شوک بعد از جدایی رونالدو؛ یک میلیون نفر صفحه پرتغال را آنفالو کردند 
شوک بعد از جدایی رونالدو؛ یک میلیون نفر صفحه پرتغال را آنفالو کردند 
پرتغال بدون رونالدو چه تغییری کرد؟ تیمی آزادتر، سریع‌تر و غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر 
رسوایی شرط‌بندی در فوتبال ترکیه؛ فوتبال ترکیه درگیر بزرگ‌ترین پرونده شرط‌بندی؛ ۴۴۸ مدیر تعلیق شدند 
بوی خداحافظی رونالدو از تیم ملی می‌آید؛ CR7 اردو را ترک کرد و گفت «بعداً حقیقت را می‌گویم» درست وقتی فشارها علیه جانی اینفانتینو بیشتر شده و حتی فدراسیون کشور خودش، سوئیس، حمایت از او را پس گرفته، یک بلوک مهم به کمک رئیس فیفا آمده است. اتحادیه فدراسیون‌های فوتبال عربی که ۲۲ فدراسیون ملی را نمایندگی می‌کند، رسماً حمایت خود را از اینفانتینو اعلام کرده؛ حمایتی که می‌تواند معادلات انتخابات ریاست فیفا در مارس ۲۰۲۷ را تغییر دهد.
به گزارش صبح فوتبالی :
جنگ قدرت در فوتبال جهان دیگر پشت درهای بسته نیست.
از یک طرف یوفا به‌دنبال معرفی رقیبی برای جانی اینفانتینو است، فدراسیون فوتبال سوئیس حمایت خود را از او پس گرفته و چند مقام بانفوذ فوتبال اروپا خواستار تغییر در مدیریت فیفا شده‌اند.
از طرف دیگر، اینفانتینو حالا یک پیام حمایتی مهم دریافت کرده است:
جهان عرب پشت او ایستاده.
اتحادیه فدراسیون‌های فوتبال عربی پس از هشتادویکمین جلسه هیئت‌مدیره خود در جده، حمایت رسمی‌اش از رئیس فعلی فیفا را اعلام کرد.
این اتحادیه ۲۲ فدراسیون ملی فوتبال را نمایندگی می‌کند و حمایت آن در آستانه انتخابات آینده ریاست فیفا از نظر سیاسی و انتخاباتی اهمیت زیادی دارد.
انتخاب رئیس فیفا با رأی فدراسیون‌های عضو انجام می‌شود.
فیفا ۲۱۱ فدراسیون عضو دارد و هر فدراسیون، فارغ از اندازه و قدرت فوتبالش، یک رأی در اختیار دارد.
یعنی رأی فدراسیون فوتبال فرانسه از نظر عددی همان ارزشی را دارد که رأی یک فدراسیون کوچک‌تر در آسیا، آفریقا یا اقیانوسیه دارد.
به همین دلیل، حمایت بلوک‌های منطقه‌ای برای هر نامزد ریاست فیفا اهمیت فوق‌العاده‌ای پیدا می‌کند.
۲۲ رأی عربی، اگر در روز انتخابات واقعاً در یک مسیر قرار بگیرند، عدد کوچکی نیست.
این حمایت زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم فدراسیون فوتبال کشورهای حوزه خلیج فارس نیز چند روز قبل حمایت خود را از اینفانتینو اعلام کرده بود.
این حمایت هم از صفر شروع نشده است.
در ماه اوت، رؤسای شش فدراسیون عربی از جمله قطر و مراکش نیز به‌صورت علنی از اینفانتینو حمایت کردند.
مراکش اهمیت ویژه‌ای دارد؛ این کشور یکی از میزبانان جام جهانی ۲۰۳۰ است و در سال‌های اخیر نفوذ قابل توجهی در ساختار فوتبال آفریقا و جهان پیدا کرده است.
حالا حمایت اتحادیه فدراسیون‌های عربی نشان می‌دهد پشتیبانی از اینفانتینو دیگر محدود به چند فدراسیون جداگانه نیست و شکل سازمان‌یافته‌تری گرفته است.
در اروپا داستان کاملاً متفاوت است.
یوفا ماه‌هاست یکی از جدی‌ترین منتقدان مدیریت اینفانتینو محسوب می‌شود و مقامات این نهاد اعلام کرده‌اند قصد دارند پیش از پایان مهلت ثبت نامزدها در ماه نوامبر، یک رقیب جدی برای ریاست فیفا معرفی کنند.
الکساندر چفرین، رئیس یوفا، خودش نامزد انتخابات نخواهد شد، اما آشکارا گفته اینفانتینو باید با یک رقیب روبه‌رو شود.
مقام‌های یوفا تأکید کرده‌اند نامزد موردنظرشان نباید فقط یک گزینه نمادین باشد؛ آنها به‌دنبال فردی هستند که واقعاً توان شکست دادن اینفانتینو را داشته باشد.
این یعنی انتخابات بعدی فیفا ممکن است برخلاف دوره‌های گذشته، به یک رقابت واقعی تبدیل شود.
