برنامه کشتی قهرمانی جهان امروز شنبه ۲ آبان ۱۴۰۵؛ شروع طوفانی ایران با چهار فرنگیکار
برنامه کشتی قهرمانی جهان امروز شنبه ۲ آبان ۱۴۰۵؛ شروع طوفانی ایران با چهار فرنگیکار
رونالدو با ۷۵ درصد آرا در صدر بهترین توپ طلای تاریخ؛ چرا نسخه ۲۰۰۸ کریس اینقدر محبوب است؟
شوک به ستارههای پاریسنژرمن؛ بازی حساس با لیون درست وسط مراسم توپ طلا!
جادوگر در ۴۶ سالگی برگشت! رونالدینیو پس از ۱۱ سال دوباره در یک بازی رسمی به میدان میرود هاجر دباغی، کاپیتان تیم فوتبال زنان استقلال، با بیان خاطراتی جنجالی از دوران حضورش در سپاهان، نگاه برخی مدیران سابق این باشگاه به فوتبال زنان را زیر سؤال برد. او مدعی شد ژوزه مورایس اجازه تمرین تیم زنان در ورزشگاه نقش جهان را نمیداد و در مقطعی دیگر، یکی از مدیران باشگاه درخواست برگزاری مسابقه زنان در این ورزشگاه را با استدلالی عجیب رد کرده بود: نقش جهان برای زنان بزرگ است! صحبتهایی که حالا بحث تبعیض در امکانات فوتبال زنان و مردان را دوباره زنده کرده است.
به گزارش صبح فوتبالی :
هاجر دباغی سالها یکی از چهرههای اصلی فوتبال زنان سپاهان بود. پیراهن زرد را پوشید، برای این تیم گل زد، بازوبند کاپیتانی بست و به یکی از نامهای ماندگار فوتبال زنان اصفهان تبدیل شد. اما حالا که با لباس استقلال بازی میکند، از اتفاقاتی حرف زده که تصویر متفاوتی از دوران حضورش در باشگاه سابق نشان میدهد.
کاپیتان استقلال در تازهترین گفتوگوی خود با خبرورزشی، از محدودیتهایی صحبت کرده که به گفته او در دوران حضور ژوزه مورایس و برخی مدیران وقت سپاهان برای تیم زنان وجود داشته است.
موضوع فقط یک اختلاف بر سر زمین تمرین نبود؛ حرفهای دباغی این سؤال را مطرح میکند که چرا امکانات باشگاهی مانند سپاهان باید برای دو تیم مردان و زنان آن با استانداردهای متفاوتی در دسترس باشد.
دباغی در بخشی از مصاحبه خود، به تفاوت برخورد مربیان و مدیران سپاهان با فوتبال زنان اشاره کرد.
او ضمن تمجید از نگرش محرم نویدکیا، درباره دوران سرمربیگری ژوزه مورایس مدعی شد که سرمربی پرتغالی اجازه نمیداد تیم زنان سپاهان در زمین ورزشگاه نقش جهان تمرین کند.
به روایت دباغی، استدلال مطرحشده این بود که ورزشگاه به تیم مردان سپاهان اختصاص دارد.
این ادعا اگرچه هنوز با توضیح مستقلی از سوی مورایس همراه نشده، اما مسئله مهمی را مطرح میکند.
سپاهان باشگاهی است که با سرمایهگذاری گسترده، امکانات حرفهای و فعالیت در رشتههای مختلف ورزشی شناخته میشود. وقتی تیم فوتبال زنان نیز بخشی از همین مجموعه است، طبیعی است که درباره نحوه دسترسی بازیکنانش به امکانات باشگاه سؤال شود.
البته استفاده از زمین اصلی ورزشگاه میتواند محدودیتهای فنی، برنامه تمرینی و مسائل نگهداری چمن داشته باشد. اما آیا تصمیم مورد اشاره دباغی بر مبنای چنین ملاحظاتی بوده یا اساساً تیم زنان در اولویت استفاده از ورزشگاه قرار نداشته است؟
این همان پرسشی است که نیاز به پاسخ روشن دارد.
بخش جنجالیتر مصاحبه به ماجرایی مربوط میشود که دباغی زمان آن را حدود دو سال قبل عنوان کرده است.
به گفته او، تیم زنان سپاهان در آن مقطع در کورس قهرمانی قرار داشت و بازیکنان درخواست کرده بودند یکی از مسابقات مهم خود را در ورزشگاه نقش جهان برگزار کنند.
اما ظاهراً این درخواست با مخالفت یکی از مدیران باشگاه روبهرو شده بود.
دباغی روایت کرده که مدیر مورد اشاره، بزرگبودن ورزشگاه برای زنان را دلیل مخالفت با برگزاری مسابقه عنوان کرده است.
اینجا دیگر بحث فقط نگهداری چمن یا هماهنگی تقویم مسابقات نیست.
اگر این روایت دقیق باشد، استدلالی که برای مخالفت با درخواست تیم زنان مطرح شده، از نظر ورزشی قابل دفاع به نظر نمیرسد.
بزرگبودن ورزشگاه چه ارتباطی با جنسیت فوتبالیستها دارد؟
تیمی که برای قهرمانی رقابت میکند، به زمین استاندارد، امکانات مناسب و فرصت بازی در محیط حرفهای نیاز دارد؛ درست مانند تیم مردان همان باشگاه.
اگر ورزشگاه از نظر فنی شرایط میزبانی دارد، باید مشخص شود چرا زنان از این امکان محروم ماندهاند.

یک نکته تاریخی، ماجرا را جالبتر میکند.
