اختصاصی | دربی منچستر زیر ذره‌بین؛ سلاح پنهان یونایتد برای زمین‌گیر کردن سیتی

به گزارش صبح فوتبالی :

اولدترافورد آماده یکی از مهم‌ترین مسابقات هفته چهارم لیگ برتر انگلیس است؛ جایی که منچستریونایتد و منچسترسیتی در شرایطی متفاوت اما با انگیزه‌ای یکسان برای برد وارد دربی می‌شوند.

سیتی تحت هدایت انزو مارسکا فصل را بدون لغزش شروع کرده و هر سه مسابقه نخست لیگ برتر را برده است. تیم مارسکا بعد از پیروزی‌های لیگ، در لیگ قهرمانان اروپا هم پورتو را ۲ بر صفر شکست داد و حالا با اعتمادبه‌نفس بالایی وارد اولدترافورد می‌شود.

در سوی دیگر، یونایتدِ مایکل کریک از سه مسابقه ابتدایی لیگ یک برد، یک تساوی و یک شکست دارد؛ اما آمار هجومی سرخ‌ها تصویری بسیار متفاوت از جایگاهشان در جدول ارائه می‌دهد.

یونایتد در سه هفته نخست ۶۸ شوت داشته و امید گل این تیم به ۷.۳ رسیده است. به زبان ساده، مشکل اصلی تیم کریک ساختن موقعیت نیست؛ مسئله تبدیل کردن موقعیت‌ها به گل و البته کنترل بهتر لحظاتی است که توپ از دست می‌رود.

همین موضوع باعث می‌شود دربی امروز بسیار نزدیک‌تر از چیزی باشد که جدول نشان می‌دهد.

مارسکا می‌خواهد توپ را بگیرد؛ کریک منتظر فضای پشت سر اوست

فلسفه مارسکا تفاوت بنیادی زیادی با فوتبال مالکانه سال‌های اخیر سیتی ندارد.

سیتی هنگام مالکیت تلاش می‌کند با اضافه شدن یکی از مدافعان کناری به مرکز، ساختاری شبیه ۳-۲-۲-۳ ایجاد کند. تعداد زیاد بازیکنان در مناطق مرکزی باعث می‌شود تیم بتواند توپ را حفظ کند و سپس وینگرها را در موقعیت‌های یک مقابل یک قرار دهد.

اما همین ساختار یک خطر دارد.

وقتی سیتی با نفرات زیاد جلو می‌رود، فضای بزرگی پشت مدافعان ایجاد می‌شود؛ فضایی که دقیقاً مناسب بازیکنانی مانند مارکوس رشفورد و برایان امبومو است.

یونایتد برای خطرناک شدن لزوماً نیازی به ۶۰ درصد مالکیت ندارد. اگر کوبی ماینو، یوری تیلمانس یا برونو فرناندز بتوانند پرس اولیه سیتی را با یک یا دو پاس بشکنند، مهاجمان یونایتد فضای وسیعی برای حمله خواهند داشت.

این احتمالاً مهم‌ترین نقشه کریک برای دربی است.

چرا امبومو می‌تواند کابوس سیتی شود؟

یکی از جذاب‌ترین دوئل‌های مسابقه در سمت راست خط حمله یونایتد شکل می‌گیرد.

برایان امبومو در شروع فصل نشان داده فقط یک وینگر کنار خط نیست. او دائماً پشت مدافعان فرار می‌کند، به داخل محوطه می‌زند و حتی در ضدحملات می‌تواند نقش مهاجم دوم را داشته باشد.

اگر سیتی خط دفاع خود را نزدیک میانه زمین مستقر کند، یونایتد به دنبال پاس مستقیم به فضای پشت سر گواردیول و مدافعان مرکزی خواهد بود.

کلید کار، زمان پاس است.

اگر برونو یا ماینو چند ثانیه دیر تصمیم بگیرند، تله آفساید سیتی حمله را از بین می‌برد. اگر پاس در زمان مناسب ارسال شود، دوناروما ممکن است بارها مجبور شود از دروازه خارج شود.

بزرگ‌ترین سؤال کریک؛ کنیا یا ششکو؟

کریک یک تصمیم بسیار مهم دیگر نیز دارد؛ ماتئوس کنیا یا بنجامین ششکو؟

ترکیب احتمالی نشان می‌دهد کنیا شانس بیشتری برای شروع مسابقه دارد و از نظر تاکتیکی هم انتخاب او قابل درک است.

کنیا مهاجمی نیست که ۹۰ دقیقه بین دو مدافع مرکزی بایستد. او عقب می‌آید، توپ می‌گیرد و تلاش می‌کند یکی از مدافعان سیتی را از جای خود بیرون بکشد.

اگر روبن دیاز یا مارک گوئهی همراه کنیا جلو بیاید، فضای ایجادشده می‌تواند در اختیار رشفورد و امبومو قرار بگیرد.

اما ششکو گزینه کاملاً متفاوتی است.

