۹۱ گل هم کافی نبود؟ مسی ۲۰۱۲ با فقط ۹ درصد رأی، پشت رونالدو ماند!

به گزارش صبح فوتبالی :

سال ۲۰۱۲ برای لیونل مسی فقط یک فصل درخشان نبود؛ سالی بود که مهاجم آرژانتینی مرزهای گلزنی در فوتبال را جابه‌جا کرد. او در ۶۹ مسابقه رسمی برای بارسلونا و تیم ملی آرژانتین، ۹۱ گل به ثمر رساند و رکوردی را شکست که چهار دهه دست‌نخورده باقی مانده بود.

اما حالا، ۱۴ سال بعد، اتفاق جالبی افتاده است.

در نظرسنجی جدید بهترین توپ طلای تاریخ (BOAT)، نسخه ۲۰۱۲ مسی طبق آخرین گزارش منتشرشده در ۲۰ اکتبر، تنها ۹ درصد آرا را به خود اختصاص داده و پشت کریستیانو رونالدو ۲۰۰۸ با ۷۵ درصد قرار گرفته است.

این اختلاف یک سؤال جذاب می‌سازد: چگونه سالی که مسی در آن ۹۱ گل زد، در انتخاب هواداران از فصل ۴۲ گله رونالدو عقب افتاده است؟

برای پاسخ باید به فوتبال سال ۲۰۱۲ برگردیم؛ زمانی که ستاره آرژانتینی تقریباً هر هفته رکوردی تازه ثبت می‌کرد.

۹۱ گل در ۳۶۶ روز؛ وقتی مسی رکورد غیرممکن را شکست

تا پیش از سال ۲۰۱۲، رکورد مشهور بیشترین گل رسمی در یک سال میلادی در اختیار گرد مولر بود.

مهاجم افسانه‌ای بایرن مونیخ و تیم ملی آلمان در سال ۱۹۷۲ توانسته بود ۸۵ گل بزند؛ عددی که برای ۴۰ سال معیار سنجش گلزنان بزرگ فوتبال بود.

اما مسی در ۲۵ سالگی از این رکورد عبور کرد.

او سال ۲۰۱۲ را با ۹۱ گل به پایان رساند؛ ۷۹ گل برای بارسلونا و ۱۲ گل با پیراهن تیم ملی آرژانتین.

جزئیات ۷۹ گل باشگاهی او خیره‌کننده است:

• ۵۹ گل در لالیگا

• ۱۳ گل در لیگ قهرمانان اروپا

• ۵ گل در جام حذفی اسپانیا

• ۲ گل در سوپرجام اسپانیا

مسی فقط گلزن نبود. بارسلونا برای همین سال ۲۴ پاس گل نیز در آمار او ثبت کرده است؛ یعنی مجموعاً ۱۱۵ مشارکت مستقیم در گل.

به زبان ساده، مسی در آن سال تقریباً هر بار وارد زمین می‌شد، یا خودش گل می‌زد یا در ساختن گل نقش داشت.

۷۳ گل در یک فصل؛ ماشین گلزنی گواردیولا از کنترل خارج شده بود!

برای درک عظمت مسی ۲۰۱۲ باید یک عدد دیگر را هم بشناسیم: ۷۳.

این تعداد گل او در فصل باشگاهی ۲۰۱۲-۲۰۱۱ بود؛ فصلی که مسی زیر نظر پپ گواردیولا در بارسلونا بازی می‌کرد.

او در ۶۰ مسابقه رسمی باشگاهی ۷۳ بار گل زد.

تنها در لالیگا ۵۰ گل به ثمر رساند؛ رکوردی که همچنان یکی از دستاوردهای بزرگ تاریخ لیگ اسپانیا محسوب می‌شود.

نکته مهم اینکه عدد ۷۳ مربوط به یک فصل باشگاهی است، اما عدد ۹۱ به کل سال میلادی ۲۰۱۲ تعلق دارد. این دو آمار نباید با یکدیگر اشتباه گرفته شوند.

