این روز در تقویم رویدادها و مناسبت‌های فوتبالی
روز قبل۱۳ مهر سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵ مشاهده تقویم مهر
روز بعد۱۵ مهر مناسبت‌های ۱۴ مهر
مناسبت‌های عمومی و اتفاقات مهم فوتبال در ۱۴ مهر ۱۴۰۵.
متولدین فوتبالی ۱۴ مهر
بر اساس روز و ماه شمسیِ تاریخ تولد اصلی؛ مستقل از سالگرد امسال.
- یورگن کولرمتولد ۱۹۶۵ میلادی
- نایل کویینمتولد ۱۹۶۶ میلادی
- مارک شوارتزرمتولد ۱۹۷۲ میلادی
- محمد نادریمتولد ۱۹۹۶ میلادی
- تئو هرناندزمتولد ۱۹۹۷ میلادی
- کسپر دولبرگمتولد ۱۹۹۷ میلادی
- آربر هوجامتولد ۱۹۹۸ میلادی
- اوانیلسونمتولد ۱۹۹۹ میلادی
- یاسین عیاریمتولد ۲۰۰۳ میلادی
مناسبت‌های عمومی
مناسبت‌های عمومی این روز
تاریخ فوتبال
۹ رویداد تاریخی مناسبت‌های ۱۴ مهر در تاریخ فوتبال
تولد تئو هرناندز
تئو هرناندز (Theo Hernandez) در 6 اکتبر 1997 در مارسی فرانسه متولد شد؛ مدافع چپ فرانسوی که پس از حضور در فوتبال اسپانیا، دوران اوج باشگاهی خود را با میلان پشت سر گذاشت و از سال 2025 برای الهلال عربستان بازی می‌کند. هرناندز با رئال مادرید قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد، با میلان قهرمانی سری A را تجربه کرد و در تیم ملی فرانسه نیز قهرمان لیگ ملت‌های اروپا و نایب‌قهرمان جام جهانی 2022 شد. فدراسیون فوتبال فرانسه تاریخ و محل تولد او را 6 اکتبر 1997 در مارسی ثبت کرده است. هرناندز فوتبال پایه را ابتدا در رایو ماخادائوندا در اسپانیا دنبال کرد و از سال 2007 وارد آکادمی اتلتیکو مادرید شد. او در سال 2015 به تیم دوم اتلتیکو رسید و فصل 2016/17 را به صورت قرضی در آلاوس گذراند؛ فصلی که نخستین حضور جدی او در سطح اول فوتبال اسپانیا بود. عملکردش در آلاوس باعث شد رئال مادرید در تابستان 2017 او را به خدمت بگیرد. هرناندز در فصل 2017/18 عضو رئال مادرید بود و همراه این تیم قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، جام جهانی باشگاه‌ها، سوپرجام اروپا و سوپرجام اسپانیا را تجربه کرد. او فصل بعد به صورت قرضی برای رئال سوسیداد بازی کرد و پس از پایان آن دوره، در تابستان 2019 به میلان پیوست. انتقال به میلان مهم‌ترین نقطه عطف دوران باشگاهی هرناندز بود. توانایی حمل توپ، نفوذهای سریع از جناح چپ و مشارکت مستقیم در گل‌سازی و گلزنی، او را به یکی از بازیکنان شاخص میلان تبدیل کرد. هرناندز در فصل 2021/22 همراه روسونری قهرمان سری A شد و در ژانویه 2025 نیز با این تیم سوپرجام ایتالیا را فتح کرد. او در مجموع 6 فصل برای میلان بازی کرد و در تابستان 2025 پس از پایان این دوره راهی فوتبال عربستان شد. الهلال در 10 ژوئیه 2025 انتقال هرناندز از میلان را به طور رسمی اعلام کرد و با او قراردادی 3 ساله تا پایان فصل 2027/28 بست. هرناندز با شماره 19 به ترکیب الهلال اضافه شد و در نخستین فصل حضورش در عربستان نیز به جام رسید. الهلال در مه 2026 قهرمان جام پادشاهی عربستان شد و هرناندز در پیروزی 2-1 مقابل الخلود در فینال، گل دوم تیمش را به ثمر رساند. او در فصل 2026/27 نیز همچنان عضو تیم اصلی الهلال است. هرناندز نخستین بازی خود برای تیم ملی بزرگسالان فرانسه را در 7 سپتامبر 2021 مقابل فنلاند انجام داد. تنها یک ماه بعد، در نیمه‌نهایی لیگ ملت‌های اروپا برابر بلژیک، نخستین گل ملی خود را در دقایق پایانی زد تا فرانسه با پیروزی 3-2 به فینال برسد؛ فرانسه سپس اسپانیا را شکست داد و قهرمان لیگ ملت‌های اروپا 2021 شد. او در جام جهانی 2022 قطر نیز یکی از بازیکنان اصلی فرانسه بود و در نیمه‌نهایی مقابل مراکش گل نخست پیروزی 2-0 تیمش را به ثمر رساند. فرانسه در نهایت به فینال رسید و نایب‌قهرمان جهان شد. هرناندز حضور خود در تیم ملی را در سال‌های بعد ادامه داد و در فهرست فرانسه برای جام جهانی 2026 نیز قرار گرفت؛ تورنمنتی که فرانسه پس از شکست برابر اسپانیا در نیمه‌نهایی و انگلیس در دیدار رده‌بندی در رتبه چهارم قرار گرفت. منابع این مطلب: فدراسیون فوتبال فرانسه، FIFA، UEFA، وب‌سایت رسمی میلان و وب‌سایت رسمی الهلال.
