شوک در جام جهانی؛ رونالدو ناکام ماند و کنگو مقابل پرتغال تاریخ‌ساز شد

به گزارش سرویس جهان صبح فوتبالی :

کریستیانو رونالدو روزی ناامیدکننده را در آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ تجربه کرد و پرتغال با وجود برتری روی کاغذ، مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو به تساوی ۱-۱ رضایت داد.

قرار بود این مسابقه، روز درخشش رونالدو در جام جهانی باشد؛ اما همه چیز برخلاف انتظار پیش رفت.

پس از نمایش‌های خیره‌کننده ستاره‌های بزرگ فوتبال در روزهای گذشته، فشار و توجه رسانه‌ها روی کاپیتان پرتغال بیش از همیشه بود. ارلینگ هالند با دو گل، نروژ را مقابل عراق به پیروزی رساند، کیلیان امباپه دو بار برای فرانسه گلزنی کرد و در نهایت لیونل مسی با هت‌تریک مقابل الجزایر یکی از به‌یادماندنی‌ترین نمایش‌های این جام را رقم زد.

اما رونالدو نتوانست پاسخ مشابهی بدهد. او برابر تیمی منسجم و جنگنده از کنگوی دموکراتیک کم‌فروغ ظاهر شد؛ تیمی که با گل یوان ویسا در دقایق پایانی نیمه نخست، گل زودهنگام ژوائو نوس را خنثی کرد و نخستین امتیاز تاریخ خود در جام جهانی را به دست آورد.

عملکرد رونالدو چقدر نگران‌کننده بود؟

صحنه برای درخشش رونالدو آماده بود، اما برخلاف دیگر فوق‌ستاره‌های این جام، او نتوانست تأثیرگذار باشد.

حقیقت این است که عملکرد ضعیف او در تورنمنت‌های بزرگ دیگر چندان غافلگیرکننده نیست. رونالدو ۴۱ ساله هنوز در مسابقات انتخابی و همچنین در سطح باشگاهی آمار گلزنی فوق‌العاده‌ای دارد؛ اما در رقابت‌های بزرگ ملی، روند متفاوتی را تجربه کرده است.

او در مجموع جام جهانی ۲۰۲۲، یورو ۲۰۲۴ و نخستین بازی جام جهانی ۲۰۲۶ تنها یک گل به ثمر رسانده که آن هم از روی نقطه پنالتی بوده است.

برای مقایسه، از زمان گل رونالدو مقابل غنا در جام جهانی قطر، لیونل مسی تاکنون ۹ گل در جام جهانی به ثمر رسانده است.

در دیدار برابر کنگو نیز تأثیر رونالدو بسیار محدود بود. او بیشتر تلاش می‌کرد برای هم‌تیمی‌های جوان‌تر خود فضا ایجاد کند و گاهی با عقب آمدن در جریان بازی مشارکت داشته باشد.

دو فرصت گلزنی روی پاس‌های فرانسیسکو کونسیسائو نصیب او شد، اما هیچ‌کدام خطری جدی برای دروازه‌بان حریف ایجاد نکرد.

در پرتغال، انتقادها بیشتر متوجه روبرتو مارتینس، سرمربی تیم، است. بسیاری معتقدند رونالدو در این سن و سال دیگر نباید ۹۰ دقیقه کامل بازی کند و حضور او به عنوان بازیکن تعویضی می‌تواند مؤثرتر باشد.

با این حال، همان‌طور که انتظار می‌رفت، او کل مسابقه را در زمین ماند و در نهایت نیز نقش چندانی در جریان بازی نداشت.

نتیجه‌ای شوکه‌کننده؟

شاید این نتیجه به اندازه پیروزی تاریخی عربستان مقابل آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲ یا شکست فرانسه مدافع عنوان قهرمانی برابر سنگال در سال ۲۰۰۲ شگفت‌انگیز نباشد، اما نباید ارزش کار کنگو را کم‌رنگ جلوه داد.

پرتغال یکی از پرستاره‌ترین خطوط میانی فوتبال جهان را در اختیار دارد و خیلی زود در دقیقه ششم به گل رسید، اما کنگویی‌ها هرگز تسلیم نشدند.

جالب اینکه با وجود مالکیت توپ بسیار کمتر، تعداد شوت‌های بیشتری نسبت به پرتغال داشتند و شاخص امید گل (xG) آنها نیز بالاتر بود.

