رویِ ماهِ طلا را ببوس

به گزارش سرویس آسیا صبح فوتبالی :

پس از ماجراهای پرحاشیه سهمیه یونیورسالیتی دوومیدانی المپیک ۲۰۲۰ توکیو که در عین شایستگی ریحانه مبینی به فرزانه فصیحی رسید و نهایتاً برای کاروان ایران هیچ آورده‌ای به همراه نداشت، شاید اگر هر دونده و یا ورزشکار دیگری به‌جای مبینی بود؛ بدون انگیزه پیش می‌رفت و به پایان دوران قهرمانی‌اش می‌رسید اما مبینیِ جوان برخلاف سن و سالش، درست وقتی که در رشته دندان‌پزشکی درس می‌خواند، باتجربه و پراُمید پیش رفت تا بالاخره ۴ سال بعد در میدانی که همه رقبای آسیایی تا بن دندان برای دروی مدال‌ها مسلح شده‌اند، با پرشی تاریخی به مدال طلای قاره آسیا برسد.

طلای ناب ریحانه، نخستین مدال زرین تاریخ دوومیدانی زنان ایران در آسیاست و مبینی کاری کرده که پیش از این هیچ کدام از نام‌های پرمدعای دوومیدانی موفق به انجام آن نشده‌اند. دختر ۲۵ ساله پرش طول ایران با این مدال خوش‌رنگ، همه چشم‌ها را به خود خیره کرد و همه را به ادامۀ افتخارآفرینی‌هایش امیدوار ساخت.

حالا رقابت‌های قهرمانی جهان و بازی‌های آسیایی و المپیک باید نقشۀ راه مبینی جوان باشند و همان حمایت‌های فراتر از انتظاری که سابقاً از دونده‌های کم‌فروغ اما مدعی می‌شد، باید از سوی فدراسیون به سمت ریحانه مبینی گسیل شود تا دستِ آخر این مبینی باشد که نه فقط برای قدم زدن روی پیست المپیک، بلکه برای افتخار آفریدن و بوسیدن رویِ ماه مدال به لس‌آنجلس اعزام می‌شود.