این روز در تقویم رویدادها و مناسبت‌های فوتبالی

شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵ ۳ اکتبر ۲۰۲۶ مشاهده تقویم مهر

مناسبت‌های ۱۱ مهر

اتفاقات و سالگردهای مهم فوتبال در ۱۱ مهر ۱۴۰۵.

متولدین فوتبالی ۱۱ مهر

بر اساس روز و ماه شمسیِ تاریخ تولد اصلی؛ مستقل از سالگرد امسال.

فوتبالیست‌های متولد مهر

تاریخ فوتبال

مناسبت‌های ۱۱ مهر در تاریخ فوتبال

۸ رویداد تاریخی

تأسیس باشگاه۱۲۸۸

سالگرد تأسیس باشگاه بولونیا

باشگاه بولونیا (Bologna Football Club 1909) در 3 اکتبر 1909 در شهر بولونیا ایتالیا تأسیس شد. شکل‌گیری باشگاه در «بیررریا رونزانی» در خیابان Via Spaderie انجام شد؛ جایی که گروهی از علاقه‌مندان فوتبال گرد هم آمدند و هسته اولیه یکی از قدیمی‌ترین و پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال ایتالیا را تشکیل دادند. در شکل‌گیری بولونیا، امیلیو آرنشتاین نقشی محوری داشت. او پس از ورود به شهر بولونیا به دنبال جوانانی می‌گشت که به فوتبال علاقه‌مند بودند و سرانجام گروهی از دانشجویان و ورزشکاران را گرد هم آورد. لوئیس راوخ، دندان‌پزشک سوئیسی، نخستین رئیس باشگاه شد و آریگو گرادی نیز به عنوان نخستین کاپیتان تیم شناخته شد. رنگ‌های قرمز و آبی باشگاه نیز به تدریج به بخشی از هویت ماندگار بولونیا تبدیل شدند. بولونیا در دهه‌های ابتدایی قرن بیستم به یکی از قدرت‌های اصلی فوتبال ایتالیا تبدیل شد. نخستین قهرمانی این باشگاه در سطح اول فوتبال ایتالیا در فصل 1924-25 به دست آمد و در سال‌های بعد، به‌ویژه در دهه 1930، دوران طلایی باشگاه شکل گرفت. بولونیا در مجموع 7 بار قهرمان ایتالیا شده است؛ آخرین قهرمانی لیگ این تیم به فصل 1963-64 بازمی‌گردد، زمانی که در دیدار پلی‌آف قهرمانی، اینتر را 2 بر 0 شکست داد. نام‌های بزرگی در تاریخ بولونیا حضور داشته‌اند؛ از آنجلو اسکیاویو، ستاره نسل‌های نخست باشگاه و قهرمان جام جهانی 1934 با ایتالیا، تا جاکومو بولگارلی که به یکی از نمادهای تاریخی باشگاه تبدیل شد. در دوره‌های بعد نیز بازیکنانی چون روبرتو باجو، جوزپه سینیوری و روبرتو مانچینی پیراهن قرمز و آبی بولونیا را بر تن کردند. بولونیا علاوه بر قهرمانی‌های لیگ، در جام حذفی ایتالیا نیز سابقه موفقی دارد. این باشگاه در سال‌های 1970 و 1974 قهرمان کوپا ایتالیا شد و پس از بیش از نیم قرن انتظار، در فصل 2024-25 سومین قهرمانی خود در این مسابقات را جشن گرفت. بولونیا در فینال 14 مه 2025 در ورزشگاه المپیک رم با گل دن اندویه، میلان را 1 بر 0 شکست داد و پس از 51 سال دوباره یک جام داخلی بزرگ به دست آورد. این قهرمانی بخشی از احیای دوباره بولونیا در فوتبال ایتالیا بود. تیم در فصل 2024-25 علاوه بر موفقیت در جام حذفی، در لیگ قهرمانان اروپا نیز حضور داشت و پس از سال‌ها بار دیگر به صحنه اصلی فوتبال باشگاهی اروپا بازگشت. بولونیا در بیش از یک قرن فعالیت خود دوره‌های اوج و افت فراوانی را تجربه کرده، اما همچنان یکی از باشگاه‌های تاریخی فوتبال ایتالیا باقی مانده است؛ باشگاهی با 7 قهرمانی لیگ، 3 قهرمانی کوپا ایتالیا و پیشینه‌ای که بخش مهمی از تاریخ فوتبال این کشور را شکل داده است.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۶۰

