایی به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسید و آدلاید یونایتد استرالیا را در مجموع دو مسابقه با پنج گل شکست داد تا برای نخستین بار قهرمان آسیا شود. گامبا همان سال در جام جهانی باشگاه‌ها نیز حضور یافت و با کسب مقام سوم، یکی از بهترین نتایج تاریخ باشگاه‌های ژاپنی در آن دوره از مسابقات را ثبت کرد. بازیکنانی مانند یاسوهیتو اندو، تاکاشی اوسامی، ساتوشی یاماگوچی و تسونه‌یاسو میاموتو در دوره‌های مختلف از چهره‌های مهم تاریخ گامبا بوده‌اند. اندو بیش از هر بازیکن دیگری با دوران طلایی باشگاه پیوند خورده و علاوه بر قهرمانی آسیا، عنوان بهترین بازیکن سال آسیا را نیز در دوران حضورش در گامبا به دست آورد. گامبا اوزاکا امروز یکی از نام‌های شناخته‌شده فوتبال ژاپن است؛ باشگاهی که مسیرش از یک تیم شرکتی در لیگ‌های محلی آغاز شد و به قهرمانی آسیا و حضور در جام جهانی باشگاه‌ها رسید. اول اکتبر سال هزار و نهصد و نود و یک تاریخ رسمی تأسیس ساختار باشگاهی گامبا اوزاکا محسوب می‌شود.
مطالعه بیشترسالگرد تأسیس باشگاه کاشیما آنتلرز
کاشیما آنتلرز باشگاه فوتبال استان ایباراکی ژاپن است که شرکت باشگاه در 1 اکتبر 1991 تأسیس شد و تیم حرفه‌ای از 1992 فعالیت خود را آغاز کرد. آنتلرز از پرافتخارترین باشگاه‌های تاریخ J.League است.
مطالعه بیشترسالگرد تأسیس باشگاه گالاتاسرای
گالاتاسرای باشگاه ورزشی استانبول است که 1 اکتبر 1905 توسط علی سامی ین و گروهی از دانش‌آموزان دبیرستان گالاتاسرای تأسیس شد. رنگ‌های زرد و قرمز و پیوند تاریخی با این مدرسه از عناصر اصلی هویت باشگاه هستند.
مطالعه بیشترسالگرد تأسیس باشگاه سرو پورتنیو
سرو پورتنیو باشگاه فوتبال شهر آسونسیون در پاراگوئه است که در ۱ اکتبر ۱۹۱۲ تأسیس شد. رنگ‌های قرمز و آبی، هواداران پرشمار و رقابت‌های سنتی در فوتبال پاراگوئه، هویت ماندگاری برای این باشگاه ساخته‌اند.
مطالعه بیشترسالگرد تأسیس باشگاه اف‌سی توکیو
اف‌سی توکیو باشگاه فوتبال شهر توکیو در ژاپن است که در 1 اکتبر 1998 تأسیس شد. این باشگاه از نام‌های شناخته‌شده فوتبال ژاپن است و هویت تاریخی آن با شهر توکیو و هواداران محلی پیوند دارد.
مطالعه بیشتربیشتر در تقویم فوتبال
مشاهده همه روزهای ماهدرباره مناسبت‌های ۹ مهر
صفحه مناسبت‌های ۹ مهر ۱۴۰۵ نمایی یک‌جا از داده‌های تأییدشده تقویم تاریخ فوتبال ارائه می‌کند. در این روز ۱۵ رویداد فوتبالی و ۲ مناسبت عمومی در آرشیو فعال ثبت شده است. از رویدادهای شاخص این صفحه می‌توان به «تولد ژرژ وه‌آ» اشاره کرد.
سال درج‌شده کنار هر کارت، سال وقوع رویداد در تقویم شمسی است؛ درحالی‌که تاریخ بالای صفحه، جایگاه همان مناسبت را در تقویم شمسی امسال و معادل میلادی آن نشان می‌دهد. پیوندهای روز قبل، روز بعد و تقویم ماه نیز برای مرور پیوسته آرشیو ساخته شده‌اند و فقط به مسیرهای معتبر همین تقویم می‌روند. اطلاعات صفحه با داده‌های موجود در سامانه مناسبت‌های صبح فوتبالی تولید می‌شود و اگر برای رویدادی تصویر معتبر وجود نداشته باشد، متن آن بدون تصویر ساختگی نمایش داده می‌شود.
پرسش‌های متداول درباره این روز
۹ مهر ۱۴۰۵ چه روزی از هفته است؟
۹ مهر ۱۴۰۵ در تقویم امسال برابر با پنجشنبه است.
معادل میلادی ۹ مهر چیست؟
معادل میلادی این روز در سال جاری ۱ اکتبر ۲۰۲۶ است.
در این روز چند مناسبت در تقویم ثبت شده است؟
برای این روز ۱۷ رویداد ثبت شده است؛ ۱۵ مورد فوتبالی و ۲ مورد عمومی است.