مطالعه بیشتر
تولد یورگن کولر
یورگن کولر (Jurgen Kohler) در 6 اکتبر 1965 در لامبشایم آلمان غربی متولد شد؛ مدافع میانی سرسخت و از چهره‌های برجسته فوتبال آلمان که در دوران بازی برای والدهوف مانهایم، کلن، بایرن مونیخ، یوونتوس و بوروسیا دورتموند به میدان رفت. او با تیم ملی آلمان قهرمان جام جهانی 1990 و یورو 1996 شد و در فوتبال باشگاهی نیز قهرمانی بوندسلیگا، سری A، جام یوفا و لیگ قهرمانان اروپا را تجربه کرد. کولر فوتبال را در رده‌های پایه یان لامبشایم آغاز کرد و در سال 1982 به والدهوف مانهایم رفت. نخستین بازی او در بوندسلیگا در 7 آوریل 1984 و در 18 سالگی انجام شد. او پس از تثبیت جایگاهش در خط دفاعی والدهوف، در سال 1987 به کلن پیوست و 2 فصل برای این باشگاه بازی کرد. عملکردش در بوندسلیگا و تیم ملی سرانجام زمینه انتقال او به بایرن مونیخ در تابستان 1989 را فراهم کرد. DFB کولر در نخستین فصل حضورش در بایرن مونیخ قهرمان بوندسلیگا شد و در سال 1990 نیز همراه این تیم سوپرجام آلمان را فتح کرد. او پس از 2 فصل حضور در مونیخ، در سال 1991 راهی یوونتوس شد؛ تنها باشگاه غیرآلمانی دوران حرفه‌ای او. کولر طی 4 فصل حضور در تورین 102 بازی در سری A انجام داد و 8 گل به ثمر رساند. او با یوونتوس قهرمان جام یوفا در فصل 1992/93 شد و در فصل 1994/95 نیز قهرمانی سری A و جام حذفی ایتالیا را به دست آورد. در تابستان 1995، کولر از یوونتوس به بوروسیا دورتموند پیوست و آخرین و طولانی‌ترین مقطع دوران بازی خود را در این باشگاه گذراند. او در فصل 1995/96 قهرمان بوندسلیگا شد و یک سال بعد به مهم‌ترین افتخار باشگاهی دوران حرفه‌ای خود رسید؛ دورتموند در فینال لیگ قهرمانان اروپا 1997 در مونیخ با نتیجه 3-1 یوونتوس را شکست داد و برای نخستین بار قهرمان اروپا شد. کولر در ترکیب اصلی دورتموند در آن فینال حضور داشت. عملکرد کولر در مسیر آن قهرمانی، به‌ویژه نمایش او در نیمه‌نهایی مقابل منچستریونایتد در اولدترافورد، جایگاه ویژه‌ای برایش میان هواداران دورتموند ساخت. او در همان سال به عنوان فوتبالیست سال آلمان انتخاب شد. کولر سال‌ها بعد نیز همچنان در خط دفاعی دورتموند حضور داشت و در فصل 2001/02، آخرین فصل دوران بازی‌اش، برای سومین بار در دوران حرفه‌ای خود قهرمان بوندسلیگا شد. آخرین مسابقه حرفه‌ای او فینال جام یوفا 2002 برابر فاینورد بود؛ دیداری که دورتموند 3-2 شکست خورد و کولر با دریافت کارت قرمز زمین را ترک کرد. DFB در تیم ملی، کولر نخستین بازی خود را در 24 سپتامبر 1986 مقابل دانمارک انجام داد. او یکی از مدافعان تیم آلمان غربی در جام جهانی 1990 بود و از مرحله یک‌هشتم نهایی وارد ترکیب شد؛ تیم فرانتس بکن‌باوئر در نهایت با شکست آرژانتین در فینال رم قهرمان جهان شد. کولر در جام‌های جهانی 1994 و 1998 نیز حضور داشت و در مجموع 13 مسابقه جام جهانی انجام داد. او همچنین در یوروهای 1988، 1992 و 1996 برای آلمان حضور داشت. آلمان در یورو 1992 نایب‌قهرمان شد و در یورو 1996 به قهرمانی رسید؛ هرچند کولر در نخستین مسابقه آلمان در آن تورنمنت تنها چند دقیقه پس از شروع بازی از ناحیه زانو مصدوم شد و ادامه رقابت‌ها را از دست داد. آخرین بازی ملی او در شکست 3-0 مقابل کرواسی در یک‌چهارم نهایی جام جهانی 1998 بود. کولر دوران ملی خود را با 105 بازی و 2 گل به پایان رساند. پس از پایان دوران بازی، کولر وارد عرصه مربیگری و مدیریت شد و مسئولیت‌هایی در تیم زیر 21 سال آلمان، ام‌اس‌وی دویسبورگ، وی‌اف‌آر آلن، ویکتوریا کلن و چند باشگاه دیگر بر عهده گرفت. او در فصل 2026/27 سرمربی تیم زیر 19 سال بونر اس سی است؛ باشگاهی که پس از فعالیت در تیم زیر 17 سال آن، هدایت رده بالاتر جوانان را به او سپرد. منابع این مطلب: فدراسیون فوتبال آلمان (DFB)، وب سایت رسمی بوروسیا دورتموند، وب سایت رسمی یوونتوس و باشگاه بونر اس سی.
