درگذشت اسطوره‌ای که کارت‌های زرد و قرمز را وارد فوتبال کرد

آنتونیو راتین، یکی از چهره‌های ماندگار فوتبال آرژانتین و هافبکی که نامش با یکی از جنجالی‌ترین اتفاقات تاریخ جام جهانی پیوند خورده بود، در سن ۸۹ سالگی چشم از جهان فروبست.

باشگاه بوکا جونیورز، تیمی که راتین تمام دوران حرفه‌ای خود را در آن سپری کرد، خبر درگذشت این اسطوره را اعلام کرد و در پیامی ضمن تسلیت به خانواده او، از راتین به عنوان یکی از بزرگ‌ترین نمادهای تاریخ این باشگاه یاد کرد.

راتین در جام‌های جهانی ۱۹۶۲ شیلی و ۱۹۶۶ انگلیس پیراهن تیم ملی آرژانتین را بر تن داشت، اما شهرت جهانی او بیشتر به اتفاقات دیدار مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۶۶ برابر انگلیس بازمی‌گردد.

در آن مسابقه، رودولف کرایتلاین، داور آلمانی، راتین را از زمین مسابقه اخراج کرد؛ تصمیمی که با اعتراض شدید این بازیکن همراه شد. راتین معتقد بود به دلیل اختلاف زبانی، صحبت‌های داور را به‌درستی متوجه نشده است و حاضر به ترک زمین نبود.

تصاویر اعتراض او پس از اخراج، از جمله خم کردن پرچم کرنر و نشستن روی فرش قرمزی که برای ورود ملکه بریتانیا پهن شده بود، به یکی از صحنه‌های ماندگار تاریخ جام جهانی تبدیل شد.

این اتفاق و مشکلات ارتباطی میان داور و بازیکنان، فیفا را به فکر ایجاد روشی ساده و قابل فهم برای اعلام تصمیم‌های داوری انداخت. نتیجه این تصمیم، معرفی رسمی کارت‌های زرد و قرمز در جام جهانی ۱۹۷۰ مکزیک بود؛ سیستمی که بعدها به یکی از مهم‌ترین ابزارهای داوری در فوتبال جهان تبدیل شد.

راتین تمام دوران باشگاهی خود را در بوکا جونیورز سپری کرد. او بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۰ برای این تیم ۳۸۲ بازی انجام داد، ۲۸ گل به ثمر رساند و چهار قهرمانی لیگ آرژانتین را تجربه کرد. او همچنین در سال ۱۹۶۳ همراه بوکا به فینال کوپا لیبرتادورس رسید.

این هافبک قدرتمند از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۹ عضو تیم ملی آرژانتین بود و به عنوان یکی از بهترین بازیکنان نسل خود شناخته می‌شد.

راتین پس از پایان دوران بازی، برای مدت کوتاهی روی نیمکت بوکا جونیورز نشست و سپس وارد فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی شد؛ اما نام او بیش از هر چیز به عنوان بازیکنی در تاریخ ماند که یک جنجال جام جهانی، به تولد یکی از مهم‌ترین قوانین فوتبال کمک کرد.