تاریخچه و اهمیت روز بزرگداشت شمس تبریزی
هفتم مهر در تقویم رسمی ایران به نام روز بزرگداشت شمس تبریزی ثبت شده است؛ عارف و اندیشمند نامدار ایرانی که نام او بیش از هر چیز با مولانا جلالالدین محمد بلخی و یکی از مهمترین فصلهای تاریخ عرفان و ادبیات فارسی پیوند خورده است.
شمسالدین محمد تبریزی از عارفان سده هفتم هجری بود. اطلاعات قطعی درباره سالهای نخست زندگی او اندک است و بخش مهمی از آنچه امروز درباره شخصیت و اندیشههایش میدانیم، از سخنان خود او و روایتهای نزدیک به روزگار مولانا به دست آمده است. شمس سالها در سفر بود و همین شیوه زندگی سبب شد جزئیات بسیاری از زندگی شخصی او در پرده ابهام باقی بماند.
دیدار شمس و مولانا در قونیه نقطه عطفی در زندگی مولانا به شمار میرود. حضور شمس بر مسیر فکری و معنوی مولانا اثری عمیق گذاشت و نام او بعدها در یکی از مهمترین مجموعههای شعر فارسی، «دیوان شمس»، ماندگار شد. رابطه این دو چهره طی قرنها موضوع پژوهشهای ادبی، عرفانی و تاریخی فراوانی بوده است.
بخش مهمی از میراث فکری شمس در اثری با عنوان «مقالات شمس تبریزی» باقی مانده است؛ مجموعهای از سخنان و گفتارهای او که تصویری زنده از زبان، نگاه عرفانی و شیوه اندیشیدن شمس ارائه میکند. این اثر از منابع اصلی برای شناخت شمس جدا از روایتهایی است که بعدها درباره زندگی او شکل گرفت.
روز بزرگداشت شمس تبریزی از سال هزار و سیصد و نود و چهار و بر پایه مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی در تقویم رسمی کشور جای گرفت. این مناسبت فرصتی برای بازخوانی اندیشهها و میراث شمس و توجه دوباره به جایگاه او در فرهنگ و ادب فارسی است.


