انقلاب انضباطی مورینیو در رئال مادرید؛ سه خط قرمز تازه برای ستاره‌های کهکشانی

به گزارش صبح فوتبالی :

ژوزه مورینیو برگشته و ظاهراً قصد ندارد برای تغییر رئال مادرید تا شروع رسمی فصل صبر کند.

مورینیو ۱۳ سال پس از پایان دوره نخست حضورش در سانتیاگو برنابئو، در ماه ژوئن با قراردادی سه‌ساله تا تابستان ۲۰۲۹ دوباره هدایت رئال مادرید را برعهده گرفت. باشگاه به‌صورت رسمی اعلام کرد سرمربی پرتغالی از آغاز پیش‌فصل به تیم اضافه خواهد شد و از همان هفته‌های نخست نیز نشانه‌های تغییر فضای تمرینی در والدبباس دیده شد.

حالا روزنامه AS در گزارشی از داخل باشگاه، جزئیات بیشتری از تغییراتی منتشر کرده که مورینیو در زندگی روزمره بازیکنان اعمال کرده است.

موضوع فقط برنامه تمرینی یا سیستم تاکتیکی نیست.

مورینیو ابتدا شرایط را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده که بازیکنان در بعضی بخش‌های روزمره آزادی بیش از اندازه‌ای داشته‌اند؛ از انتخاب غذا گرفته تا نحوه برخورد با تأخیر و حتی محل انجام مراحل ریکاوری.

نتیجه، مجموعه‌ای از قوانین تازه بوده است.

قانون اول مورینیو؛ تغذیه دیگر فقط یک توصیه نیست

اولین تغییر به آشپزخانه رئال مادرید رسیده است.

طبق گزارش AS، نقش متخصص تغذیه تیم نسبت به گذشته پررنگ‌تر شده و برنامه غذایی بازیکنان دیگر صرفاً در حد توصیه باقی نمی‌ماند.

برای وعده‌هایی مانند صبحانه و میان‌وعده، منوها به‌صورت مشخص طراحی می‌شوند و آزادی بازیکنان برای انتخاب غذا نسبت به گذشته کاهش پیدا کرده است. هدف این است که جزئیات تغذیه مستقیماً در خدمت عملکرد ورزشی قرار بگیرد.

نکته مهم اینجاست که براساس همین گزارش، این تغییر تاکنون با مقاومت جدی در رختکن روبه‌رو نشده است.

تیتر برخی رسانه‌های انگلیسی این سیاست را به شکل «متخصص تغذیه تعیین می‌کند بازیکنان در تمام وعده‌ها چه بخورند» بازتاب داده‌اند، اما گزارش اصلی AS دقیق‌تر است و مشخصاً از کنترل بیشتر روی منوهای روزانه و کاهش آزادی غذایی صحبت می‌کند.

این تفاوت کوچک نیست؛ چون میان «کنترل حرفه‌ای تغذیه» و تصویری که ممکن است از یک رژیم کاملاً اجباری ساخته شود، فاصله وجود دارد.

قانون دوم؛ تأخیر دیگر با پول حل نمی‌شود

شاید جذاب‌ترین بخش قوانین جدید مربوط به بازیکنانی باشد که دیر به والدبباس می‌رسند.

طبق اطلاعات AS، بازیکنان باید یک ساعت پیش از آغاز برنامه تعیین‌شده در مجموعه تمرینی حضور داشته باشند.

اگر بازیکنی دیر برسد، مجازات اصلی دیگر صرفاً جریمه مالی نیست.

مورینیو برای بازیکن خاطی تمرین انفرادی در سالن بدنسازی در نظر گرفته و او از تمرین گروهی جدا می‌شود. این قانون برای تمام اعضای تیم اجرا خواهد شد و جایگاه یا نام بازیکن قرار نیست استثنایی ایجاد کند.

این بخش احتمالاً از نظر روانی مهم‌تر از مبلغ هر جریمه مالی است.

برای فوتبالیستی که سالانه میلیون‌ها یورو درآمد دارد، یک جریمه نقدی ممکن است تأثیر محدودی داشته باشد؛ اما کنارگذاشته‌شدن از تمرین گروهی مستقیماً موقعیت ورزشی او را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

مورینیو به این ترتیب هزینه دیررسیدن را از حساب بانکی بازیکن به جایگاه او در تیم منتقل کرده است.

قانون سوم؛ مصدوم‌ها باید زیر چشم باشگاه درمان شوند

سومین تصمیم مستقیماً به یکی از حساس‌ترین مشکلات رئال مادرید در فصل گذشته مربوط می‌شود: مصدومیت‌ها.

براساس گزارش AS، روند ریکاوری بازیکنان حالا باید در والدبباس انجام شود. حتی اگر بازیکنی با مربی یا متخصص شخصی خود کار کند، روند درمان و بازتوانی باید با هماهنگی باشگاه و زیر نظارت تیم پزشکی رئال انجام شود.

