پایان تلخ برای میزبانان جام جهانی ۲۰۲۶؛ کانادا، مکزیک و آمریکا همگی حذف شدند

با حذف آمریکا، مکزیک و کانادا در مرحله یک‌هشتم نهایی، جام جهانی ۲۰۲۶ پیش از یک‌چهارم نهایی هر سه میزبان خود را از دست داد.

به گزارش صبح فوتبالی :

جام جهانی ۲۰۲۶ حالا دیگر هیچ میزبان فعالی در جدول رقابت‌ها ندارد. با حذف کانادا، مکزیک و آمریکا در مرحله یک‌هشتم نهایی، نخستین جام جهانی تاریخ که به میزبانی سه کشور برگزار شد، پیش از رسیدن به مرحله یک‌چهارم نهایی هر سه میزبان خود را از دست داد؛ اتفاقی کم‌سابقه که ناکامی بزرگی برای فوتبال آمریکای شمالی به شمار می‌رود.

هرچند این حذف جمعی از نظر مرحله‌ای بدترین عملکرد تاریخ میزبانان جام جهانی محسوب نمی‌شود، اما باز هم نام کانادا، مکزیک و آمریکا را در میان میزبانانی قرار می‌دهد که حضور کوتاهی در تورنمنت داشته‌اند. همچنان رکورد تلخ‌تر در اختیار آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۰ و قطر در سال ۲۰۲۲ است؛ دو میزبان که نتوانستند از مرحله گروهی صعود کنند. با این حال، حذف هر سه میزبان جام جهانی ۲۰۲۶ در مرحله یک‌هشتم نهایی، از منظر جمعی یک ناکامی تاریخی به شمار می‌رود.

کانادا نخستین میزبان حذف‌شده این دوره بود که برابر مراکش شکست خورد و از دور رقابت‌ها کنار رفت. پس از آن، مکزیک در ورزشگاه آزتکا مقابل انگلیس مغلوب شد و بار دیگر از رسیدن به جمع هشت تیم برتر بازماند؛ مرحله‌ای که تنها در دو جام جهانی ۱۹۷۰ و ۱۹۸۶، آن هم زمانی که خودش میزبان بود، به آن رسیده بود. در نهایت آمریکا نیز به‌عنوان آخرین امید میزبانان، در مرحله یک‌هشتم برابر بلژیک شکست خورد تا پرونده حضور هر سه کشور میزبان در این مرحله بسته شود.

به این ترتیب، جام جهانی ۲۰۲۶ در حالی وارد مرحله یک‌چهارم نهایی می‌شود که هیچ‌یک از سه میزبان در آن حضور ندارند؛ اتفاقی که در تاریخ این رقابت‌ها بی‌سابقه نیست، اما برای نخستین جام جهانی سه‌میزبانه، شکستی نمادین و پرمعنا به حساب می‌آید.

این حذف‌ها همچنین یک روند مهم را ادامه داد: از زمان قهرمانی فرانسه در جام جهانی ۱۹۹۸، دیگر هیچ کشور میزبان نتوانسته جام قهرمانی را بالای سر ببرد. حالا این طلسم به هفت دوره متوالی رسیده است؛ ۲۰۰۲، ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴، ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶. این طولانی‌ترین دوره در تاریخ جام جهانی است که در آن هیچ میزبان موفق به فتح جام نشده است.

در واقع، آنچه در جام جهانی ۲۰۲۶ رخ داد، نشانه‌ای دیگر از کمرنگ شدن امتیاز میزبانی در فوتبال مدرن است. در سال‌های ابتدایی تاریخ جام جهانی، بازی در خانه اغلب یک امتیاز بزرگ برای رسیدن به قهرمانی بود. اروگوئه در ۱۹۳۰، ایتالیا در ۱۹۳۴، انگلیس در ۱۹۶۶، آلمان غربی در ۱۹۷۴، آرژانتین در ۱۹۷۸ و فرانسه در ۱۹۹۸، همگی در خانه جام را فتح کردند. اما در قرن ۲۱، بهترین عملکرد میزبانان تنها رسیدن به نیمه‌نهایی بوده؛ دستاوردی که کره جنوبی در ۲۰۰۲، آلمان در ۲۰۰۶ و برزیل در ۲۰۱۴ به آن رسیدند.

جام جهانی ۲۰۲۶ حتی از این هم فراتر نرفت. ورزشگاه‌ها در سه کشور پر از تماشاگر بود، شور و هیجان در شهرهای میزبان جریان داشت و این تورنمنت با گستردگی کم‌سابقه‌ای برگزار شد، اما در نهایت هیچ‌یک از میزبانان نتوانستند به جمع هشت تیم برتر برسند. به این ترتیب، یکی از مهم‌ترین روایت‌های این دوره از مسابقات نه فقط نتایج داخل زمین، بلکه ناکامی بزرگ میزبانانی بود که خیلی زودتر از حد انتظار از صحنه کنار رفتند.