پاکسازی بزرگ در اولدترافورد؛ منچستریونایتد ۶۸۵ حساب بلیت را محروم کرد

به گزارش صبح فوتبالی :

باشگاه می‌گوید هدفش مقابله با فروش سازمان‌یافته و سودجویی از بلیت‌های اولدترافورد است. بخشی از هواداران اما روایت کاملاً متفاوتی دارند: آنها معتقدند در این عملیات، هواداران قدیمی هم بدون شفافیت کافی مجازات شده‌اند.

این دیگر فقط دعوای چند دلال بیرون ورزشگاه نیست.

منچستریونایتد سیستم فروش و انتقال بلیت خودش را زیر تیغ برده است.

۱۶۱۷ حساب زیر ذره‌بین رفت

ماجرا از تابستان شروع شد.

منچستریونایتد در ماه جولای تحقیق گسترده‌ای درباره فعالیت غیرعادی حساب‌های مرتبط با بلیت آغاز کرد و در مجموع ۱۶۱۷ حساب را بررسی کرد.

طبق گزارش رویترز، در پایان بررسی‌ها ۶۸۵ حساب محروم شدند و برای ۴۶۴ مورد دیگر اخطار یا محدودیت سبک‌تری در نظر گرفته شد. بخشی از پرونده‌ها نیز پس از ارائه توضیحات قابل قبول از سوی هواداران بسته شد.

باشگاه تأکید کرده محرومیت‌ها فقط در مواردی صادر شده که شواهد جدی درباره سوءاستفاده از سیستم بلیت برای منفعت مالی وجود داشته است.

یعنی از نگاه یونایتد، هدف اصلی هواداری که یک مسابقه را نمی‌رود و بلیتش را به دوستش می‌دهد نیست.

هدف، شبکه‌هایی است که بلیت‌ها را جمع‌آوری و با قیمت بالاتر در بازار غیررسمی می‌فروشند.

چرا یونایتد این‌قدر سختگیر شده؟

بلیت بازی‌های منچستریونایتد، مخصوصاً مسابقات مهم اولدترافورد، تقاضای بسیار بالایی دارد.

همین تقاضا سال‌ها بازار فروش مجدد غیرمجاز را داغ نگه داشته است.

باشگاه اجازه انتقال یا بازفروش بلیت را فقط از مسیرهای تعیین‌شده خودش می‌دهد. طبق دستورالعمل رسمی یونایتد، انتقال، تبلیغ یا فروش بلیت خارج از سیستم‌های مجاز می‌تواند به محرومیت یک‌ساله منجر شود.

در سطوح شدیدتر یا در صورت تکرار تخلف، حتی مجازات‌های طولانی‌تر هم در دستورالعمل باشگاه وجود دارد.

پس از نظر مقررات داخلی یونایتد، برخورد با فروش غیرمجاز موضوع تازه‌ای نیست.

چیزی که این بار داستان را بزرگ کرده، مقیاس برخورد است.

هواداران: ما را مثل متهم بازرسی کردند

اعتراض‌ها البته از همان شروع تحقیقات آغاز شد.

گروه‌های هواداری منچستریونایتد در تابستان گفته بودند بعضی دارندگان بلیت فصل بعد از مشاهده فعالیت روی چند دستگاه یا انتقال متعدد بلیت، مجبور شده‌اند برای اثبات هویت و توضیح نحوه استفاده از حسابشان مدارک ارائه کنند.

در یک بیانیه مشترک، گروه‌های هواداری گفته بودند با دلالی حرفه‌ای و سوءاستفاده مالی مخالف‌اند، اما احساس می‌کنند بخشی از هواداران عادی «مانند مظنون» بازرسی شده‌اند.

گروه The 1958 هم بعد از اعلام نتایج نهایی، برخورد باشگاه را بیش از حد سختگیرانه توصیف کرده و درباره شفافیت روند رسیدگی و حق دفاع هواداران سؤال مطرح کرده است.

اینجاست که پرونده از یک مبارزه ساده با دلالی پیچیده‌تر می‌شود.

تقریباً هیچ هواداری از بازار سیاه بلیت دفاع نمی‌کند.

دعوا بر سر این است که باشگاه چطور تشخیص داده چه کسی دلال است و چه کسی فقط از حسابش به شکلی غیرمعمول استفاده کرده.

آیا ۶۸۵ نفر واقعاً دلال بودند؟

جواب دقیق این سؤال را هنوز نمی‌توان داد.