درمان‌های خارج از مجموعه باشگاه دیگر بخشی از برنامه عادی نخواهند بود و مورینیو می‌خواهد اطلاعات مربوط به وضعیت جسمانی بازیکنان در اختیار مستقیم باشگاه باشد.

این تصمیم وقتی مهم‌تر می‌شود که فصل گذشته رئال را به یاد بیاوریم.

AS پیش‌تر گزارش داده بود رئال مادرید در فصل گذشته با ۵۲ مورد مصدومیت روبه‌رو شده و باشگاه برای فصل جدید کادر پزشکی خود را نیز تقویت کرده است. الکساندر کروز، پزشک سابق موناکو، به مجموعه پزشکی باشگاه اضافه شده تا یکی از نقاط ضعف فصل گذشته مورد بازنگری قرار بگیرد.

در چنین شرایطی، تصمیم مورینیو برای متمرکزکردن ریکاوری بازیکنان دیگر صرفاً یک نمایش انضباطی به نظر نمی‌رسد؛ بخشی از تلاش گسترده‌تر رئال برای کاهش مصدومیت‌هاست.

یک قانون نوشته‌نشده دیگر؛ همه با هم غذا می‌خورند

اینجاست که تیتر «سه قانون جدید» کمی از واقعیت عقب می‌ماند.

گزارش اصلی AS یک تغییر دیگر را هم توضیح می‌دهد که شاید به اندازه سه مورد قبلی اهمیت داشته باشد: غذاخوردن گروهی بازیکنان و اعضای کادر فنی.

تصاویری از وعده غذایی مشترک تیم در والدبباس منتشر شده و منابع نزدیک به باشگاه گفته‌اند مورینیو این کار را بخشی از فرایند ایجاد اتحاد و «تیم‌سازی» می‌داند.

او همین الگو را در بنفیکا هم دنبال می‌کرد و حالا آن را به مادرید آورده است.

بنابراین آنچه در رئال اتفاق افتاده فقط سخت‌ترکردن قوانین نیست.

از یک طرف آزادی فردی بازیکنان کمتر شده و از طرف دیگر مورینیو می‌خواهد زمان بیشتری را به‌عنوان یک گروه کنار هم بگذرانند.

این دقیقاً همان جایی است که فلسفه مدیریتی او خودش را نشان می‌دهد: کنترل بیشتر فرد، برای ساختن هویت جمعی قوی‌تر.

آیا رختکن از قوانین مورینیو ناراضی است؟

تا این لحظه شواهدی از چنین چیزی وجود ندارد.

AS به نقل از منابع داخلی باشگاه نوشته فضای رختکن بسیار خوب ارزیابی می‌شود و قوانین تازه واکنش منفی قابل توجهی ایجاد نکرده‌اند.

اظهارنظرهای علنی بازیکنان نیز فعلاً تصویر مشابهی ارائه می‌کند.

وینیسیوس جونیور بعد از شروع کار با مورینیو گفت تمرین‌ها سخت بوده اما سرمربی پرتغالی از او خواسته همان بازیکن شاد و آزاد همیشگی باقی بماند. او همچنین به اهمیت آماده‌سازی بدنی برای کاهش مصدومیت‌های فصل اشاره کرد.

آردا گولر نیز گفته مورینیو و کادرش مسائل را بسیار واضح توضیح می‌دهند و رابطه آنها خارج از زمین هم صمیمانه است. ترنت الکساندر-آرنولد هم در هفته‌های نخست پیش‌فصل از استانداردهای بالا و شدت کار سرمربی جدید صحبت کرده است.

برناردو سیلوا، یکی از خریدهای جدید رئال، پس از اولین تمرین خود نیز از شدت بالای کار گفت و تأکید کرد مشتاق یادگیری از مورینیو است.

بنابراین فعلاً خبری از شورش علیه «قوانین مورینیو» نیست.

مورینیو از همان روز اول فشار را بالا برد

این قوانین ناگهانی هم از آسمان نیفتاده‌اند.

از همان نخستین روزهای پیش‌فصل، گزارش‌های اسپانیایی روی شدت بالای تمرینات مورینیو تأکید داشتند.

بازیکنان کارهای قدرتی در سالن، دویدن‌های مداوم، استارت‌های سرعتی و تمرینات انفجاری را پشت سر گذاشته‌اند و بعضی جلسات در گرمای نزدیک به ۳۰ درجه مادرید برگزار شده است.

خود مورینیو هنگام بازگشت جمله‌ای گفت که تا حد زیادی فضای کار او را توضیح می‌دهد: حضور در رئال را صرفاً «کارکردن در رئال مادرید» نمی‌داند، بلکه آن را «کارکردن برای رئال مادرید» و یک مأموریت توصیف کرده است.

