نوستالژی؛ خلاصه بازی الهلال۱(۲) - استقلال ۱(۳) | فینال جام باشگاههای آسیا ۱۹۹۱
نوستالژی؛ خلاصه بازی الهلال۱(۲) - استقلال ۱(۳) | فینال جام باشگاههای آسیا ۱۹۹۱
رنکینگ نهایی برترین کشتیگیران آزادکار جهان؛ رحمان عموزاد تنها ایرانی صدرنشین
مخالفت کریم باقری با درخواست مالی باشگاه پرسپولیس
نوستالژی؛ خلاصه بازی استقلال - جوبیلو ایواتا | فینال جام باشگاههای آسیا در سال ۱۳۷۸ در ورزشگاه آزادی تصاویر تار و پیکسلی مایکل اولیسه در اینستاگرام به یکی از بحثبرانگیزترین سوژههای جام جهانی تبدیل شد و بیش از ۱۰۰ هزار کامنت برای رمزگشایی از آنها منتشر شد؛ اما داستانی که درباره «انتقام یک عکاس محروم از فیفا» شکل گرفته بود، هیچ ارتباطی با واقعیت نداشت.
به گزارش صبح فوتبالی :
بیش از ۱۰۰ هزار کامنت، دهها نظریه و یک داستان که میلیونها نفر را درگیر کرد؛ اما در نهایت مشخص شد ماجرای پشت تصاویر عجیب مایکل اولیسه، آن چیزی نبود که کاربران فضای مجازی تصور میکردند.
ستاره فرانسوی پس از پاک کردن تصاویر قبلی صفحه اینستاگرام خود، پروفایلش را به مجموعهای از عکسهای تار، پیکسلی و غیرقابل تشخیص تبدیل کرد؛ تصاویری که واکنشهای زیادی به همراه داشت. برخی کاربران این سبک را پیامی مخفی برای رئال مادرید میدانستند و برخی دیگر معتقد بودند این تصاویر توسط فلورنس پرنه، عکاسی که به اشتباه تصور میشد از حضور در جام جهانی محروم شده، ثبت شده است.
حتی داستانی در فضای مجازی شکل گرفت که پرنه پس از رد شدن درخواست اعتبارنامهاش از سوی فیفا، با عکاسی از صفحه تلویزیون خانهاش قصد انتقام داشته و تصاویر اولیسه را نیز به همین شکل ثبت کرده است؛ روایتی که به دلیل جذابیتش به سرعت فراگیر شد.
اما واقعیت کاملاً متفاوت بود.
فلورنس پرنه نه عکاس اولیسه بود، نه هیچگاه چنین ادعایی مطرح کرده بود. او حتی برای دریافت اعتبارنامه جام جهانی درخواست نداده بود. پس از افزایش پیامها و برداشتهای اشتباه، این عکاس فرانسوی مجبور شد درباره این موضوع توضیح دهد.
پرنه در صفحه رسمی خود نوشت: «من چیزهای زیادی از اطلاعات نادرست و داستانهای ساختگی در توییتر و حالا در اینستاگرام هم دیدهام. من هیچوقت نگفتم ویزا ندارم. فقط گفتم اعتبارنامه نداشتم، همانطور که در پستم نوشتم.»
او در ادامه تأکید کرد: «از همه برای حمایتتان ممنونم اما من عکاس اولیسه نیستم. از همان اول هم این را گفتهام. عکاس او لوکاس کورشان است.»
در واقع، طراح اصلی هویت بصری صفحه مایکل اولیسه، لوکاس کورشان، عکاس آلمانی بود که در طول جام جهانی همراه این بازیکن فرانسوی حضور داشت. او سالها با برندهای بزرگی مانند آدیداس، نایکی، اپل، مرسدسبنز و پرادا همکاری کرده و مسئول شکلگیری سبک تصویری جدید اولیسه در شبکههای اجتماعی بوده است.
سبک خاص این تصاویر نیز ایدهای کاملاً جدید نبود. کورشان در گفتوگوهای مختلف از هری گرویارت، عکاس افسانهای آژانس مگنوم، به عنوان یکی از الهامبخشهای اصلی خود نام برده است؛ عکاسی که بیش از پنج دهه قبل نیز تصاویری از مسابقات ورزشی از طریق صفحه تلویزیون ثبت میکرد.
از سوی دیگر، تصاویر فلورنس پرنه که از صفحه تلویزیون ثبت شده بودند، به دلیل تارشدگی، تغییر رنگ و پدیده موآره توجه کاربران را جلب کردند؛ پدیدهای که به دلیل تداخل میان حسگر دوربین و پیکسلهای نمایشگر ایجاد میشود. شباهت این تصاویر با سبک جدید صفحه اولیسه باعث شد اینترنت این دو پروژه کاملاً متفاوت را با یکدیگر ترکیب کند.
فلورنس پرنه نیز برخلاف تصور بسیاری از کاربران، یک عکاس آماتور ناشناس نیست. او در پروژههای ورزشی مختلف حضور داشته و برای برندهایی مانند آدیداس، نایکی، لاکوست و جردن کار کرده است. این عکاس فرانسوی پیش از آغاز جام جهانی نیز اعلام کرده بود که قصد ندارد برای دریافت اعتبارنامه اقدام کند و ترجیح میدهد مسابقات را از زاویهای متفاوت دنبال کند.
در نهایت، داستان تصاویر عجیب مایکل اولیسه نمونهای از سرعت شکلگیری روایتها در فضای مجازی بود؛ جایی که ترکیب چند نشانه مشابه، یک داستان جذاب اما کاملاً ساختگی را به یکی از سوژههای پرطرفدار جام جهانی تبدیل کرد.