نوستالژی؛ خلاصه بازی الهلال۱(۲) - استقلال ۱(۳) | فینال جام باشگاههای آسیا ۱۹۹۱ 
نوستالژی؛ خلاصه بازی الهلال۱(۲) - استقلال ۱(۳) | فینال جام باشگاههای آسیا ۱۹۹۱ 
رنکینگ نهایی برترین کشتیگیران آزادکار جهان؛ رحمان عموزاد تنها ایرانی صدرنشین 
مخالفت کریم باقری با درخواست مالی باشگاه پرسپولیس 
نوستالژی؛ خلاصه بازی استقلال - جوبیلو ایواتا | فینال جام باشگاههای آسیا در سال ۱۳۷۸ در ورزشگاه آزادی آرژانتین تا دقیقه ۸۵ از انگلیس عقب بود، اما فشار مداوم، تعویضهای تهاجمی لیونل اسکالونی و نقش مستقیم لیونل مسی در هر دو گل، مدافع عنوان قهرمانی را به فینال جام جهانی ۲۰۲۶ رساند. بررسی اختصاصی صبح فوتبالی نشان میدهد پیروزی آلبیسلسته محصول یک اتفاق دیرهنگام نبود؛ آرژانتین پس از دریافت گل، ریسک کرد، ساختار خود را تغییر داد و با حفظ باور تا آخرین لحظه، بازی را از تیم محتاط توماس توخل گرفت.
به گزارش صبح فوتبالی :
انگلیس در دقیقه ۵۵ با گل آنتونی گوردون پیش افتاد و برای دقایقی در آستانه صعود به فینال قرار گرفت. واکنش آرژانتین به این گل، مهمترین تفاوت دو تیم را شکل داد.
آلبیسلسته برخلاف حریف عقب ننشست و منتظر یک فرصت اتفاقی نماند. بازیکنان اسکالونی سرعت گردش توپ را افزایش دادند، مدافعان کناری جلوتر رفتند و هافبکها در نزدیکی محوطه جریمه انگلیس مستقر شدند.
رویترز فشار دقایق پایانی آرژانتین را یک «محاصره بیوقفه» توصیف کرد؛ فشاری که ابتدا به گل انزو فرناندز و سپس به ضربه نهایی لائوتارو مارتینز منجر شد.
مهمترین تصمیم اسکالونی، تغییر تعادل ترکیب پس از عقب افتادن بود. سرمربی آرژانتین لئاندرو پاردس، یکی از بازیکنان تدافعی خط میانی، را بیرون کشید و نیکولاس گونزالس را به زمین فرستاد تا عرض و سرعت بیشتری به حملات تیم بدهد.
لائوتارو مارتینز نیز در دقیقه ۸۱ وارد میدان شد. حضور او تعداد بازیکنان آرژانتین در محوطه جریمه را افزایش داد و مدافعان انگلیس را مجبور کرد در عمق بیشتری مستقر شوند. مارتینز تنها ۱۱ دقیقه بعد از ورودش، گل صعود را به ثمر رساند.
اسکالونی میتوانست برای جلوگیری از دریافت گل دوم، تعادل محافظهکارانه تیم را حفظ کند؛ اما انتخاب او روشن بود: شکست یک بر صفر و شکست دو بر صفر تفاوتی نداشت. آرژانتین برای بازگشت به بازی باید ریسک میکرد.
در سوی دیگر، توخل با خارج کردن یک بازیکن هجومی و اضافه کردن مدافع، فضای بیشتری برای حملات آرژانتین فراهم کرد. برتری آلبیسلسته در دقایق پایانی فقط نتیجه افزایش تعداد مهاجمان نبود؛ تضاد میان جسارت اسکالونی و احتیاط توخل، جریان بازی را تغییر داد.
پس از گل گوردون، مالکیت توپ به شکل چشمگیری به سود آرژانتین تغییر کرد. انگلیس در فاصله میان گل خود و گل دوم حریف فقط حدود ۱۲ درصد توپ را در اختیار داشت؛ یعنی آرژانتین تقریباً تمام مسابقه را در این بازه کنترل کرد.
آلبیسلسته حملهها را با شتابزدگی به پایان نمیرساند. فرناندز و مکآلیستر توپ را در عرض جابهجا میکردند، مسی میان خطوط حرکت میکرد و بازیکنان کناری با ارسالهای پیاپی مدافعان انگلیس را عقب نگه میداشتند.
