بیوگرافی و مسیر فوتبالی وس براون
وس براون (Wes Brown) با نام کامل وسلی مایکل براون، ۱۳ اکتبر ۱۹۷۹ در منطقه لانگ‌سایت شهر منچستر انگلستان متولد شد. او فوتبالیست سابق انگلیسی است که در پست‌های مدافع میانی و مدافع راست بازی می‌کرد و بخش اصلی دوران حرفه‌ای خود را در منچستریونایتد گذراند. براون از محصولات آکادمی این باشگاه بود و زیر نظر سر الکس فرگوسن به یکی از مدافعان قابل اعتماد تیم تبدیل شد. حضور در تیم منچستریونایتدِ فاتح سه‌گانه تاریخی سال ۱۹۹۹ و قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۸، از مهم‌ترین دستاوردهای دوران بازی او به شمار می‌روند.
براون فوتبال را از رده‌های پایه و تیم محلی فلچر ماس رنجرز آغاز کرد و در سال ۱۹۹۲، در دوران نوجوانی، به آکادمی منچستریونایتد پیوست. او در سال ۱۹۹۶ قرارداد حرفه‌ای خود را با باشگاه امضا کرد و با عملکرد خوب در تیم‌های جوانان و ذخیره، مورد توجه کادر فنی قرار گرفت. براون در سال‌های ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹، دو بار متوالی جایزه جیمی مورفی را به‌عنوان بهترین بازیکن جوان منچستریونایتد دریافت کرد؛ افتخاری که نشان‌دهنده جایگاه او در میان استعدادهای آن دوره باشگاه بود.
نخستین حضور براون در تیم اصلی منچستریونایتد روز ۴ مه ۱۹۹۸، در دیدار لیگ برتر مقابل لیدز یونایتد رقم خورد. او در ادامه و در فصل ۱۹۹۹-۱۹۹۸ فرصت بیشتری برای بازی پیدا کرد و در پست‌های مدافع راست و مدافع میانی به میدان رفت. منچستریونایتد در پایان آن فصل با قهرمانی در لیگ برتر انگلیس، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا، سه‌گانه تاریخی خود را تکمیل کرد. براون در آن فصل ۲۱ بازی رسمی انجام داد که ۴ مسابقه آن در لیگ قهرمانان اروپا بود. او در مرحله گروهی این رقابت‌ها برابر تیم‌هایی مانند بارسلونا و بایرن مونیخ به میدان رفت، اما در فینال سال ۱۹۹۹ مقابل بایرن مونیخ نیمکت‌نشین بود و فرصت بازی پیدا نکرد.
پس از آن موفقیت تاریخی، مصدومیت شدید زانو باعث شد براون تمام فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ را از دست بدهد. با این حال، او در فصل بعد به میادین بازگشت و به‌تدریج جایگاه خود را در خط دفاعی منچستریونایتد تثبیت کرد. توانایی بازی در دو پست دفاعی، قدرت در نبردهای تن‌به‌تن و نظم تاکتیکی باعث شده بود فرگوسن در مسابقات مختلف از او استفاده کند. براون در فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۰ عملکرد موفقی داشت و در تیم منتخب سال لیگ برتر انگلیس به انتخاب اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای فوتبال این کشور قرار گرفت.
براون در سال‌های بعد با وجود مصدومیت‌های متعدد، همچنان یکی از اعضای مهم ترکیب منچستریونایتد باقی ماند. او در کنار مدافعانی مانند ریو فردیناند، نمانیا ویدیچ، گری نویل و پاتریس اورا بازی کرد و در مقاطع مختلف، به‌ویژه هنگام غیبت مدافعان اصلی، مسئولیت بیشتری بر عهده گرفت. فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ از برجسته‌ترین دوره‌های دوران حرفه‌ای او بود؛ فصلی که منچستریونایتد بار دیگر قهرمان لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا شد. براون در آن فصل ۵۲ مسابقه رسمی برای تیم انجام داد و یکی از بازیکنان ثابت خط دفاعی بود. او همچنین در پیروزی ۳ بر صفر مقابل لیورپول در مارس ۲۰۰۸، گل نخست منچستریونایتد را با ضربه سر به ثمر رساند.
نقش براون در قهرمانی اروپایی سال ۲۰۰۸ اهمیت ویژه‌ای داشت. او در مسیر رسیدن منچستریونایتد به فینال، از جمله دیدارهای حساس نیمه‌نهایی مقابل بارسلونا، در خط دفاعی تیم حضور داشت. در فینال ۲۱ مه ۲۰۰۸ برابر چلسی در ورزشگاه لوژنیکی مسکو نیز از ابتدا در پست مدافع راست به میدان رفت. در دقیقه ۲۶ مسابقه، براون پس از یک همکاری کوتاه با پل اسکولز، از سمت راست توپ را به محوطه جریمه ارسال کرد و کریستیانو رونالدو با ضربه سر گل نخست مسابقه را به ثمر رساند. چلسی با گل فرانک لمپارد بازی را مساوی کرد، اما منچستریونایتد پس از تساوی یک بر یک در وقت قانونی و اضافه، در ضربات پنالتی با نتیجه ۶ بر ۵ پیروز شد و جام قهرمانی اروپا را به دست آورد. این بار براون برخلاف فینال ۱۹۹۹، از بازیکنان اصلی و تأثیرگذار تیم قهرمان بود.
