اشک‌های رونالدو در شب وداع پرتغال؛ رویا در دالاس فرو ریخت

به گزارش سرویس جهان صبح فوتبالی :

روزنامه آبولا پس از شکست تلخ پرتغال برابر اسپانیا و حذف این تیم از جام جهانی نوشت: فوتبال گاهی با بی‌رحمی تمام، رویاها را در یک لحظه به خاکستر تبدیل می‌کند.

در ورزشگاه آرلینگتون تگزاس، پرتغال تا واپسین ثانیه‌ها برابر اسپانیا ایستادگی کرد، اما سرنوشت برای شاگردان روبرتو مارتینز پایانی تلخ رقم زد. گل میکل مرینو در نخستین دقیقه وقت‌های تلف‌شده نیمه دوم، مانند شوکی سنگین بر پیکره پرتغال فرود آمد تا این تیم، با وجود نمایشی قابل احترام، از جام جهانی کنار برود و رویای آمریکایی‌اش ناتمام بماند.

مسابقه با احتیاط آغاز شد، اما در نیمه دوم به اوج هیجان رسید. دیوگو کاستا با چند واکنش درخشان مقابل شوت‌های پدری و لامین یامال بارها دروازه پرتغال را نجات داد و امید تیمش را زنده نگه داشت. در سوی دیگر، مارتینز با ورود بازیکنانی چون رافائل لیائو و برناردو سیلوا تلاش کرد جان تازه‌ای به خط حمله پرتغال بدهد. پرتغالی‌ها حتی تا آستانه گلزنی نیز پیش رفتند، اما ضربه برونو فرناندز با بدشانسی به تور بیرونی دروازه برخورد کرد. در این میان، انسجام دفاعی پرتغال و درخشش روبن دیاز باعث شد حملات اسپانیا تا دقایق پایانی بی‌نتیجه بماند.

همه چیز برای کشیده شدن بازی به وقت‌های اضافه آماده به نظر می‌رسید، اما در نخستین دقیقه وقت‌های تلف‌شده، فران تورس با حرکتی هوشمندانه موقعیت‌سازی کرد و میکل مرینو با ضربه‌ای فوری، دروازه پرتغال را گشود. پس از این گل، پرتغال با تمام توان برای جبران پیش کشید و حتی ضربه سر برناردو سیلوا در دقیقه ۹۷ با اختلافی اندک از بالای دروازه به بیرون رفت تا آخرین امیدهای این تیم نیز از بین برود.

با سوت پایان مسابقه، کریستیانو رونالدو نتوانست اشک‌هایش را پنهان کند. کاپیتان پرتغال که به خوبی می‌دانست این آخرین حضورش در جام جهانی است، غرق در اندوه و حسرت شد. این شکست برای او فقط یک باخت فوتبالی نبود؛ وداعی تلخ با بزرگ‌ترین رویای دوران حرفه‌ای‌اش بود؛ رویایی به نام قهرمانی جهان.

شبی که در تگزاس رقم خورد، تنها یک حذف ساده نبود؛ لحظه‌ای بود که درد، حسرت و شکوه یک پایان در هم آمیخت تا تصویری فراموش‌نشدنی از اشک‌های رونالدو و وداع تلخ پرتغال در تاریخ جام جهانی ثبت شود.