تولد زلاتان ابراهیموویچ

زلاتان ابراهیموویچ (Zlatan Ibrahimovic)، مهاجم سابق تیم ملی سوئد و یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های فوتبال اروپا در قرن 21، در 3 اکتبر 1981 در مالمو سوئد متولد شد. او در طول بیش از 2 دهه فوتبال حرفه‌ای، برای شماری از بزرگ‌ترین باشگاه‌های اروپا بازی کرد و با ترکیبی از قدرت بدنی، تکنیک، بازی هوایی، انعطاف بدنی و توانایی گلزنی از موقعیت‌های غیرمعمول، به یکی از مهاجمان متمایز نسل خود تبدیل شد. زلاتان فوتبال حرفه‌ای را در مالمو آغاز کرد و در سال 2001 به آژاکس پیوست. دوران حضور در هلند آغاز مسیر او در سطح اول فوتبال اروپا بود. پس از آن برای یوونتوس، اینتر، بارسلونا، میلان، پاری‌سن‌ژرمن، منچستریونایتد و لس‌آنجلس گلکسی بازی کرد و در چندین لیگ معتبر اروپا به قهرمانی رسید. یکی از مهم‌ترین دوره‌های دوران او در اینتر رقم خورد. زلاتان بین سال‌های 2006 تا 2009 برای این تیم 117 بازی انجام داد و 66 گل به ثمر رساند. او در هر 3 فصل حضورش با اینتر قهرمان سری A شد و در فصل 2008-09 با 25 گل، آقای گل لیگ ایتالیا نیز شد. پس از یک فصل حضور در بارسلونا، زلاتان به میلان رفت و در نخستین دوره حضورش نقش مهمی در قهرمانی این تیم در سری A فصل 2010-11 داشت. او در سال‌های پایانی دوران بازی نیز دوباره به میلان بازگشت و در فصل 2021-22، به‌عنوان یکی از بازیکنان باتجربه تیم، قهرمانی دیگری در سری A را تجربه کرد. دوران حضور در پاری‌سن‌ژرمن نیز بخش مهمی از کارنامه او بود. زلاتان در فوتبال فرانسه بارها قهرمان لیگ شد و چند بار عنوان آقای گلی لیگ 1 را به دست آورد. او با عملکردش به یکی از مهم‌ترین چهره‌های پروژه جدید پاری‌سن‌ژرمن در دهه 2010 تبدیل شد و نقش بزرگی در تثبیت این باشگاه به‌عنوان قدرت اصلی فوتبال فرانسه داشت. در منچستریونایتد نیز اگرچه دوران حضورش کوتاه‌تر بود، اما موفق به فتح جام اتحادیه و لیگ اروپا شد. زلاتان در فینال جام اتحادیه 2017 برابر ساوتهمپتون 2 گل به ثمر رساند و یکی از مهره‌های اصلی قهرمانی یونایتد در آن رقابت بود. در رده ملی، زلاتان با 62 گل بهترین گلزن تاریخ تیم ملی مردان سوئد است. او از سال 2001 تا 2023 برای تیم ملی بازی کرد و در چند دوره جام ملت‌های اروپا و 2 جام جهانی حضور داشت. یکی از مشهورترین لحظات دوران ملی او در سال 2012 رقم خورد؛ زمانی که در دیدار دوستانه مقابل انگلیس 4 گل زد و گل چهارم را با یک ضربه برگردان تماشایی از فاصله‌ای دور به ثمر رساند؛ گلی که جایزه پوشکاش FIFA را نیز برای او به همراه داشت. ابراهیموویچ در 4 ژوئن 2023، پس از آخرین بازی میلان در فصل سری A، رسماً از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد. او دوران بازی خود را با بیش از 570 گل و 34 جام به پایان رساند و پس از بازنشستگی نیز ارتباطش با فوتبال و باشگاه میلان ادامه پیدا کرد. در دسامبر 2023، زلاتان به عنوان Operating Partner در مجموعه RedBird Capital Partners و Senior Advisor مالکیت و مدیریت ارشد باشگاه میلان منصوب شد و وارد مرحله تازه‌ای از فعالیت حرفه‌ای خود در فوتبال شد.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۶۲

