«مسی کوچک» منچستریونایتد درخواست جدایی داد؛ رئال و بارسا در کمین جیجی گابریل
«مسی کوچک» منچستریونایتد درخواست جدایی داد؛ رئال و بارسا در کمین جیجی گابریل
طلسم الچه شکست؛ امباپه دقیقه ۳۳ به تنها تیم بیگلش در لالیگا گل زد
خلاصه بازی آرسنال مقابل ایپسویچ | جام اتحادیه انگلیس
خلاصه بازی رئال مادرید مقابل الچه | لالیگای اسپانیا قرارداد دنیل گرا با پرسپولیس همچنان یکی از بحثبرانگیزترین پروندههای مدیریتی این باشگاه است. رقم بالا، ابهام درباره شرایط فصل دوم و مهمتر از همه امضای همه اعضای هیاتمدیره پای قرارداد، حالا این سؤال را ایجاد کرده که این انتقال بر چه مبنای فنی و اقتصادی تأیید شده است.
به گزارش صبح فوتبالی :
ماجرای قرارداد دنیل گرا هر روز ابعاد تازهای پیدا میکند و حالا توجهها بیش از خود بازیکن، به نحوه تصویب و تأیید این قرارداد در باشگاه پرسپولیس جلب شده است.
در صفحات پایانی قرارداد، امضای همه اعضای هیاتمدیره دیده میشود؛ موضوعی که باعث شده پرسش اصلی از سطح مدیرعامل یا مدیر ورزشی فراتر برود و کل هیاتمدیره را درگیر کند.
وجود امضای تمام اعضای هیاتمدیره باعث شده این سؤال مطرح شود که آیا قرارداد گرا صرفاً یک قرارداد معمول بازیکن بوده یا شرایط خاص آن نیاز به تأیید جمعی داشته است.
اگر این امضاها تشریفاتی بوده، باید مشخص شود چرا چنین فرآیندی برای این قرارداد طی شده و اگر نقش واقعی در تأیید قرارداد داشته، اعضای هیاتمدیره بر اساس چه گزارشهایی تصمیم به امضا گرفتهاند.
از رقم قرارداد گرفته تا شرایط فصل دوم، میزان بازی، کیفیت فنی و سوابق بازیکن، همه میتوانند بخشی از مستنداتی باشند که انتظار میرود پیش از تأیید چنین قراردادی بررسی شده باشند.
یکی از مهمترین ابهامات، رقم بیش از یک میلیون دلاری قرارداد این بازیکن است.
انتقاد اصلی این نیست که چرا پرسپولیس بازیکن خارجی جذب کرده، بلکه این پرسش مطرح است که آیا خروجی فنی گرا متناسب با رقمی بوده که باشگاه برای او پرداخت کرده است یا نه.
اگر مدیران وقت پرسپولیس معتقد بودهاند این بازیکن ارزش چنین قراردادی را داشته، ارائه گزارش فنی و جزئیات فرآیند ارزیابی میتواند بخش بزرگی از ابهامات را برطرف کند.
بخش دیگری از انتقادات به شرایط فصل دوم قرارداد مربوط میشود.
طبق اطلاعات مطرحشده، بخشی از تعهدات مالی فصل دوم آنطور که انتظار میرود به میزان بازی یا عملکرد فنی بازیکن وابسته نشده و همین مسئله این سؤال را ایجاد کرده که آیا منافع باشگاه به اندازه کافی در قرارداد لحاظ شده است یا نه.
در قراردادهای بازیکنان خارجی، معمولاً شروط عملکردی میتواند ریسک باشگاه را کاهش دهد؛ بهخصوص زمانی که رقم قرارداد قابل توجه باشد.
یکی از نکات جنجالی پرونده گرا، شباهتی است که برخی میان نحوه امضای این قرارداد و قرارداد مارک ویلموتس مطرح کردهاند.
در پرونده ویلموتس نیز امضای جمعی مدیران وقت فوتبال ایران یکی از موضوعات مورد بحث بود و حالا امضای همه اعضای هیاتمدیره پرسپولیس، دوباره بحث مسئولیت جمعی در قراردادهای پرهزینه را زنده کرده است.
البته این دو پرونده از نظر ماهیت، مبلغ و شرایط حقوقی یکسان نیستند، اما نقطه مشترک مورد توجه منتقدان، تأیید جمعی یک قرارداد پرحاشیه است.
اظهارات اخیر مدیرعامل پرسپولیس نیز نتوانسته حاشیهها را متوقف کند.
اشاره به قراردادهای گرانتر سایر باشگاهها با انتقاد روبهرو شده، زیرا رقم قرارداد دیگر تیمها پاسخ مستقیمی به پرسشهای موجود درباره قرارداد گرا محسوب نمیشود.
موضوع اصلی این است که پرسپولیس بر چه مبنایی این قرارداد را بسته و چرا ساختار مالی و فنی آن به شکلی تنظیم شده که امروز تا این اندازه مورد سؤال قرار گرفته است.
پرسشهای اصلی همچنان مشخصاند:
چه کسی دنیل گرا را پیشنهاد داد؟ گزارش فنی او چه بود؟ مبلغ قرارداد چگونه تعیین شد؟ چه کسی مذاکره نهایی را انجام داد؟ شرایط فصل دوم بر چه اساسی نوشته شد و چرا همه اعضای هیاتمدیره قرارداد را امضا کردند؟
پاسخ روشن به همین پرسشها میتواند بخش بزرگی از حاشیههای این پرونده را پایان دهد.
در شرایطی که پرسپولیس یکی از پرهوادارترین باشگاههای فوتبال ایران است، نحوه هزینهکرد منابع مالی و فرآیند تصمیمگیری درباره قراردادهای سنگین، موضوعی است که طبیعتاً زیر ذرهبین قرار میگیرد.
ماجرای دنیل گرا تا زمانی که جزئیات اصلی فرآیند جذب، رقم قرارداد، شرایط فصل دوم و نقش مدیران در تأیید آن شفاف نشود، احتمالاً همچنان یکی از پروندههای باز باشگاه پرسپولیس باقی خواهد ماند.