بیوگرافی و مسیر فوتبالی پر مرتساکر
پر مرتساکر، مدافع میانی و قهرمان جام جهانی با تیم ملی آلمان، در بیستونهم سپتامبر سال هزار و نهصد و هشتاد و چهار متولد شد. قامت بلند، بازیخوانی، قدرت در نبردهای هوایی و آرامش در قلب خط دفاع، ویژگیهایی بود که او را برای بیش از یک دهه به یکی از مدافعان شاخص فوتبال آلمان و سپس لیگ برتر انگلیس تبدیل کرد.
مرتساکر فوتبال حرفهای را با هانوفر آغاز کرد و پس از تثبیت جایگاه خود در بوندسلیگا راهی وردربرمن شد. دوران حضور در برمن جایگاه او را در سطح اول فوتبال اروپا محکم کرد؛ او با این تیم قهرمان جام حذفی آلمان شد و تجربه حضور در لیگ قهرمانان اروپا و جام یوفا را نیز به دست آورد. ترکیب ثبات دفاعی و تجربه بینالمللی باعث شد آرسنال در تابستان سال دو هزار و یازده او را به فوتبال انگلیس ببرد.
مرتساکر در لندن به یکی از چهرههای مهم خط دفاع آرسنال تبدیل شد. او در بیش از دویست مسابقه رسمی برای توپچیها به میدان رفت و سه بار جام حذفی انگلیس را فتح کرد. در فینال سال دو هزار و پانزده برابر استون ویلا نیز گل زد و در قهرمانی پرگل آرسنال در ومبلی نقش مستقیم داشت.
یکی از بهیادماندنیترین مسابقات دوران باشگاهی او اما دو سال بعد رقم خورد. مرتساکر بخش عمده فصل را به دلیل مصدومیت از دست داده بود و تنها چند دقیقه فوتبال رقابتی در پا داشت، اما در فینال جام حذفی مقابل چلسی به ترکیب اصلی رسید. کاپیتان آرسنال در قلب خط دفاع نمایشی تحسینبرانگیز ارائه کرد و تیمش با شکست چلسی جام را بالای سر برد؛ مسابقهای که در حافظه هواداران آرسنال به یکی از نمادهای دوران او تبدیل شد.
کارنامه مرتساکر در تیم ملی آلمان حتی پربارتر بود. او صد و چهار بازی ملی انجام داد و چهار گل به ثمر رساند. با آلمان در جامهای جهانی دو هزار و شش و دو هزار و ده به مقام سوم رسید، در جام ملتهای اروپای دو هزار و هشت نایبقهرمان شد و سرانجام در جام جهانی دو هزار و چهارده برزیل به بزرگترین افتخار دوران حرفهای خود رسید.
مرتساکر در مسیر قهرمانی آلمان در برزیل در شش مسابقه به میدان رفت و بخشی از تیمی بود که پس از بیستوچهار سال دوباره جام جهانی را برای آلمان به ارمغان آورد. آخرین بازی ملی او نیز همان فینال جام جهانی مقابل آرژانتین بود. پس از آن با صد و چهار بازی ملی از فوتبال ملی کنار رفت و چند سال بعد دوران بازی باشگاهیاش را نیز در آرسنال به پایان رساند.
دوران مرتساکر بیش از آنکه بر سرعت یا حرکات چشمگیر فردی بنا شده باشد، بر هوش دفاعی، جایگیری و رهبری استوار بود. همین ویژگیها او را از هانوفر و وردربرمن تا کاپیتانی آرسنال و قهرمانی جهان رساند و نامش را در میان مدافعان شناختهشده نسل طلایی فوتبال آلمان ماندگار کرد.





