
فوتبال ملی ایران برای پیشرفت، نیازمند مواجهه با چالشهای واقعی است. بازی با تیمهای قدرتمند، هرچند ممکن است شکست در پی داشته باشد، اما نقاط ضعف را آشکار کرده و مسیر رشد را هموار میکند.
فوتبال ملی ایران برای پیشرفت، نیازمند مواجهه با چالشهای واقعی است. بازی با تیمهای قدرتمند، هرچند ممکن است شکست در پی داشته باشد، اما نقاط ضعف را آشکار کرده و مسیر رشد را هموار میکند.
به گزارش صبح فوتبالی :
طرفداری | لیگ برتر فوتبال ایران در شرایطی نزدیک به ۲۰ روز تعطیل شده که دلیل اصلی آن، برگزاری مسابقات تیم ملی در چارچوب تورنمنت کافا است؛ تورنمنتی که به اذعان بسیاری از کارشناسان، سطحی پایینتر از استانداردهای لازم برای تیمی چون ایران دارد. ایران بهعنوان یکی از قدرتهای سنتی فوتبال آسیا، سالهاست خود را در قامت یک مدعی در قاره معرفی کرده و طبیعی است که انتظارات از تیم ملی فراتر از شرکت در چنین رویدادهایی باشد.
این تعطیلی طولانی نهتنها به ریتم مسابقات لیگ برتر ضربه زده، بلکه موجب نارضایتی مربیان باشگاهی و بازیکنان نیز شده است؛ فوتبالیستهایی که بهجای قرار گرفتن در کوران رقابتهای جدی، ناچارند در فضایی کمفشار و کماهمیت بازی کنند. در حالی که تیمهای رقیب ایران در آسیا ـ مانند ژاپن، کرهجنوبی و حتی عربستان ـ با برنامهریزی دقیق، خود را مقابل حریفانی از سطح اول فوتبال جهان محک میزنند، تیم ملی ایران درگیر بازیهایی میشود که بیشتر جنبه تشریفاتی و آماری دارد. به نظر میرسد امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی، بیش از آنکه به دنبال آمادهسازی واقعی برای تورنمنتهای مهمی همچون جام ملتهای آسیا یا انتخابی جام جهانی باشد، به رکوردسازی و کسب نتایج ظاهری در برابر تیمهای درجهدو و سه منطقه دل خوش کرده است؛ رکوردهایی که در نهایت نه جایگاه ایران را در رنکینگ فیفا ارتقا میدهد و نه تجربهای ارزشمند برای بازیکنان رقم میزند.
فوتبال ملی ایران برای پیشرفت، نیازمند مواجهه با چالشهای واقعی است. بازی با تیمهای قدرتمند، هرچند ممکن است شکست در پی داشته باشد، اما نقاط ضعف را آشکار کرده و مسیر رشد را هموار میکند. در مقابل، پنهان شدن پشت بردهای بیاهمیت، تنها توهم قدرت میسازد و روز مسابقههای بزرگ، شکاف واقعی سطح ایران با رقبای آسیایی و جهانی آشکار میشود. اگر فدراسیون و کادر فنی به هر دلیل مایل به حضور در کافا هستند، منطقیترین تصمیم این است که تیم امید به میدان فرستاده شود؛ جایی که بازیکنان جوان میتوانند در فضایی کمفشار تجربهاندوزی کنند. چنین رویکردی دستکم توجیهی فنی دارد و مانع از هدر دادن زمان و انرژی تیم ملی بزرگسالان میشود.
اکنون وقت آن است که فدراسیون فوتبال و کادر فنی تیم ملی در سیاستهای خود بازنگری کنند. فوتبال ایران دیگر ظرفیت وقتگذرانی در تورنمنتهای سطح پایین را ندارد. تیم ملی باید در قامت مدعی قاره، مسیرش را بر اساس شایستهسالاری و رقابت جدی با بزرگان دنیا تعریف کند، نه با رکوردسازی در مسابقاتی که ارزش فنی چندانی ندارند.