باشگاه می‌گوید برای صدور محرومیت، شواهد جدی از سوءاستفاده مالی پیدا کرده است. در عین حال، خودش هم تعداد زیادی از پرونده‌ها را بعد از بررسی یا توضیحات هواداران بدون محرومیت سنگین بسته است.

همین نکته نشان می‌دهد سیستم شناسایی اولیه لزوماً به معنای اثبات تخلف نبوده است.

مثلاً یونایتد در مرحله اول حساب‌هایی را که از دستگاه‌های متعدد برای ورود، انتقال یا مدیریت بلیت استفاده می‌کردند مشکوک تلقی کرده بود. اما یک خانواده، گروه دوستان یا فردی که بلیت چند نفر را مدیریت می‌کند هم ممکن است چنین الگویی داشته باشد.

پس تفاوت مهمی میان «حساب مشکوک» و «حساب متخلف» وجود دارد.

باشگاه می‌گوید در صدور حکم نهایی این تفاوت را رعایت کرده؛ منتقدان هنوز قانع نشده‌اند.

یک جنگ اقتصادی هم پشت ماجراست

بلیت اولدترافورد فقط ابزار ورود به ورزشگاه نیست.

یک کالای کمیاب است.

وقتی قیمت رسمی پایین‌تر از آن چیزی است که بازار آزاد حاضر است بپردازد، همیشه انگیزه برای فروش مجدد ایجاد می‌شود.

این دقیقاً همان بازاری است که باشگاه می‌خواهد کنترل کند.

اگر هزاران بلیت از دست هواداران واقعی خارج و وارد بازار غیررسمی شود، نتیجه فقط افزایش قیمت نیست؛ اعضای رسمی باشگاه هم شانس کمتری برای خرید بلیت پیدا می‌کنند.

پس استدلال یونایتد قابل فهم است:

اگر سیستم کنترل نشود، دلال از هوادار واقعی جلو می‌زند.

اما باشگاه در طرف دیگر باید ثابت کند مبارزه با بازار سیاه به مجازات گسترده هوادارانی که تخلف تجاری نکرده‌اند تبدیل نمی‌شود.

ماجرا درست قبل از دربی منچستر

زمان این خبر هم جالب است.

یونایتد پنجشنبه شب در لیگ قهرمانان با نتیجه ۴ بر صفر صباح را شکست داد و حالا باید برای دربی منچستر آماده شود؛ مسابقه‌ای که همیشه یکی از پرتقاضاترین بازی‌های فصل اولدترافورد است.

یعنی درست در آستانه مسابقه‌ای که ارزش بلیت در بازار غیررسمی می‌تواند به‌شدت بالا برود، باشگاه پیام روشنی فرستاده:

دور زدن سیستم بلیت می‌تواند هزینه سنگینی داشته باشد.

این اتفاقی نیست که از نظر مدیریتی نادیده گرفته شود.

تحلیل صبح فوتبالی؛ اصل برخورد درست است، شیوه اجرا باید شفاف باشد

در اصل ماجرا، موضع سختگیرانه منچستریونایتد قابل دفاع است.

کسی که بلیت هواداری را برای سود مالی جمع می‌کند و چند برابر قیمت می‌فروشد، عملاً فرصت حضور در ورزشگاه را از هوادار واقعی می‌گیرد.

باشگاه حق دارد مقابل چنین شبکه‌ای بایستد.

اما وقتی ۶۸۵ حساب را محروم می‌کنی، دیگر نمی‌توانی فقط بگویی سیستم ما آنها را متخلف شناخته است.

هوادار حق دارد بداند معیارها چه بوده، چه مدرکی علیه او وجود داشته و مسیر اعتراض چگونه است.

خود یونایتد در دستورالعمل رسمی‌اش فرایند تجدیدنظر را پیش‌بینی کرده و گفته هیئت رسیدگی به اعتراض باید دست‌کم دو نماینده مستقل داشته باشد.

حالا همان سازوکار باید نشان دهد فقط روی کاغذ نیست.

مبارزه با دلالی لازم است.

اما اگر هوادار وفاداری که سال‌ها بلیت فصل داشته احساس کند یک الگوریتم یا الگوی ورود دیجیتال یک‌شبه او را دلال معرفی کرده، باشگاه مشکل تازه‌ای برای خودش ساخته است.

منچستریونایتد می‌خواهد اولدترافورد را از بازار سیاه پس بگیرد.

فقط نباید در این عملیات، بخشی از همان هوادارانی را از دست بدهد که اولدترافورد به خاطر آنها اولدترافورد شده است.