این منچستریونایتد هنوز زنده است؛ کامبک دیوانه‌وار در شبی که اولدترافورد تسلیم نشد!

به گزارش صبح فوتبالی :

منچستریونایتد دوباره از دل یک شکست سنگین برگشت. دوباره اولدترافورد شاهد تیمی بود که وقتی همه‌چیز تمام‌شده به نظر می‌رسید، برای تغییر سرنوشت مسابقه جنگید. تساوی ۴ بر ۴ مقابل استون‌ویلا شاید در جدول فقط یک امتیاز ارزش داشته باشد، اما داستان این مسابقه بسیار فراتر از نتیجه نهایی بود.

تیمی که در چهار دقیقه ابتدایی دو گل دریافت می‌کند، معمولاً برای بازگشت به چنین مسابقه‌ای به چیزی بیشتر از کیفیت فنی نیاز دارد. منچستریونایتد این بار هم شخصیت جنگنده‌اش را نشان داد. با این تفاوت که برخلاف کامبک چند روز قبل مقابل رم، این بازگشت به پیروزی ختم نشد.

از کابوس چهار دقیقه‌ای تا انفجار اولدترافورد

مسابقه برای یونایتد به بدترین شکل ممکن آغاز شد. آلیسون در همان ابتدای بازی دروازه سنه لامنس را باز کرد و نیکلاس جکسون در دقیقه چهارم اختلاف را به دو گل رساند.

این سریع‌ترین باری بود که منچستریونایتد در تاریخ حضورش در لیگ برتر با اختلاف دو گل عقب می‌افتاد.

اما واکنش تیم کریک چیزی نبود که انتظارش می‌رفت.

برونو فرناندش در دقیقه ۱۶ از روی نقطه پنالتی اختلاف را کاهش داد و یوری تیلمانس در دقیقه ۴۴ گل تساوی را به ثمر رساند تا یونایتد با وجود شروعی فاجعه‌بار، نیمه نخست را با نتیجه ۲ بر ۲ به پایان برساند.

با آغاز نیمه دوم، کابوس دوباره تکرار شد. جان مک‌گین از روی نقطه پنالتی استون‌ویلا را پیش انداخت و لئون گورتسکا گل چهارم مهمان را به ثمر رساند.

این بار یونایتد با نتیجه ۴ بر ۲ عقب افتاده بود. برای تیمی گرفتار بحران، چنین شرایطی می‌توانست به یک فروپاشی کامل منجر شود.

اما شیاطین سرخ باز هم دست از جنگیدن نکشیدند. گل دیرهنگام جاشوا زیرکزی امید را به اولدترافورد برگرداند و یونایتد سرانجام توانست مسابقه را با نتیجه ۴ بر ۴ به پایان برساند.

ستایش یک روحیه؛ این تیم هنوز تسلیم شدن را بلد نیست

شاید بزرگ‌ترین دستاورد کریک در این روزهای سخت، حفظ روحیه بازیکنانی باشد که با وجود نتایج ناامیدکننده، هنوز برای تغییر نتیجه مبارزه می‌کنند.

یونایتد چند روز قبل مقابل رم نیز با دو گل عقب افتاده بود، اما با پیروزی ۳ بر ۲ زمین را ترک کرد. حالا مقابل استون‌ویلا دوباره همان میل به بازگشت دیده شد.

این اتفاق را نباید کوچک شمرد.

بازیکنان در شرایطی برای جبران نتیجه جنگیدند که فشار نتایج، اعتراض‌ها به مدیریت باشگاه و وضعیت نامناسب تیم در جدول، فضای سنگینی ایجاد کرده است.

برونو فرناندش همچنان یکی از چهره‌های اصلی این مقاومت است. بازیکنی که در روزهای سخت مسئولیت می‌پذیرد و تلاش می‌کند هم‌تیمی‌هایش را در مسابقه نگه دارد.

این منچستریونایتد حداقل یک ویژگی ارزشمند دارد: هنوز می‌تواند در بدترین شرایط واکنش نشان دهد.