جردن پیکفورد با چند واکنش مهم، برتری انگلیس را حفظ کرد. ضربه سر مکآلیستر نیز به تیر دروازه برخورد کرد. این موقعیتها نشان میدادند فشار آرژانتین در حال نزدیکشدن به نقطه انفجار است و خط دفاع انگلیس توان خارج کردن تیم از محاصره را ندارد.
مسی برای بخش زیادی از مسابقه تحت مراقبت شدید قرار داشت و فضای زیادی برای حرکت پیدا نمیکرد، اما آرژانتین اجازه نداد کاپیتانش از جریان بازی حذف شود.
در دقیقه ۸۵، مسی با پیدا کردن انزو فرناندز در پشت محوطه جریمه، پایهگذار گل تساوی شد. فرناندز بدون فشار جدی مدافعان انگلیس شوت زد و توپ را به گوشه دروازه فرستاد.
هفت دقیقه بعد، مسی بار دیگر در مهمترین لحظه تصمیم درست را گرفت. پس از برخورد ضربه مکآلیستر به تیر، او توپ را در سمت راست کنترل کرد و بهجای شوتزنی از زاویه بسته، ارسالی دقیق روی سر لائوتارو مارتینز فرستاد.
مارتینز نیز با ضربهای محکم، پیکفورد را شکست داد و آرژانتین را به فینال رساند. مسی بدون آنکه تمام مسابقه را در اختیار داشته باشد، در هر دو گل نقش مستقیم ایفا کرد؛ نشانهای از کیفیت بازیکنی که برای تغییر سرنوشت بازی به فرصتهای متعدد نیاز ندارد.
انزو فرناندز و الکسیس مکآلیستر در دقایق پایانی بر خط میانی انگلیس مسلط شدند. عقبنشینی بلینگام و رایس، فضای بیشتری برای حمل توپ و شوتزنی در اختیار هافبکهای آرژانتین گذاشت.
فرناندز علاوه بر گل تساوی، با حضور در پشت محوطه جریمه انگلیس یکی از مسیرهای اصلی حمله را ایجاد کرد. مکآلیستر نیز با ورودهای دیرهنگام خود به محوطه، بارها ساختار دفاعی سهشیرها را به هم ریخت و در صحنه گل دوم نیز ضربه او به تیر، مقدمه حرکت نهایی مسی شد.
آرژانتین فقط توپ را در اختیار نداشت؛ محل بازی را نیز کنترل میکرد. توپ در یکسوم دفاعی انگلیس میچرخید و هر دفع ناقص، حمله تازهای برای آلبیسلسته میساخت.
این نخستین بار در جام جهانی ۲۰۲۶ نبود که آرژانتین از موقعیتی دشوار خارج میشد. شاگردان اسکالونی در مراحل قبلی نیز مسابقات نزدیکی را با گلهای دیرهنگام به سود خود تغییر داده بودند.
لائوتارو پس از بازی گفت پیش از ورود به زمین به مکآلیستر گفته بود که گل خواهد زد و نتیجه را تغییر میدهد. اسکالونی نیز پیروزی را نتیجه همبستگی، برادری و جنگیدن بازیکنانش تا آخرین لحظه دانست.
این اعتماد فقط یک شعار روحیهبخش نبود. آرژانتین پس از دریافت گل، نظم خود را از دست نداد، به ارسالهای بیهدف متوسل نشد و تا رسیدن به موقعیت مناسب به گردش توپ ادامه داد.
تفاوت اصلی دو تیم در دقایق پایانی همینجا شکل گرفت. انگلیس از فینال جا ماند چون تلاش کرد زمان باقیمانده را تحمل کند؛ آرژانتین به فینال رسید چون تا آخرین لحظه برای تغییر نتیجه بازی کرد.
پیروزی دو بر یک آلبیسلسته، ترکیبی از تصمیمهای درست اسکالونی، برتری خط میانی، ورود مؤثر لائوتارو و دو اقدام تعیینکننده مسی بود. آرژانتین اکنون برای دفاع از عنوان قهرمانی باید در فینال برابر اسپانیا قرار بگیرد؛ مسابقهای که یک بار دیگر قدرت واکنش و شخصیت رقابتی تیم اسکالونی را آزمایش خواهد کرد.