مهاجم اسلوونیایی روی آخرین خط دفاع حرکت می‌کند، قدرت سرزنی دارد و برای حمله مستقیم به فضای پشت مدافعان مناسب‌تر است.

همین تفاوت یک برگ برنده مهم به کریک می‌دهد. یونایتد می‌تواند مسابقه را با کنیا آغاز کند و اگر بازی نیاز به حضور یک شماره ۹ کلاسیک داشت، ششکو را وارد زمین کند.

تغییر کنیا به ششکو بدون تغییر کلی سیستم، نوع مسئله‌ای که مدافعان سیتی باید حل کنند را کاملاً عوض می‌کند.

هالند؛ یک اشتباه و تمام

در سوی دیگر میدان اما یونایتد باید با تهدیدی روبه‌رو شود که پیچیدگی زیادی ندارد ولی مهار آن فوق‌العاده دشوار است: ارلینگ هالند.

مهاجم نروژی در هفت بازی لیگ برتری برابر یونایتد هشت گل زده است.

هالند معمولاً برای اثرگذاری به لمس توپ زیادی احتیاج ندارد. کافی است مدافعان یونایتد برای یک لحظه فاصله میان خودشان را از دست بدهند یا ارسال از کناره‌ها بدون فشار انجام شود.

هری مگوایر در نبردهای هوایی می‌تواند گزینه مناسبی مقابل هالند باشد و لیساندرو مارتینز نیز توانایی خوبی در پیش‌بینی حرکت مهاجم دارد؛ اما مشکل زمانی ایجاد می‌شود که هالند بین مدافع میانی و دفاع کناری حرکت کند.

اگر مگوایر بیش از حد به سمت توپ کشیده شود، فضای پشت سر او به منطقه مورد علاقه مهاجم نروژی تبدیل خواهد شد.

به همین دلیل مهار هالند فقط وظیفه دو مدافع مرکزی نیست. ماینو و تیلمانس باید مسیر پاس به مهاجم سیتی را قبل از رسیدن توپ ببندند.

ماینو مقابل الیوت اندرسون؛ نبردی که دربی را کنترل می‌کند

شاید مهم‌ترین دوئل واقعی مسابقه نه در محوطه جریمه، بلکه در میانه میدان شکل بگیرد.

کوبی ماینو شروع بسیار خوبی زیر نظر کریک داشته و دوباره تبدیل به بازیکنی شده که می‌تواند هم از فشار خارج شود و هم توپ را پس بگیرد.

در سمت مقابل، الیوت اندرسون خیلی سریع تبدیل به یکی از مهره‌های کلیدی سیتی شده است.

اندرسون در شروع فصل حجم بسیار بالایی از پاس‌های سیتی را مدیریت کرده و در حمل توپ و شکستن خطوط نیز عملکرد برجسته‌ای داشته است.

اگر ماینو اجازه بدهد اندرسون آزادانه توپ بگیرد و جهت بازی را تغییر دهد، یونایتد به مرور عقب رانده خواهد شد.

اما اگر سرخ‌ها بتوانند او را هنگام دریافت توپ تحت فشار بگذارند، ساخت بازی سیتی مختل می‌شود و فرصت ضدحمله به وجود می‌آید.

این همان جایی است که دربی می‌تواند برنده خود را پیدا کند.

برونو؛ بازیکنی که سیتی نباید آزادش بگذارد

برونو فرناندز هنوز مهم‌ترین مغز خلاق یونایتد است.

تفاوت این فصل این است که کریک تلاش کرده او را تا حد امکان نزدیک‌تر به دروازه نگه دارد. وجود بازیکنانی مانند ماینو و تیلمانس باعث شده برونو کمتر مجبور باشد برای دریافت توپ تا کنار مدافعان عقب بیاید.

هرچه برونو نزدیک‌تر به محوطه جریمه توپ بگیرد، خطرناک‌تر است.

فضای بین هافبک دفاعی و مدافعان مرکزی سیتی همان منطقه‌ای است که او به دنبال آن خواهد بود. اگر اندرسون برای پرس ماینو جلو برود و یکی از مدافعان نیز مجبور شود کنیا را دنبال کند، برونو می‌تواند در فضای ایجادشده صاحب توپ شود.

از آنجا فقط یک پاس دقیق کافی است تا رشفورد یا امبومو پشت دفاع سیتی قرار بگیرند.

نقطه ضعف نگران‌کننده یونایتد؛ شروع‌های بد

یونایتد از نظر هجومی خطرناک بوده، اما در دفاع هنوز قابل اعتماد نیست.

سرخ‌ها در سه هفته نخست لیگ شش گل دریافت کرده‌اند و نکته نگران‌کننده این است که نیمی از این گل‌ها در ۱۵ دقیقه ابتدایی مسابقات وارد دروازه‌شان شده است.

مقابل سیتی چنین شروعی می‌تواند مرگبار باشد.

