توقیف جنجالی آپارات اسپورت؛ قربانی بزرگ جنگ صداوسیما و عادل فردوسی‌پور

به گزارش سرویس آسیا صبح فوتبالی :

بر اساس حکم صادر شده در ۳۱ تیر ۱۴۰۴، دادگاه بدوی پس از رسیدگی به شکایت سازمان صداوسیما، حکم به توقیف کامل آپارات اسپورت و پرداخت غرامت سنگین ۱۳۲۴ میلیارد ریالی داد. این حکم در حالی صادر شده که مدیران آپارات مدعی‌اند تمام مجوزهای لازم برای فعالیت از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اخذ شده بود.

صداوسیما در این پرونده به‌همراه فدراسیون فوتبال و چند نهاد دیگر، به دلیل «پخش بدون مجوز مسابقات ورزشی و نقض حقوق انحصاری پخش» اقدام به شکایت کردند. دادگاه نیز با استناد به همین موارد، حکم توقیف را صادر کرده است.

 فردوسی‌پور، گناهکار اصلی؟

نقش عادل فردوسی‌پور در این پرونده پررنگ‌تر از آن چیزی‌ست که تصور می‌شد. حضور این چهره محبوب در آپارات اسپورت، عملاً این پلتفرم را به رقیبی مستقیم برای صداوسیما تبدیل کرد؛ رقابتی که گویا رسانه ملی تاب تحملش را نداشت.

در شرایطی که فردوسی‌پور سال‌هاست از صحنه صداوسیما کنار گذاشته شده، فعالیت او در فضای آنلاین و استقبال میلیونی مخاطبان، معادلات رسانه‌ای کشور را به‌هم ریخته بود.

 شکست یک تجربه بومی دیگر؟

محمدجواد شکوری‌مقدم، مدیرعامل صباایده (مالک آپارات)، در واکنش به این اتفاق در صفحه شخصی خود نوشت:

«پلتفرمی که با میلیون‌ها مخاطب و مجوز رسمی فعال بود، حالا باید با یک حکم غیردوستانه توقیف شود؟ حمایت از پلتفرم داخلی فقط حرف است؛ در عمل، حذف و تخریب.»

او خطاب به محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، طعنه‌ای سنگین زد و نوشت:

«حمایت صداوسیما پیش‌کش آقای قالیباف!»

فقط یک سؤال، یا شاید چند تا...

چطور ممکنه پلتفرمی با میلیون‌ها مخاطب، با مجوز رسمی از دولت، و با گزارشگری که مردم عاشقشن، فقط با یه شکایت از صداوسیما زمین‌گیر بشه؟

مردم چه گناهی کردن؟

اگه آپارات اسپورت قراره تعطیل بشه، یعنی هر پلتفرم مستقلی که محبوب بشه، باید منتظر حکم توقیف باشه؟

و تازه، صداوسیما خودش به باشگاه‌ها و لیگ حق پخش نمی‌ده! سال‌هاست تیم‌های لیگ برتر با صدای بلند فریاد می‌زنن که از حق‌خوری صداوسیما خسته‌ان. نه پول می‌ده، نه اجازه می‌ده کسی دیگه پخش کنه.

خب این وسط کی واقعاً داره قانون رو زیر پا می‌ذاره؟

آیا مسئله فقط «حق پخش»ه؟ یا ترس از اینه که مبادا مردم یه رسانه دیگه رو بیشتر از صداوسیما دوست داشته باشن؟

هنوز امیدی هست؟

حکم فعلی «بدوی» است و شرکت صباایده فرصت ۲۰ روزه برای تجدیدنظرخواهی دارد. اما آنچه باقی می‌ماند، تجربه تلخ حذف یک پلتفرم موفق بومی و زنگ خطری جدی برای آینده رسانه‌های مستقل در ایران است.