مطالعه بیشتر
تولد اوانیلسون
اوانیلسون (Evanilson)، با نام کامل Francisco Evanilson de Lima Barbosa، در 6 اکتبر 1999 در فورتالزا، برزیل متولد شد؛ مهاجم برزیلی که پس از درخشش در فلومیننزه، دوران مهمی را با پورتو در فوتبال پرتغال پشت سر گذاشت و از سال 2024 در لیگ برتر انگلیس برای بورنموث بازی می‌کند. قهرمانی لیگ پرتغال و چند جام داخلی با پورتو، هت‌تریک در لیگ قهرمانان اروپا و رسیدن به تیم ملی بزرگسالان برزیل از مهم‌ترین بخش‌های کارنامه او هستند. اوانیلسون بخش مهمی از فوتبال پایه خود را در فلومیننزه گذراند. او پس از یک دوره قرضی کوتاه در فوتبال اسلواکی به برزیل بازگشت و در اواخر سال 2019 به تیم اصلی فلومیننزه راه یافت. شروع فصل 2020 برای او اهمیت ویژه‌ای داشت؛ او در نخستین فصل کامل حضورش در سطح بزرگسالان به مهاجمی موثر برای فلومیننزه تبدیل شد و گلزنی‌هایش زمینه انتقال به فوتبال اروپا را فراهم کرد. در سپتامبر 2020، اوانیلسون راهی پورتو شد. دوران حضورش در پرتغال با موفقیت‌های تیمی متعددی همراه بود؛ او با پورتو قهرمان لیگ پرتغال در فصل 2021/22 شد، 3 بار در فصل‌های 2021/22، 2022/23 و 2023/24 جام حذفی پرتغال را فتح کرد و قهرمانی جام اتحادیه پرتغال در فصل 2022/23 و سوپرجام پرتغال در سال 2022 را نیز به دست آورد. او در فینال جام حذفی 2024 مقابل اسپورتینگ گل تساوی پورتو را به ثمر رساند و تیمش در نهایت 2-1 پیروز شد. یکی از به‌یادماندنی‌ترین بازی‌های اروپایی اوانیلسون در 25 اکتبر 2023 رقم خورد؛ زمانی که در دیدار پورتو مقابل آنتورپ در لیگ قهرمانان اروپا به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و در نیمه دوم هت‌تریک کرد. پورتو آن مسابقه را 4-1 برد و اوانیلسون نخستین هت‌تریک فصل 2023/24 لیگ قهرمانان را ثبت کرد. این تنها دومین هت‌تریک یک بازیکن پورتو در تاریخ لیگ قهرمانان بود و اوانیلسون به هفتمین بازیکنی تبدیل شد که به عنوان بازیکن تعویضی در این رقابت‌ها هت‌تریک می‌کند. در 16 اوت 2024، اوانیلسون پس از 4 فصل حضور در پورتو به بورنموث پیوست. پورتو رقم ثابت این انتقال را 37 میلیون یورو اعلام کرد که با پاداش‌های قراردادی می‌توانست تا 47 میلیون یورو افزایش پیدا کند؛ انتقالی که در زمان انجام، رکورد خرید بورنموث محسوب می‌شد. اوانیلسون در نخستین فصل حضورش در لیگ برتر انگلیس به مهاجم اصلی بورنموث تبدیل شد و از جمله در پیروزی تاریخی 2-1 این تیم مقابل منچسترسیتی گلزنی کرد. او در فصل 2026/27 نیز همچنان برای بورنموث بازی می‌کند. در سطح ملی، اوانیلسون در سال 2024 به تیم ملی بزرگسالان برزیل رسید و در دیدار دوستانه مقابل مکزیک به میدان رفت. او سپس با پیراهن شماره 21 در فهرست برزیل برای کوپا آمریکا 2024 قرار گرفت و در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل اروگوئه نیز فرصت بازی پیدا کرد. حضور در آن تورنمنت نخستین تجربه او در یک رقابت بزرگ ملی در سطح بزرگسالان بود. منابع این مطلب: وب سایت رسمی فلومیننزه، FC Porto، UEFA، کنفدراسیون فوتبال برزیل و Premier League.