اما پرسش مهم‌تر این است که چرا تیم کریک برای نشان دادن بهترین چهره خود، ابتدا باید به آستانه شکست برسد؟

چهار گل زده، چهار گل خورده؛ مشکلی که کامبک پنهان نمی‌کند

تحسین روحیه منچستریونایتد نباید به معنای نادیده گرفتن ضعف‌های آشکار این تیم باشد.

دریافت چهار گل در اولدترافورد، آن هم برابر حریفی که در دقایق ابتدایی هر دو نیمه به دفاع میزبان ضربه زد، نشانه یک مشکل جدی است.

یونایتد بارها ثابت کرده توانایی خلق موقعیت و واکنش هجومی دارد. اما فوتبال فقط به تعداد گل‌های زده یا کیفیت لحظات احساسی خلاصه نمی‌شود.

تیم بزرگ باید بتواند مسابقه را کنترل کند، برتری خود را حفظ کند و پیش از آنکه کار به کامبک برسد، از ضربه خوردن جلوگیری کند.

منچستریونایتد فعلی در انجام این وظایف هنوز مشکل دارد.

کریک می‌تواند به جنگندگی بازیکنانش افتخار کند، اما نمی‌تواند از پاسخ دادن به این پرسش فرار کند که چرا تیمش تا این اندازه راحت گل دریافت می‌کند.

تلخ‌ترین بخش ماجرا برای کریک؛ کامبک هم دیگر کافی نیست

اینجا داستان برای سرمربی انگلیسی پیچیده می‌شود.

در شرایط عادی، بازگشت از شکست ۴ بر ۲ و کسب یک امتیاز مقابل استون‌ویلا می‌توانست نتیجه‌ای امیدوارکننده باشد. اما شرایط منچستریونایتد عادی نیست.

یونایتد پس از ۱۰ مسابقه لیگ برتر تنها یک پیروزی دارد. تیمی با چنین سابقه و امکاناتی نمی‌تواند صرفاً با تکیه بر نمایش‌های احساسی، نتایج ضعیف را توجیه کند.

کریک حالا در موقعیت عجیبی قرار گرفته است. بازیکنانش برای او می‌جنگند و تیمش تسلیم نمی‌شود، اما بردها همچنان از راه نمی‌رسند.

شاید همین موضوع تصمیم مدیران باشگاه را سخت‌تر کند.

اخراج مربی‌ای که هنوز توانایی انگیزه دادن به بازیکنانش را دارد، تصمیم ساده‌ای نیست. از طرف دیگر، ادامه همکاری با سرمربی‌ای که تیمش در لیگ برتر پیروز نمی‌شود، هر هفته هزینه بیشتری خواهد داشت.

احتمال افزایش فشار بر کریک کاملاً جدی است؛ هرچند تا زمانی که تصمیم رسمی اعلام نشده، نمی‌توان از جدایی او به‌عنوان اتفاقی قطعی صحبت کرد.

تحلیل صبح فوتبالی؛ یونایتد قلب دارد، اما به یک نقشه هم نیاز دارد

منچستریونایتد امشب شایسته تحسین است؛ نه به خاطر نتیجه، بلکه به خاطر نپذیرفتن شکست.

این تیم دو بار با اختلاف دو گل عقب افتاد و هر بار راهی برای برگشت پیدا کرد. چنین واکنشی ارزشمند است، به‌خصوص برای تیمی که اعتمادبه‌نفسش در هفته‌های اخیر به‌شدت آسیب دیده است.

اما واقعیت بی‌رحمانه فوتبال این است که شخصیت جنگنده به‌تنهایی امتیاز کافی نمی‌آورد.

هواداران یونایتد حق دارند از کامبک تیمشان لذت ببرند و هم‌زمان از وضعیت دفاعی و نتایج ناراضی باشند. این دو احساس هیچ تضادی با یکدیگر ندارند.

کریک فعلاً تیمی دارد که برای شکست نخوردن می‌جنگد؛ قدم بعدی ساختن تیمی است که برای پیروز شدن نیازی به معجزه نداشته باشد.

شاید تلخ‌ترین حقیقت تساوی ۴ بر ۴ مقابل استون‌ویلا همین باشد: منچستریونایتد توانست از شکست فرار کند، اما مایکل کریک هنوز از بحران فرار نکرده است.