تولد فرد

فرد (Frederico Chaves Guedes)، مهاجم سابق تیم ملی برزیل و یکی از گلزنان شاخص فوتبال باشگاهی این کشور، در 3 اکتبر 1983 در تئوفیلو اوتونی در ایالت میناس ژرایس برزیل متولد شد. او بیشتر با نام کوتاه «Fred» شناخته می‌شود و بخش مهمی از دوران حرفه‌ای خود را در فلومیننزه سپری کرد. فرد فوتبال حرفه‌ای را از آمریکا مینیرو آغاز کرد و سپس به کروزیرو رفت. عملکرد گلزنی او در فوتبال برزیل باعث شد در سال 2005 راهی لیون فرانسه شود. او در دوران حضور در لیگ 1 بخشی از نسل قدرتمند لیون بود و همراه این تیم 3 بار پیاپی قهرمان لیگ فرانسه شد. مهم‌ترین بخش دوران باشگاهی فرد اما با فلومیننزه پیوند خورده است. او در 2 مقطع، از 2009 تا 2016 و سپس از 2020 تا 2022 برای این باشگاه بازی کرد. طبق آمار رسمی فلومیننزه، فرد در مجموع 382 بازی برای باشگاه انجام داد و 199 گل به ثمر رساند و به یکی از نمادهای تاریخی باشگاه تبدیل شد. فرد با فلومیننزه در سال‌های 2010 و 2012 قهرمان سری A برزیل شد و در سال 2012 قهرمانی کامپیوناتو کاریوکا را نیز جشن گرفت. در همان دوره، نقش او به‌عنوان مهاجم و رهبر خط حمله باعث شد به یکی از چهره‌های اصلی تیمی تبدیل شود که در فوتبال برزیل با عنوان «Time de Guerreiros» شناخته می‌شد. او علاوه بر فلومیننزه، در فوتبال برزیل برای اتلتیکو مینیرو و در دوره‌ای دیگر برای کروزیرو نیز بازی کرد. فرد به‌ویژه به دلیل شم گلزنی، جای‌گیری در محوطه جریمه و توانایی تمام‌کنندگی با ضربات سر و والی شناخته می‌شد. در سطح ملی، فرد 39 بازی برای تیم ملی برزیل انجام داد و 18 گل به ثمر رساند. او در جام‌های جهانی 2006 و 2014 عضو تیم ملی برزیل بود و در جام جهانی 2014 که در خاک این کشور برگزار شد، یکی از مهاجمان اصلی سلسائو محسوب می‌شد. یکی از مهم‌ترین افتخارات ملی فرد در جام کنفدراسیون‌های 2013 رقم خورد. او در این رقابت‌ها نقش مهمی در قهرمانی برزیل داشت و در فینال مقابل اسپانیا 2 گل به ثمر رساند؛ مسابقه‌ای که برزیل با نتیجه 3 بر 0 پیروز شد و قهرمانی را در ماراکانا جشن گرفت. فرد پس از بازگشت دوباره به فلومیننزه، آخرین سال‌های دوران بازی خود را در همان باشگاهی سپری کرد که بیشترین بازی و گل دوران حرفه‌ای‌اش را برای آن ثبت کرده بود. او در سال 2022 از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد و نامش به‌عنوان یکی از مهاجمان مهم فوتبال برزیل در دو دهه نخست قرن 21 و یکی از چهره‌های ماندگار تاریخ فلومیننزه باقی ماند.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۷۵