مطالعه بیشتر
تولد مارک شوارتزر
مارک شوارتزر (Mark Schwarzer) در 6 اکتبر 1972 در سیدنی استرالیا متولد شد؛ دروازه‌بانی که بیش از 2 دهه عضو تیم ملی استرالیا بود و بخش عمده دوران باشگاهی خود را در فوتبال انگلیس گذراند. او با 109 بازی ملی رکورددار بازی برای تیم ملی استرالیاست و با 514 حضور در لیگ برتر انگلیس نیز یکی از باسابقه‌ترین بازیکنان تاریخ این رقابت‌ها محسوب می‌شود. شوارتزر فوتبال حرفه‌ای را در سال 1990 با مارکونی استالیونز در استرالیا آغاز کرد. او سپس راهی آلمان شد و برای دینامو درسدن و کایزرسلاوترن بازی کرد. انتقال به برادفورد سیتی در سال 1996 آغاز دوره‌ای حدود 20 ساله در فوتبال انگلیس بود و پس از آن، میدلزبورو، فولام، چلسی و لستر سیتی دیگر باشگاه‌های او شدند. مهم‌ترین و طولانی‌ترین دوره باشگاهی شوارتزر در میدلزبورو شکل گرفت. او حدود 11 سال در این باشگاه حضور داشت و در سال 2004 همراه میدلزبورو قهرمان جام اتحادیه انگلیس شد؛ نخستین جام بزرگ تاریخ باشگاه. شوارتزر همچنین در مسیر تاریخی میدلزبورو تا فینال جام یوفا 2006 یکی از مهره‌های اصلی تیم بود، هرچند نماینده انگلیس در فینال با نتیجه 4-0 مقابل سویا شکست خورد. شوارتزر در سال 2008 به فولام پیوست و طی 5 فصل، 172 بار در لیگ برتر برای این تیم به میدان رفت. او یکی از چهره‌های مهم بهترین دوره اروپایی تاریخ فولام بود؛ تیم روی هاجسون در فصل 2009/10 پس از عبور از تیم‌هایی مانند یوونتوس و هامبورگ به فینال لیگ اروپا رسید. شوارتزر در فینال هامبورگ نیز درون دروازه فولام قرار داشت، اما اتلتیکو مادرید در وقت اضافه 2-1 پیروز شد. او در تابستان 2013 و در 40 سالگی به چلسی پیوست و به عنوان دروازه‌بان باتجربه ذخیره در ترکیب این تیم قرار گرفت. شوارتزر با 41 سال و 218 روز همچنان مسن‌ترین بازیکن تاریخ چلسی است که در یک مسابقه رسمی برای این باشگاه به میدان رفته است. او در ژانویه 2015 به لستر سیتی رفت و تا پایان دوران بازی خود در این باشگاه ماند. شوارتزر عضو تیم‌های چلسی و لستر در فصل‌هایی بود که به‌ترتیب قهرمان لیگ برتر 2014/15 و 2015/16 شدند. دوام حرفه‌ای شوارتزر در لیگ برتر انگلیس یکی از ویژگی‌های اصلی کارنامه اوست. آمار رسمی Premier League برای او 514 بازی و 152 کلین‌شیت ثبت کرده است و او نخستین بازیکن غیر بریتانیایی بود که از مرز 500 بازی در لیگ برتر عبور کرد. حتی در سال 2026 نیز با 514 بازی در میان 10 بازیکن باسابقه تاریخ لیگ برتر قرار دارد. در فوتبال ملی، شوارتزر نخستین بار در سال 1993 برای استرالیا بازی کرد و دوران ملی او 20 سال ادامه یافت. یکی از مهم‌ترین مسابقات دوران حرفه‌ای‌اش در نوامبر 2005 رقم خورد؛ استرالیا در پلی‌آف جام جهانی مقابل اروگوئه قرار گرفت و شوارتزر با مهار 2 ضربه در ضربات پنالتی نقش تعیین‌کننده‌ای در صعود کشورش به جام جهانی 2006 داشت. این صعود به 32 سال انتظار استرالیا برای بازگشت به جام جهانی پایان داد. شوارتزر در جام‌های جهانی 2006 و 2010 دروازه‌بان استرالیا بود و در سال 2004 نیز همراه تیم ملی قهرمان جام ملت‌های اقیانوسیه شد. او در جام ملت‌های آسیا 2011 تمام دقایق مسابقات استرالیا را بازی کرد و همراه تیمش تا فینال پیش رفت؛ جایی که استرالیا با شکست 1-0 مقابل ژاپن نایب‌قهرمان آسیا شد. شوارتزر در سال 2013 از فوتبال ملی کناره‌گیری کرد و کارنامه خود را با رکورد 109 بازی ملی و 44 کلین‌شیت به پایان رساند. او پس از پایان دوران حضورش در لستر سیتی در 43 سالگی از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد. شوارتزر پس از دوران بازی وارد حوزه رسانه فوتبال شد و در سال 2021 نیز به تالار مشاهیر فوتبال استرالیا راه یافت؛ تقدیری از یکی از مهم‌ترین دروازه‌بانان تاریخ این کشور. منابع این مطلب: فدراسیون فوتبال استرالیا، Premier League، AFC، UEFA و وب‌سایت رسمی چلسی و لستر سیتی.
