فقط پنالتی نبود؛ پنج دلیل برد استقلال مقابل پیکان و پیامی که به صدر جدول فرستاد
فقط پنالتی نبود؛ پنج دلیل برد استقلال مقابل پیکان و پیامی که به صدر جدول فرستاد
همه تقصیر VAR نبود؛ پنج دلیل شکست تراکتور مقابل استقلال خوزستان
بازگشت منچستریونایتد به لیگ قهرمانان با پنج غایب؛ شب بدون بهانه مقابل صباح
کارشناسی داوری استقلال و پیکان؛ پنالتی سرنوشتساز VAR درست بود؟ صبح فوتبال امروز از تهران تا کومو و منچستر، یک داستان مشترک دارد؛ هیچ حاشیه امنی وجود ندارد. تراکتور بعد از شش هفته بدون شکست، مقابل استقلال خوزستان زمین خورد و استقلال با برد پیکان فاصلهاش با صدر را به یک امتیاز رساند. آن طرف اروپا، کومو در اولین شب تاریخش در لیگ قهرمانان چهار گل به لایپزیگ زد، منچستریونایتد با چهار گل برای دربی گرم کرد و بایرن هم پنجتایی شد. تازه بیرون زمین هم دعوای قدرت در فیفا و رقابت مراکش و اسپانیا بر سر فینال جام جهانی ۲۰۳۰ ادامه دارد.
به گزارش صبح فوتبالی :
تراکتور تا عصر پنجشنبه یکی از محکمترین شروعهای فصل را داشت؛ ۱۶ امتیاز از شش مسابقه، بدون شکست و حتی بدون گل خورده. استقلال خوزستان اما همه این آمارها را در یک شب به هم ریخت. گل عارف رستمی برای پیروزی یک بر صفر کافی بود و اولین شکست فصل تیم جواد نکونام ثبت شد.
اهمیت شکست فقط در صفر شدن رکورد نباختن نیست. تراکتور روی ۱۶ امتیاز ماند و درست در شبی لغزید که یکی از تعقیبکنندگان اصلیاش سه امتیاز کامل گرفت. فصل هنوز بسیار جوان است، اما فاصلهای که تا همین چند روز پیش دست تراکتور را برای یک لغزش باز میگذاشت، حالا تقریباً از بین رفته است.
این اولین آزمون روانی جدی تیم نکونام است. صدرنشینی با بردهای متوالی یک هنر است؛ حفظ آرامش بعد از اولین شکست، هنر دیگری.
استقلال مقابل پیکان با پنالتی دقیقه ۷۵ یاسر آسانی یک بر صفر برنده شد. آبیها پیش از این هفته ۱۲ امتیاز داشتند و حالا با رسیدن به ۱۵ امتیاز، تنها یک امتیاز با تراکتور صدرنشین فاصله دارند.
از آن بازیهایی نبود که نتیجهاش بهتنهایی مخاطب را هیجانزده کند، اما زمان وقوعش همهچیز را تغییر داد. استقلال مسابقه خودش را برد و همزمان صدرنشین امتیاز از دست داد. در کورسهای طولانی، همین شبهاست که بعدها دوباره به آنها برمیگردیم.
استقلال هنوز باید ثبات بیشتری نشان دهد، اما یک واقعیت عوض شده: تراکتور دیگر نمیتواند فقط جدول جلوی خودش را نگاه کند؛ استقلال حالا درست پشت سرش ایستاده است.
هفته هفتم فوتبال ایران فقط در زمین داستان نداشت. سازمان لیگ چهار مسابقه ذوبآهن ـ سپاهان، خیبر ـ پرسپولیس، ملوان ـ فولاد و فجرسپاسی ـ آلومینیوم را به دلیل حضور بازیکنان در اردوی تیم امید به تعویق انداخت. زمان جدید مسابقات هنوز اعلام نشده است.
این تصمیم یک اثر جانبی مهم دارد: از همین هفته جدول لیگ با تعداد بازی متفاوت تیمها خوانده خواهد شد. استقلال و تراکتور بازی هفتم خود را انجام دادهاند، اما چند رقیب دیگر باید منتظر تاریخ مسابقات معوقه بمانند.
برای مخاطبی که فقط عدد امتیازات را میبیند، جدول طی هفتههای آینده ممکن است تصویر کاملی از قدرت واقعی تیمها ندهد.
اگر در فوتبال اروپا دنبال داستان شب باشیم، انتخاب سخت نیست.
کومو ۴ ـ لایپزیگ ۱.
تیمی که نخستین مسابقه تاریخش در لیگ قهرمانان را برگزار میکرد، نهتنها نترسید بلکه یکی از تیمهای شناختهشده بوندسلیگا را در هم کوبید. مارتین باتورینا گل اول را زد، تاسوس دوویکاس اختلاف را دو برابر کرد، آسانه دیائو گل سوم را ساخت و ماکسیمو پرونه هم در وقتهای تلفشده چهارمی را زد.
سسک فابرگاس مدتی است از کومو تیمی ساخته که از بازیکردن مقابل اسمهای بزرگ نمیترسد. اما برد چهارگله در اولین حضور لیگ قهرمانان چیزی فراتر از ادامه یک روند خوب است؛ این نتیجه ناگهان سطح انتظار از کومو را بالا میبرد.
از امروز دیگر کسی نمیتواند با برچسب «تازهوارد دوستداشتنی» از کنار این تیم عبور کند.
