تاریخچه و اهمیت روز بزرگداشت فرماندهان شهید دفاع مقدس
هفتم مهر در تقویم رسمی ایران به نام روز بزرگداشت فرماندهان شهید دفاع مقدس شناخته میشود؛ مناسبتی که با یاد پنج تن از فرماندهان ارتش و سپاه پاسداران پیوند خورده است که در هفتم مهر سال هزار و سیصد و شصت در یک سانحه هوایی جان باختند.
این سانحه اندکی پس از پایان عملیات ثامنالائمه و شکستهشدن حصر آبادان رخ داد. هواپیمای ترابری سی صد و سی نیروی هوایی ارتش از اهواز به سوی تهران در حرکت بود و شماری از نیروهای نظامی و مجروحان جنگ را نیز منتقل میکرد که در حوالی کهریزک دچار سانحه شد و سقوط کرد.
ولیالله فلاحی، سید موسی نامجو، جواد فکوری، یوسف کلاهدوز و محمد جهانآرا از چهرههای نظامی حاضر در این پرواز بودند که در سانحه جان باختند. آنان در آن مقطع مسئولیتهایی در ستاد مشترک ارتش، وزارت دفاع، نیروی هوایی ارتش و سپاه پاسداران بر عهده داشتند و هر پنج نفر در جریان جنگ ایران و عراق از فرماندهان شناختهشده نیروهای مسلح ایران بودند.
وقوع این حادثه در فاصله کوتاهی پس از یکی از عملیاتهای مهم سالهای نخست جنگ، باعث شد هفتم مهر در حافظه تاریخی دفاع مقدس جایگاه ویژهای پیدا کند. نام این پنج فرمانده نیز در روایتهای تاریخی مرتبط با عملیات ثامنالائمه و حوادث پس از آن بارها در کنار یکدیگر آمده است.
نامگذاری هفتم مهر به عنوان روز بزرگداشت فرماندهان شهید دفاع مقدس، یادآور فرماندهانی است که از دو ساختار اصلی نظامی کشور، ارتش و سپاه پاسداران، در یک سانحه جان خود را از دست دادند و نامشان با مقطع آغازین جنگ ایران و عراق و تحولات نظامی آن دوره گره خورده است.