تولد کلچی ایهیناچو

کلچی ایهیناچو (Kelechi Iheanacho)، مهاجم نیجریه‌ای، در 3 اکتبر 1996 در ایالت ایمو نیجریه متولد شد. او از همان سال‌های نوجوانی به‌عنوان یکی از استعدادهای برجسته فوتبال آفریقا مطرح شد و در جام جهانی زیر 17 سال 2013 نقش اصلی در قهرمانی نیجریه داشت. ایهیناچو در آن تورنمنت با نمایش‌های درخشان خود جایزه توپ طلای بهترین بازیکن جام جهانی زیر 17 سال را به دست آورد. او در دیدار افتتاحیه مقابل مکزیک 4 گل زد و در فینال نیز برابر همان حریف گلزنی کرد تا نیجریه با پیروزی 3 بر 0 قهرمان جهان شود. همین عملکرد مسیر او را به فوتبال اروپا باز کرد. پس از درخشش در رده جوانان، ایهیناچو به منچسترسیتی پیوست و نخستین تجربه جدی باشگاهی خود در اروپا را با این تیم پشت سر گذاشت. او در 2 فصل حضور در تیم اصلی سیتی به‌عنوان مهاجمی جوان و فرصت‌طلب شناخته شد و در فصل 2015-16 همراه این تیم قهرمان جام اتحادیه انگلیس شد. در سال 2017، ایهیناچو به لسترسیتی رفت و بخش طولانی‌تری از دوران حرفه‌ای خود را در این باشگاه سپری کرد. او بیش از 200 بار برای لستر به میدان رفت و یکی از مهم‌ترین افتخاراتش در این تیم، قهرمانی جام حذفی انگلیس در سال 2021 بود؛ نخستین قهرمانی تاریخ لسترسیتی در FA Cup. ایهیناچو در تیم ملی نیجریه نیز حضور مستمری داشته است. او در جام جهانی 2018 روسیه برای نیجریه به میدان رفت و در جام ملت‌های آفریقا نیز چند دوره عضو تیم ملی بود. در جام ملت‌های آفریقا 2023 که در سال 2024 برگزار شد، همراه نیجریه تا فینال پیش رفت و نایب‌قهرمان قاره شد. او در سال 2024 پس از پایان قراردادش با لسترسیتی به سویا پیوست. دورانش در اسپانیا کوتاه بود و در نیم‌فصل دوم 2024-25 به‌صورت قرضی راهی میدلزبورو شد. ایهیناچو در تابستان 2025 قراردادش را با سویا فسخ کرد و سپس با قراردادی یک‌ساله، با امکان تمدید برای یک فصل دیگر، به سلتیک اسکاتلند پیوست. حضور در سلتیک برای ایهیناچو با موفقیت همراه شد. او در فصل 2025-26 همراه این تیم قهرمان لیگ برتر اسکاتلند شد و سپس در فینال جام حذفی اسکاتلند نیز گل زد؛ سلتیک با پیروزی 3 بر 1 مقابل دانفرملین قهرمان شد و ایهیناچو با گل دقیقه 72 در این موفقیت نقش مستقیم داشت. ایهیناچو در طول دوران حرفه‌ای خود از یک ستاره نوجوان در فوتبال نیجریه به مهاجمی باتجربه در فوتبال انگلیس، اسپانیا و اسکاتلند تبدیل شد. قهرمانی جهان در رده زیر 17 سال، توپ طلای آن رقابت‌ها، قهرمانی جام حذفی انگلیس و موفقیت با سلتیک از مهم‌ترین نقاط کارنامه او به شمار می‌روند.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۸۰