در آن مقطع، مسی به چیزی فراتر از مهاجم نوک کلاسیک تبدیل شده بود.

او در نقش «۹ کاذب» از خط حمله عقب می‌آمد، میان هافبک‌ها توپ می‌گرفت و با دریبل‌های کوتاه و تغییر سرعت، مدافعان حریف را از جای خود بیرون می‌کشید.

گاهی خودش حمله را می‌ساخت، گاهی آخرین پاس را می‌داد و اغلب همان بازیکنی بود که کار را تمام می‌کرد.

این ترکیب بازی‌سازی و گلزنی، ویژگی خاص نسخه ۲۰۱۲ مسی بود.

چهارمین توپ طلای متوالی؛ رونالدو و اینیستا هم حریفش نشدند

مسی پاداش آن سال تاریخی را در ۷ ژانویه ۲۰۱۳ دریافت کرد.

در مراسم توپ طلای سال ۲۰۱۲، او برای چهارمین مرتبه متوالی برنده جایزه بهترین بازیکن جهان شد؛ اتفاقی که پیش از آن هیچ فوتبالیستی تجربه نکرده بود.

مسی با کسب ۴۱.۶ درصد آرای رسمی، بالاتر از کریستیانو رونالدو با ۲۳.۶۸ درصد و آندرس اینیستا با ۱۰.۹۱ درصد قرار گرفت.

این چهارمین توپ طلای مسی پس از موفقیت‌های پیاپی سال‌های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ بود.

پیش از آن، میشل پلاتینی توانسته بود سه بار متوالی توپ طلا را ببرد.

مسی از آن رکورد هم عبور کرد و دوره‌ای را ساخت که برای سال‌ها در تاریخ جایزه ماندگار شد.

اما یک تفاوت بزرگ میان رأی‌گیری سال ۲۰۱۲ و نظرسنجی کنونی وجود دارد.

آن زمان مربیان و کاپیتان‌های تیم‌های ملی و خبرنگاران منتخب درباره بهترین بازیکن همان سال رأی می‌دادند.

در نظرسنجی BOAT سال ۲۰۲۶، هواداران از میان نسخه‌های مختلف برندگان چندباره توپ طلا انتخاب می‌کنند.

این دو رأی‌گیری، معیارها و جامعه رأی‌دهنده یکسانی ندارند.

چرا رونالدوی ۲۰۰۸ جلوتر از مسی ۲۰۱۲ ایستاده است؟

رقابت رونالدوی ۲۰۰۸ و مسی ۲۰۱۲، مقایسه دو نوع موفقیت فردی است.

رونالدو در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ برای منچستریونایتد ۴۲ گل به ثمر رساند، آقای گل لیگ برتر انگلیس شد و کفش طلای اروپا را برد.

اما برگ برنده مهم او، موفقیت تیمی بود.

منچستریونایتد هم قهرمان لیگ برتر شد و هم لیگ قهرمانان اروپا را فتح کرد. رونالدو نیز در فینال اروپایی برابر چلسی گلزنی کرد.

در مقابل، مسی در سال ۲۰۱۲ از نظر آمار فردی رکوردی تاریخی ساخت، اما بارسلونا نتوانست در فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۱ قهرمان لالیگا یا لیگ قهرمانان اروپا شود.

مهم‌ترین جام باشگاهی بارسا در آن فصل، قهرمانی جام حذفی اسپانیا بود.

همین تفاوت می‌تواند یکی از دلایل انتخاب طرفداران رونالدوی ۲۰۰۸ باشد.

البته این تنها یک تفسیر فوتبالی است؛ برگزارکنندگان نظرسنجی درباره علت رأی تک‌تک شرکت‌کنندگان اطلاعاتی ارائه نکرده‌اند.

از طرف دیگر، مقایسه ۴۲ گل رونالدو با ۹۱ گل مسی باید با دقت انجام شود.

عدد ۴۲ مربوط به یک فصل باشگاهی است؛ عدد ۹۱ مربوط به یک سال میلادی شامل بازی‌های باشگاهی و ملی.

