عذرخواهی خداداد عزیزی یا فرار از اصل ماجرا؟ هنوز بابت حرفهای خودش عذر نخواسته 
عذرخواهی خداداد عزیزی یا فرار از اصل ماجرا؟ هنوز بابت حرفهای خودش عذر نخواسته 
11 سال پیش در چنین روزی روبرت لواندوفسکی به طور تعویضی وارد زمین شد و 5 گل تو 9 دقیقه رو ثبت کرد! 
حاشیه عجیب در پخش بازی ایران؛ قطع تلویزیونی همزمان با حضور داور زن 
نوستالژی | 12 سال قبل، یکی از دیوانهوارترین بازیهای تاریخ لیگ برتر برگزار شد! تیم امید ایران برای صعود از گروه، مقابل کره شمالی شرایط پیچیدهای نداشت؛ کافی بود مسابقه را نبازد. شاگردان حسین عبدی حتی یک بر صفر هم جلو افتادند، اما بعد از آن چنان فرو ریختند که بازی با نتیجه ۴ بر یک به سود کره شمالی تمام شد و ایران با دست خودش بلیت حذف از بازیهای آسیایی ناگویا را صادر کرد.
به گزارش صبح فوتبالی :
گاهی برای حذف شدن لازم نیست حریف کار خارقالعادهای انجام دهد؛ کافی است خودت همه کارها را برایش انجام بدهی.
تیم امید ایران صبح چهارشنبه در سومین بازی مرحله گروهی مقابل کره شمالی به میدان رفت؛ مسابقهای که قرار بود آخرین قدم برای صعود باشد، اما در نهایت تبدیل شد به نمایشی که هر چه از دقیقههایش گذشت، بیشتر شبیه کلاس آموزشی «چگونه یک موقعیت مناسب را نابود کنیم» شد.
ایران در دقیقه ۱۷ با گل امیرحسین حسینزاده و پاس کسری طاهری به گل رسید.
تا اینجا همهچیز عالی بود؛ ایران جلو افتاده بود و شرایط جدول هم به سود شاگردان عبدی پیش میرفت.
اما ظاهراً تیم امید تصمیم گرفت کار را برای خودش سختتر کند.
کره شمالی در دقیقه ۴۱ بازی را مساوی کرد و تنها سه دقیقه بعد گل دوم را زد. تیمی که برای صعود فقط باید نتیجه را مدیریت میکرد، در فاصله چهار دقیقه همهچیز را تحویل حریف داد و با شکست ۲ بر یک به رختکن رفت.
اگر تصور میشد بین دو نیمه تغییری اتفاق میافتد، دقیقه ۵۱ پاسخ را داد.
کره شمالی گل سوم را زد و فاصله به دو گل رسید. ایران برای تیمی که باید برای بقا در مسابقات حمله میکرد، تقریباً هیچ نشانی از یک تیم تشنه بازگشت نداشت.
در دقیقه ۶۸ نیز گل چهارم وارد دروازه ایران شد تا نتیجه به ۴ بر یک برسد.
از یک بر صفر جلو بودن و در آستانه صعود قرار داشتن، به شکست چهار بر یک و حذف شدن؛ این مسیر را تیم امید در کمتر از یک ساعت طی کرد.
آمار مسابقه هم بخش جالب ماجراست.
ایران ۵۶ درصد مالکیت توپ داشت، کره شمالی ۴۴ درصد.
اگر فوتبال با مالکیت توپ تعیین میشد، شاید میشد بعد از بازی جشن گرفت؛ مشکل اینجاست که هنوز نتیجه را با گل حساب میکنند.
ایران در کل مسابقه فقط ۳ شوت زد. کره شمالی ۸ بار شوت کرد و ۵ ضربه در چارچوب داشت؛ چهار تای آنها هم گل شد.
یعنی حریف نه توپ بیشتری داشت، نه احتیاج داشت نمایشی عجیب ارائه کند؛ فقط بلد بود وقتی به دروازه میرسد چه کار کند.
ایران مسابقات را با برد ۳ بر یک مقابل امارات شروع کرده بود.
بازی دوم برابر چین صفر بر صفر شد و تیم عبدی همچنان شرایط مناسبی برای صعود داشت.
اما همه آن امتیازها و امیدها در بازی سوم دود شد.
تیمی که قرار بود با نسل آینده فوتبال ایران نتیجه بگیرد، در مهمترین مسابقه مرحله گروهی چهار گل از کره شمالی خورد و از مسابقات کنار رفت.
وقتی یک بر صفر جلو هستی، وقتی شرایط صعود در اختیار خودت است و وقتی در نهایت چهار گل دریافت میکنی، دیگر صحبت کردن از بدشانسی چندان جدی نیست.
این شکست حاصل یک فروپاشی کامل در همان مسابقهای بود که تیم امید بیش از هر زمان دیگری به تمرکز و مدیریت بازی نیاز داشت.
کره شمالی ایران را حذف کرد، اما حقیقت تلختر این است که تیم امید بیش از هر چیز، خودش را حذف کرد.
از یک بر صفر به چهار بر یک؛ خلاصهای کوتاه از یک صبح طولانی و تلخ برای فوتبالی که باز هم قرار بود «امید» آیندهاش باشد.