تولد ال بلال توره

ال‌بلال توره (El Bilal Toure)، مهاجم ملی‌پوش مالی، در 3 اکتبر 2001 در آبیجانِ ساحل عاج متولد شد. او فوتبال پایه را در آکادمی‌های ساحل عاج و مالی پشت سر گذاشت و در نوجوانی با تیم ملی زیر 20 سال مالی به یکی از استعدادهای مهم فوتبال آفریقا تبدیل شد. توره در سال 2019 همراه تیم زیر 20 سال مالی قهرمان جام ملت‌های آفریقا شد. او در تمام مسابقات آن دوره در ترکیب اصلی قرار گرفت و در نیمه‌نهایی مقابل نیجریه، پنالتی تعیین‌کننده صعود را به ثمر رساند. عملکردش در همان رقابت‌ها باعث شد در تیم منتخب تورنمنت قرار بگیرد. در ژانویه 2020، توره به استاد رنس فرانسه پیوست و نخستین تجربه حرفه‌ای خود در فوتبال اروپا را آغاز کرد. او خیلی زود به تیم اصلی رسید و در اولین بازی‌اش در لیگ 1 مقابل آنژه گل زد. نمایش‌های او در فوتبال فرانسه باعث شد در ادامه راهی لالیگا شود و به آلمریا بپیوندد. توره در فصل 2022-23 یکی از مهره‌های مهم آلمریا در مسیر بقا در لالیگا بود و با گلزنی برابر تیم‌های بزرگ، توجه باشگاه‌های مطرح‌تر را جلب کرد. در تابستان 2023 آتالانتا او را به‌صورت دائمی جذب کرد. نخستین فصلش در ایتالیا با مصدومیت طولانی همراه شد، اما پس از بازگشت، در اولین بازی رسمی خود برای آتالانتا مقابل جنوا گل زد. او در فصل 2023-24 عضو تیم آتالانتایی بود که قهرمان لیگ اروپا شد؛ نخستین قهرمانی اروپایی بزرگ در تاریخ این باشگاه. توره در همان فصل در چند مسابقه لیگ اروپا برای آتالانتا به میدان رفت و در مسیر تاریخی تیم حضور داشت. توره در فصل 2024-25 به‌صورت قرضی راهی اشتوتگارت شد. او در بوندس‌لیگا و لیگ قهرمانان اروپا برای این تیم بازی کرد و همراه اشتوتگارت قهرمان جام حذفی آلمان شد. حضورش در آلمان کوتاه بود و در پایان فصل به آتالانتا بازگشت. در تابستان 2025، توره به‌صورت قرضی راهی بشیکتاش ترکیه شد. این قرارداد تا پایان ژوئن 2026 اعتبار داشت و شامل بند خرید و شرط تبدیل آن به انتقال دائمی در صورت تحقق برخی شرایط بود. پس از پایان این دوره، او بار دیگر به آتالانتا بازگشت. در تابستان 2026، آتالانتا توره را به پارما قرض داد. قرارداد او با پارما تا 30 ژوئن 2027 تنظیم شد و شامل گزینه خرید و شرط تبدیل آن به خرید اجباری در صورت تحقق شرایط مشخص بود. به این ترتیب، توره در آغاز فصل 2026-27 بار دیگر به فوتبال ایتالیا بازگشت. در سطح ملی نیز توره از رده‌های پایه تا تیم بزرگسالان مالی مسیر ثابتی داشته است. او همچنان یکی از مهاجمان شناخته‌شده نسل جدید فوتبال مالی است؛ بازیکنی که پیش از 25 سالگی تجربه بازی در لیگ 1 فرانسه، لالیگا، سری A، بوندس‌لیگا، سوپرلیگ ترکیه و لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورده است.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۵۷