منچستریونایتد در بازگشت به لیگ قهرمانان، صباح آذربایجان را ۴ بر صفر شکست داد. ماتئوس کونیا، برونو فرناندز، بنجامین ششکو و لیساندرو مارتینز گلهای تیم مایکل کریک را زدند.
اما برای یونایتد، داستان مهمتر از خود نتیجه است: دربی منچستر نزدیک است.
ششکو بعد از ماهها درگیری با مصدومیت، حالا در دو مسابقه متوالی گل زده و کریک هم پیش از دیدار سیتی روی قدرت بدنی، سرعت و توانایی مهاجمش در حمله به پشت مدافعان تأکید کرده است.
چهار گل مقابل صباح تضمین نمیکند که یونایتد برای شکست سیتی آماده است. سطح آزمون یکشنبه کاملاً متفاوت خواهد بود. اما اگر قرار بود کریک یک مسابقه برای بالا بردن اعتمادبهنفس تیمش قبل از دربی انتخاب کند، احتمالاً چیزی شبیه همین شب را سفارش میداد.
همین مسئله دربی را جذابتر میکند. منچسترسیتیِ انزو مارسکا فصل را بدون لغزش آغاز کرده و لیگ قهرمانان را هم با برد ۲ بر صفر مقابل پورتو و دو گل ارلینگ هالند شروع کرده است. رویترز این دربی را اولین محک جدی دو پروژه منچستری در فصل جدید توصیف کرده؛ یونایتدی که هنوز نوسان دارد در برابر سیتیای که نتیجه گرفته اما خودش هم در حال تطبیق با مربی جدید است.
یونایتد حالا با یک برد چهارگله وارد دربی میشود، سیتی با رکورد صددرصدی.
به همین دلیل است که از همین حالا بوی باروت میآید.
کومو تیترها را گرفت، اما بایرن مونیخ هم پیامی کاملاً روشن فرستاد. نماینده آلمان بودو/گلیمت را ۵ بر صفر شکست داد؛ هر پنج گل در نیمه دوم به ثمر رسید و موسیالا، هری کین، آلفونسو دیویس و مایکل اولیسه در جشن گل مونیخیها نقش داشتند.
این همان جنس پیروزی است که شاید دو روز بعد کمتر دربارهاش صحبت شود، اما برای یک مدعی قهرمانی اهمیت دارد. حریف ضعیفتر بود؟ بله. بایرن هم دقیقاً همان کاری را کرد که یک مدعی باید با حریف ضعیفتر انجام دهد.
صبحانه فوتبالی قرار نیست فقط نود دقیقه داخل زمین باشد.
فرانسه حمایت خود از نامزدی دوباره جانی اینفانتینو برای ریاست فیفا را پس گرفته است. فدراسیون فوتبال فرانسه گفته اعتمادش به رئیس فیفا از بین رفته؛ تصمیمی که پس از جنجال بر سر طرح شکستخورده فروش بخشی از حقوق تجاری مسابقات فیفا به سرمایهگذاران خصوصی گرفته شد.
با این حال، گزارش رویترز نشان میدهد اینفانتینو همچنان از حمایت کافی در بخش بزرگی از فدراسیونهای عضو برخوردار است و مخالفانش هنوز نامزدی پیدا نکردهاند که بتواند ائتلاف لازم برای شکست او را تشکیل دهد.
همزمان یوفا هم در دادگاهی در آمریکا برای دسترسی به اسناد مرتبط با همان طرح تجاری فیفا تلاش میکند. پرونده هنوز به معنای طرح اتهام کیفری علیه اینفانتینو نیست، اما جنگ سیاسی میان نهادهای قدرتمند فوتبال دیگر کاملاً علنی شده است.
فوزی لقجع، رئیس فدراسیون فوتبال مراکش، اعلام کرده منطقه بنسلیمان نزدیک کازابلانکا میزبان فینال جام جهانی ۲۰۳۰ خواهد بود؛ ورزشگاه حسن دوم با ظرفیت برنامهریزیشده ۱۱۵ هزار نفر نیز برای همین پروژه در حال ساخت است.
اما فعلاً نباید این خبر را قطعی نوشت.
فیفا هنوز محل فینال را رسماً انتخاب نکرده است. اسپانیا نیز برای گرفتن مسابقه نهایی فشار میآورد و خود فیفا گفته تصمیم در زمان مناسب اعلام خواهد شد.
این رقابت فقط دعوای دو ورزشگاه نیست؛ بخشی از جنگ بزرگتر برای سهم بیشتر از مهمترین جام جهانی تاریخ از نظر گستره جغرافیایی است.
اگر بخواهیم صبح امروز را در سه قاب خلاصه کنیم، یکی در تهران است، یکی کنار دریاچه کومو و دیگری در منچستر.
در تهران، تراکتور فهمید صدرنشینی بدون لغزش تا ابد ادامه ندارد و استقلال دقیقاً از همان لغزش استفاده کرد.
در ایتالیا، کومو نشان داد برای عکس یادگاری وارد لیگ قهرمانان نشده است.
و در انگلیس، یونایتد چهار گل زد درست در لحظهای که سیتی در افق دیده میشود.
لیگ ایران وارد اولین پیچ جدی کورس بالای جدول شده، لیگ قهرمانان در همان هفته اول یک شگفتی واقعی تحویل داده و اولین دربی منچستر فصل هم میتواند خیلی زود مشخص کند فاصله دو تیم این شهر واقعاً چقدر است.
برای یک صبح فوتبالی، داستان از این بیشتر؟ سخت پیدا میشود.