تراکتور با شکست یک بر صفر مقابل استقلال خوزستان، هم اولین باخت فصلش را تجربه کرد و هم برای نخستین بار در لیگ بیستوششم گل خورد. در نگاه اول، دو گل مردود شهریار مغانلو و بحثهای مربوط به VAR مهمترین داستان بازی بودند، اما اگر همه چیز را به داوری خلاصه کنیم، بخش مهمتری از ماجرا را نمیبینیم.
اولین مشکل تراکتور، استفاده نکردن از برتریهای هجومی بود. تیم جواد نکونام چند بار پشت خط دفاع استقلال خوزستان رسید و حتی دو بار هم دروازه حریف را باز کرد، اما هر دو گل مغانلو به دلیل آفساید مردود شد. حتی اگر درباره یکی از صحنهها همچنان بحث وجود داشته باشد، خود تکرار این اتفاق نشان میدهد زمانبندی حرکت مهاجمان و پاس نهایی، دقت لازم را نداشت.
مشکل دوم، اولین ترک جدی در ساختار دفاعی تراکتور بود. تیمی که شش هفته بدون گل خورده جلو آمده بود، روی گل عارف رستمی هماهنگی خط دفاعش را از دست داد. صادق محرمی عقبتر ماند و همین فاصله کوچک، تله آفساید را شکست و مهاجم استقلال خوزستان را در موقعیت گل قرار داد. برای تیمی که یکی از نقاط قوت اصلیاش ساختار دفاعی بوده، چنین اشتباهی هشدار مهمی است.
بعد از گل هم تراکتور به جای اینکه کاملاً روی بازگرداندن بازی متمرکز بماند، بیشتر وارد فضای اعتراض شد. گل دوم مردود مغانلو فقط چهار دقیقه بعد از گل استقلال خوزستان ثبت شد و از همان لحظه، داوری به یکی از محورهای اصلی مسابقه تبدیل شد. تیم بزرگ باید در چنین شرایطی بتواند حاشیه را کنار بزند و دوباره روی فوتبال تمرکز کند.
اینجا پای خداداد عزیزی هم به تحلیل باز میشود؛ نه بهعنوان علت مستقیم شکست، بلکه بهعنوان بخشی از فضای پیرامونی تیم. پروندههای انضباطی، درگیریهای رسانهای، اعتراضها و حاشیههایی که در روزهای قبل از بازی اطراف تراکتور شکل گرفته بود، فضای باشگاه را از یک وضعیت کاملاً فوتبالی خارج کرده بود. نمیشود ثابت کرد بازیکنی به دلیل این حواشی پاس اشتباه داده یا گل خورده، اما برای تیمی که هدفش قهرمانی است، این حجم از تنش محیطی قطعاً ایدهآل نیست.
نقش مدیر تیم باید کم کردن حاشیه باشد، نه تبدیل شدن به یکی از مهمترین سوژههای رسانهای باشگاه. اگر نام خداداد عزیزی هر هفته کنار درگیری، اعتراض یا پرونده انضباطی قرار بگیرد، دیر یا زود این فضا میتواند روی تمرکز مجموعه اثر بگذارد.
استقلال خوزستان هم باید سهم خودش را از این برد بگیرد. تیم خوزستانی مقابل صدرنشین دنبال بازی نمایشی نبود. منظم ماند، فضای پشت دفاع را هدف گرفت و از یکی از معدود فرصتهای جدیاش استفاده کرد. بعد از گل هم بازی را به همان شکلی برد که خودش میخواست.
نظر صبح فوتبالی:
این شکست را نمیشود «باخت VAR» نامید. تراکتور حق دارد درباره دو گل مردود توضیح فنی بخواهد، بهخصوص اگر تصاویر خط آفساید شفاف نبوده باشد. اما حتی با باز ماندن آن بحث، مشکلات فنی تراکتور سر جای خودشان هستند.
صدرنشین در این بازی هم در زمانبندی حملات خطا داشت، هم در مهمترین صحنه دفاعی هماهنگیاش را از دست داد و هم بعد از عقب افتادن نتوانست کنترل روانی بازی را کاملاً حفظ کند.
حاشیههای خداداد عزیزی هم بهتنهایی دلیل شکست نیستند، اما بخشی از محیطی هستند که یک تیم مدعی باید از آن دور بماند. تراکتور برای قهرمانی فقط به ترکیب قوی نیاز ندارد؛ آرامش، تمرکز و مدیریت حرفهای هم میخواهد.
اولین شکست فصل بحران نیست، اما اگر تراکتور همه چیز را گردن داوری بیندازد، ممکن است مهمترین درس این باخت را از دست بدهد.
فقط پنالتی نبود؛ پنج دلیل برد استقلال مقابل پیکان و پیامی که به صدر جدول فرستاد 
بازگشت منچستریونایتد به لیگ قهرمانان با پنج غایب؛ شب بدون بهانه مقابل صباح 
کارشناسی داوری استقلال و پیکان؛ پنالتی سرنوشتساز VAR درست بود؟ 
کارشناسی داوری استقلال خوزستان و تراکتور؛ دو گل مردود مغانلو و VAR در مرکز جنجال 
