۹ مدال از ۱۰ وزن؛ قهرمانی کشتی فرنگی ایران در جهان، قدرت‌نمایی حسن رنگرز یا آغاز یک نسل طلایی؟

به گزارش صبح فوتبالی :

رقابت‌های کشتی فرنگی قهرمانی جهان ۲۰۲۶ روز سه‌شنبه ۵ آبان در آستانه قزاقستان پایان یافت و تیم ملی ایران با ۱۹۲ امتیاز، بالاتر از سایر کشورها بر سکوی نخست ایستاد.

چهار مدال طلای غلامرضا فرخی، دانیال سهرابی، فردین هدایتی و سعید اسماعیلی، ستون اصلی این قهرمانی بودند. سه مدال نقره پیام احمدی، علی احمدی‌وفا و علیرضا مهمدی و دو برنز علی اسکو و محمدهادی ساروی نیز پرونده یکی از موفق‌ترین حضورهای ایران در مسابقات جهانی را کامل کردند.

چهار قهرمان، چهار روایت متفاوت از قدرت کشتی ایران

طلای غلامرضا فرخی در وزن ۸۲ کیلوگرم، ادامه درخشش کشتی‌گیری بود که حالا توانسته دو سال متوالی قهرمان جهان شود. فرخی نشان داد قهرمانی قبلی‌اش یک موفقیت مقطعی نبوده و می‌تواند در بالاترین سطح، ثبات داشته باشد.

در وزن ۷۲ کیلوگرم، دانیال سهرابی با شکست چهار بر صفر کریستیان وانتسا از مجارستان، یکی دیگر از طلاهای ایران را ثبت کرد.

اما شاید غافلگیرکننده‌ترین نمایش تیم ملی به فردین هدایتی تعلق داشت.

نماینده سنگین‌وزن ایران در نخستین حضورش در مسابقات جهانی بزرگسالان، تمام حریفانش را با برتری فنی شکست داد و در فینال نیز تنها ۴۲ ثانیه برای پیروزی هشت بر صفر مقابل داریوش ویتک مجارستان نیاز داشت.

چنین نمایشی در وزن ۱۳۰ کیلوگرم فقط یک مدال طلا نیست؛ نشانه ظهور کشتی‌گیری است که توانایی تثبیت جایگاهش در سنگین‌وزن جهان را دارد.

در آخرین روز نیز سعید اسماعیلی با پیروزی هشت بر صفر مقابل آیتجان خالماخانوف از ازبکستان، چهارمین طلای ایران را کسب کرد.

اسماعیلی که پیش از این طلای المپیک و جهان را تجربه کرده بود، بار دیگر توانست در مهم‌ترین مسابقه خود برنده شود و یکی از نقاط اتکای تیم رنگرز باقی بماند.

سه نقره؛ قهرمانی ایران بدون حسرت نبود

اگرچه ایران مقتدرانه قهرمان شد، سه شکست در فینال نشان داد هنوز فاصله‌ای میان عملکرد فوق‌العاده تیمی و رسیدن به حداکثر ظرفیت مدال‌های طلا وجود دارد.

در وزن ۵۵ کیلوگرم، پیام احمدی مقابل الدانیز عزیزلی از جمهوری آذربایجان با نتیجه سه بر یک شکست خورد.

علی احمدی‌وفا در وزن ۶۰ کیلوگرم، یکی از تلخ‌ترین اتفاقات مسابقات را تجربه کرد. او در فینال برابر کوتو گومی از ژاپن هفت بر یک پیش افتاده بود، اما در ادامه ضربه فنی شد و طلا را از دست داد.

این شکست اهمیت مدیریت موقعیت برتر را در کشتی فرنگی یادآوری کرد. گاهی فاصله میان قهرمانی و نایب‌قهرمانی نه کیفیت کلی کشتی‌گیر، بلکه یک اشتباه در چند ثانیه حساس است.

در وزن ۸۷ کیلوگرم نیز علیرضا مهمدی بار دیگر مقابل سمن نوویکوف از بلغارستان شکست خورد.

تکرار این تقابل پس از فینال المپیک پاریس نشان داد نبرد مهمدی با نوویکوف همچنان یکی از چالش‌های بزرگ کشتی فرنگی ایران است. مهمدی برای شکستن این روند، به راه‌حل فنی تازه‌ای در برابر سبک کشتی حریف خود نیاز دارد.

