رودری از مادرید فاصله گرفت؛ چه کسی مخالف ستاره منچسترسیتی به رئال است؟
رودری از مادرید فاصله گرفت؛ چه کسی مخالف ستاره منچسترسیتی به رئال است؟
(ویدئو) خاطره عجیب مهدی قائدی از خسیس بودن علیرضا بیرانوند
بمب نقل و انتقالات؛ دانیال ایری و کسری طاهری به پرسپولیس پیوستند
ادعای جنجالی؛ رودری تا ۲۰۳۰ با رئال مادرید بست مهدی قایدی، ستاره تیم ملی ایران، پس از سالها سکوت، از روزهای سخت ابتدایی حضورش در استقلال پرده برداشت. او با روایتی صریح و جنجالی از تهدید مهدی رحمتی، مصدومیتهای عمدی در تمرین و واکنش تند برخی بازیکنان باتجربه گفت و تأکید کرد که تنها حمایت علیرضا منصوریان، او را در جمع آبیپوشان نگه داشت.
به گزارش صبح فوتبالی :
مهدی قایدی، وینگر تکنیکی و ملیپوش ایران که این روزها پس از حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ به یکی از چهرههای مطرح فوتبال کشور تبدیل شده، در مصاحبهای صریح و بیپرده، از روزهای ابتدایی حضورش در استقلال گفت. روزهایی که برای او کابوسوار بود و میتوانست پایان یک رویا باشد.
قایدی در تابستان سال ۱۳۹۶ و با اصرار علیرضا منصوریان، سرمربی وقت استقلال، به جمع آبیپوشان پیوست. اما آنچه در تمرینات اولیه برای او رقم خورد، چیزی فراتر از رقابت معمولی بود.
قایدی در این باره گفت: «من بازیکن گمنامی بودم که آقای منصوریان روی حضورم در این تیم اصرار کرد. در همان روزهای ابتدایی تمرین، یک بار به حسین حسینی چیپ زدم که واکنش تند او را در پی داشت و گفت دفعه آخرت باشد. همان لحظه مهدی رحمتی آمد و گفت بگذار من خودم باهاش صحبت کنم. رحمتی من را به یک گوشه برد و با لحن خاصی گفت: ببین پسر جان! اگه با من چنین کاری بکنی، شلوارت را در میآورم!»
قایدی ادامه داد: «در تمرین روبروی خسرو حیدری قرار گرفتم و یک صحنه به او لایی انداختم که حسابی شاکی شد. چند دقیقه بعد پای من را سر تمرین زدند و تا چند روز نمیتوانستم با تیم کار کنم!»
با این حال، علیرضا منصوریان پای قایدی ایستاد و او را با تیم به اردوی ارمنستان برد. اما ماجرا به همینجا ختم نشد: «بلافاصله بعد از اینکه پزشکان اجازه تمرین به من دادند، هرایر مگویان را دریبل کردم و او دوباره مصدومم کرد. این بار دیگر منصوریان عصبانی شد و با متوقف کردن تمرین گفت: این چه وضعشه؟ ما این بچه را آوردهایم تا برای استقلال فوتبال بازی کند اما شما حتی اجازه نمیدهید در تمرین به او بازی برسد.»
این روایت قایدی، تصویر تیرهای از فضای رختکن استقلال در آن سالها ارائه میدهد. بازیکنان باتجربهای که با هر نشانهای از تکنیک و خلاقیت از سوی یک بازیکن جوان و گمنام، برخوردی خشن و غیرورزشی داشتند. این رفتارها، نه تنها در استقلال، بلکه در بسیاری از تیمهای ایرانی، نشاندهنده فرهنگ نادرستی است که در آن، بازیکنان جدید باید ابتدا «جایگاه» خود را با تحمل سختیها و حتی مصدومیتهای عمدی به دست آورند.