داستان مسی هنوز تمام نشده؛ آلبی‌سلسته در مسیر یک رؤیای دیگر

به گزارش سرویس جهان صبح فوتبالی :

داستان لیونل مسی و تیم ملی آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۶ هنوز به پایان نرسیده است؛ روایتی که این بار در پایان دیدار برابر مصر، با اشک‌های کاپیتان آلبی‌سلسته و جشن احساسی هم‌تیمی‌هایش، رنگی تازه به خود گرفت.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، صعود آرژانتین به مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی با صحنه‌ای احساسی همراه بود. بلافاصله پس از پایان بازی، لیونل مسی اشک ریخت و بازیکنان آرژانتین او را روی دست‌های خود بلند کردند؛ تصویری که بیش از هر چیز، اتحاد، همدلی و شخصیت تیمی آلبی‌سلسته را به نمایش گذاشت.

با این حال، جشن صعود برای آرژانتین به معنای پایان مأموریت نیست. تیم لیونل اسکالونی همچنان مسیر دشواری تا رسیدن به جام پیش‌رو دارد؛ مسیری که بیش از هر زمان دیگری به تجربه، انسجام و شخصیت بازیکنانش وابسته است. در این میان، مسی اگرچه هرگز در قالب یک رهبر پرهیاهو ظاهر نشده، اما همچنان مهم‌ترین تکیه‌گاه فنی و روحی تیمش به شمار می‌رود؛ ستاره‌ای که حضورش در زمین می‌تواند سرنوشت بازی را تغییر دهد.

مرور مسیر مسی در تیم ملی، اهمیت این لحظات را دوچندان می‌کند. حدود یک دهه پیش، پس از شکست آرژانتین برابر شیلی در فینال کوپا آمریکا و ناکامی در ضربات پنالتی، او در اوج فشارها و انتقادها تصمیم به خداحافظی از فوتبال ملی گرفت؛ تصمیمی که در آن مقطع، پایان رؤیای قهرمانی او با پیراهن آرژانتین به نظر می‌رسید. اما مسی تنها چند هفته بعد بازگشت؛ بازگشتی که بعدها به یکی از مهم‌ترین نقاط عطف تاریخ فوتبال آرژانتین تبدیل شد.

پس از فتح جام جهانی ۲۰۲۲ نیز بسیاری تصور می‌کردند پرونده حضور مسی در تیم ملی بسته شده است. او در قطر نه‌تنها جام قهرمانی را بالای سر برد، بلکه عنوان بهترین بازیکن مسابقات را هم به دست آورد و تقریباً همه افتخارات ممکن را کامل کرد. با این حال، ستاره آرژانتینی تصمیم گرفت همچنان در کنار تیم ملی بماند و حالا در ۳۹ سالگی، هنوز یکی از چهره‌های تعیین‌کننده جام جهانی ۲۰۲۶ است.

مسی تا اینجای رقابت‌ها با ۸ گل در صدر جدول گلزنان قرار دارد و بار دیگر نقش کلیدی‌اش را به رخ کشیده است. او در دیدار برابر مصر اگرچه یک ضربه پنالتی را از دست داد، اما خیلی زود با یک پاس گل و سپس گلزنی، تأثیرگذاری خود را دوباره ثابت کرد و نشان داد حتی در روزهایی که همه چیز مطابق انتظار پیش نمی‌رود، همچنان می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد.

البته دیدار آرژانتین و مصر تنها به دلیل نمایش مسی در مرکز توجه قرار نگرفت. این مسابقه با اعتراض‌های شدید مصری‌ها به عملکرد تیم داوری همراه شد. حسام حسن، سرمربی مصر، در اظهاراتی جنجالی مدعی شد که عدالت در این مسابقه رعایت نشده و فضای کلی جام جهانی بیش از حد تحت تأثیر ملاحظات بیرونی قرار گرفته است. با وجود این اعتراض‌ها، آرژانتین در مجموع تیم برتر میدان بود و شایستگی بیشتری برای صعود نشان داد؛ هرچند مثل بسیاری از بازی‌های مراحل حذفی، تا آستانه از دست دادن برتری خود هم پیش رفت.

شاید همین دشواری مسیر بود که باعث شد مسی پس از پایان بازی نتواند احساساتش را پنهان کند. او بهتر از هر کسی می‌داند که رسیدن به افتخار با تیم ملی تا چه اندازه سخت و فرساینده بوده است. هر برد در جام جهانی برای او فقط یک پیروزی ساده نیست؛ یادآور سال‌هایی است که رؤیای قهرمانی دور از دسترس به نظر می‌رسید و هر شکست، زخمی تازه بر کارنامه‌اش می‌گذاشت.

اکنون اما داستان هنوز ادامه دارد؛ مسی همچنان در زمین است، آرژانتین همچنان در مسیر قهرمانی حرکت می‌کند و جام جهانی ۲۰۲۶ هنوز می‌تواند فصل دیگری به افسانه مردی اضافه کند که سال‌هاست فوتبال جهان را با نام خود تعریف کرده است.