هالند از نفس افتاد؛ زنگ خطر برای سیتی پیش از نبرد با لیورپول

به گزارش صبح فوتبالی :

برای منچسترسیتی، مسئله این بار مصدومیت نیست؛ شاید چیزی نگران‌کننده‌تر باشد.

خستگی.

ارلینگ هالند بعد از ۶۷ دقیقه بازی مقابل پرتغال از زمین بیرون رفت. تصاویر مسابقه باعث نگرانی درباره وضعیت جسمانی او شد، اما سرمربی نروژ بعد از بازی تأکید کرد دلیل اصلی تعویض، فشار شدید و خستگی بوده است.

سولباکن شرایط مهاجمش را خیلی ساده توصیف کرد: هالند دیگر انرژی نداشت.

این جمله برای سیتی، آن هم درست قبل از بازی با لیورپول، اصلاً خبر خوبی نیست.

هالند دیگر فقط بازی نمی‌کند؛ دارد فرسوده می‌شود

فشار روی مهاجم نروژی در ماه‌های اخیر تقریباً بدون وقفه ادامه داشته است.

نروژ تا مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی پیش رفت و همین موضوع تعطیلات تابستانی هالند را کوتاه‌تر کرد. او بعد از بازگشت به فوتبال باشگاهی نیز در تمام مسابقات لیگ برتر منچسترسیتی به میدان رفته و پنج گل زده است.

فشار بازی‌های ملی هم به آن اضافه شده.

سولباکن گفت بعضی بازیکنانش تنها شش یا هفت روز تعطیلات واقعی داشته‌اند و هالند به دلیل حضور سیتی در چند رقابت مختلف، جزو بازیکنانی است که بیشترین فشار را تحمل می‌کنند.

وقتی درباره یکی از آماده‌ترین ورزشکاران فوتبال اروپا چنین جمله‌ای شنیده می‌شود، مسئله را نمی‌توان فقط «کمی خستگی» دانست.

خودش هم هشدار داده بود

هالند پیش‌تر بعد از درخشش مقابل دانمارک در شبکه‌های اجتماعی از فشردگی برنامه مسابقات گلایه کرده بود.

بعد از زدن دو گل در برد ۳ بر ۲ نروژ، پیام کوتاهش همه‌چیز را توضیح می‌داد: خسته است و فقط ۷۰ ساعت تا بازی بعدی فاصله دارد.

چند روز بعد، همان فشار خودش را در زمین نشان داد.

پاتریک برگ، هم‌تیمی او در تیم ملی، نیز گفت هالند تمام سه مسابقه قبلی نروژ را بازی کرده بود و عجیب نیست که در نهایت توان بدنی‌اش افت کرده باشد.

این یعنی هشدارها از یک مسابقه شروع نشده‌اند.

بدن هالند مدتی است دارد هزینه تقویم فشرده را پس می‌دهد.

بدترین زمان ممکن برای سیتی

مسئله اصلی منچسترسیتی تقویم است.

هالند فقط شش روز فرصت دارد تا برای دیدار لیگ برتر مقابل لیورپول آماده شود.

بازی در آنفیلد از آن مسابقاتی نیست که سیتی بخواهد بدون مهاجم اولش وارد آن شود؛ مخصوصاً وقتی هالند همچنان مهم‌ترین تمام‌کننده تیم است.

خوش‌بینی بزرگ برای سیتی این است که سرمربی نروژ از مصدومیت جدی صحبت نکرده و توضیح داده تعویض مهاجمش از قبل به‌دلیل خستگی مورد بحث قرار گرفته بود.

اما نبود مصدومیت به معنی آماده بودن کامل نیست.

بازیکنی که از نظر جسمانی به مرز تخلیه رسیده، با چند روز استراحت لزوماً به بهترین نسخه خودش برنمی‌گردد.

مسئله‌ای بزرگ‌تر از هالند

اتحادیه بازیکنان نروژ هم وارد ماجرا شده و نسبت به حجم مسابقات بازیکنان سطح اول هشدار داده است.

پیام آنها روشن است: نمی‌توان انتظار داشت خود بازیکنان همیشه زمانی که بدنشان به مرز خطر رسیده، دست بالا ببرند و درخواست استراحت کنند.

فوتبالیست حرفه‌ای می‌خواهد بازی کند.

برای باشگاه، تیم ملی و هم‌تیمی‌هایش.

اما تقویم امروز فوتبال فاصله بین «آمادگی» و «فرسودگی» را هر هفته کمتر می‌کند.

هالند شاید یکی از واضح‌ترین نمونه‌های این بحران باشد؛ ستاره‌ای که تقریباً در تمام تورنمنت‌های ممکن حضور دارد و در هر تیمی هم مهره‌ای است که همه انتظار دارند ۹۰ دقیقه بازی کند.

سیتی نباید قربانی همان چیزی شود که از هالند ساخته

هالند به خاطر توان بدنی خارق‌العاده‌اش شناخته می‌شود.

سرعت، قدرت، استقامت و توانایی تکرار دوهای انفجاری، بخش بزرگی از بازی اوست.

اما همین تصویر «ماشین گلزنی» گاهی یک خطر دارد: اینکه فراموش شود این ماشین هم محدودیت انسانی دارد.

استفاده مداوم از هالند شاید در کوتاه‌مدت گل بیاورد، اما اگر بازی‌ها بدون فرصت ریکاوری ادامه پیدا کند، هزینه آن می‌تواند در حساس‌ترین مقطع فصل پرداخت شود.

آنفیلد دقیقاً همان جایی است که سیتی به یک هالند آماده احتیاج دارد؛ نه مهاجمی که فقط بتواند اسمش را در ترکیب ببیند.

زنگ خطر، نه آژیر مصدومیت

فعلاً خبری از یک آسیب جدی تأیید نشده است.

این مهم‌ترین نکته ماجراست.

اما اتفاق پرتغال یک هشدار واقعی بود.

هالند ۲۶ ساله است، در اوج قدرت بدنی قرار دارد و معمولاً جزو بازیکنانی است که فشارهای سنگین را تحمل می‌کند. اگر چنین بازیکنی بعد از کمی بیش از یک ساعت فوتبال «کاملاً خالی» شود، باید آن را جدی گرفت.

شش روز تا لیورپول باقی مانده.

برای سیتی حالا شاید مهم‌ترین برنامه تمرینی، تمرین نباشد.

استراحت دادن به مردی است که تمام فصل از او خواسته‌اند متوقف نشود.