اگر تیم مارسکا زود به گل برسد، شرایط کاملاً به سود میهمان تغییر می‌کند. سیتی می‌تواند توپ را نگه دارد و یونایتد مجبور می‌شود خطوط خود را جلو ببرد؛ سناریویی که فضای بیشتری برای هالند و وینگرهای سیتی ایجاد خواهد کرد.

کریک احتمالاً بیش از هر چیز از تیمش می‌خواهد ۲۰ دقیقه نخست را با تمرکز بالا پشت سر بگذارد.

سیتی آماده‌تر است، اما بدون نقص نیست

سه برد از سه مسابقه لیگ و پیروزی مقابل پورتو نشان می‌دهد سیتی از نظر نتیجه شرایط بسیار خوبی دارد، اما عملکرد دفاعی این تیم کاملاً بی‌نقص نبوده است.

شاگردان مارسکا در بعضی مسابقات موقعیت‌های باکیفیتی به حریف داده‌اند و استفاده از خط دفاع بالا همچنان یک ریسک محاسبه‌شده است.

جرمی دوکو نیز این مسابقه را از دست می‌دهد، هرچند نیکو اورایلی به آمادگی کامل رسیده و در اختیار مارسکا خواهد بود.

سیتی همچنین نسبت به یونایتد زمان بیشتری برای ریکاوری داشته است؛ آبی‌ها سه‌شنبه در پرتغال بازی کردند، در حالی که یونایتد پنجشنبه شب مقابل صباح باکو به میدان رفت. این اختلاف استراحت ممکن است در ۲۰ دقیقه پایانی مسابقه اهمیت پیدا کند.

سابقه اخیر دربی به یونایتد امید می‌دهد

برتری فعلی سیتی نباید باعث شود سابقه نزدیک اخیر فراموش شود.

سیتی تنها یکی از چهار دربی لیگ برتری اخیر را برده و یونایتد در آخرین مسابقه دو تیم در اولدترافورد با نتیجه ۲ بر صفر پیروز شد.

آن مسابقه یکی از اولین نمایش‌های مهم تیم کریک بود و نشان داد او می‌تواند برای بازی مقابل تیمی مالکانه، برنامه مشخص داشته باشد.

اگرچه این بار سیتی با مارسکا تغییراتی داشته، اما اصول اصلی همچنان مشابه است: مالکیت، اشغال مرکز زمین و خط دفاع بالا.

بنابراین تجربه دربی قبلی برای کریک بی‌اهمیت نیست.

سناریوی احتمالی دربی منچستر

احتمالاً سیتی مالکیت بیشتری خواهد داشت و یونایتد در دقایق ابتدایی برای پرس دیوانه‌وار جلو نمی‌رود.

کریک به‌جای باز کردن زمین، ممکن است بلوک میانی خود را حفظ کند و زمانی فشار را آغاز کند که توپ به مدافع کناری یا هافبک پشت به دروازه سیتی برسد.

هدف مشخص خواهد بود: توپ‌گیری و انتقال سریع به رشفورد و امبومو.

در سوی دیگر مارسکا تلاش می‌کند با کشاندن یونایتد به یک سمت، بازی را سریع به جناح مخالف منتقل کند و از فاصله میان دفاع کناری و مدافع مرکزی استفاده کند.

اگر سیتی موفق شود یونایتد را برای مدت طولانی عقب نگه دارد، هالند به مرور فرصت خود را پیدا خواهد کرد.

اگر مسابقه باز شود، شانس یونایتد بیشتر می‌شود.

این شاید مهم‌ترین نکته پیش از شروع بازی باشد: سیتی تیم بهتری برای کنترل مسابقه است، اما یونایتد تیم خطرناک‌تری برای یک مسابقه بی‌نظم و رفت‌وبرگشتی خواهد بود.

پیش‌بینی اختصاصی دربی منچستر

روی کاغذ سیتی کمی جلوتر است. مدل آماری Opta نیز شانس پیروزی سیتی را حدود ۴۵ درصد و شانس یونایتد را حدود ۳۱ درصد ارزیابی کرده است.

اما فاصله دو تیم آن‌قدر نیست که بتوان سیتی را برنده قطعی دانست.

میزبانی یونایتد، فرم خوب برونو، سرعت امبومو و رشفورد و سابقه موفق کریک در آخرین دربی اولدترافورد، احتمال غافلگیری را زنده نگه می‌دارد.

از طرف دیگر، فرم هالند و انسجام بیشتر سیتی باعث می‌شود انتخاب نهایی همچنان کمی به سمت تیم مارسکا باشد.

پیش‌بینی نتیجه: منچستریونایتد ۱ - ۲ منچسترسیتی

اما اگر یونایتد بتواند ۲۰ دقیقه ابتدایی را بدون گل خورده پشت سر بگذارد و فضای پشت دفاع سیتی را هدف بگیرد، تساوی یا حتی برد میزبان اصلاً سناریوی دور از ذهنی نخواهد بود.

دربی منچستر یکشنبه ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ از ساعت ۱۹:۰۰ به وقت ایران در ورزشگاه اولدترافورد برگزار می‌شود.