در خط دفاعی، شانسل امبمبا، کاپیتان تیم و مدافع باتجربه، رهبری فوق‌العاده‌ای داشت و اجازه نداد پرتغال موقعیت‌های خطرناک زیادی خلق کند.

برای تیمی که در رتبه ۴۳ رده‌بندی فیفا قرار دارد، کسب یک امتیاز مقابل یکی از مدعیان قهرمانی که هفتم جهان است، دستاوردی بزرگ محسوب می‌شود.

چرا پرتغال این‌قدر بی‌خطر بود؟

نگاهی به فهرست بازیکنان پرتغال نشان می‌دهد که این تیم از نظر کیفیت فردی شاید تنها با فرانسه قابل مقایسه باشد.

خط میانی پرتغال با حضور ویتینیا، ژوائو نوس، برونو فرناندز و برناردو سیلوا تقریباً مالکیت توپ را به‌طور کامل در اختیار داشت، اما این برتری به خلق موقعیت‌های جدی منجر نشد.

پرتغال ۷۵ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت، اما تنها یک شوت در چارچوب ثبت کرد؛ آماری که نشان می‌دهد مشکل اصلی این تیم در خلق موقعیت و تمام‌کنندگی است.

اگر شاگردان مارتینس می‌خواهند به عنوان مدعی قهرمانی شناخته شوند، باید در فاز هجومی بسیار خطرناک‌تر از این ظاهر شوند.

بازگشت یوان ویسا پس از یک سال سخت

یوان ویسا یکی از چهره‌های ویژه این مسابقه بود.

مهاجم کنگو در تمام طول مسابقه مدافعان پرتغال را تحت فشار قرار داد و سرانجام درست پیش از پایان نیمه نخست، روی ارسال زیبای آرتور ماسواکو با ضربه سر گل تساوی را به ثمر رساند.

این گل تنها برای کشورش اهمیت نداشت؛ بلکه برای خود او نیز معنایی ویژه داشت.

ویسا تابستان گذشته با قراردادی ۵۵ میلیون پوندی از برنتفورد راهی نیوکاسل یونایتد شد، اما فصلی بسیار دشوار را پشت سر گذاشت. مصدومیت‌های متوالی باعث شد او تنها سه گل به ثمر برساند و در ۲۲ مسابقه پایانی فصل حتی یک بار هم در ترکیب اصلی قرار نگیرد.

با این حال، او مقابل پرتغال سرحال‌تر و آماده‌تر از تمام فصل گذشته ظاهر شد و پاداش تلاش خود را نیز با گل تاریخی‌اش گرفت.

یاد دیوگو ژوتا زنده ماند

پیش از آغاز مسابقه، یاد دیوگو ژوتا در ورزشگاه زنده شد.

ژوتا که تابستان گذشته به همراه برادرش آندره سیلوا در یک سانحه رانندگی جان باخت، قرار بود یکی از مهره‌های اصلی پرتغال در جام جهانی ۲۰۲۶ باشد.

والدین او، ژواکیم سیلوا و ایزابل سیلوا، به عنوان مهمانان ویژه در ورزشگاه حضور داشتند.

هنگام پخش سرود ملی پرتغال، تصویری از ژوتا روی نمایشگر بزرگ ورزشگاه به نمایش درآمد؛ صحنه‌ای احساسی که اشک را به چشمان چندین بازیکن از جمله برناردو سیلوا و ژوائو نوس آورد.

سرمربی پرتغال، روبرتو مارتینس، پیش از آغاز مسابقات گفته بود: «اکنون مهم‌ترین مسئله این است که برای تحقق یکی از رؤیاهای دیوگو بجنگیم؛ رؤیای قهرمانی در جام جهانی. هیچ انگیزه‌ای بالاتر از زنده نگه داشتن یاد و روح او در تیم ملی وجود ندارد.»

بازی بعدی دو تیم

گروه K – سه‌شنبه ۲۳ ژوئن

• پرتغال – ازبکستان

• کلمبیا – جمهوری دموکراتیک کنگو

پس از این تساوی غیرمنتظره، پرتغال برای حفظ شانس صدرنشینی در گروه، دیگر فرصت چندانی برای لغزش ندارد.