مطالعه بیشتر
تولد آربر هوجا
آربر هوجا (Arber Hoxha) در 6 اکتبر 1998 در هایدلبرگ آلمان متولد شد؛ وینگر ملی‌پوش آلبانی که فوتبال حرفه‌ای خود را در باشگاه‌های کوزوو آغاز کرد و پس از انتقال به فوتبال کرواسی، با دینامو زاگرب به مهم‌ترین افتخارات باشگاهی دورانش رسید. او پیش از انتخاب تیم ملی آلبانی، سابقه بازی برای کوزوو را نیز داشت و در یورو 2024 با پیراهن آلبانی به میدان رفت. هوجا نخستین سال‌های فوتبال بزرگسالان را در کوزوو پشت سر گذاشت و برای تیم‌هایی چون ایستوگو، پریشتینا، بسا و بالکانی بازی کرد. او در پریشتینا بیشتر مطرح شد، مدتی را به صورت قرضی در بسا گذراند و سپس حدود 2 سال عضو بالکانی بود. این دوره زمینه انتقال او به لیگ کرواسی را فراهم کرد. هوجا در تابستان 2021 به لوکوموتیوا زاگرب پیوست و نخستین تجربه خود در فوتبال کرواسی را آغاز کرد. او پس از نیم‌فصل راهی اسلاون بلوپو شد و در این تیم جایگاه مهم‌تری پیدا کرد. عملکردش در اسلاون بلوپو در نهایت توجه دینامو زاگرب را جلب کرد و در ژانویه 2024 با این باشگاه قرارداد بست. نیم‌فصل نخست هوجا در دینامو با موفقیت بزرگی همراه شد. دینامو در فصل 2023/24 قهرمان لیگ کرواسی شد و سپس با شکست رییکا در فینال جام حذفی، دبل داخلی را کامل کرد. هوجا در هفته‌های پایانی لیگ نیز تاثیرگذار بود و در پیروزی 2-1 مقابل رییکا، اندکی پس از ورود به زمین گل برتری دینامو را به ثمر رساند. او در فصل 2025/26 بار دیگر همراه دینامو زاگرب قهرمان لیگ کرواسی شد. دینامو چند هفته مانده به پایان فصل قهرمانی خود را قطعی کرد و سپس با پیروزی 2-0 مقابل رییکا در فینال جام حذفی، دومین دبل داخلی هوجا با این باشگاه رقم خورد. هوجا در آوریل 2026 نیز به رکورد 100 بازی رسمی با پیراهن دینامو زاگرب رسید. در عرصه ملی، هوجا ابتدا برای کوزوو بازی کرد، اما از سال 2024 مسیر ملی خود را با تیم ملی آلبانی ادامه داد. او در فهرست آلبانی برای یورو 2024 قرار گرفت و در هر 3 مسابقه مرحله گروهی برابر ایتالیا، کرواسی و اسپانیا به میدان رفت. هوجا در سال‌های بعد نیز در ترکیب آلبانی باقی ماند و در مسابقات مقدماتی جام جهانی و لیگ ملت‌های اروپا برای این تیم بازی کرد. هوجا در فصل 2026/27 همچنان بازیکن دینامو زاگرب است و با شماره 11 برای این تیم بازی می‌کند. توانایی بازی در جناح چپ، سرعت در حمل توپ و شوت‌زنی از ویژگی‌هایی است که او را به یکی از گزینه‌های هجومی دینامو و تیم ملی آلبانی تبدیل کرده است. منابع این مطلب: وب سایت رسمی دینامو زاگرب، فدراسیون فوتبال کرواسی و UEFA.
مطالعه بیشتر
تولد کسپر دولبرگ
کسپر دولبرگ (Kasper Dolberg) در 6 اکتبر 1997 در سیلکبورگ دانمارک متولد شد؛ مهاجمی که فوتبال حرفه‌ای خود را در کشورش آغاز کرد، در آژاکس به سطح اول فوتبال اروپا رسید و در ادامه برای نیس، سویا، هوفنهایم و اندرلخت بازی کرد. او پس از 6 سال دوری از آمستردام، در تابستان 2025 به آژاکس بازگشت و بار دیگر پیراهن شماره 9 این باشگاه را بر تن کرد. دولبرگ در باشگاه سیلکبورگ پرورش یافت و در تابستان 2015 به آژاکس پیوست. نخستین بازی رسمی او برای تیم بزرگسالان آژاکس در 26 ژوئیه 2016 و در مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا مقابل پائوک انجام شد. فصل 2016/17 به فصل جهش او تبدیل شد؛ دولبرگ در 48 مسابقه 23 گل زد، عنوان استعداد برتر لیگ هلند را به دست آورد و همراه آژاکس تا فینال لیگ اروپا پیش رفت. آژاکس در آن فینال برابر منچستریونایتد شکست خورد. او در فصل 2018/19 همراه آژاکس قهرمان لیگ هلند و جام حذفی این کشور شد. آژاکس در همان فصل یکی از درخشان‌ترین دوره‌های اروپایی خود در سال‌های اخیر را پشت سر گذاشت و تا نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا پیش رفت. دولبرگ در نخستین دوره حضورش در آژاکس مجموعاً 119 مسابقه رسمی انجام داد و 45 گل به ثمر رساند و در سال 2019 سوپرجام هلند را نیز با این باشگاه فتح کرد. دولبرگ در اوت 2019 آژاکس را ترک کرد و با انتقالی دائمی راهی نیس فرانسه شد. او پس از چند فصل در فوتبال فرانسه، دوره‌هایی قرضی را در سویا