نساجی برنده بزرگ بازار نقلوانتقالات؛ ۶۰ میلیارد تومان از فروش دو ستاره جوان 
نساجی برنده بزرگ بازار نقلوانتقالات؛ ۶۰ میلیارد تومان از فروش دو ستاره جوان 
واکنش قابل توجه رونالدو به پیام احساسی مسی؛ «قوی بمان لئو» 
(عکس) هایجک شوکهکننده سپاهان از پرسپولیس؛ اولین نشانه از یک انتقال بزرگ 
رونالدو و جورجینا رودریگز ازدواج کردند + عکس جام جهانی ۲۰۲۶ با افزایش تعداد تیمها به ۴۸، بیش از هر دوره دیگری شانس صعود را در اختیار تیمها قرار داده بود؛ اما تیم ملی ایران حتی از این فرصت طلایی هم استفاده نکرد. تیمی که با میانگین سنی بالا و اتکا به ستارههای پا به سن گذاشته راهی آمریکا شده بود، در نهایت با سه تساوی و بدون حتی یک پیروزی، وداعی تلخ با جام داشت.
به گزارش صبح فوتبالی :
قرار بود این نسل، طلسم صعود را بشکند؛ قرار بود تجربه، برگ برنده ایران باشد و «پیرمردها» تیم ملی را به تاریخ برسانند. اما حاصل این همه امید، تنها سه امتیاز از سه تساوی و حذف از مرحله گروهی بود؛ آن هم در جام جهانیای که ۳۲ تیم به ۴۸ تیم افزایش پیدا کرده و راه صعود از همیشه هموارتر شده بود.
ایران نه توان بردن نیوزیلند را داشت، نه از بلژیک بحرانزده عبور کرد و نه مقابل مصر به پیروزی رسید. در نهایت هم چشم به نتایج دیگران دوخت؛ جایی که تساوی الجزایر و اتریش آخرین کورسوی امید را خاموش کرد.
حالا پرسش بزرگ این است؛ اگر از جام جهانی ۴۸ تیمی هم نتوانیم به مرحله حذفی برسیم، قرار است چه زمانی به آن رؤیای بزرگ برسیم؟ شاید وقت آن رسیده باشد که به جای تکرار نامهای قدیمی و دل بستن به نسلهای رو به پایان، به فکر ساختن تیمی تازه برای آینده باشیم. زیرا این جام جهانی، بیش از هر چیز، پایان یک نسل بود؛ نسلی که قرار بود تاریخ بسازد اما با دستان خالی به خانه بازگشت.