تولد کلودیو پیزارو

کلودیو پیزارو (Claudio Pizarro)، مهاجم سابق تیم ملی پرو و یکی از چهره‌های ماندگار بوندس‌لیگا، در 3 اکتبر 1978 در کالائو پرو متولد شد. بخش عمده دوران حرفه‌ای او در فوتبال آلمان گذشت و نامش بیش از همه با وردربرمن و بایرن مونیخ گره خورد. پیزارو در سال 1999 از آلیانزا لیما به وردربرمن پیوست و خیلی زود به یکی از مهاجمان قابل اتکای بوندس‌لیگا تبدیل شد. 2 سال بعد، بایرن مونیخ او را جذب کرد و نخستین دوره حضورش در این باشگاه تا سال 2007 ادامه داشت. او در این مقطع چندین قهرمانی لیگ و جام حذفی آلمان را تجربه کرد و به یکی از مهاجمان مهم بایرن در دهه 2000 تبدیل شد. پس از یک فصل حضور در چلسی، پیزارو دوباره به فوتبال آلمان برگشت و بار دیگر پیراهن وردربرمن را پوشید. او در سال‌های بعد میان وردربرمن و بایرن مونیخ جابه‌جا شد و یک فصل نیز برای کلن بازی کرد. استمرار طولانی در سطح اول فوتبال آلمان باعث شد رکوردهای متعددی در بوندس‌لیگا به نام او ثبت شود. پیزارو در مجموع 490 بازی در بوندس‌لیگا انجام داد و 197 گل به ثمر رساند. او همچنان دومین گلزن برتر غیرآلمانی تاریخ این رقابت‌ها پس از روبرت لواندوفسکی است و با 109 گل، بهترین گلزن تاریخ وردربرمن در بوندس‌لیگا به شمار می‌رود. یکی از مهم‌ترین رکوردهای پیزارو به سن بالای دوران حرفه‌ای او مربوط می‌شود. آخرین گلش در بوندس‌لیگا در 18 مه 2019 مقابل لایپزیش به ثمر رسید؛ گلی که او را با 40 سال و 227 روز سن، به مسن‌ترین گلزن تاریخ بوندس‌لیگا تبدیل کرد. این رکورد همچنان پابرجاست. موفق‌ترین بخش دوران باشگاهی پیزارو در بایرن مونیخ رقم خورد. او در 2 مقطع برای این باشگاه بازی کرد و با بایرن 6 بار قهرمان بوندس‌لیگا و 5 بار قهرمان جام حذفی آلمان شد. در فصل 2012-13 نیز عضو تیمی بود که سه‌گانه تاریخی بوندس‌لیگا، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا را فتح کرد. همان سال با بایرن قهرمان جام جهانی باشگاه‌های FIFA نیز شد. پیزارو در تیم ملی پرو نیز سال‌ها یکی از چهره‌های اصلی بود و بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست. او بین سال‌های 1999 تا 2016 در 85 بازی ملی 20 گل به ثمر رساند و در 4 دوره کوپا آمریکا حضور داشت. با وجود این، هرگز فرصت بازی در جام جهانی را پیدا نکرد و پیش از بازگشت تاریخی پرو به جام جهانی 2018 از فوتبال ملی کنار رفت. کلودیو پیزارو در سال 2020 و در 41 سالگی از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد. او پس از پایان دوران بازی نیز ارتباط خود را با بایرن مونیخ حفظ کرد و در مجموعه «افسانه‌های بایرن» و به‌عنوان سفیر باشگاه فعالیت داشته است. کارنامه پیزارو ترکیبی از دوام استثنایی، گلزنی مستمر و قهرمانی در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی اروپا بود. 197 گل در بوندس‌لیگا، حضور در بیش از 2 دهه فوتبال آلمان و عضویت در تیم سه‌گانه بایرن، جایگاه او را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین فوتبالیست‌های تاریخ پرو و یکی از مهاجمان شاخص تاریخ بوندس‌لیگا تثبیت کرده است.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۵۸