ورزشگاه نقش جهان پیش از مقطعی که دباغی درباره آن صحبت میکند، میزبان تیم فوتبال زنان سپاهان بوده است.
حتی خود دباغی در مصاحبهای قدیمی در آبان ۱۴۰۱، از مسابقاتی که در نقش جهان انجام داده بودند بهعنوان یکی از بهترین خاطراتش در سپاهان یاد کرده بود.
پس مسئله این نیست که زنان هیچگاه اجازه بازی در نقش جهان را نداشتهاند.
مسئله، تغییر شرایط استفاده از ورزشگاه در دورههای مختلف مدیریتی است.
وقتی امکان برگزاری مسابقه زنان در نقش جهان در یک مقطع وجود داشته، باید روشن شود چه عاملی باعث شده درخواست مشابه در دورهای دیگر رد شود.
آیا اولویت استفاده از ورزشگاه تغییر کرده بود؟ آیا محدودیتهای فنی تازهای وجود داشت؟ یا نگرش مدیران درباره جایگاه فوتبال زنان متفاوت شده بود؟
این پرسشها میتوانند بخش مهمی از ابهام ماجرا را برطرف کنند.
صحبتهای تازه دباغی زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که رابطه قدیمی او با سپاهان را به یاد بیاوریم.
این بازیکن سالها در فوتبال زنان سپاهان حضور داشت و از دوران نوجوانی با پیراهن زرد شناخته میشد.
او در مصاحبه سال ۱۴۰۱ با ایراسین حتی از علاقه خانوادگیاش به سپاهان و امضای قرارداد بدون تعیین مبلغ اولیه صحبت کرده بود.
دباغی در آن مقطع از ساختار حرفهای باشگاه تعریف میکرد و حضور در سپاهان را بخشی مهم از هویت فوتبالی خود میدانست.
اما در فصل جاری تصمیم گرفت مسیرش را تغییر دهد و به استقلال بپیوندد.
خود او پیشتر توضیح داده بود که این جدایی دلایل فوتبالی داشته و به دنبال چالش جدیدی بوده است.
به همین دلیل، نباید بدون سند ادعا کرد اتفاقات مورد اشاره درباره نقش جهان، علت اصلی جدایی او از سپاهان بودهاند.
بااینحال، روایت امروز دباغی یک واقعیت را روشن میکند: او در کنار خاطرات خوبش از سپاهان، تجربههایی هم داشته که اکنون حاضر شده درباره آنها علنی صحبت کند.
داستان دباغی و سپاهان یک بخش جذاب فوتبالی هم دارد.
کاپیتان استقلال در نخستین تقابل با تیم سابقش، نقش اصلی را در پیروزی دو بر یک آبیها ایفا کرد.
سپاهان نیمه نخست را با برتری یک بر صفر به پایان رسانده بود، اما استقلال در نیمه دوم به بازی برگشت.
نیلوفر عظیمی هر دو گل استقلال را به ثمر رساند و پاس هر دو گل را هاجر دباغی ارسال کرد.
بازیکنی که سالها برای سپاهان گل میزد، این بار با دو پاس گل به پیروزی استقلال مقابل تیم سابقش کمک کرد.
البته نباید از این مسابقه داستان انتقام شخصی ساخت؛ چنین انگیزهای از سوی دباغی تأیید نشده است.
اما کنار هم قرارگرفتن این اتفاق فوتبالی و اظهارات تازه او، ماجرای جدایی کاپیتان سابق سپاهان را برای مخاطبان جذابتر کرده است.
اظهارات هاجر دباغی فقط به گذشته یک بازیکن یا یک باشگاه مربوط نمیشود.
بحث مهمتر، جایگاه فوتبال زنان در مجموعههایی است که خود را باشگاههای حرفهای میدانند.
وقتی یک باشگاه هم تیم مردان دارد و هم تیم زنان، انتظار میرود امکانات، برنامهریزی و فرصت رشد بازیکنان با معیارهای فنی تعیین شود؛ نه با این تصور که یک ورزشگاه برای زنان بیش از اندازه بزرگ است.
از نگاه صبح فوتبالی، اگر روایت دباغی درباره مخالفت مدیر وقت با برگزاری مسابقه زنان در نقش جهان درست باشد، آن تصمیم شایسته انتقاد جدی است.
البته ژوزه مورایس و مدیران سابق سپاهان نیز باید فرصت توضیح درباره اظهارات مطرحشده را داشته باشند.
اما یک سؤال را نمیتوان نادیده گرفت:
اگر دختران یک باشگاه حتی برای مسابقه مهم خود نتوانند از ورزشگاه اصلی همان باشگاه استفاده کنند، حرفهایبودن فوتبال زنان قرار است از کجا شروع شود؟
نقش جهان برای فوتبال زنان بزرگ نیست؛ فوتبال زنان ایران به فرصتها و امکانات بزرگتری نیاز دارد.
جادوگر در ۴۶ سالگی برگشت! رونالدینیو پس از ۱۱ سال دوباره در یک بازی رسمی به میدان میرود
راز جشن ازدواج دوم یولیان ناگلزمان فاش شد؛ مراسم مخفیانه در ویلایی لوکس کنار دریاچه!
نامزدی غافلگیرکننده متیو فلامینی؛ از سواحل کورسیکا تا تبریک دیوید بکام
توپ طلا آرامش خانه هری کین را گرفت؛ «همسرم دوست دارد همین الان برنده را بداند!»
لبران جیمز با هواداران نیویورک درگیر شد؛ اسپایک لی وسط معرکه پرید!
جنجال ازدواج بازیگر هالیوود با دروازهبان قهرمان جهان؛ سوفیا بوش به شایعه خیانت پاسخ داد!