واکنش تند امباپه به لقب «دیکتاتور»؛ این شوخی همیشه خندهدار نیست 
بعد از پایتخت ۷ چه سریالی پخش میشود؟ «در حاشیه» جایگزین پایتخت ۷ در آیفیلم + ساعت پخش 
پرامپت عکس دهه ۸۰ با هوش مصنوعی؛ آموزش تبدیل عکس به دهه ۸۰ میلادی، ۵۰ و ۶۰ شمسی روایت منتفیشدن انتقال دانیال ایری و کسری طاهری به پرسپولیس، فقط به موانع حقوقی و قراردادی محدود نمیشود؛ اختلاف نظر درباره ساختار خط حمله، هزینه رضایتنامهها و فشار مالکان برای پاسخگویی مالی نیز در متوقفشدن این پرونده نقش داشته است.
به گزارش صبح فوتبالی :
در روزهای اخیر، مسائل قراردادی دو بازیکن و مخالفت نساجی با صدور رضایتنامه، اصلیترین دلیل شکست انتقال ایری و طاهری عنوان شده است. نساجی نیز موضع خود را بر انتقال همزمان دو بازیکن قرار داده بود و تمایلی به فروش جداگانه آنها نداشت؛ شرطی که مسیر مذاکرات را پیچیدهتر کرد.
با این حال، طبق اطلاعات دریافتی صبح فوتبالی، پرونده کسری طاهری تنها به موضوع رضایتنامه ارتباط نداشت. جذب او میتوانست به ایجاد تغییر در فهرست مهاجمان خارجی پرسپولیس منجر شود و یکی از سناریوهای مدیریتی، خروج ایگور سرگیف برای بازشدن فضای فنی و مالی بود؛ موضوعی که با موافقت مهدی تارتار همراه نشد. بنابراین عبارت «تارتار طاهری را نخواست» بدون اشاره به تبعات جذب او، تمام واقعیت تصمیم کادر فنی را منتقل نمیکند.
شرایط دانیال ایری نیز با طاهری یکسان نیست. ایری تحت قرارداد نساجی است و انتقالش به رضایت باشگاه مازندرانی نیاز دارد، اما مدرک معتبری مبنی بر ممنوعیت قانونی او برای عقد قرارداد با تیمی دیگر منتشر نشده است. مسئله اصلی در پرونده این مدافع، توافق مالی و صدور رضایتنامه است، نه یک منع عمومی نقلوانتقالاتی. گزارشها نیز نشان میدهد نساجی برای خرید او هزینه قابلتوجهی پرداخت کرده و طبیعی است که بدون تأمین منافع مالی خود با جداییاش موافقت نکند.
بخش دیگری از ماجرا به فشار مالی سهامداران پرسپولیس بازمیگردد. کنسرسیوم بانکی در ماههای گذشته مبالغ سنگینی برای هزینههای باشگاه و قرارداد بازیکنان اختصاص داده و مدیران باشگاه برای نحوه مصرف بودجه نقلوانتقالات با مطالبه پاسخگویی دقیق روبهرو هستند. اسناد و گزارشهای قبلی نیز از پرداخت مبالغ قابلتوجه برای پیشپرداختها، رضایتنامهها و تعهدات ارزی بازیکنان خارجی حکایت داشت.
در چنین فضایی، خرید همزمان دو بازیکن از نساجی و پرداخت رضایتنامهای سنگین، تصمیم سادهای برای مدیران پرسپولیس نبود. بهویژه آنکه نتایج چند پرونده خارجی قبلی، از لوکادیا و پریرا تا اختلافات مربوط به مربیان و بازیکنان سابق، حساسیت هواداران و مالکان نسبت به تصمیمات حقوقی و مالی باشگاه را افزایش داده است.
واقعیت این پرونده را نمیتوان با یک جمله مانند «تارتار نخواست» یا «قوانین اجازه ندادند» خلاصه کرد. انتقال طاهری با ملاحظات فنی و وضعیت مهاجمان پرسپولیس گره خورد؛ انتقال ایری نیز به شرط مشترک نساجی و هزینه معامله برخورد کرد. مدیران پرسپولیس اکنون بیش از هر زمان دیگری باید درباره جزئیات مذاکرات، دلیل عقبنشینی و مسئولیت تصمیمات نقلوانتقالاتی خود شفاف توضیح دهند.