تولد حسین کاظمی

حسین کاظمی (Hossein Kazemi)، هافبک سابق تیم ملی ایران و از بازیکنان شناخته‌شده استقلال در دهه 1380، در 11 مهر 1358 در تهران متولد شد. او بیشتر به‌عنوان هافبک دفاعی و میانی بازی می‌کرد و به خاطر قدرت در نبردهای میانه میدان، شوت‌زنی و نقش مؤثرش در تعادل خط میانی شناخته می‌شد. کاظمی فوتبال باشگاهی خود را با سایپا آغاز کرد و پس از چند فصل حضور در این تیم، به استقلال پیوست. مهم‌ترین بخش دوران حرفه‌ای او نیز با همین باشگاه رقم خورد. کاظمی در فصل 1384-85 یکی از بازیکنان تیم استقلالی بود که قهرمان لیگ برتر ایران شد و 3 سال بعد نیز در فصل 1387-88 دومین قهرمانی لیگ خود با آبی‌های تهران را تجربه کرد. بین این 2 دوره حضور در استقلال، کاظمی یک فصل برای سپاهان بازی کرد. او در فصل 2007-08 عضو تیمی بود که نایب‌قهرمان لیگ برتر ایران شد و در سال 2007 تا فینال لیگ قهرمانان آسیا پیش رفت. سپاهان در فینال 2 مسابقه‌ای مقابل اوراوا رد دایموندز ژاپن قرار گرفت و در مجموع 3 بر 1 شکست خورد. کاظمی در دیدار رفت فینال نیز به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد. موفقیت سپاهان در آسیا باعث شد این تیم همان سال در جام جهانی باشگاه‌های FIFA نیز حضور پیدا کند. کاظمی در فهرست سپاهان در آن رقابت‌ها قرار داشت و در مسابقه نخست برابر ویتاکره یونایتد نیوزیلند به میدان رفت؛ حضوری که او را در جمع بازیکنان ایرانی با تجربه مسابقه در جام جهانی باشگاه‌ها قرار داد. کاظمی در تیم ملی ایران نیز بین سال‌های 2006 تا 2009 حضور داشت. او نخستین بازی ملی خود را در سال 2006 انجام داد و در ادامه در رقابت‌های مختلف، از جمله انتخابی جام جهانی 2010 و مسابقات قهرمانی غرب آسیا، برای ایران به میدان رفت. یکی از معدود گل‌های ملی او در دیدار دوستانه برابر کنیا در سال 2009 به ثمر رسید. حسین کاظمی پس از سال‌های حضور در استقلال و سپاهان، برای تیم‌هایی چون استیل‌آذین، راه‌آهن، مس کرمان، فجر سپاسی و آلومینیوم هرمزگان نیز بازی کرد. با این حال، مهم‌ترین تصویر از دوران حرفه‌ای او همچنان به سال‌های حضور در خط میانی استقلال و تجربه فینال آسیا با سپاهان مربوط می‌شود.

