چه کسی سرمربی ایتالیا می‌شود؟

به گزارش سرویس اروپا صبح فوتبالی :

رسانه‌های ایتالیا جدایی جنارو گتوسو از سمت سرمربیگری تیم ملی را نهایی دانسته و نام‌های متعددی را برای جانشینی او در نظر گرفته‌اند. در این میان، ژوزه مورینیو، روبرتو مانچینی، آنتونیو کونته، ماسیمیلیانو آلگری و پپ گواردیولا از جمله گزینه‌های مطرح هستند.

نقطه بی‌بازگشت
ایتالیا قهرمان چهار دوره جام جهانی شده و غیبت این تیم در سه دوره متوالی تورنمنت بزرگ جهانی بیش از حد پررنگ است. بعد از حذف این تیم از مرحله فینالی پلی‌آف و شکست از بوسنی و هرزگوین در ضربات پنالتی، موقعیت جنارو گتوسو به عنوان سرمربی به مرحله بحرانی رسیده و به نظر می‌رسد او هیچ شانسی برای جبران نخواهد داشت.

فدراسیون ایتالیا به زودی بررسی گزینه‌ای مختلف برای جانشینی گتوسو را آغاز خواهد کرد و چند نام بیش از سایرین در رسانه‌های ایتالیایی طنین‌انداز شده‌اند.

اولویت اول: بازگشت مانچینی
در میان گزینه‌های پیش‌رو، نام روبرتو مانچینی بیشترین توجه را جلب کرده است. او با رساندن ایتالیا به قهرمانی یورو ۲۰۲۰، خود را به عنوان مربی بازسازی‌کننده و احیاگر هویت تیم ملی تثبیت کرده است. بازگشت مانچینی به معنای تداوم در مسیر موفقیت‌های اخیر خواهد بود، هرچند جدایی او در ۲۰۲۳ با تنش و حتی تهدید به پیگرد قانونی همراه بود. با این حال، احتمال تغییرات در رأس فدراسیون (به ویژه در مورد گراوینا) می‌تواند بستر مناسبی برای بازگشت او فراهم کند.

دو گزینه آشنا: کونته و آلگری
آنتونیو کونته، سرمربی‌ای که از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ هدایت تیم ملی را بر عهده داشت، گزینه دیگری است که با چالش‌هایی روبروست. طبق گزارش گاتزتا دلو اسپورت، بزرگترین مانع، توافق با «آلفردو دی لورنتیس»، رئیس ناپولی است. رئیس باشگاه باید رضایت دهد که کونته در تابستان آزاد شود. نکته حساس دیگر، زمان‌بندی است؛ ایتالیا نمی‌تواند با سرمربی موقت تا آغاز لیگ ملت‌ها در سپتامبر به کار خود ادامه دهد و این موضوع به‌سرعت نیاز به یک تصمیم قطعی را ایجاد می‌کند.

ماسیمیلیانو آلگری نیز در فهرست کاندیداها حضور دارد. او اکنون در دومین دوره مربیگری میلان است و قراردادش تا ۲۰۲۷ اعتبار دارد. مانند کونته، یافتن راه‌حلی برای ترک یا مدیریت همزمان مسئولیت‌های باشگاهی و ملی، چالشی اساسی است.

رویای دور: گواردیولا
اما بالاتر از همه، نامی وجود دارد که هیجان را در هیئت مدیره فدراسیون برمی‌انگیزد: پپ گواردیولا. گاتزتا دلو اسپورت او را «خرید رویایی» فدراسیون توصیف می‌کند. انتخاب گواردیولا به‌معنای تغییر بنیادین و نخستین تجربه استخدام یک مربی غیرایتالیایی برای هدایت قهرمان چهارباره جهان خواهد بود.

با این حال، ورود او بسیار پیچیده است. او باید ابتدا از منچسترسیتی جدا شود و این امر احتمالاً پس از پایان فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ و پس از نبرد منچستر برای قهرمانی لیگ برتر محقق خواهد شد. بنابراین، گواردیولا بیشتر در مقوله آرزوهای بلندپروازانه قرار دارد تا گزینه‌ای واقع‌بینانه برای آینده‌ای نزدیک.

گزینه پنجم: مورینیو
ژوزه مورینیو، سرمربی بنفیکا، نام دیگری است که در این معادله مطرح شده. او در ایتالیا خاطرات خوبی به‌جای گذاشته و حداقل حمایت دو قطب بزرگ فوتبال ایتالیا را در اختیار دارد.

افق پیش‌رو
ایتالیا با تصمیمی سرنوشت‌ساز برای آینده نزدیک روبرو است. سرمربی بعدی وظیفه سنگینی بر عهده خواهد داشت و نه تنها باید تیمی رقابتی را بازسازی کند، بلکه روحیه و اعتمادبه‌نفس را به ملتی بازگرداند که سه شکست متوالی را در جام‌های بزرگ تجربه کرده است.

فدراسیون اکنون طیف متنوعی از گزینه‌ها را در اختیار دارد که مسیر تیم ملی را در سال‌های آتی تعیین خواهد کرد.