راز ماندگاری مسی چیست؟ | روایت تکامل فوق ستاره آرژانتینی در ۵ پرده

به گزارش سرویس جهان صبح فوتبالی :

اگر آرژانتین قرار باشد به اولین تیمی از سال ۱۹۶۲ تبدیل شود که از عنوان قهرمانی جام جهانی خود دفاع می‌کند ـ و تنها سومین تیم تاریخ ـ تقریباً می‌توان مطمئن بود که لیونل مسی در مرکز این موفقیت قرار خواهد داشت.

فوق‌ستاره ۳۸ ساله در آستانه ششمین حضورش در جام جهانی است؛ رکوردی مشترک با کریستیانو رونالدو و گیرمو اوچوآ. اما این مسی، تفاوت زیادی با نوجوانی دارد که در سال ۲۰۰۳ برای بارسلونا بازی می‌کرد.

بیشتر بازیکنان با افزایش سن افت می‌کنند؛ اما بزرگان واقعی راهی برای سازگاری پیدا می‌کنند. رونالدو با کاهش سرعتش، خود را به یک مهاجم تمام‌کننده در محوطه جریمه تبدیل کرد.

مسی اما فقط با افت کنار نیامد؛ او خود را طوری بازتعریف کرد که همچنان بر بازی مسلط بماند و از زمانه‌اش جلوتر حرکت کند.

از همان ۱۶ سالگی که در دیداری دوستانه برابر پورتوی ژوزه مورینیو در سمت راست خط حمله بازی می‌کرد و با دریبل‌هایش به داخل می‌زد، مسی دست‌کم پنج بار خودش را از نو ساخت تا به بازیکنی تبدیل شود که امروز برای آرژانتین و اینتر میامی می‌بینیم.

چرا گواردیولا مسی را از کناره‌ها به مرکز آورد؟

رونالدینیو، که در آن زمان بهترین و محبوب‌ترین بازیکن جهان بود، پس از اولین تمرین مسی گفت: «او بهترین خواهد شد.»

دو سال بعد، در جام خوان گمپر ۲۰۰۵ مقابل یوونتوس، مسی ۱۸ ساله جهان را شگفت‌زده کرد؛ تا جایی که فابیو کاپلو برای جذبش اقدام کرد.

در۲۱ سالگی و افول تدریجی رونالدینیو، فرانک رایکارد به‌خوبی می‌دانست تیم چه چیزی از مسی می‌خواهد: «در مرکز همه‌چیز باشد. هرچه بیشتر توپ لمس کند، تیم بهتر می‌شود.»

در ابتدای دوران گواردیولا در ۲۰۰۸، سمت راست زمین قلمرو اختصاصی مسی بود. اما تصمیم مهم زمانی گرفته شد که گواردیولا او را به مرکز زمین منتقل کرد؛ ابتدا به دلایل دفاعی، اما در نهایت برای ساختن تیمی که حول محور او شکل بگیرد.

«فالس‌ناین»؛ تولد یک پدیده تاکتیکی

۲ می ۲۰۰۹، سانتیاگو برنابئو. گواردیولا مسی را از کناره برداشت و در نوک حمله قرار داد، اما نه به‌عنوان یک مهاجم کلاسیک یک شماره ۹ کاذب.

ساموئل اتوئو به راست رفت، تیری آنری به چپ، و مسی مأمور شد عقب بیاید، توپ بگیرد و تصمیم بگیرد.

نتیجه؟ پیروزی تاریخی ۶-۲ مقابل رئال مادرید.

این نقش جدید، مدافعان را سردرگم می‌کرد: اگر دنبالش می‌آمدند، فضا پشت‌شان خالی می‌شد؛ اگر نمی‌آمدند، به او آزادی عمل می‌دادند. هیچ راه‌حلی جواب نمی‌داد.

با حضور ژاوی، اینیستا و یحیی توره پشت سرش، و کشیده شدن خط دفاعی توسط آنری و اتوئو، هر تصمیم حریف اشتباه از آب درمی‌آمد.

مسی بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ در ۶۹ بازی لالیگا، ۹۶ گل به ثمر رساند و توپ طلا ، به یک دارایی تقریباً دائمی تبدیل شد؛ تا جایی که در نهایت ۸ بار آن را فتح کرد.

او بعدها گفت: «با گواردیولا بود که واقعاً فوتبال را فهمیدم؛ فضاها، نگه داشتن توپ و ماهیت واقعی بازی.»

گذار: از گلزن به مغز متفکر تیم

با جدایی ژاوی در ۲۰۱۵ و اینیستا در ۲۰۱۸، بارسلونا تغییر کرد. مسی که همیشه تعیین‌کننده بود، حالا باید همه‌چیز می‌شد: بازی‌ساز، طراح و گلزن.

او دوباره تکامل یافت؛ این بار به یک مغز متفکر تبدیل شد.

پاس گل‌هایش با گل‌هایش رقابت می‌کردند. در فصل ۲۰-۲۰۱۹، ۲۲ پاس گل و ۲۵ گل در ۳۳ بازی ثبت کرد.

در پاری‌سن‌ژرمن این تغییر کامل شد: برای اولین بار، تعداد پاس گل‌هایش از گل‌هایش بیشتر شد. یکی از تحلیل‌گران آرژانتینی او را این‌گونه توصیف کرد: «یک گلزن که به اینیستا تبدیل شد.»

فشار کاپیتانی و رهایی

مسیر مسی در تیم ملی آرژانتین نیز داستانی موازی بود.

فینال جام جهانی ۲۰۱۴، کوپا آمریکا ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶؛ هر سه با شکست به پایان رسیدند.

پس از ناکامی ۲۰۱۶، حتی برای مدتی از تیم ملی خداحافظی کرد. اما بازگشتش با تغییر همراه بود؛ این بار یک رهبر.

قهرمانی کوپا آمریکا ۲۰۲۱ نقطه رهایی بود. آرژانتین پس از ۲۸ سال به جام رسید و مسی در رختکن، با صحبت‌هایش هم‌تیمی‌ها را تحت تأثیر قرار داد.

در جام جهانی ۲۰۲۲، او ترکیبی از تمام نسخه‌های قبلی‌اش بود: دریبل‌های انفجاری، پاس‌های دقیق و خونسردی در لحظات حساس.

«فوتبال خیلی تغییر کرده؛ تاکتیکی‌تر و فیزیکی‌تر شده»، مسی در گفت‌وگویی با زین‌الدین زیدان گفت. «اما من در همه این دوره‌ها دوام آورده‌ام.»

مسی امروز؛ کمتر می‌دود، بیشتر می‌بیند

در اینتر میامی و کوپا آمریکا ۲۰۲۴، مسی بیش از آن‌که بدود، راه می‌رود. چیزی که زمانی نقطه ضعف تلقی می‌شد، حالا نشانه‌ای از تسلط کامل او بر بازی است.

پابلو آیمار گفته بود: «آخرین نسخه مسی همیشه بهترین نسخه اوست.»

دستاورد مسی فقط جام‌ها و آمار نیست؛ بلکه بازتعریف مداوم خودش در طول دو دهه است: از وینگر نوجوان، به فالس‌ناین (۹ کاذب) انقلابی، به بازی‌ساز کامل، به رهبر قهرمان جهان.

و حالا کهنه‌کاری که شاید کمتر بدود، اما همیشه یک قدم جلوتر از همه می‌بیند.

در نهایت، مسئله این نیست که مسی چقدر خوب است؛ بلکه این است که چند بار توانسته خودش را از نو بسازد.