گزارش جذاب گزارشگر زن آمریکایی روی گل لواندوفسکی ترند فضای مجازی شد!
گزارش جذاب گزارشگر زن آمریکایی روی گل لواندوفسکی ترند فضای مجازی شد!
(عکس) اقدام جنجالی و عجیب رامین رضاییان در اینستاگرام؛ خداحافظی با استقلال؟
جنجال ستاره پرسپولیس در اینستاگرام؛ پالس مثبت به استقلال!
۶ گزینه برای جانشینی قلعهنویی در تیم ملی؛ از استراماچونی تا یحیی گلمحمدی لیگ بیستوششم در شرایطی آغاز میشود که هیچ سرمربی خارجی روی نیمکت تیمهای ایرانی حضور ندارد؛ اتفاقی کمسابقه که فقط نتیجه شرایط روز کشور نیست و میتواند نشانهای جدی از کاهش جذابیت، اعتبار و توان مالی فوتبال ایران باشد.
به گزارش صبح فوتبالی :
تا چند سال قبل، حضور مربیان خارجی در لیگ ایران بخشی از رقابت باشگاههای بزرگ بود. پرسپولیس با برانکو ایوانکوویچ به یکی از موفقترین دورههای تاریخ خود رسید، استقلال با آندرهآ استراماچونی فوتبالی متفاوت ارائه کرد و تراکتور نیز با دراگان اسکوچیچ نخستین قهرمانی لیگ برترش را جشن گرفت.
حالا اما تصویر کاملاً تغییر کرده است. پرسپولیس با مهدی تارتار، استقلال با سهراب بختیاریزاده و تراکتور با محمد ربیعی وارد فصل جدید میشوند. انتخابهایی که لزوماً به معنای ضعف مربیان ایرانی نیست، اما نشان میدهد باشگاهها دیگر قدرت، امکان یا جذابیت لازم برای جذب گزینههای خارجی را ندارند.
این عقبنشینی فقط به نیمکتها محدود نمیشود. تعداد بازیکنان خارجی باکیفیت کاهش یافته، لژیونرهای ایرانی در باشگاههای بزرگ اروپا کمتر شدهاند، ورزشگاهها از استانداردهای لازم فاصله گرفتهاند و نتایج تیمهای باشگاهی در آسیا نیز افت محسوسی داشته است.
شرایط سیاسی، اقتصادی و محدودیتهای مالی در این وضعیت مؤثر است، اما روند کوچکشدن فوتبال ایران مدتها پیش آغاز شده بود. فوتبالی که زمانی مربیانی با سابقه جام جهانی را جذب میکرد، حالا برای آوردن گزینههای متوسط خارجی نیز با موانع جدی روبهروست.
لیگ بیستوششم شاید از نظر رقابت داخلی جذاب باشد، اما صفرشدن تعداد سرمربیان خارجی یک هشدار روشن است؛ فوتبال ایران نهتنها برای ستارههای بزرگ، بلکه حتی برای مربیان و بازیکنان سطح متوسط خارجی هم دیگر مقصد جذابی محسوب نمیشود.