توماس مولر بالاخره انتخاب کرد؛ مسی بهتر است یا رونالدو؟
توماس مولر بالاخره انتخاب کرد؛ مسی بهتر است یا رونالدو؟
برونو سکوت رختکن پرتغال را شکست؛ پاسخ مستقیم به شایعه اختلاف با رونالدو
طعنه بیصدای رونالدو به رختکن پرتغال؛ یک لایک جنجال به پا کرد
جنگ قدرت در فیفا؛ ۲۲ کشور عربی پشت اینفانتینو، یوفا در جستوجوی رقیب جهش نرخ دلار در کمتر از دو ماه و نیم، معادلات مالی باشگاههای لیگ برتری را بههم زده است؛ قراردادهای ریالی بازیکنان ایرانی بخش قابل توجهی از ارزش دلاری خود را از دست دادهاند و در مقابل، هزینه پرداخت دستمزد بازیکنان و مربیان خارجی برای باشگاهها به شکل چشمگیری افزایش پیدا کرده است
به گزارش صبح فوتبالی :
افزایش شدید نرخ ارز حالا به یکی از جدیترین تهدیدهای مالی فوتبال ایران در فصل جاری تبدیل شده است.
زمانی که بخش عمده قراردادهای تابستانی بسته میشد، دلار در محدوده ۱۹۱ تا ۱۹۵ هزار تومان قرار داشت، اما در اواسط مهر نرخ آن به محدوده ۲۶۵ تا ۲۷۲ هزار تومان رسیده؛ جهشی نزدیک به ۴۰ درصد که هم بازیکنان داخلی و هم باشگاههای دارای مهره خارجی را تحت فشار قرار داده است.
فرض کنید یک بازیکن ایرانی در تابستان قرارداد ۵۰ میلیارد تومانی بسته باشد.
ارزش چنین قراردادی با دلار حدود ۱۹۳ هزار تومانی نزدیک به ۲۵۹ هزار دلار بود، اما با دلار ۲۶۸ هزار تومانی امروز، ارزش آن به حدود ۱۸۷ هزار دلار کاهش پیدا میکند.
یعنی بدون تغییر حتی یک ریال در مبلغ قرارداد، بازیکن بیش از ۷۰ هزار دلار از ارزش دلاری دستمزدش را از دست داده است.
برای قرارداد ۲۰ میلیارد تومانی نیز داستان مشابه است؛ ارزش تقریبی آن از حدود ۱۰۳ هزار دلار به چیزی نزدیک ۷۵ هزار دلار رسیده است.
سمت دیگر بحران به باشگاههایی مربوط میشود که قرارداد دلاری دارند.
یک بازیکن خارجی با قرارداد یک میلیون دلاری در تابستان، با نرخ حدود ۱۹۳ هزار تومان نزدیک به ۱۹۳ میلیارد تومان هزینه داشت.
حالا همان تعهد یک میلیون دلاری با نرخ حدود ۲۶۸ هزار تومان بیش از ۲۶۸ میلیارد تومان هزینه خواهد داشت.
یعنی فقط بابت یک قرارداد، حدود ۷۵ میلیارد تومان هزینه اضافی روی دوش باشگاه قرار میگیرد.
حتی یک بازیکن ۳۰۰ هزار دلاری نیز نسبت به زمان عقد قرارداد، چیزی در حدود ۲۲ تا ۲۳ میلیارد تومان هزینه ریالی بیشتری ایجاد میکند.
در این شرایط، بازیکنان ایرانی که قرارداد ریالی دارند عملاً شاهد کاهش قدرت خرید و ارزش واقعی دستمزدشان هستند، در حالی که بازیکنان خارجی با قرارداد دلاری از نوسان ارز آسیب مستقیمی نمیبینند و این باشگاه است که باید هزینه اضافه را پرداخت کند.
باشگاههایی مانند استقلال، پرسپولیس، تراکتور، سپاهان، گلگهر و دیگر تیمهایی که بازیکن یا مربی خارجی دارند، در صورت ادامه رشد ارز با فشار مالی جدیتری مواجه خواهند شد.
کاهش سهمیه بازیکنان خارجی از هشت به چهار نفر نیز حالا بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است؛ تصمیمی که شاید در زمان تصویب با اعتراضهایی همراه بود، اما در وضعیت فعلی بخشی از ریسک ارزی باشگاهها را کاهش داده است.
اگر روند افزایش قیمت ارز ادامه داشته باشد، بحران قراردادهای دلاری میتواند خیلی زود از اتاقهای مالی باشگاهها به زمین مسابقه برسد؛ از تأخیر در پرداخت مطالبات گرفته تا فسخ قرارداد و پروندههای تازه در فیفا.