افشاگری تلگراف: آرسنال و مقامات فوتبال انگلیس از سال ۲۰۲۱ از شکایات دربارهٔ توماس پارتی آگاه بودند

به گزارش سرویس اروپا صبح فوتبالی :

طرفداری | حدود ۱۰ ماه پیش از بازداشت توماس پارتی، شکایاتی دربارهٔ او به اتحادیهٔ فوتبال انگلستان، باشگاه آرسنال و لیگ برتر ارائه شده بود؛ با این حال، هیچگونه تحقیق رسمی دربارهٔ این ادعاها آغاز نشد.

طبق گزارش اختصاصی تلگراف اسپورت، شواهدی در اختیار تلگراف قرار گرفته است که به‌وضوح ثابت می‌کند آرسنال و نهادهای فوتبال در انگلیس، دست‌کم از سپتامبر ۲۰۲۱ از این نگرانی‌ها آگاه بوده‌اند؛ یعنی پنج ماه پیش از آغاز تحقیقات پلیس در فوریهٔ ۲۰۲۲ و بازداشت اولیهٔ پارتی در جولای همان سال.

اتحادیهٔ فوتبال انگلیس با وجود دریافت شکایات، هیچ‌گونه تحقیقاتی آغاز نکرد، چرا که این ادعاها از نظر حقوقی در حوزهٔ مسئولیت‌های این نهاد قرار نمی‌گرفتند. سیاست‌های فعلی اتحادیه، صرفاً شامل حفاظت از کودکان و بزرگسالانی است که نیاز به مراقبت ویژه دارند. در نتیجه، اتحادیه با استناد به عدم وجود تهدید مستقیم علیه این گروه‌ها، صلاحیت پیگیری موضوع را نداشت.

هم‌زمان، لیگ برتر نیز طبق قوانین فعلی مسئولیتی در تصمیم‌گیری‌های اولیه دربارهٔ چنین پرونده‌هایی ندارد و نتوانسته در مورد پروندهٔ جاری پارتی اظهار نظر کند. آرسنال هم اعلام کرده است که در طول این مدت، طبق مشاورهٔ حقوقی عمل کرده است. این باشگاه در بیانیه‌ای اعلام کرد: «قرارداد این بازیکن در تاریخ ۳۰ ژوئن به پایان رسید و به دلیل روند حقوقی جاری، باشگاه قادر به اظهار نظر دربارهٔ این پرونده نیست».

با این حال، پس از طرح اتهامات تجاوز جنسی علیه توماس پارتی در روزهای اخیر، فشارها بر آرسنال بابت استفاده از پارتی در رقابت‌های لیگ برتر، یعنی در دوره‌ای که او به قید وثیقه آزاد بود، به شدت افزایش یافته است. بسیاری از فعالان حقوق زنان و منتقدان عملکرد باشگاه، خواستار پاسخ‌گویی مسئولان آرسنال و اتخاذ استانداردهای مشخص در چنین مواردی شده‌اند.

لیزا ناندی، وزیر فرهنگ، رسانه و ورزش بریتانیا، نیز با اشاره به نبود پروتکل‌های استاندارد، خواستار وضع حداقل استانداردهایی برای رسیدگی به اتهامات علیه فوتبالیست‌های سرشناس شده و تأکید کرده است که باید به‌طور جدی از زنان فعال در فوتبال حمایت شود.

ناندی در پادکست Sports Agents با گبی لوگان گفت:

به‌نظرم مشکل اینجاست که استاندارد مشخصی وجود ندارد. باشگاه‌ها باید با هم جمع شوند و به یک چارچوب مشخص دست یابند تا زنان در چنین شرایطی بدانند از آن‌ها محافظت می‌شود.

او ادامه داد:

در فوتبال، بازیکنان ستاره دارایی‌های عظیم مالی و ورزشی باشگاه محسوب می‌شوند. این نابرابری قدرت و نفوذ، باعث می‌شود زنان یا کارکنان رده‌پایین‌تر نتوانند آزادانه شکایت کنند. بحث ما این نیست که دولت بگوید باشگاه‌ها باید چه بکنند و چه نکنند، اما نقش دولت این است که این گفت‌وگو را آغاز کند تا به جایی برسیم که زنان بدانند مورد حمایت و حفاظت قرار می‌گیرند.