پایان شایعات جدایی یامال؛ ۲۴ ساعت عاشقانه با اینس در پاریس
پایان شایعات جدایی یامال؛ ۲۴ ساعت عاشقانه با اینس در پاریس
شوک توپ طلای ۲۰۲۶؛ رونالدو حتی بین ۳۰ نفر هم نیست
نامزدهای توپ طلای ۲۰۲۶؛ مسی برگشت، جنگ ستارهها برای تاج فوتبال جهان آغاز شد!
آمار مهدی تارتار تا هفته ۶ در پرسپولیس؛ درخشان گلزنی تا پاشنه آشیل بازیهای بزرگ فوتبال ایران حالا با موجی از بازیکنان جوان و آماده روبهرو است؛ نسلی که حضور پررنگ آنها در لیگ برتر و تیم امید، فشار روی امیر قلعهنویی را برای آغاز یک جوانگرایی واقعی در تیم ملی بیشتر از همیشه کرده است
به گزارش صبح فوتبالی :
تمدید قرارداد امیر قلعهنویی تا پایان جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷، بار دیگر بحث آینده تیم ملی و برنامه سرمربی ایران برای تغییر نسل را به یکی از موضوعات مهم فوتبال کشور تبدیل کرده است.
قلعهنویی طی سالهای گذشته بارها از جوانگرایی صحبت کرده، اما حالا شرایط با گذشته تفاوت دارد؛ لیگ ایران در هفتههای اخیر تعداد قابل توجهی بازیکن زیر ۲۳ سال معرفی کرده که بعضی از آنها نهتنها بازیکنان آیندهدار، بلکه مهرههای تأثیرگذار تیمهای باشگاهی خود محسوب میشوند.
یکی از بحثهای همیشگی درباره جوانگرایی در تیم ملی این بوده که ابتدا باید بازیکنان جوان در لیگ فرصت بازی پیدا کنند و سپس در اختیار تیم ملی قرار بگیرند.
اما حالا بخش مهمی از این مسیر طی شده است. تعداد بازیکنان جوانی که در تیمهای لیگ برتری یا تیم امید ایران فرصت بازی پیدا کردهاند، افزایش محسوسی داشته و همین موضوع دست کادر فنی تیم ملی را برای ایجاد تغییرات گستردهتر باز گذاشته است.
به همین دلیل، فیفادیهای پیش رو میتوانند نخستین آزمون جدی برای مشخص شدن میزان تمایل قلعهنویی به تغییر نسل واقعی در تیم ملی باشند.
فهرست بازیکنان جوانی که قابلیت قرار گرفتن در برنامههای تیم ملی را دارند، کوتاه نیست.
محمد خلیفه، ادیب زارعی، آرمین عباسی، امین حزباوی، مسعود محبی، دانیال ایری، یاسین جرجانی، فرزین معاملهگری، سهیل صحرایی، ابوالفضل کوهی، امیرمحمد رزاقینیا، قاسم لطیفی، پوریا لطیفیفر، مبین دهقان، یوسف مزرعه، عباس کهریزی، اسماعیل قلیزاده، امیرحسین حسینزاده، مهدی جعفری، سعید سحرخیزان، رضا غندیپور، کسری طاهری و پوریا شهرآبادی از جمله نفراتی هستند که میتوانند در ماههای آینده بیشتر مورد توجه قرار بگیرند.
این فهرست حتی میتواند کاملتر شود و با ادامه لیگ، بازیکنان جوان دیگری نیز خود را به کادر فنی تیم ملی تحمیل کنند.
جوانگرایی الزاماً به معنای کنار گذاشتن همه بازیکنان باتجربه نیست، اما تیم ملی برای رسیدن به جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ و سپس ساختن ترکیبی رقابتیتر، نیاز به افزایش تدریجی سهم بازیکنان جوان دارد.
بخش قابل توجهی از نسل فعلی تیم ملی وارد سالهای پایانی دوران اوج خود شدهاند و اگر تغییر نسل با تأخیر بیشتری انجام شود، ممکن است فاصله زمانی کمی برای آمادهسازی نسل بعدی باقی بماند.
همین موضوع باعث شده بازیکنان جوانی که حالا در سطح باشگاهی آماده نشان دادهاند، بیش از گذشته زیر ذرهبین قرار بگیرند.
اولین فهرستهای تیم ملی پس از تمدید قرارداد قلعهنویی میتواند نشانه مهمی از برنامه او برای آینده باشد.
اگر چند بازیکن جوان جدید وارد اردو شوند و فرصت واقعی برای بازی پیدا کنند، میتوان از آغاز روند تغییر نسل صحبت کرد؛ اما اگر ساختار فهرست تیم ملی تفاوت زیادی با گذشته نداشته باشد، انتقادها نسبت به سرعت جوانگرایی دوباره افزایش خواهد یافت.
در شرایط فعلی یک نکته روشن است؛ فوتبال ایران گزینههای جوان کم ندارد و حالا تصمیم اصلی در اختیار کادر فنی تیم ملی است که چه تعداد از این بازیکنان را به شکل جدی وارد چرخه تیم ملی کند.