پس نمی‌توان فقط با کنار هم گذاشتن این دو عدد، درباره برتری کامل یکی از آن‌ها حکم داد.

فقط ۹ درصد رأی برای مسی؛ آیا واقعاً محبوبیتش کاهش یافته؟

در آخرین گزارش رسمی درصددار نظرسنجی، منتشرشده در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶، وضعیت سه گزینه نخست چنین بوده است:

رونالدو ۲۰۰۸ با ۷۵ درصد در صدر، مسی ۲۰۱۲ با ۹ درصد دوم و رونالدو ۲۰۱۷ با ۶ درصد سوم.

اما این آمار یک نکته مهم دارد که نباید از آن غافل شد.

BOAT یک رأی‌گیری عمومی است که برای شرکت در آن باید یک یورو پرداخت کرد و امکان ثبت رأی‌های متعدد هم وجود دارد.

در نتیجه، درصدهای منتشرشده الزاماً نشان‌دهنده نظر همه هواداران فوتبال جهان یا محبوبیت عمومی بازیکنان نیستند.

این نظرسنجی همچنین جایزه رسمی جدیدی به نام سوپرتوپ طلا ایجاد نمی‌کند.

برگزارکنندگان در اطلاعیه ۲۳ اکتبر به‌صراحت تأکید کرده‌اند که BOAT صرفاً طرحی برای مشارکت هواداران در انتخاب محبوب‌ترین نسخه تاریخی توپ طلاست.

رأی‌گیری تا ۲۷ اکتبر ادامه خواهد داشت و نتیجه نهایی ۲۸ اکتبر اعلام می‌شود.

پس سهم ۹ درصدی مسی، وضعیت اعلام‌شده در گزارش ۲۰ اکتبر است و نباید آن را نتیجه قطعی یا درصد زنده امروز دانست.

تحلیل صبح فوتبالی؛ اگر فقط یک سال از زندگی مسی را انتخاب کنیم، چرا ۲۰۱۲؟

از نگاه صبح فوتبالی، عظمت مسی ۲۰۱۲ را نمی‌شود فقط با شمارش جام‌ها توضیح داد.

آن سال، یک فوتبالیست کاری کرد که برای بسیاری از مهاجمان حتی در بهترین فصل عمرشان دست‌نیافتنی است.

مسی در ۶۹ بازی، ۹۱ گل زد. اما مهم‌تر از عدد، شیوه رسیدن به آن بود.

او مثل یک شماره ۱۰ بازی را می‌ساخت، مثل یک وینگر مدافعان را از پیش رو برمی‌داشت و مثل یک مهاجم تمام‌کننده گل می‌زد.

این همان ترکیبی بود که بارسلونای گواردیولا را به یکی از تماشایی‌ترین تیم‌های فوتبال جهان تبدیل کرده بود.

البته برای دفاع از رونالدوی ۲۰۰۸ نیز استدلال محکمی وجود دارد: درخشش فردی در کنار فتح دو جام بزرگ و ایفای نقش تعیین‌کننده در موفقیت تیم.

پرسش اصلی این است که در انتخاب بهترین توپ طلای تاریخ، کدام‌یک باید وزن بیشتری داشته باشد؛ رکوردهای فردی یا ترکیب رکورد و قهرمانی؟

اگر ملاک، بالاترین قله گلزنی یک بازیکن در یک سال باشد، مسی ۲۰۱۲ یکی از قدرتمندترین نامزدهای تاریخ است. اما اگر قهرمانی‌های بزرگ باشگاهی هم نقش تعیین‌کننده داشته باشند، رونالدوی ۲۰۰۸ حرف زیادی برای گفتن دارد.

شاید همین اختلاف نگاه است که رقابت این دو نسخه تاریخی را جذاب کرده است.

مسی در سال ۲۰۱۲ با ۹۱ گل، رکورد تاریخ را شکست؛ اما حالا برای پیروزی در نظرسنجی بهترین توپ طلای تاریخ، باید از رقیبی عبور کند که خاطره سال ۲۰۰۸ او هنوز در ذهن هواداران منچستریونایتد زنده است.