اسپانیا و هوفنهایم آلمان سپری کرد. در تابستان 2023 به اندرلخت بلژیک پیوست و دوباره به فرم گلزنی مناسبی رسید. او طی 2 فصل در مجموع 96 مسابقه برای اندرلخت انجام داد و 44 گل به ثمر رساند. در 2 سپتامبر 2025، دولبرگ با انتقالی دائمی از اندرلخت به آژاکس بازگشت و قراردادی تا تابستان 2029 امضا کرد. بازگشت او به آمستردام 6 سال پس از جدایی نخستش از آژاکس رقم خورد. دولبرگ در فصل 2026/27 نیز عضو آژاکس است و به عنوان مهاجم شماره 9 این تیم فعالیت می‌کند. در سطح ملی، دولبرگ نخستین بازی خود برای تیم ملی بزرگسالان دانمارک را در 11 نوامبر 2016 انجام داد. یکی از مهم‌ترین مقاطع دوران ملی او یورو 2020 بود؛ تورنمنتی که دانمارک تا نیمه‌نهایی پیش رفت. دولبرگ در مرحله یک‌هشتم نهایی هر 2 گل نخست پیروزی 4-0 مقابل ولز را به ثمر رساند و بهترین بازیکن مسابقه شد. او در یک‌چهارم نهایی نیز مقابل جمهوری چک گل زد تا با 3 گل، یکی از چهره‌های مهم دانمارک در آن رقابت‌ها باشد. دولبرگ در یورو 2024 نیز عضو تیم ملی دانمارک بود. بر اساس آمار رسمی فدراسیون فوتبال دانمارک، او تا اکتبر 2026 در 56 مسابقه برای تیم ملی بزرگسالان به میدان رفته و 12 گل به ثمر رسانده است. دوران او از ظهور در آژاکس تا تجربه بازی در فرانسه، اسپانیا، آلمان و بلژیک و سپس بازگشت به آمستردام، او را به یکی از مهاجمان باتجربه نسل خود در فوتبال دانمارک تبدیل کرده است.
مطالعه بیشتر
تولد یاسین عیاری
یاسین عیاری (Yasin Ayari) در 6 اکتبر 2003 در سولنا سوئد متولد شد؛ هافبک تیم ملی سوئد که فوتبال خود را در رده‌های پایه این کشور آغاز کرد، با آیک به فوتبال حرفه‌ای رسید و از سال 2023 به برایتون در لیگ برتر انگلیس پیوست. او پس از دوره‌های قرضی در کاونتری سیتی و بلکبرن روورز، جایگاه مهم‌تری در ترکیب برایتون پیدا کرد و در جام جهانی 2026 نیز یکی از بازیکنان تاثیرگذار سوئد بود. عیاری فوتبال را در کودکی با راسوندا آغاز کرد و در سال 2012 وارد آکادمی آیک شد. او تمام رده‌های پایه این باشگاه را طی کرد و در 16 سالگی فرصت بازی برای تیم بزرگسالان را به دست آورد. عیاری به تدریج در لیگ سوئد تثبیت شد و پیش از جدایی از آیک، تجربه حضور در رقابت‌های داخلی و مسابقات اروپایی را نیز به دست آورد. در ژانویه 2023، عیاری از آیک به برایتون پیوست. نخستین حضور او برای تیم انگلیسی در جام حذفی و مقابل گریمزبی تاون رقم خورد و کمی بعد نخستین بازی خود در لیگ برتر انگلیس را انجام داد. او برای کسب تجربه بیشتر، نیمه نخست فصل 2023/24 را به صورت قرضی در کاونتری سیتی سپری کرد و در نیمه دوم همان فصل نیز به بلکبرن روورز رفت. فصل 2024/25 نقطه عطف دوران عیاری در برایتون بود. او در 34 مسابقه لیگ برتر به میدان رفت و 2 گل به ثمر رساند و به یکی از گزینه‌های جدی خط میانی تیم تبدیل شد. نخستین گل او در لیگ برتر در آوریل 2025 و در پیروزی 3-2 برایتون مقابل وستهام به ثمر رسید. عیاری در فصل‌های بعد نیز حضور خود در ترکیب برایتون را ادامه داد و در فصل 2026/27 همچنان با پیراهن این باشگاه در لیگ برتر انگلیس بازی می‌کند. عیاری پیش از رسیدن به تیم ملی بزرگسالان سوئد، در رده‌های سنی مختلف این کشور بازی کرد. نخستین حضور او در تیم ملی بزرگسالان در ژانویه 2023 رقم خورد و به تدریج جایگاه پررنگ‌تری در خط میانی سوئد به دست آورد. او در مسیر صعود سوئد به جام جهانی 2026 نیز در ترکیب تیم ملی حضور داشت. جام جهانی 2026 مهم‌ترین تورنمنت ملی دوران عیاری تا این مقطع بود. او در نخستین مسابقه سوئد برابر تونس 2 گل در پیروزی 5-1 تیمش به ثمر رساند و یکی از چهره‌های برجسته مسابقه شد. سوئد پس از مرحله گروهی به مرحله یک‌شانزدهم نهایی رسید و در آن مرحله مقابل فرانسه از رقابت‌ها کنار رفت. عیاری در هر 4 مسابقه سوئد در آن جام به میدان رفت. عیاری تا پاییز 2026 به یکی از هافبک‌های تثبیت‌شده‌تر نسل جدید فوتبال سوئد تبدیل شده بود؛ بازیکنی که تجربه بازی در فوتبال سوئد، چمپیونشیپ و لیگ برتر انگلیس را پشت سر گذاشته و در 22 سالگی سابقه حضور و گلزنی در جام جهانی را نیز به کارنامه خود اضافه کرده است.
