ال‌کلاسیکوی مرگ و زندگی برای مورینیو؛ ۵ حقیقت ترسناک قبل از نبرد بارسلونا و رئال مادرید!

به گزارش صبح فوتبالی :

بارسلونا و رئال مادرید یکشنبه‌شب در شرایطی مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند که فاصله آن‌ها در جدول لالیگا به شش امتیاز رسیده است. تیم هانسی فلیک با ۲۷ امتیاز از ۹ مسابقه، صدرنشین بی‌رقیب رقابت‌هاست و رئال مادرید با ۲۱ امتیاز در جایگاه سوم قرار دارد.

بارسلونا در صورت پیروزی، فاصله خود را با رقیب سنتی به ۹ امتیاز افزایش می‌دهد. در مقابل، برد رئال مادرید این اختلاف را به سه امتیاز کاهش خواهد داد و رقابت قهرمانی را دوباره داغ می‌کند.

اینجاست که ال‌کلاسیکوی پیش رو از یک مسابقه حیثیتی فراتر می‌رود.

گزارش تحلیلی جدید Opta Analyst که روز ۲۳ اکتبر منتشر شده، پنج عامل کلیدی را بررسی می‌کند که می‌توانند سرنوشت این تقابل را تغییر دهند؛ از بازگشت مورینیو و فرم حیرت‌انگیز بارسلونا تا غیبت وینیسیوس و جنگ تاکتیکی دو مربی.

۱. بازگشت مورینیو؛ مردی که با بارسلونا حساب ناتمام دارد

حضور دوباره ژوزه مورینیو روی نیمکت رئال مادرید، ال‌کلاسیکوی امسال را به یکی از جذاب‌ترین تقابل‌های سال‌های اخیر تبدیل کرده است.

مورینیو از سال ۲۰۱۳ دیگر به‌عنوان سرمربی رئال در ال‌کلاسیکو حضور نداشته و حالا پس از بیش از یک دهه، دوباره باید مقابل بارسلونا قرار بگیرد.

او در دوره نخست حضورش در مادرید، رقابت‌های فراموش‌نشدنی با پپ گواردیولا داشت. شکست سنگین پنج بر صفر در اولین ال‌کلاسیکو یکی از تلخ‌ترین خاطرات دوران مربیگری او بود، اما مورینیو بعدها توانست معادلات این مسابقه را تغییر دهد.

نکته جالب آماری اینکه مورینیو در پنج ال‌کلاسیکوی پایانی دوره قبلی خود شکست نخورد؛ سه پیروزی و دو تساوی.

حالا اگر در مسابقه یکشنبه نیز شکست نخورد، رکورد شکست‌ناپذیری متوالی او مقابل بارسلونا به شش مسابقه خواهد رسید.

اما این بار رقیب او گواردیولا نیست؛ هانسی فلیکی است که در هفت ال‌کلاسیکوی دوران حضورش در بارسلونا، شش پیروزی به دست آورده است.

فلیک و مورینیو پیش‌تر در سال ۲۰۱۹ مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. آن زمان بایرن مونیخِ فلیک با نتیجه سه بر یک تاتنهام مورینیو را شکست داد.

حالا دومین تقابل آن‌ها روی نیمکت دو دشمن تاریخی فوتبال اسپانیا رقم می‌خورد.

از نگاه فنی، مورینیو بیش از هر چیز به نتیجه نیاز دارد. یک شکست دیگر مقابل بارسلونا، آن هم با فاصله ۹ امتیازی، می‌تواند فشار روی پروژه تازه او را چند برابر کند.

۲. نیوکمپ به قلعه تسخیرناپذیر تبدیل شده است

اگر مورینیو برای پیدا کردن یک نقطه ضعف در بارسلونا به آمار بازی‌های خانگی نگاه کند، خبرهای خوبی در انتظارش نیست.

طبق داده‌های اوپتا، بارسلونا ۲۳ مسابقه متوالی خانگی خود در لالیگا را با پیروزی پشت سر گذاشته است.

تیم فلیک فصل گذشته تمام ۱۹ مسابقه خانگی لیگ را برد و در فصل جاری نیز چهار پیروزی از چهار بازی خانگی به دست آورده است.

یعنی بارسلونا بیش از یک فصل کامل در مسابقات خانگی لالیگا حتی یک امتیاز هم از دست نداده است.

قدرت هجومی بارسا در نیوکمپ ترسناک‌تر می‌شود. این تیم در پنج بازی خانگی خود در تمام رقابت‌های فصل جاری، ۲۲ گل به ثمر رسانده است.

در طرف مقابل، رئال مادرید در چهار بازی خارج از خانه لیگ، دو پیروزی و دو شکست داشته است.

نکته نگران‌کننده برای هواداران رئال این است که هر دو شکست خارج از خانه این تیم مقابل رقبایی رقم خورده که فصل گذشته در جمع پنج تیم بالای جدول بودند؛ اتلتیکومادرید و رئال بتیس.