ضربه نمادین بزرگ‌تر چند روز قبل وارد شد.
فدراسیون فوتبال سوئیس که پیش‌تر از نامزدی اینفانتینو حمایت کرده بود، تصمیم خود را تغییر داد و اعلام کرد دیگر از او برای دوره بعدی ریاست فیفا پشتیبانی نمی‌کند.
اهمیت این اتفاق فقط یک رأی نیست.
اینفانتینو متولد سوئیس است و سال‌ها در ساختار فوتبال این کشور و سپس یوفا فعالیت کرده؛ به همین دلیل از دست دادن حمایت کشور خودش از نظر رسانه‌ای و سیاسی پیام مهمی داشت.
درست در چنین شرایطی، حمایت گسترده فدراسیون‌های عربی برای او حکم یک پاسخ فوری را دارد.
ریشه بخش بزرگی از مخالفت‌های اخیر به طرح جنجالی اینفانتینو برای تغییر ساختار تجاری فیفا برمی‌گردد.
او در تابستان طرحی را دنبال کرد که بخشی از منافع تجاری مسابقات فیفا، از جمله جام جهانی، می‌توانست وارد ساختاری با حضور سرمایه‌گذاران خصوصی شود.
این طرح با مخالفت جدی روبه‌رو شد و در نهایت کنار گذاشته شد.
یوفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و کونکاکاف از نحوه شکل‌گیری و پیشبرد این طرح انتقاد کردند و خواستار شفافیت بیشتر شدند.
منتقدان معتقد بودند تصمیمی با چنین ابعاد اقتصادی بزرگی بدون مشورت کافی با ارکان اصلی فوتبال جهان پیش رفته است.
از همان نقطه، اختلاف از یک بحث تجاری عبور کرد و تبدیل به بحران اعتماد در بالاترین سطح مدیریت فوتبال شد.
تنش میان فیفا و یوفا در هفته‌های اخیر شدیدتر هم شده است.
یوفا برای جمع‌آوری مدارک درباره طرح تجاری کنارگذاشته‌شده فیفا به دادگاه فدرال آمریکا مراجعه کرده و احتمال طرح شکایت در سوئیس را بررسی می‌کند.
فیفا در واکنش، یوفا را به راه‌اندازی یک «کمپین اطلاعات نادرست» در آستانه انتخابات متهم کرده است.
یوفا نیز معتقد است تصمیمات مهم در فیفا باید با شفافیت و نظارت بیشتری گرفته شوند.
دیگر نمی‌توان این ماجرا را یک اختلاف اداری ساده نامید.
دو مرکز اصلی قدرت فوتبال جهان عملاً مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند.
اینفانتینو در هفته‌های اخیر تلاش کرده بخشی از فشارها را کنترل کند.
او پیشنهاد داده فرایندهای تصمیم‌گیری فیفا تحت یک بررسی مستقل قرار بگیرد و همچنین بررسی درخواست افزایش پرداخت به فدراسیون‌های عضو را آغاز کرده است.
یوفا و کونکاکاف پیشنهاد داده‌اند از ذخایر مالی حدود ۶ میلیارد دلاری فیفا، در چرخه آینده حداقل ۱۰ میلیون دلار به هر فدراسیون عضو پرداخت شود.
اینفانتینو هنوز با عدد پیشنهادی موافقت قطعی نکرده، اما گفته درخواست افزایش حمایت مالی بررسی خواهد شد.
این موضوع از نظر انتخاباتی هم اهمیت دارد.
برای بسیاری از فدراسیون‌های کوچک‌تر، بودجه توسعه فوتبال مسئله‌ای بسیار ملموس‌تر از دعواهای مدیریتی اروپا و فیفاست.
اینفانتینو همچنان تنها نامزد رسمی انتخابات آینده است.
اما مهلت معرفی نامزدها تا ماه نوامبر ادامه دارد و یوفا به‌صراحت گفته قصد دارد رقیبی برای او پیدا کند.
در یک طرف، بخش مهمی از فوتبال اروپا و برخی مدیران بانفوذ خواستار تغییر هستند.
در طرف دیگر، اینفانتینو از حمایت‌هایی در آفریقا، کشورهای عربی و بخشی از جهان فوتبال برخوردار است.
این دقیقاً همان نقطه‌ای است که انتخابات فیفا را جذاب می‌کند.
رئیس فیفا با رأی هواداران، باشگاه‌ها یا بازیکنان انتخاب نمی‌شود؛ ۲۱۱ فدراسیون درباره آینده قدرت در فوتبال جهان تصمیم می‌گیرند.
حمایت ۲۲ فدراسیون عربی به این معنا نیست که اینفانتینو انتخابات را برده است.
اما در روزهایی که مخالفانش تلاش می‌کنند تصویر رئیس منزوی فیفا را بسازند، این حمایت یک پیام روشن دارد:
اینفانتینو هنوز تنها نیست؛ و جنگ برای تاج فیفا تازه دارد جدی می‌شود.
