بیوگرافی و مسیر فوتبالی والتر ماتزاری
والتر ماتزاری، مربی ایتالیایی و یکی از چهره‌های باسابقه نیمکت‌های سری آ، در اول اکتبر سال هزار و نهصد و شصت و یک در سان وینچنزو ایتالیا متولد شد. او پیش از ورود به مربیگری سال‌ها به عنوان هافبک در فوتبال ایتالیا بازی کرد، اما بخش اصلی شهرتش به دوران حضور روی نیمکت و ساختن تیم‌هایی با سازمان دفاعی منسجم و استفاده گسترده از سیستم‌های سه‌دفاعه بازمی‌گردد.
ماتزاری پس از آغاز مسیر مربیگری در رده‌های پایین‌تر فوتبال ایتالیا، با لیورنو نام خود را جدی‌تر مطرح کرد و این تیم را به سری آ رساند. او بعدها در رجینا و سمپدوریا نیز کار کرد؛ دوره‌ای که به تثبیت جایگاهش در سطح اول فوتبال ایتالیا کمک کرد و زمینه انتقال او به ناپولی را فراهم ساخت.
مهم‌ترین دوره دوران مربیگری ماتزاری در ناپولی رقم خورد. او در پاییز سال دو هزار و نه هدایت تیم را بر عهده گرفت و با ترکیبی که بازیکنانی چون ادینسون کاوانی، مارک همشیک و ازکیل لاوتزی در خط حمله آن حضور داشتند، ناپولی را دوباره به جمع قدرت‌های اصلی فوتبال ایتالیا بازگرداند. این تیم در دوران او به لیگ قهرمانان اروپا رسید و در فصل هزار و نهصد و یازده ـ هزار و نهصد و دوازده تا مرحله حذفی رقابت‌ها پیش رفت.
بزرگ‌ترین جام دوران مربیگری ماتزاری در سال دو هزار و دوازده به دست آمد؛ زمانی که ناپولی در فینال جام حذفی ایتالیا با دو گل یوونتوس را شکست داد و نخستین جام دوران ریاست آئورلیو د لورنتیس را فتح کرد. یک فصل بعد نیز ناپولی با هدایت او نایب‌قهرمان سری آ شد و سهمیه مستقیم لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد؛ پایانی موفق برای نخستین دوره چهار ساله او در این باشگاه.
ماتزاری پس از ترک ناپولی هدایت اینتر را بر عهده گرفت و بعدها در واتفورد انگلیس، تورینو و کالیاری نیز مربیگری کرد. دوران او در تورینو با یکی از بهترین فصل‌های باشگاه در دوره سه امتیازی همراه شد؛ تیمش شصت‌وسه امتیاز گرفت و به رقابت‌های اروپایی راه یافت.
در پاییز سال دو هزار و بیست و سه، ماتزاری پس از بیش از یک دهه دوباره به ناپولی بازگشت و جانشین رودی گارسیا شد. دوره دوم حضورش کوتاه‌تر از نخستین دوره بود و در زمستان همان فصل پایان یافت. با وجود فراز و فرودهای سال‌های بعد، دوران نخست او در ناپولی و بازگرداندن این باشگاه به رقابت جدی در ایتالیا و اروپا مهم‌ترین بخش میراث مربیگری والتر ماتزاری باقی مانده است.