البته یک آمار به سود مادریدی‌ها وجود دارد. رئال در شش سفر اخیر خود برای بازی با بارسلونا در لالیگا، سه بار پیروز شده است.

این یعنی نیوکمپ برای تمام تیم‌ها جهنم بوده، اما رئال پیش‌تر راه پیروزی در آن را پیدا کرده است.

۳. بارسلونا توقف‌ناپذیر بود؛ تا وقتی پاری‌سن‌ژرمن از راه رسید!

بارسلونای فلیک فصل جدید لالیگا را با ۹ پیروزی از ۹ مسابقه آغاز کرده است.

آبی‌واناری‌ها در این بازی‌ها ۳۹ گل زده‌اند؛ میانگین بیش از چهار گل در هر مسابقه!

رافینیا با ۱۲ گل، صدرنشین جدول گلزنان لالیگاست. لامین یامال نیز در ۱۰ مسابقه متوالی بارسلونا در تمام رقابت‌ها، حداقل روی یک گل تأثیر مستقیم داشته و در همین دوره ۱۰ گل و ۱۰ پاس گل ثبت کرده است.

این اعداد از خط حمله‌ای خبر می‌دهند که مهار آن برای هر حریفی دشوار است.

اما سه‌شنبه‌شب اتفاق مهمی افتاد.

بارسلونا در لیگ قهرمانان اروپا با نتیجه چهار بر دو مقابل پاری‌سن‌ژرمن شکست خورد و روند پیروزی‌های پیاپی این فصلش متوقف شد.

مهم‌تر از شکست، نوع فرصت‌هایی بود که پاری‌سن‌ژرمن ایجاد کرد.

بر اساس آمار اوپتا، پاریسی‌ها در این مسابقه موقعیت‌هایی به ارزش ۳.۷ گل مورد انتظار (xG) ساختند؛ عددی که از آسیب‌پذیری جدی ساختار دفاعی بارسا حکایت دارد.

تیم فلیک همچنان می‌تواند از نظر هجومی هر دفاعی را تحت فشار بگذارد، اما مسابقه پاریس ثابت کرد خط دفاعی آن شکست‌ناپذیر نیست.

اگر رئال مادرید بتواند فشار مؤثری روی بازیکنان جوان بارسلونا ایجاد کند و پس از توپ‌گیری با سرعت به حمله برسد، فرصت‌های خطرناکی خواهد داشت.

این همان روزنه‌ای است که مورینیو باید از آن استفاده کند.

۴. رئال بدون وینیسیوس؛ همه نگاه‌ها به امباپه و دیومانده

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات رئال مادرید در ال‌کلاسیکو، غیبت وینیسیوس جونیور است.

ستاره برزیلی پس از اخراج مقابل ویارئال با محرومیت چهار جلسه‌ای مواجه شده و اجازه حضور در بازی بارسلونا را ندارد.

غیبت او برای تیمی که حملاتش به‌شدت به جناح چپ وابسته است، اتفاق کوچکی نیست.

طبق آمار اوپتا، ۴۵.۳ درصد لمس توپ‌های هجومی رئال مادرید در لالیگای این فصل از سمت چپ زمین انجام شده است؛ بالاترین سهم در میان تیم‌های لیگ.

اما مورینیو نشانه‌هایی امیدوارکننده هم دارد.

رئال در پیروزی چهار بر یک مقابل سویا، بدون وینیسیوس نیز حملات مؤثری از جناح چپ طراحی کرد.

در آن مسابقه، ۵۰ درصد لمس توپ‌های هجومی و حدود ۶۷ درصد موقعیت‌های ساخته‌شده رئال از سمت چپ شکل گرفت.

یان دیومانده، بازیکن جوان رئال، یکی از چهره‌های اصلی این تحول بوده است.

او مقابل سویا گل زد و پاس گل داد و سپس در لیگ قهرمانان برابر لایپزیگ نیز یک گل و یک پاس گل ثبت کرد.

اما مسئولیت اصلی همچنان بر دوش کیلیان امباپه خواهد بود.

ستاره فرانسوی از زمان پیوستن به رئال مادرید، در شش مسابقه مقابل بارسلونا شش گل زده است؛ میانگین یک گل در هر ۷۵ دقیقه حضور در ال‌کلاسیکو.

جود بلینگام نیز در شش ال‌کلاسیکوی خود روی شش گل تأثیر مستقیم داشته؛ چهار گل و دو پاس گل.

در غیاب وینیسیوس، مورینیو به همین بازیکنان نیاز دارد تا ضعف‌های دفاعی بارسلونا را به گل تبدیل کنند.

۵. بزرگ‌ترین نبرد تاکتیکی؛ مورینیو عقب می‌نشیند یا بارسا را خفه می‌کند؟

شاید مهم‌ترین سؤال فنی مسابقه همین باشد.

