جادوی متفاوت آنچلوتی چیست؟؛ مربی که از ستاره‌های برزیل بزرگتر است

به گزارش سرویس جهان صبح فوتبالی :

کارلو آنچلوتی وارد سرزمینی ناشناخته شده بود. با وجود اینکه در طول دوران مربیگری‌اش با ۴۳ بازیکن برزیلی کار کرده بود، تنها یک‌بار پیش از این به برزیل سفر کرده بود؛ اوایل دهه ۲۰۰۰، زمانی که سرمربی یوونتوس بود و برای استعدادیابی به این کشور رفت.

بنابراین وقتی پس از مذاکرات طولانی، در ماه می ۲۰۲۵ هدایت تیم ملی برزیل را به‌عنوان نخستین سرمربی خارجی این تیم در یک جام جهانی پذیرفت، می‌دانست باید از همان ابتدا با سرعت وارد عمل شود — و همین کار را هم کرد.

در یکی از نخستین جلساتش در ریودوژانیرو، آنچلوتی متوجه شد بسیاری از کارکنان فدراسیون فوتبال برزیل تلاش می‌کنند با او به اسپانیایی یا حتی ایتالیایی صحبت کنند.

او با لبخند پاسخ داد: «نه، نه… این من هستم که باید تلاش کنم اینجا پرتغالی صحبت کنم.»

مربی ۶۶ ساله به‌خوبی می‌دانست برای جلب اعتماد هوادارانی که به هویت فوتبالی خود افتخار می‌کنند، باید خودش را با محیط تطبیق دهد. به همین دلیل، معلم زبان پرتغالی استخدام کرد و هفته‌ای چهار جلسه کلاس رفت.

روبرتو پیانتینو، مدرس زبان او، می‌گوید: «از تعهدش شگفت‌زده شدم. یک‌بار جمعه کلاس داشتیم، از او پرسیدم جلسه بعدی چه زمانی باشد؟ گفت: فردا. در حالی که شنبه بود! یعنی ساعت ۹ صبح در ونکوور. این اتفاق چند بار تکرار شد و نشان می‌داد چقدر جدی است.»

پیروزی ۶-۲ مقابل پاناما در آخرین بازی‌های تدارکاتی پیش از جام جهانی، نشانه‌ای امیدوارکننده بود. در این مسابقه رایان، ایگور تیاگو، وینیسیوس جونیور، کاسمیرو، لوکاس پاکتا و دانیلو برای برزیل گلزنی کردند.

با این حال، چالش اصلی تازه آغاز شده است: جلوگیری از ثبت یک رکورد منفی.

برزیل که پنج بار قهرمان جهان شده، آخرین‌بار در سال ۲۰۰۲ جام را برد و هرگز در تاریخ خود شش دوره پیاپی بدون قهرمانی را تجربه نکرده است.

بسیاری معتقدند آنچلوتی گزینه‌ای ایده‌آل برای این مأموریت است.

والتر کازاگرانده، ملی‌پوش سابق، می‌گوید:«برزیل به مربی‌ای نیاز داشت که از بازیکنان بزرگ‌تر باشد.»

آنچلوتی با پنج قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و افتخار قهرمانی در لیگ‌های بزرگ اروپا، چنین جایگاهی را دارد.

مربی‌ای که استاد تطبیق است

انتخاب آنچلوتی یک تابوی بزرگ را شکست: سپردن تیم ملی به یک مربی خارجی.

حتی با وجود رزومه درخشانش، در ابتدا مقاومت‌هایی وجود داشت.کافو، اسطوره فوتبال برزیل، گفته بود: «من ترجیح می‌دادم یک مربی برزیلی انتخاب شود.»

در رویدادی برای مربیان برزیلی، برخی حتی به‌صراحت از حضور مربیان خارجی انتقاد کردند؛ فضایی که آنچلوتی را در موقعیتی دشوار قرار داد.

با این حال، این مقاومت‌ها به‌تدریج کاهش یافت. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد ۴۱ درصد برزیلی‌ها از عملکرد او رضایت دارند.

یکی از نقاط قوت اصلی آنچلوتی، توانایی‌اش در جلب اعتماد اطرافیان است. او حتی امضای قرارداد جدیدش را به تأخیر انداخت تا از تمدید قرارداد برخی همکارانش نیز اطمینان حاصل کند.

لئوناردو، ستاره سابق برزیل، درباره او می‌گوید: «او مثل یک آفتاب‌پرست است؛ خود را با هر محیطی تطبیق می‌دهد.»

چالش بزرگ؛ هماهنگ کردن ستاره‌ها

آنچلوتی معتقد است برزیل دو نفر از پنج بازیکن برتر جهان را در اختیار دارد: وینیسیوس جونیور و رافینیا.

اما چالش اصلی این است که این بازیکنان همان عملکرد درخشان باشگاهی را در تیم ملی نیز تکرار کنند. سیستم هجومی ۴-۲-۴ او هنوز به‌طور کامل جواب نداده است.

در عین حال، او توانسته کنترل رختکن را به‌دست بگیرد.

کاسمیرو درباره یکی از جلسات بین دو نیمه بازی می‌گوید: «همه صحبت می‌کردند، اما او گفت: صبر کنید، من یک سیگار می‌کشم و برمی‌گردم! وقتی برگشت، همه ساکت شدند. فهمیدیم او متفاوت است.»

این همان سبک آنچلوتی است: آرام، ساده و انسانی. حتی در کلاس زبان هم از دستور دادن پرهیز می‌کند.

او حالا در آستانه جام جهانی، امیدوار است برزیل را بار دیگر به قله فوتبال جهان برگرداند — این بار به شیوه خودش.