مرد ۸۵ میلیون پوندی چلسی را خفه کرد؛ راز انقلاب دی‌زربی در توتنهام فاش شد!

به گزارش صبح فوتبالی :

تاتنهام شنبه ۲ آبان ۱۴۰۵ در هفته هشتم لیگ برتر انگلیس، با دو گل چلسی را در استمفوردبریج شکست داد.

گل‌به‌خودی مایک پندرس، دروازه‌بان چلسی، در دقیقه ۷۷ و گل تماشایی ماتیس تل در دقایق پایانی، پیروزی مهم شاگردان دی‌زربی را رقم زد. کول پالمر نیز با دریافت کارت زرد دوم اخراج شد تا شب تلخ آبی‌های لندن کامل شود.

اما برای فهمیدن اهمیت این برد باید از گل‌ها فاصله گرفت و به اتفاقی نگاه کرد که در میانه زمین افتاد.

۸۵ میلیون پوند برای همین شب؛ فرناندس بالاخره در جای خودش بازی کرد

تاتنهام تابستان گذشته برای جذب ماتئوس فرناندس از وستهم ۸۵ میلیون پوند هزینه کرد؛ انتقالی گران‌قیمت برای بازیکنی که قرار بود یکی از مهره‌های کلیدی پروژه دی‌زربی باشد.

با این حال، شروع کار فرناندس چندان مطابق انتظار نبود.

او در مسابقات ابتدایی بیشتر در پست هافبک هجومی یا حتی مناطق کناری به میدان رفته بود و هنوز فرصت پیدا نکرده بود نقش اصلی خود در مرکز زمین را ایفا کند.

مقابل چلسی، دی‌زربی تصمیم مهمی گرفت: فرناندس را در عمق خط میانی و کنار ساندرو تونالی قرار داد.

همین تغییر، ساختار بازی تاتنهام را متحول کرد.

فرناندس با ۱۲۴ لمس توپ، ۱۰۲ پاس و پنج تکل، یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان میدان بود.

او ۹۲٫۲ درصد پاس‌هایش را به مقصد رساند؛ آماری چشمگیر برای هافبکی که مرتباً زیر فشار بازیکنان چلسی قرار می‌گرفت.

عددی که ارزش فرناندس را نشان می‌دهد؛ ۲۱ پاس خط‌شکن زیر فشار

مهم‌ترین آمار این مسابقه به نحوه فرار فرناندس از پرس چلسی مربوط می‌شود.

براساس داده‌های اوپتا، هافبک پرتغالی تاتنهام در این مسابقه ۲۷ پاس خط‌شکن ثبت کرد؛ پاس‌هایی که از خطوط دفاعی یا میانی حریف عبور می‌کنند و جریان حمله را به جلو می‌برند.

جالب‌تر اینکه ۲۱ مورد از این پاس‌ها زمانی ارسال شدند که فرناندس زیر فشار حریف بود.

هیچ بازیکن دیگری در لیگ برتر انگلیس طی فصل جاری به چنین آماری نرسیده بود.

فرناندس همچنین ۸۹ بار در شرایطی توپ را لمس کرد که بازیکن حریف برای تحت فشار قرار دادن او نزدیک بود.

از این تعداد، ۴۸ لمس توپ در نیمه خودی و زیر فشار شدید انجام شد؛ یعنی در شرایطی که فاصله بازیکن حریف با او کمتر از دو متر بود.

این دقیقاً همان ویژگی است که دی‌زربی از هافبک مرکزی خود می‌خواهد.

تیم‌های دی‌زربی معمولاً از عقب زمین بازی‌سازی می‌کنند و با دعوت حریف به پرس، تلاش دارند فضاهای خالی پشت خطوط فشار را پیدا کنند.

برای موفقیت چنین برنامه‌ای، یک هافبک باید بتواند در شلوغ‌ترین مناطق زمین توپ بگیرد، آرامش خود را حفظ کند و پاس رو به جلو بدهد.

فرناندس مقابل چلسی نشان داد چنین قابلیتی دارد.

چلسی در خانه خودش دنبال توپ می‌دوید!

آمار مالکیت توپ شاید عجیب‌ترین بخش این مسابقه باشد.

تاتنهام در استمفوردبریج ۶۸٫۹ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت و عملاً توانست ریتم بازی را کنترل کند.

برای تیمی که فصل را با نتایج ضعیف آغاز کرده بود و پیش از این مسابقه در منطقه سقوط قرار داشت، چنین عملکردی مقابل چلسی یک اتفاق معمولی نبود.

تاتنهام تنها برای حفظ توپ پاس نمی‌داد؛ بازیکنانش با استفاده از حرکت فرناندس و تونالی، بارها از فشار چلسی عبور کردند و خود را به یک‌سوم هجومی رساندند.

