سانحه هوایی حامل فرماندهان نظامی ایران

در هفتم مهر سال هزار و سیصد و شصت، یک فروند هواپیمای ترابری سی صد و سی نیروی هوایی ارتش ایران که از اهواز به مقصد تهران در حرکت بود، در حوالی کهریزک دچار سانحه شد. این پرواز پس از عملیات ثامن‌الائمه انجام می‌شد و علاوه بر نیروهای نظامی و مجروحان جنگ، شماری از فرماندهان ارشد ارتش و سپاه نیز در آن حضور داشتند.

ولی‌الله فلاحی، سید موسی نامجو، جواد فکوری، یوسف کلاهدوز و محمد جهان‌آرا از شناخته‌شده‌ترین جان‌باختگان این سانحه بودند. فلاحی در رأس ستاد ارتش قرار داشت، نامجو وزیر دفاع بود، فکوری از فرماندهان ارشد نیروی هوایی و وزیر پیشین دفاع به شمار می‌رفت، کلاهدوز قائم‌مقام سپاه پاسداران بود و جهان‌آرا فرمانده سپاه خرمشهر محسوب می‌شد.

پرواز در مسیر بازگشت از مناطق عملیاتی جنوب انجام می‌شد و سانحه در نزدیکی تهران رخ داد. گزارش‌های تاریخی درباره تعداد دقیق سرنشینان، شمار جان‌باختگان و جزئیات فنی حادثه یکسان نیستند؛ با این حال اصل سقوط هواپیما در هفتم مهر و جان‌باختن این پنج فرمانده در منابع متعدد تأیید شده است.

این حادثه تنها چند روز پس از پایان عملیات ثامن‌الائمه و شکسته‌شدن حصر آبادان رخ داد و به همین دلیل در تاریخ جنگ ایران و عراق اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد. از دست رفتن هم‌زمان چند فرمانده ارشد ارتش و سپاه، این سانحه را به یکی از رویدادهای شاخص نظامی سال‌های آغازین جنگ تبدیل کرد.