برای مربی‌ای که همیشه به کنترل جزئیات شهرت داشته، قوانین جدید ادامه همان نگاه هستند.

چرا فلورنتینو پرز دوباره سراغ مورینیو رفت؟

بازگشت مورینیو را نمی‌توان جدا از شرایط فصل گذشته رئال بررسی کرد.

رئال فصل گذشته بدون کسب یک جام بزرگ به کار خود پایان داد، در لالیگا پشت سر بارسلونا قرار گرفت و در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان کنار رفت. همین شرایط باشگاه را به سمت تغییر بزرگ روی نیمکت سوق داد.

فلورنتینو پرز در انتخابات باشگاه نیز بازگشت مورینیو را یکی از پروژه‌های اصلی دوره جدید معرفی کرده بود و پس از پیروزی، باشگاه سرمربی پرتغالی را با قراردادی سه‌ساله منصوب کرد.

این انتخاب در اصل انتخاب یک مربی آرام برای مدیریت وضع موجود نبود.

رئال سراغ مربی‌ای رفت که قرار بود چیزی را تغییر دهد.

این مورینیو همان مورینیوی ۲۰۱۰ است؟

از نظر شخصیت مدیریتی، شباهت‌ها مشخص‌اند؛ اما شرایط رئال کاملاً متفاوت است.

مورینیو در دوره اول حضورش بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ تیمی ساخت که در فصل ۱۲-۲۰۱۱ با ۱۰۰ امتیاز و ۱۲۱ گل قهرمان لالیگا شد؛ رکوردهایی تاریخی در آن مقطع. او همچنین یک کوپا دل‌ری و یک سوپرجام اسپانیا برد و رئال را در هر سه فصل حضورش به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان رساند.

اما دوره اول او در مادرید فقط با جام و رکورد شناخته نمی‌شود. فشار شدید، درگیری‌ها و فضای پرتنش بخشی از تصویر آن سه سال بودند.

مورینیوی ۶۳ ساله امروز با تجربه‌ای بسیار بیشتر برگشته و دست‌کم در هفته‌های نخست تلاش کرده دو مفهوم را کنار هم قرار دهد: انضباط و رضایت بازیکن.

این شاید مهم‌ترین تفاوتی باشد که ارزش دنبال‌کردن دارد.

خبر اصلی «سه قانون» نیست

اگر بخواهیم فقط تیتر رسانه‌های انگلیسی را بخوانیم، ماجرا ساده است: مورینیو آمده و سه قانون سختگیرانه گذاشته است.

اما تصویر کامل‌تر چیز دیگری می‌گوید.

کنترل تغذیه در یک باشگاه بزرگ اروپایی اتفاق عجیبی نیست. انتظار حضور به‌موقع بازیکن در تمرین هم انقلابی محسوب نمی‌شود و اینکه باشگاه بخواهد روی درمان مصدومان نظارت داشته باشد، به‌خصوص بعد از فصلی پر از آسیب‌دیدگی، تصمیم غیرمنطقی‌ای نیست.

نکته خبر، خود قوانین نیست؛ میزان اختیاری است که مورینیو دوباره در والدبباس به دست گرفته است.

در رئالی که پر از ستاره‌هایی مانند کیلیان امباپه، وینیسیوس، جود بلینگام و تعداد زیادی بازیکن گران‌قیمت است، مورینیو از همان ابتدا تلاش کرده یک پیام را روشن کند: نام بازیکن نباید قواعد روزانه تیم را تغییر دهد.

مجازات تأخیر نیز دقیقاً همین پیام را منتقل می‌کند؛ «بدون تفاوت و بدون سلسله‌مراتب» عبارتی است که AS برای توضیح سیاست جدید استفاده کرده است.

از این زاویه، قوانین تازه را می‌توان اولین آزمون واقعی دوره دوم مورینیو دانست.

تا زمانی که تیم نتیجه بگیرد و بازیکنان از این ساختار استقبال کنند، همین انضباط می‌تواند یکی از نقاط قوت رئال باشد. چالش زمانی شروع خواهد شد که یک ستاره بزرگ با یکی از این قواعد برخورد کند یا نتایج مطابق انتظار پیش نرود.

آن موقع مشخص می‌شود «مورینیوی جدید» تا چه اندازه با مربی‌ای که ۱۳ سال پیش مادرید را ترک کرد تفاوت دارد.

رئال مادرید فصل رسمی خود را از ۲۲ اوت برابر اسپانیول آغاز می‌کند و برنامه فشرده‌ای در انتظار تیم است؛ چهار مسابقه نخست لالیگا در فاصله تنها ۱۴ روز برگزار می‌شوند. همین تراکم، کنترل وضعیت جسمانی بازیکنان را از همان ابتدای فصل به یکی از اولین آزمون‌های جدی قوانین تازه مورینیو تبدیل خواهد کرد.