مورینیو در دربی قافیه را باخت؛ رئال بی‌برنامه، امباپه تنها و تعویض‌هایی که دیر جواب دادند

ژوزه مورینیو در یکی از مهم‌ترین آزمون‌های ابتدای فصل رئال مادرید شکست خورد. کارت قرمز دین هویسن بدون تردید شرایط دربی را عوض کرد، اما واکنش رئال بعد از ۱۰ نفره شدن نیز نتوانست نشانی از یک برنامه روشن برای مدیریت بحران داشته باشد؛ اتلتیکو ظرف ۹ دقیقه دو گل زد و تیم مورینیو تازه در دقیقه ۸۹ توانست یکی از آنها را جبران کند.

به گزارش صبح فوتبالی :

کارت قرمز دقیقه ۵۰ دین هویسن بهترین توضیح برای دشوار شدن مسابقه رئال است، اما نمی‌تواند تمام اتفاقات متروپولیتانو را توضیح دهد.

تیمی که برای قهرمانی لالیگا بسته شده، باید حتی با ۱۰ نفر هم بتواند چند دقیقه مسابقه را کنترل کند، سرعت بازی را پایین بیاورد و اجازه ندهد حریف بلافاصله ضربه دوم را وارد کند. رئال این کار را نکرد.

تنها سه دقیقه بعد از اخراج، گریمالدو از روی نقطه پنالتی گل زد و شش دقیقه بعد جاناتان دیوید نتیجه را ۲ بر صفر کرد.

ژوزه مورینیو، سرمربی جدید رئال مادرید، در حال گفتگو با بازیکنان جوان تیم (شامل ژوان مارتینز با پیراهن شماره ۶) در جریان نخستین مسابقه دوستانه پیش‌فصل مقابل فیورنتینا در اوت ۲۰۲۶

واکنش مورینیو؛ حذف دو مهره هجومی در یک دقیقه

مورینیو در دقیقه ۵۴ تصمیم گرفت وینیسیوس و آردا گولر را همزمان از زمین خارج کند.

درک نیاز به تقویت ساختار دفاعی بعد از اخراج هویسن ساده است، اما نتیجه این تصمیم نیز روشن بود: رئال بخش مهمی از قدرت حمل توپ، دریبل و انتقال سریع خود را از دست داد.

کیلیان امباپه در جلو بیشتر تنها ماند و اتلتیکو توانست با اطمینان بیشتری بازی را مدیریت کند.

وقتی عقب هستید، ۱۰ نفره شدن الزاماً به این معنا نیست که باید تقریباً تمام ابزارهای خلاقیت را از زمین خارج کنید. رئال بعد از این تغییرات برای مدت زیادی فاقد تهدید جدی بود.

برناردو سیلوا دیر آمد، اما سریع اثر گذاشت

یکی از مهم‌ترین سؤال‌های این مسابقه به دقیقه ۸۲ مربوط می‌شود.

مورینیو برناردو سیلوا را تنها هشت دقیقه مانده به پایان وقت قانونی به جای بلینگام وارد زمین کرد. هفت دقیقه بعد، همین بازیکن پاس گل رودیگر را ارسال کرد.

این تأثیر سریع یک سؤال ساده ایجاد می‌کند: چرا بازیکنی با چنین توانایی در خلق موقعیت، زمانی وارد زمین شد که رئال تقریباً فرصت جبران را از دست داده بود؟

رئال بعد از گل دقیقه ۸۹ نشان داد هنوز می‌تواند دروازه اتلتیکو را تهدید کند، اما آن فشار خیلی دیر شکل گرفت.

امباپه بدون سرویس ماند

مورینیو مسابقه را با وینیسیوس، بلینگام، گولر و امباپه آغاز کرد؛ چهار بازیکنی که روی کاغذ ظرفیت بالایی برای ساخت موقعیت دارند.

اما پس از اخراج، وینیسیوس و گولر بلافاصله بیرون رفتند و بلینگام نیز در دقیقه ۸۲ تعویض شد. امباپه با نمره ۶.۲ مسابقه را تمام کرد و نتوانست روی نتیجه تأثیر بگذارد.

مشکل فقط عملکرد مهاجم فرانسوی نبود؛ ساختار رئال نیز بعد از ۱۰ نفره شدن نتوانست توپ‌های مناسب و منظم به او برساند.

سیمئونه بازی را مدیریت کرد، مورینیو دنبال بازی دوید

تفاوت دو نیمکت بعد از گل دوم قابل مشاهده بود.

سیمئونه جاناتان دیوید را در دقیقه ۶۲ بیرون کشید و خولیان آلوارز را وارد کرد. سپس آدمولا لوکمن را به زمین فرستاد و در دقایق پایانی نیز با دو تعویض دیگر ساختار تیمش را تازه نگه داشت.

در سمت مقابل، مورینیو بیشتر در حال واکنش به اتفاقات مسابقه بود. کاماوینگا دقیقه ۷۱ وارد شد و برناردو سیلوا تا دقیقه ۸۲ منتظر ماند.

برای مربی‌ای که بخش بزرگی از اعتبارش را با مدیریت مسابقات بزرگ ساخته، این دربی از نظر زمان‌بندی تغییرات شب خوبی نبود.

کابوس متروپولیتانو دوباره برگشت

رئال برای شکستن روند ضعیف سال‌های اخیر خود در خانه اتلتیکو وارد زمین شده بود، اما دوباره بدون امتیاز خارج شد.

کارت قرمز هویسن قطعاً تأثیرگذارترین اتفاق بازی بود؛ با این حال تیم مورینیو بعد از آن هم نتوانست مسابقه را به شکلی کنترل‌شده مدیریت کند. فاصله میان گل اول و دوم اتلتیکو فقط شش دقیقه بود و واکنش هجومی جدی رئال زمانی شکل گرفت که ساعت از دقیقه ۸۰ گذشته بود.

برای تیمی با امباپه، وینیسیوس، بلینگام، والورده، برناردو سیلوا و کاماوینگا، اینکه امید اصلی بازگشت در دقیقه ۸۹ از گل یک مدافع میانی شکل بگیرد، تصویری مطلوب از برنامه هجومی سرمربی ارائه نمی‌کند.