مطالعه بیشتر
تولد محمد نادری
محمد نادری (Mohammad Naderi) در 5 اکتبر 1996 متولد شد؛ مدافع چپ ایرانی که توانایی بازی در قلب خط دفاعی را نیز دارد و در دوران حرفه‌ای خود برای تیم‌هایی چون تراکتور، نساجی مازندران، کورتریک بلژیک، پرسپولیس، استقلال و آلتای ترکیه بازی کرده است. او پس از تجربه فوتبال ایران و اروپا، به تراکتور بازگشت و همراه این تیم قهرمانی لیگ برتر ایران را نیز تجربه کرد. نادری پس از فعالیت در فوتبال پایه، وارد فوتبال حرفه‌ای شد و نخستین سال‌های دوران بزرگسالان خود را در تراکتور پشت سر گذاشت. او مدتی نیز به صورت قرضی برای نساجی مازندران بازی کرد و پس از تثبیت جایگاهش در فوتبال ایران، در سال 2018 راهی بلژیک شد و به کورتریک پیوست. حضور در فوتبال بلژیک نخستین تجربه باشگاهی او خارج از ایران بود، هرچند فرصت زیادی برای بازی در تیم اصلی کورتریک به دست نیاورد. نادری در زمستان 2019 به صورت قرضی به پرسپولیس پیوست و خیلی زود در پست مدافع چپ به ترکیب این تیم راه یافت. او همراه پرسپولیس قهرمانی لیگ برتر و جام حذفی ایران در فصل 2018/19 را به دست آورد و در فصل بعد نیز یکی از اعضای تیم قهرمان لیگ برتر بود. نادری همچنین با پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا به میدان رفت و تجربه حضور در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی قاره را به کارنامه خود اضافه کرد. پس از پایان دوره حضورش در پرسپولیس، نادری در سال 2020 به استقلال پیوست و یک فصل برای آبی‌پوشان تهران بازی کرد. او سپس برای دومین بار راهی فوتبال خارج از ایران شد و در تابستان 2021 به آلتای ترکیه پیوست. نادری طی 2 فصل حضور در این باشگاه در سوپرلیگ و دسته اول ترکیه به میدان رفت و تجربه بیشتری در فوتبال اروپا به دست آورد. او در تابستان 2023 به تراکتور بازگشت؛ باشگاهی که نخستین دوره جدی فوتبال حرفه‌ای خود را نیز در آن سپری کرده بود. مهم‌ترین موفقیت این دوره در فصل 2024/25 رقم خورد؛ تراکتور برای نخستین بار در تاریخ خود قهرمان لیگ برتر ایران شد و نادری یکی از اعضای تیم قهرمان بود. او در سال 2025 قهرمانی سوپرجام ایران را نیز با تراکتور تجربه کرد و در فصل 2026/27 همچنان با شماره 22 برای این باشگاه بازی می‌کند. نادری در رده ملی نیز به تیم ملی بزرگسالان ایران رسید. نخستین بازی او برای تیم ملی در نوامبر 2019 و در مسابقه مقابل عراق در مرحله انتخابی جام جهانی 2022 انجام شد. او در سال‌های بعد نیز دوباره به اردوی تیم ملی دعوت شد و سابقه حضور در مسابقات ملی ایران را به کارنامه خود اضافه کرد. محمد نادری با تجربه بازی برای هر 3 باشگاه بزرگ تراکتور، پرسپولیس و استقلال، حضور در فوتبال بلژیک و ترکیه و رسیدن به تیم ملی ایران، از مدافعان باتجربه نسل خود در فوتبال ایران به شمار می‌رود.