بارسلونای فلیک با خط دفاعی بسیار جلو بازی می‌کند. این ساختار به آبی‌واناری‌ها اجازه می‌دهد زمین را کوچک کنند، پس از ازدست‌دادن توپ سریعاً پرس کنند و حریف را در نیمه خودش نگه دارند.

اما پشت این خط دفاعی، فضای بزرگی برای مهاجمان سریع باقی می‌ماند.

امباپه این موضوع را به‌خوبی می‌شناسد؛ هرچند خاطره تلخی هم از آن دارد.

در ال‌کلاسیکوی نخست فلیک که با پیروزی چهار بر صفر بارسلونا پایان یافت، امباپه هشت بار در تله آفساید گرفتار شد.

این آمار نشان می‌دهد خط دفاعی بارسا تا چه اندازه می‌تواند مهاجمان را در موقعیت اشتباه قرار دهد.

اما ریسک آن هم بالاست.

اگر امباپه یک بار زمان حرکت خود را درست تنظیم کند، می‌تواند از فضای پشت مدافعان استفاده کند و در موقعیت تک‌به‌تک قرار بگیرد.

گزینه اول مورینیو احتمالاً دفاع فشرده‌تر و استفاده از ضدحملات سریع خواهد بود.

ولی گزینه دوم، جذاب‌تر و پرخطرتر است: پرس سنگین از زمین بارسلونا.

پاری‌سن‌ژرمن در جریان پیروزی چهار بر دو نشان داد که فشار روی آغاز حملات بارسلونا می‌تواند نتیجه بدهد.

طبق داده‌های اوپتا، بارسلونا در این فصل سه گل در لالیگا پس از ازدست‌دادن توپ تحت پرس حریف در مناطق عقب زمین دریافت کرده است.

از سوی دیگر، رئال مادرید با ۱۹ توپ‌گیری در مناطق بالای زمین که به شوت منجر شده، بهترین آمار لیگ را در این شاخص دارد.

پس مورینیو یک انتخاب سخت پیش رو دارد.

اگر عقب بنشیند، احتمالاً مالکیت زمین را به تیمی می‌دهد که در خلق موقعیت و گلزنی فوق‌العاده است.

اگر جلو بکشد، ممکن است پشت خط پرس خود فضایی ایجاد کند که یامال و رافینیا برای ضربه‌زدن به رئال از آن استفاده کنند.

برنده ال‌کلاسیکو شاید همان تیمی باشد که در این جنگ تاکتیکی، ریسک‌های خود را بهتر مدیریت کند.

تحلیل صبح فوتبالی؛ این ال‌کلاسیکو برای رئال فقط سه امتیاز نیست

از نگاه صبح فوتبالی، بارسلونا با دست بالاتر وارد مسابقه می‌شود. ۹ برد متوالی در لیگ، ۳۹ گل زده و ۲۳ پیروزی پیاپی خانگی را نمی‌توان نادیده گرفت.

اما شکست مقابل پاری‌سن‌ژرمن یک واقعیت مهم را یادآوری کرد: تیم فلیک زمانی آسیب‌پذیر می‌شود که حریف بتواند از فشار اولیه بارسا عبور کند یا خودش روی بازی‌سازی مدافعان بارسلونا فشار بیاورد.

رئال مادرید ابزار استفاده از این ضعف را دارد. امباپه و بلینگام می‌توانند در انتقال سریع توپ خطرناک باشند و دیومانده نیز در غیاب وینیسیوس فرصت بزرگی برای اثبات خودش پیدا کرده است.

با این حال، مسئله فقط کیفیت بازیکنان نیست. مورینیو باید تصمیم بگیرد که برای متوقف‌کردن بارسلونا چقدر ریسک کند.

اگر رئال ببازد، فاصله دو تیم به ۹ امتیاز می‌رسد؛ اختلافی سنگین پس از تنها ۱۰ هفته. اگر پیروز شود، دوباره به فاصله سه امتیازی برمی‌گردد و تمام فشار را به بارسلونا منتقل می‌کند.

برای بارسلونا، این مسابقه فرصتی برای محکم‌کردن جایگاهش در صدر است. برای مورینیو، آزمونی جدی برای اثبات اینکه بازگشتش به مادرید می‌تواند چیزی فراتر از تکرار خاطرات گذشته باشد.

ال‌کلاسیکوی یکشنبه فقط جنگ ستاره‌ها نیست؛ نبرد دو فلسفه فوتبالی است. یکی می‌خواهد با حمله و پرس، حریف را از پا درآورد و دیگری به دنبال پیدا کردن همان چند لحظه‌ای است که می‌تواند تمام نقشه‌های حریف را نابود کند.

این بار حتی یک اشتباه کوچک شاید پیامدی فراتر از نتیجه ۹۰ دقیقه داشته باشد.