براون در دوران حضورش در منچستریونایتد پنج مدال قهرمانی لیگ برتر انگلیس را در کارنامه رسمی خود ثبت کرد. او همچنین در دو قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۸، دو قهرمانی جام حذفی انگلیس و سه قهرمانی جام اتحادیه انگلیس سهیم بود. منچستریونایتد در دو فصل دیگر، یعنی ۲۰۰۹-۲۰۰۸ و ۲۰۱۱-۲۰۱۰ نیز قهرمان لیگ برتر شد و براون در هر دو فصل برای تیم به میدان رفت، اما تعداد بازی‌های او به حد نصاب ثبت مدال معمول قهرمانی نرسید. او در مجموع ۳۶۲ بازی رسمی با پیراهن منچستریونایتد انجام داد و ۵ گل به ثمر رساند.
براون در ژوئیه ۲۰۱۱، پس از سال‌ها حضور در اولدترافورد، منچستریونایتد را ترک کرد و به ساندرلند پیوست. او زیر نظر استیو بروس، سرمربی وقت ساندرلند، فصل تازه‌ای از دوران حرفه‌ای خود را آغاز کرد. با این حال، مصدومیت‌ها در سال‌های بعد فرصت بازی منظم را از او گرفتند. یکی از مهم‌ترین اتفاقات دوران حضورش در ساندرلند، رسیدن این تیم به فینال جام اتحادیه انگلیس در سال ۲۰۱۴ بود. براون در آن مسابقه مقابل منچسترسیتی از ابتدا بازی کرد، اما ساندرلند با نتیجه ۳ بر یک شکست خورد و نایب‌قهرمان شد.
این مدافع انگلیسی پس از پایان همکاری با ساندرلند در تابستان ۲۰۱۶، در سپتامبر همان سال به بلکبرن روورز پیوست. او در کنار حضور در تیم اصلی، در فعالیت‌های مربیگری تیم زیر ۲۳ سال باشگاه نیز مشارکت داشت. براون در نخستین مسابقه خود برای بلکبرن مقابل ردینگ موفق به گلزنی شد، هرچند تیمش آن دیدار را با نتیجه ۳ بر ۲ واگذار کرد. پس از یک فصل حضور در بلکبرن، او در اوت ۲۰۱۷ راهی فوتبال هند شد و به کرالا بلاسترز پیوست؛ تیمی که در آغاز آن فصل رنه مولنستین، از مربیان سابق منچستریونایتد، هدایتش را بر عهده داشت. براون در فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۷ سوپرلیگ هند ۱۴ بازی انجام داد و یک گل به ثمر رساند. این باشگاه آخرین تیم دوران حرفه‌ای او بود و براون در سال ۲۰۱۸ به دوران بازی خود پایان داد.
براون در سطح ملی نیز سابقه حضور در تیم‌های پایه و بزرگسالان انگلیس را داشت. او نخستین بازی ملی بزرگسالان خود را در ۲۸ آوریل ۱۹۹۹ مقابل مجارستان انجام داد و در فهرست تیم ملی انگلیس برای جام جهانی ۲۰۰۲ کره جنوبی و ژاپن قرار گرفت، هرچند در مسابقات آن تورنمنت به میدان نرفت. براون در مجموع ۲۳ بازی ملی برای انگلیس انجام داد و یک گل به ثمر رساند. تنها گل ملی او در ۲۰ اوت ۲۰۰۸، در مسابقه دوستانه مقابل جمهوری چک با ضربه سر به ثمر رسید. او در سال ۲۰۱۰ و پس از آخرین حضور ملی خود مقابل مصر، از فوتبال ملی کناره‌گیری کرد.
براون پس از بازنشستگی از فوتبال حرفه‌ای، فعالیت خود را در حوزه رسانه و برنامه‌های مرتبط با منچستریونایتد ادامه داد. او به‌عنوان کارشناس در برنامه‌های تلویزیون اختصاصی باشگاه، از جمله شبکه باشگاهی منچستریونایتد، حضور داشته و در برنامه‌ها و فعالیت‌های اجتماعی بنیاد خیریه باشگاه نیز مشارکت کرده است. براون اگرچه به دلیل مصدومیت‌ها نتوانست در تمام دوران حرفه‌ای خود بازیکنی ثابت باشد، اما با حضور طولانی‌مدت در منچستریونایتد، مشارکت در دو دوره قهرمانی اروپا و عملکرد مؤثر در فینال سال ۲۰۰۸، جایگاه مشخصی در تاریخ باشگاه به دست آورد.