مطالعه بیشتر
تولد نایل کویین
نایل کویین (Niall Quinn) در ۶ اکتبر ۱۹۶۶ در دوبلین ایرلند متولد شد؛ مهاجم بلندقد و ملی‌پوش سابق ایرلند که دوران حرفه‌ای خود را در آرسنال، منچسترسیتی و ساندرلند گذراند. او با 92 بازی و 21 گل ملی، یکی از مهاجمان مهم نسل طلایی فوتبال ایرلند بود و در یورو 1988 و جام‌های جهانی 1990 و 2002 حضور داشت. کویین در سال‌های نوجوانی علاوه بر فوتبال، در ورزش‌های سنتی ایرلندی نیز فعالیت داشت، اما سرانجام فوتبال را به صورت حرفه‌ای دنبال کرد و در سال 1983 به آرسنال پیوست. نخستین بازی او برای تیم اصلی آرسنال در دسامبر 1985 مقابل لیورپول انجام شد و کویین در همان مسابقه گل زد تا آرسنال با نتیجه 2-0 پیروز شود. او چند فصل در لندن ماند و سپس در مارس 1990 راهی منچسترسیتی شد. دوران منچسترسیتی یکی از مهم‌ترین مقاطع کارنامه باشگاهی کویین بود. او خیلی زود به مهاجم ثابت تیم تبدیل شد و با قدرت بازی هوایی و توانایی حفظ توپ نقش مهمی در خط حمله سیتی داشت. یکی از مشهورترین مسابقات او در آوریل 1991 برابر دربی کانتی رقم خورد؛ کویین ابتدا گل زد و پس از اخراج دروازه‌بان منچسترسیتی، مجبور شد درون دروازه قرار بگیرد و یک ضربه پنالتی را نیز مهار کند. کویین در تابستان 1996 به ساندرلند پیوست و سال‌های پایانی دوران بازی خود را در این باشگاه سپری کرد. او در کنار کوین فیلیپس یکی از چهره‌های خط حمله ساندرلند در دوره موفق تیم تحت هدایت پیتر رید بود؛ دوره‌ای که ساندرلند با 105 امتیاز به لیگ برتر صعود کرد و سپس 2 فصل پیاپی در رتبه هفتم لیگ برتر قرار گرفت. کویین همچنین نخستین بازیکنی بود که در یک مسابقه لیگ در ورزشگاه جدید ساندرلند، استادیوم آو لایت، گلزنی کرد. در تیم ملی ایرلند، کویین نخستین سال‌های حضورش را در دهه 1980 تجربه کرد و در یورو 1988 عضو تیمی بود که برای نخستین بار به مرحله نهایی جام ملت‌های اروپا رسید. در جام جهانی 1990 ایتالیا نیز یکی از چهره‌های مهم ایرلند بود و در تساوی 1-1 مقابل هلند گل زد؛ نتیجه‌ای که به صعود ایرلند از مرحله گروهی کمک کرد. ایرلند در ادامه تا مرحله یک‌چهارم نهایی پیش رفت و مقابل میزبان مسابقات، ایتالیا، حذف شد. کویین به دلیل مصدومیت جام جهانی 1994 را از دست داد، اما سال‌ها بعد در 35 سالگی به ترکیب ایرلند برای جام جهانی 2002 بازگشت. او در آن تورنمنت نیز نقش موثری داشت؛ از جمله در بازی برابر آلمان که پاس سر او زمینه گل دیرهنگام رابی کین و تساوی 1-1 را فراهم کرد. ایرلند در مرحله یک‌هشتم نهایی پس از تساوی با اسپانیا در ضربات پنالتی از مسابقات کنار رفت. کویین دوران ملی خود را با 92 بازی و 21 گل به پایان رساند و در زمان بازنشستگی یکی از بهترین گلزنان تاریخ تیم ملی ایرلند بود. پس از پایان دوران بازی نیز ارتباط او با فوتبال ادامه پیدا کرد؛ او در سال 2006 برای مدت کوتاهی سرمربی ساندرلند شد و سپس ریاست باشگاه را بر عهده گرفت. سال‌ها بعد نیز فدراسیون فوتبال ایرلند او را به تالار مشاهیر خود وارد کرد.
مطالعه بیشتربیشتر در تقویم فوتبال
مشاهده همه روزهای ماهدرباره مناسبت‌های ۱۴ مهر
صفحه مناسبت‌های ۱۴ مهر ۱۴۰۵ نمایی یک‌جا از داده‌های تأییدشده تقویم تاریخ فوتبال ارائه می‌کند. در این روز ۹ رویداد فوتبالی و ۱ مناسبت عمومی در آرشیو فعال ثبت شده است. از رویدادهای شاخص این صفحه می‌توان به «تولد تئو هرناندز» اشاره کرد.
سال درج‌شده کنار هر کارت، سال وقوع رویداد در تقویم شمسی است؛ درحالی‌که تاریخ بالای صفحه، جایگاه همان مناسبت را در تقویم شمسی امسال و معادل میلادی آن نشان می‌دهد. پیوندهای روز قبل، روز بعد و تقویم ماه نیز برای مرور پیوسته آرشیو ساخته شده‌اند و فقط به مسیرهای معتبر همین تقویم می‌روند. اطلاعات صفحه با داده‌های موجود در سامانه مناسبت‌های صبح فوتبالی تولید می‌شود و اگر برای رویدادی تصویر معتبر وجود نداشته باشد، متن آن بدون تصویر ساختگی نمایش داده می‌شود.
پرسش‌های متداول درباره این روز
۱۴ مهر ۱۴۰۵ چه روزی از هفته است؟
۱۴ مهر ۱۴۰۵ در تقویم امسال برابر با سه‌شنبه است.
معادل میلادی ۱۴ مهر چیست؟
معادل میلادی این روز در سال جاری ۶ اکتبر ۲۰۲۶ است.
در این روز چند مناسبت در تقویم ثبت شده است؟
برای این روز ۱۱ رویداد ثبت شده است؛ ۹ مورد فوتبالی و ۱ مورد عمومی است.