پنج اسم بزرگ برای نیمکت تیم ملی ایتالیا

به گزارش سرویس اروپا صبح فوتبالی :

موقعیت جنارو گتوزو به عنوان سرمربی ایتالیا به نقطه بحرانی رسیده است که به نظر می‌رسد جبران آن دشوار است . عدم راهیابی به جام جهانی بعدی، نه تنها از نظر ورزشی، بلکه از نظر نهادی و احساسی نیز برای کشوری که به رقابت در بالاترین سطح عادت دارد، ضربه‌ای ویرانگر بوده است. 

در شرایطی که تقاضاها به حداکثر رسیده و فشار رسانه‌ای رو به افزایش است، ادامه همکاری این مربی ایتالیایی عملاً منتفی است .

مانچینی، کونته، آلگری و گواردیولا، چهار نام

در این سناریو، رسانه‌های ایتالیایی نام‌های مختلفی را در نظر دارند، اما نام روبرتو مانچینی قوی‌ترین نامی است که به چشم می‌خورد. سابقه اخیر او در سکان هدایت تیم ملی، جایی که او آنها را به پیروزی در یورو ۲۰۲۰ رساند، از شهرت او به عنوان مربی‌ای که قادر به بازسازی تیم و بازیابی هویت آن است، پشتیبانی می‌کند. مانچینی از برخی جهات نشان‌دهنده تداوم است و این بازگشتی به دوران آشنایی خواهد بود. جدایی او در سال ۲۰۲۳ حتی با تهدید به اقدام قانونی نیز به پایان بدی رسید، اما جدایی احتمالی گراوینا (رئیس فدراسیون) بازگشت او را در حالی که سرمربیگری السد را نیز بر عهده دارد، به یکی از گزینه‌های مناسب تبدیل می‌کند.

کونته و الگری در فهرست

یکی دیگر از کاندیداهای اصلی، آنتونیو کونته است که او هم چهره‌ای آشناست. او بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ هدایت تیم ملی را بر عهده داشت ، اما ورود او اکنون پیچیده‌تر از مانچینی به نظر می‌رسد. گاتزتا دلو اسپورت توضیح می‌دهد : «بزرگترین مشکل واضح است:  دی لورنتیس» . رئیس ناپولی فردی سرسخت است و باید موافقت کند که کونته اکنون کار خود را با تیم ملی آغاز کند و احتمالاً در تابستان برای جدایی او به توافق برسد.

این روزنامه تأکید می‌کند: « ایتالیا نمی‌تواند تا ماه سپتامبر که لیگ ملت‌ها شروع می‌شود ، یک مربی موقت داشته باشد.»

ماسیمیلیانو آلگری نیز در میان نامزدها قرار دارد ، یکی دیگر از چهره‌های باتجربه - و یک استعداد بومی - که در حال حاضر در دومین دوره حضورش در میلان است . قرارداد او در سال 2027 منقضی می‌شود و مانند کونته، باید راه حلی پیدا شود تا به او اجازه دهد نقش فعلی خود را با باشگاه میلانی ترکیب کند یا آن را ترک کند تا نقش سرمربی تیم ملی را بر عهده بگیرد. 

آخرین گل ایتالیا در جام جهانی را به خاطر دارید؟

با این حال، بالاتر از همه آنها، یک نام وجود دارد که هیجان را در سراسر هیئت مدیره برمی‌انگیزد: پپ گواردیولا . روزنامه گاتزتا دلو اسپورت از سرمربی فعلی منچسترسیتی نام می‌برد و او را به عنوان خرید رویایی فدراسیون ایتالیا توصیف می‌کند. گواردیولا نمایانگر یک تغییر اساسی خواهد بود و همچنین اولین سرمربی غیر ایتالیایی در تاریخ خواهد بود که هدایت قهرمان چهار دوره جهان را بر عهده می‌گیرد.

با این حال، ورود این مربی اسپانیایی بسیار پیچیده به نظر می‌رسد، اگرچه او همیشه درهای فوتبال بین‌المللی را باز گذاشته است. با این حال، ابتدا باید جدایی او از منچسترسیتی در پایان فصل تأیید شود ، بنابراین اگر قرار باشد او به ایتالیا بیاید، تقریباً مطمئناً پس از فصل 2025-2026 خواهد بود، جایی که تیم انگلیسی برای کسب عنوان قهرمانی لیگ برتر که در حال حاضر در اختیار آرسنال است، خواهد جنگید . بنابراین، نام پپ بیشتر به عنوان یک آرزوی بلندپروازانه تلقی می‌شود تا یک جایگزین واقع‌بینانه کوتاه‌مدت.

به جز این اسامی نام ژوزه مورینیو سرمربی بنفیکا نیز مطرح است. کسی که در ایتالیا خاطرات خوبی از وی به‌جا مانده و اقلا حمایت دو شهر فوتبالی را پشت سر خود دارد. 

ایتالیا با تصمیمی حیاتی برای آینده نزدیک خود روبرو است. پس از ناکامی در جام جهانی، سرمربی بعدی تیم ملی نه تنها باید یک تیم رقابتی را بازسازی کند، بلکه باید اعتماد به نفس را به ملتی که سه شکست متوالی را تجربه کرده است، بازگرداند.

با توجه به تجربه مانچینی، شخصیت کونته، عمل‌گرایی آلگری، کاریزمای ژوزه و دیدگاه تقریباً آرمان‌شهری گواردیولا، فدراسیون طیف وسیعی از گزینه‌ها را دارد که مسیر آتزوری را در سال‌های آینده شکل خواهد داد.