این سه نقره چیزی از ارزش قهرمانی ایران کم نمی‌کنند، اما برای کادر فنی می‌توانند مهم‌ترین پرونده‌های بررسی پس از مسابقات باشند.

۹ مدال از ۱۰ وزن؛ عددی مهم‌تر از چهار طلا؟

برای درک بزرگی عملکرد ایران باید از مدال‌های طلا فاصله گرفت و به تمام اوزان نگاه کرد.

ایران در ۹ وزن از ۱۰ وزن صاحب مدال شد. تنها محمدمهدی کشتکار در وزن ۶۳ کیلوگرم نتوانست روی سکو برود.

این آمار از منظر تیمی اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد.

کشورهایی که تنها به دو یا سه قهرمان شاخص متکی هستند، ممکن است با شکست یکی از ستاره‌هایشان بخش بزرگی از شانس قهرمانی تیمی را از دست بدهند.

اما تیم ایران در آستانه چنین وابستگی آشکاری نداشت. وقتی بعضی کشتی‌گیران فینال را واگذار کردند، دیگر نمایندگان با مدال‌های طلا و برنز امتیازات لازم را فراهم کردند.

برنز علی اسکو در ۷۷ کیلوگرم و محمدهادی ساروی در ۹۷ کیلوگرم دقیقاً در همین چارچوب اهمیت پیدا می‌کند.

ساروی که سابقه طلای جهان و المپیک را دارد، این بار نتوانست قهرمان شود، اما با پیروزی در مسابقه رده‌بندی به تیم کمک کرد.

همین توانایی بازگشت بعد از شکست، یکی از ویژگی‌های مهم تیم‌های مدعی قهرمانی است.

تحلیل صبح فوتبالی؛ بزرگ‌ترین دستاورد رنگرز ساختن یک تیم بود

چهار طلای جهان دستاورد بزرگی است، اما ارزش اصلی کار حسن رنگرز را باید در گستردگی نتایج جست‌وجو کرد.

قهرمانی در ۹ وزن از ۱۰ وزن اتفاق نیفتاده؛ مدال‌آوری در ۹ وزن رخ داده است. همین تمایز اهمیت دارد، زیرا قدرت واقعی یک تیم ملی فقط با تعداد نفرات اول مشخص نمی‌شود.

ایران با ترکیبی از قهرمانان باتجربه و استعدادهای جوان به آستانه رفت و تقریباً در تمام وزن‌ها توانست وارد رقابت مدال شود.

فردین هدایتی در نخستین تجربه جهانی بزرگسالان قهرمان شد. فرخی عنوانش را حفظ کرد. اسماعیلی دوباره طلا گرفت. سهرابی نیز به جمع قهرمانان جهان اضافه شد.

این تنوع موفقیت، از منظر آینده کشتی فرنگی ایران امیدوارکننده است.

با این حال، یک خطر وجود دارد: اینکه جشن قهرمانی باعث شود ضعف‌های فنی سه فینال ازدست‌رفته به حاشیه بروند.

مسئله احمدی‌وفا فقط شکست نیست؛ از دست رفتن مسابقه‌ای است که با اختلاف شش امتیاز در آن پیش افتاده بود. مسئله مهمدی نیز فقط مدال نقره نیست؛ پیدا کردن راه شکست دادن حریفی است که بار دیگر در فینال سد راهش شد.

تیم ملی اگر بتواند این نقاط ضعف را برطرف کند، ظرفیت افزایش تعداد طلاها را هم خواهد داشت.

قهرمانی جهان در آستانه ثابت کرد کشتی فرنگی ایران امروز یکی از قدرتمندترین تیم‌های دنیاست. آزمون بزرگ‌تر برای رنگرز و شاگردانش، حفظ این قدرت در مسابقات آینده و تبدیل استعدادهای تازه به قهرمانانی باثبات خواهد بود.

ایران در آستانه فقط قهرمان جهان نشد؛ نشان داد برای پیروزی، به یک قهرمان وابسته نیست. این شاید ارزشمندترین دستاورد تیم حسن رنگرز باشد.