این نمایش باعث شد تیم ژابی آلونسو در بسیاری از لحظات نتواند پرس هماهنگی اجرا کند.

چلسی در مجموع فقط هفت شوت ثبت کرد؛ کمترین تعداد شوت این تیم در یک مسابقه لیگ برتری فصل جاری.

با این حال، آمار یک هشدار مهم هم برای تاتنهام دارد.

مشکل بزرگ دی‌زربی هنوز حل نشده؛ مالکیت زیاد، موقعیت کم!

با تمام برتری تاتنهام، شاگردان دی‌زربی فقط ۰٫۷۴ گل مورد انتظار یا xG تولید کردند.

این عدد در مقایسه با مالکیت نزدیک به ۶۹ درصدی و ۵۸ ورود به یک‌سوم هجومی حریف، چندان چشمگیر نیست.

تاتنهام توانست توپ را از دفاع به حمله منتقل کند، اما در آخرین مرحله حملات همچنان مشکل داشت.

گل اول روی اشتباه دروازه‌بان چلسی به ثمر رسید و گل دوم نیز حاصل حرکت انفرادی فوق‌العاده ماتیس تل بود.

این دو صحنه نشان می‌دهند نتیجه دو بر صفر نباید ضعف در خلق موقعیت‌های باکیفیت را پنهان کند.

دی‌زربی حالا راه رساندن توپ به مناطق خطرناک را پیدا کرده، اما هنوز باید برای تبدیل این برتری به فرصت گلزنی بیشتر راه‌حلی بسازد.

اگر مهاجمان تاتنهام در ضربات آخر مؤثرتر نشوند، تکرار چنین پیروزی‌هایی دشوار خواهد بود.

بردی تاریخی؛ تاتنهام از لبه سقوط به فکر بالای جدول افتاد

اهمیت این مسابقه فقط فنی نبود.

تاتنهام پیش از پیروزی مقابل چلسی، در ۳۴ سفر قبلی خود به استمفوردبریج در لیگ برتر فقط یک بار برنده شده بود.

همچنین این نخستین پیروزی خارج از خانه تاتنهام مقابل چلسی با دروازه بسته در تمام رقابت‌ها از دسامبر ۱۹۸۶ بود.

شاگردان دی‌زربی با این برد از منطقه سقوط فاصله گرفتند و پس از پایان مسابقات هفته هشتم، در رتبه چهاردهم قرار گرفتند.

نکته جالب اینکه فاصله آن‌ها با منطقه سقوط فقط سه امتیاز و با جمع شش تیم بالای جدول تنها دو امتیاز بود.

لیگ برتر در این مقطع آن‌قدر فشرده است که چند برد پیاپی می‌تواند وضعیت تاتنهام را کاملاً تغییر دهد.

تحلیل صبح فوتبالی؛ انقلاب دی‌زربی شروع شده، اما هنوز پیروز نشده است

برد مقابل چلسی می‌تواند نقطه عطف دوران حضور دی‌زربی در تاتنهام باشد؛ به یک دلیل مشخص: برای نخستین بار، ایده‌های تاکتیکی مربی ایتالیایی در یک مسابقه بزرگ به شکلی منسجم اجرا شدند.

فرناندس در عمق زمین بازی کرد، تونالی کنارش قرار گرفت و تاتنهام توانست بدون توسل مداوم به توپ‌های بلند، از پرس حریف عبور کند.

اما این فقط نیمی از مسیر است.

در فوتبال، مالکیت توپ زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کند که به خلق موقعیت و گل منجر شود. تاتنهام در بخش نخست این معادله پیشرفت کرده، ولی در بخش دوم هنوز جای کار زیادی دارد.

تقویم مسابقات فرصتی مناسب به دی‌زربی می‌دهد. کریستال پالاس، لیدز، ایپسویچ، ساندرلند و فولام پنج حریف بعدی تاتنهام هستند؛ برنامه‌ای که طبق ارزیابی اوپتا، آسان‌ترین مجموعه پنج مسابقه پیش روی تیم‌های لیگ برتر در این مقطع است.

اما پس از آن، مسابقات دشوارتری مقابل تیم‌هایی مانند آرسنال، لیورپول، برایتون و بورنموث در انتظار اسپرز خواهد بود.

اگر تاتنهام نتواند از این پنج بازی امتیازات لازم را جمع کند، پیروزی مقابل چلسی ممکن است به یک خاطره خوش و کم‌اثر تبدیل شود.

فرناندس مقابل چلسی ثابت کرد ۸۵ میلیون پوند هزینه جذب او بی‌دلیل نبوده است. حالا نوبت دی‌زربی است که ثابت کند این نمایش فقط یک شب درخشان نبود؛ آغاز بازگشت واقعی تاتنهام است.