پایان عصر دشان در فرانسه؛ آیا این نسل طلایی باید جام‌های بیشتری می‌برد؟

دوران ۱۴ ساله دیدیه دشان روی نیمکت تیم ملی فرانسه با شکست مقابل انگلیس در دیدار رده‌بندی جام جهانی ۲۰۲۶ به پایان رسید؛ دوره‌ای تاریخی با یک قهرمانی جهان و حضور مستمر در مراحل پایانی تورنمنت‌ها که در کنار افتخاراتش، حسرت بهره‌برداری کامل از یکی از پرستاره‌ترین نسل‌های فوتبال را نیز باقی گذاشت.

دیدیه دشان پس از ۱۸۵ مسابقه به دوران طولانی حضورش روی نیمکت تیم ملی فرانسه پایان داد. شکست ۶ بر ۴ برابر انگلیس در دیدار رده‌بندی جام جهانی ۲۰۲۶، آخرین حضور او به‌عنوان سرمربی خروس‌ها بود؛ پایانی تلخ برای مربی‌ای که فرانسه را دوباره به یکی از باثبات‌ترین قدرت‌های فوتبال جهان تبدیل کرد. دشان در این مدت ۱۲۰ پیروزی، ۳۵ تساوی و ۳۰ شکست ثبت کرد.

میراث او تنها با نتایج جام جهانی اخیر سنجیده نمی‌شود. قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۸، نایب‌قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۲، حضور در فینال یورو ۲۰۱۶ و فتح لیگ ملت‌های اروپا در سال ۲۰۲۱، کارنامه‌ای است که بسیاری از تیم‌های ملی بزرگ اروپا آرزوی تکرار آن را دارند. فرانسه در بیشتر دوران دشان، مدعی جدی قهرمانی بود و حضورش در مراحل پایانی رقابت‌ها به اتفاقی عادی تبدیل شد.

ارزش عملکرد دشان زمانی بیشتر مشخص می‌شود که شرایط فرانسه هنگام آغاز مأموریت او در سال ۲۰۱۲ مورد توجه قرار گیرد. تیم ملی این کشور پس از سال‌هایی پرتنش، به ثبات فنی و انضباط داخلی نیاز داشت. دشان ساختار مشخصی ایجاد کرد، اقتدار کادر فنی را بازگرداند و فرانسه را به تیمی تبدیل کرد که تقریباً در هر تورنمنت، شانس رسیدن به مراحل پایانی داشت.

با این حال، بخش دیگری از ارزیابی دوران او با حسرت همراه است. دشان در مقاطع مختلف بازیکنانی چون کیلیان امباپه، آنتوان گریزمان، کریم بنزما، پل پوگبا، انگولو کانته، هوگو لوریس، رافائل واران، عثمان دمبله و اولیویه ژیرو را در اختیار داشت. نسل‌های بعدی نیز با ستاره‌هایی مانند مایکل اولیسه، اورلین شوامنی، دزیره دوئه و دایو اوپامکانو کیفیت بالای فرانسه را حفظ کردند.

منتقدان معتقدند چنین مجموعه‌ای می‌توانست بیش از یک جام جهانی و یک قهرمانی لیگ ملت‌ها به دست آورد. حذف برابر سوئیس در یورو ۲۰۲۰، شکست خانگی مقابل پرتغال در فینال یورو ۲۰۱۶ و نمایش‌های محتاطانه در یورو ۲۰۲۴ از جمله فرصت‌هایی هستند که هنوز در بررسی دوران دشان مورد بحث قرار می‌گیرند.

سبک بازی محافظه‌کارانه نیز همواره یکی از محورهای انتقاد از سرمربی فرانسوی بود. دشان معمولاً نتیجه و کنترل مسابقه را بر ارائه فوتبال هجومی ترجیح می‌داد؛ رویکردی که بارها فرانسه را به مراحل پایانی رساند، اما این تصور را هم به وجود آورد که ظرفیت هجومی تیم به‌طور کامل مورد استفاده قرار نگرفته است.

فرانسه در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز تا نیمه‌نهایی پیش رفت، اما برابر اسپانیا حذف شد و سپس در مسابقه پرگل رده‌بندی مغلوب انگلیس شد. این دو شکست، پایان باشکوهی برای دوران دشان رقم نزد، اما نمی‌تواند دستاوردهای ۱۴ سال گذشته را از بین ببرد.

نام زین‌الدین زیدان به‌عنوان جدی‌ترین گزینه جانشینی دشان مطرح شده است، اما فدراسیون فوتبال فرانسه هنوز انتصاب او را به‌صورت رسمی اعلام نکرده است. سرمربی بعدی فرانسه تیمی با استعداد فراوان تحویل خواهد گرفت؛ تیمی که دوران دشان به آن آموخت همیشه مدعی باشد، اما انتظار از نسل جدید تنها رسیدن به نیمه‌نهایی و فینال نخواهد بود.