مطالعه بیشتر

تولد۱۳۷۳

تولد کپا آریزابالاگا

کپا آریزابالاگا (Kepa Arrizabalaga)، دروازه‌بان اسپانیایی، در 3 اکتبر 1994 در اونداروآ در منطقه باسک اسپانیا متولد شد. او محصول آکادمی اتلتیک بیلبائو است و پس از طی‌کردن رده‌های پایه و دوره‌های قرضی در پونفرادینا و رئال وایادولید، به تیم اصلی اتلتیک رسید. کپا در فصل 2016-17 جایگاه خود را در ترکیب اصلی اتلتیک تثبیت کرد و طی 2 فصل 54 بازی رسمی برای این باشگاه انجام داد. عملکرد او در لالیگا باعث شد در تابستان 2018 چلسی برای جذبش اقدام کند؛ انتقالی که در آن مقطع او را به گران‌ترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال تبدیل کرد. دوران کپا در چلسی با فراز و فرود همراه بود، اما او در یکی از موفق‌ترین مقاطع اروپایی باشگاه حضور داشت. کپا همراه چلسی قهرمان لیگ اروپا 2018-19، لیگ قهرمانان اروپا 2020-21، سوپرجام اروپا 2021 و جام جهانی باشگاه‌های FIFA شد. در قهرمانی لیگ اروپا، او در نیمه‌نهایی مقابل آینتراخت فرانکفورت نیز در ضربات پنالتی نقشی مهم داشت. در فصل 2023-24، کپا به‌صورت قرضی به رئال مادرید رفت. او 20 مسابقه رسمی برای این تیم انجام داد و همراه رئال مادرید قهرمان لالیگا، سوپرجام اسپانیا و لیگ قهرمانان اروپا شد. هرچند در نیمه دوم فصل جایگاه اصلی دروازه را از دست داد، اما عضو تیمی بود که فصل را با 3 جام بزرگ به پایان رساند. فصل بعد، کپا به‌صورت قرضی برای بورنموث بازی کرد و در مجموع 35 مسابقه برای این باشگاه انجام داد. عملکرد او در بورنموث زمینه‌ساز ادامه حضورش در لیگ برتر شد و در تابستان 2025 آرسنال او را به‌صورت دائمی از چلسی به خدمت گرفت. کپا در آرسنال با شماره 13 فعالیت خود را ادامه داد. او در فصل 2025-26 بخشی از تیمی بود که قهرمان لیگ برتر انگلیس شد و در مسابقات داخلی و اروپایی نیز برای آرسنال به میدان رفت. در سطح ملی، کپا از رده‌های پایه برای اسپانیا بازی کرد و در سال 2017 نخستین بازی خود را برای تیم ملی بزرگسالان انجام داد. او تا سال 2023، 13 بازی ملی در کارنامه داشت و عضو تیم اسپانیایی بود که در همان سال قهرمان لیگ ملت‌های اروپا شد. کارنامه کپا ترکیبی از تجربه در چند باشگاه بزرگ اروپایی و حضور در تیم‌هایی است که قهرمان لیگ قهرمانان، لیگ اروپا، لیگ‌های داخلی و رقابت‌های ملی شده‌اند. هرچند دوران حرفه‌ای او با دوره‌های متفاوتی از حضور ثابت و نیمکت‌نشینی همراه بوده، نامش همچنان در میان دروازه‌بانان شناخته‌شده فوتبال اسپانیا در نسل خود قرار دارد.

مطالعه بیشتر

بیشتر در تقویم فوتبال

مشاهده همه روزهای ماه

۱ مهرروز بین‌المللی زبان‌های اشاره ۲ مهرروز بزرگداشت شهدای منا ۳ مهرروز جهانی داروسازان ۴ مهرروز بین‌المللی امحای کامل سلاح‌های هسته‌ای

درباره مناسبت‌های ۱۱ مهر

صفحه مناسبت‌های ۱۱ مهر ۱۴۰۵ نمایی یک‌جا از داده‌های تأییدشده تقویم تاریخ فوتبال ارائه می‌کند. در این روز ۸ رویداد فوتبالی و ۰ مناسبت عمومی در آرشیو فعال ثبت شده است. از رویدادهای شاخص این صفحه می‌توان به «تولد زلاتان ابراهیموویچ» اشاره کرد.

سال درج‌شده کنار هر کارت، سال وقوع رویداد در تقویم شمسی است؛ درحالی‌که تاریخ بالای صفحه، جایگاه همان مناسبت را در تقویم شمسی امسال و معادل میلادی آن نشان می‌دهد. پیوندهای روز قبل، روز بعد و تقویم ماه نیز برای مرور پیوسته آرشیو ساخته شده‌اند و فقط به مسیرهای معتبر همین تقویم می‌روند. اطلاعات صفحه با داده‌های موجود در سامانه مناسبت‌های صبح فوتبالی تولید می‌شود و اگر برای رویدادی تصویر معتبر وجود نداشته باشد، متن آن بدون تصویر ساختگی نمایش داده می‌شود.

پرسش‌های متداول درباره این روز

۱۱ مهر ۱۴۰۵ چه روزی از هفته است؟

۱۱ مهر ۱۴۰۵ در تقویم امسال برابر با شنبه است.

معادل میلادی ۱۱ مهر چیست؟

معادل میلادی این روز در سال جاری ۳ اکتبر ۲۰۲۶ است.

در این روز چند مناسبت در تقویم ثبت شده است؟

برای این روز ۸ رویداد ثبت شده است؛ ۸ مورد فوتبالی و ۰ مورد عمومی است.