لامین یامال تاریخ ساز شد؛ ستاره ۱۸ ساله بارسا اولین برنده جایزه بهترین ورزشکار جوان جهان
لامین یامال تاریخ ساز شد؛ ستاره ۱۸ ساله بارسا اولین برنده جایزه بهترین ورزشکار جوان جهان
ستارهای که به MLS اعتبار بخشید؛ چگونه دیوید بکام فوتبال آمریکا را زیر و رو کرد؟
طنین صدای پرواز همای در جام جهانی ۲۰۲۶؛ خواننده رسمی ترانههای تیم ملی معرفی شد
شبیخون شیاطین سرخ به برنابئو؛ نقشه منچستریونایتد برای جذب اورلین شوامنی آمارهای دو فصل اخیر رئال مادرید پرده از یک حقیقت تلخ برداشته است: زوج رویایی وینیسیوس و امباپه نه تنها مکمل یکدیگر نیستند، بلکه آمار تیم بدون حضور همزمان آنها در زمین بهتر است. تنها ۶ درصد از گلهای کهکشانیها با همکاری مستقیم این دو به ثمر رسیده است
آمارهای دو فصل اخیر رئال مادرید پرده از یک حقیقت تلخ برداشته است: زوج رویایی وینیسیوس و امباپه نه تنها مکمل یکدیگر نیستند، بلکه آمار تیم بدون حضور همزمان آنها در زمین بهتر است. تنها ۶ درصد از گلهای کهکشانیها با همکاری مستقیم این دو به ثمر رسیده است
به گزارش سرویس اروپا صبح فوتبالی :
وقتی کیلیان امباپه تابستان گذشته به رئال مادرید پیوست، هواداران این تیم رویای زوجی مرگبار متشکل از دو ستاره فرانسوی و برزیلی را در سر میپروراندند. اما آمارهای ۲۴ ماه اخیر نشان میدهد این ترکیب رویایی، در زمین مسابقه به یک «ترافیک» تاکتیکی تبدیل شده است.
بر اساس گزارش ورزش سه، در دو فصل اخیر تنها ۱۶ همکاری مستقیم منجر به گل بین وینیسیوس و امباپه ثبت شده است؛ امباپه ۴ پاس گل به وینیسیوس داده و وینیسیوس ۱۲ پاس گل به امباپه. این یعنی از مجموع ۲۵۹ گل رئال مادرید در این مدت، تنها ۶ درصد حاصل همکاری این دو ستاره بوده است.
جون لاوین، کارشناس تاکتیکی فوتبال اروپا، ریشه این ناهماهنگی را «شباهت بیش از حد سبک بازی» میداند: «هر دو بازیکن سریع، انفجاری و وابسته به فضا هستند. هر دو تمایل دارند از سمت چپ شروع کنند، شتاب بگیرند و به داخل محوطه بزنند. مشکل در رئال پیچیدهتر از تجربه امباپه و نیمار در پیاسجی است، چون اینجا هر دو تقریباً یک نوع فضا را با یک روش مشابه اشغال میکنند.»
آمارهایی که زنگ خطر را به صدا درآورده:
درصد برد رئال با حضور همزمان وینیسیوس و امباپه: ۶۱.۷٪
درصد برد رئال در غیاب حداقل یکی از آنها: ۶۹.۳٪
وینیسیوس در غیاب امباپه ۵ گل زد، اما پس از بازگشت او ۴ بازی پیاپی گل نزد.
میگل آنخل، مربی باتجربه اسپانیایی، این مشکل را «روانی و رفتاری» میداند: «این بازیکنان لزوماً از روی بیمیلی پاس نمیدهند، بلکه غریزه تمامکنندگی در مهاجمان بزرگ باعث میشود هر یک ترجیح دهد خودش ضربه آخر را بزند. راهحل، تحلیل و گفتگوست؛ بازیکن باید درک کند چه زمانی تصمیم فردی به ضرر تیم تمام میشود.»
ریکاردو دلا وگا، متخصص روانشناسی ورزشی نیز معتقد است هماهنگی بین این دو قابل آموزش است: «با تمریناتی که نشانههای رفتاری میان دو بازیکن را تقویت کند، میتوان احتمال همکاری ناخودآگاه آنها را افزایش داد.»
تاریخ فوتبال پر است از زوجهای ناکامی که هرگز کنار هم جواب ندادند؛ از فیکو و رائول در رئال تا زوجهای ناموفق در تیم ملی ایتالیا. حال باید دید آیا آنچلوتی میتواند این طلسم را بشکند یا کهکشانیها محکوم به بازی بدون یکی از این دو ستاره برای موفقیت هستند